Categorie archief: 18e eeuw

burgerlijk wonen in Aken

dinsdag het Couven Museum in Aken bezocht
Couven Museum
Biedermeierkabinet
In 1662 liet apotheker Adam Coebergh het huis op de Hühnermarkt bouwen en vestigde hier de Adler-Apotheke. Andreas Monheim, die het gebouw in 1783 had aangekocht, liet het 3 jaar later door de architect Jakob Couven (1735-1812) renoveren. Na de Tweede Wereldoorlog, in 1951, kocht de stad Aken het huis van de familie Quadflieg. Tegen 1958 werd hier het Couven-Museum geopend.
 
Bron: couven-museum.de
Couven Museum
Michaela in het tegelkabinet

Couven Museum [ couven-museum.de ]

calendar girls 1784

de calendar girls van Robert Dighton (1752-1814)

Via de blog Georgian gentlemen van Mike Rendell kwam ik het werk tegen van de achttiende-eeuwse portretschilder en illustrator Robert Dighton (1752-1814). De National Portrait Gallery bezit 270 portretten van zijn hand. Voor het jaar 1784 illustreerde hij een kalender met twaalf goed geklede dames. Het duurde zeker nog honderd kalenders voordat in 1889 de eerste calendar girl zich presenteerde. In de loop van de twintigste eeuw zouden zij uit de kleren gaan. Ondenkbaar in 1784!

Robert Dighton
Robert Dighton 1784

Much of Dighton‘s early work was issued anonymously, but by the early 1790s it became increasingly well known and he began etching and publishing under his own name. In awkward poses and with ruddy faces, Dighton’s satirical caricatures included lawyers, military officers, actors and actresses who were seen about town, as well as down-at-heel types. In 1795 he brought out a Book of Heads and thenceforth devoted himself chiefly to caricature. His work is noted as being less savage than that of his contemporaries, James Gilray and George Cruickshank.
 
Bron: en.wikipedia.org

Robert Dighton
Robert Dighton 1784
Robert Dighton
Robert Dighton 1784

Robert Dighton [ en.wikipedia.org ]

vedute in Engelse collecties

Claude Jospeh Vernet en Canaletto in Engelse collecties

Op de Engelse website artuk.org ontdekte ik 65 werken van de Franse schilder Claude Jospeh Vernet (1714-1789). Hij werkte in de traditie van zijn landgenoot Claude Lorrain en verbleef net als zijn voorbeeld lange tijd in Rome. Daar stond hij onder invloed van de beroemde veduteschilder Giovanni Paolo Pannini (1691-1765) die zich gespecialiseerd had in Romeinse oudheden. Pannini componeerde graag capricci, architectonische fantasieën. Vernet volgde hem daarin en voegde naast fantasiearchitectuur in zijn landschappen vaak grillige rotspartijen toe.

Vernet
Claude Jospeh Vernet op artuk.org

De belangrijkste afnemers van stadsgezichten waar rijke Engelse toeristen die in de achttiende eeuw hun Grand Tour maakten. Dat verklaart waarom er zoveel schilderijen van Vernet in Engelse verzamelingen terecht zijn gekomen. Canaletto, de beroemdste veduteschilder van de achttiende eeuw, verhuisde zelfs naar Engeland om daar ter plekke stadsgezichten en topografische landschappen te schilderen. De Engelse verzamelaar kon er geen genoeg van krijgen.

Canaletto
Canaletto op artuk.org

artuk.org

Jaarmarkt aan de Rhône

Les Abords d’une foire (1774) van Claude Joseph Vernet

In hetzelfde jaar dat hij La construction d’un grand chemin schilderde, werkte Claude Joseph Vernet aan een ander pronkstuk. Les Abords d’une foire (vrij vertaald: aan de rand van een jaarmarkt) is een overzicht van dagelijks leven in 1774. Het schilderij meet 98 bij 163 cm en hangt in het Musée Fabre in Montpellier.

C.J.Vernet
Claude Joseph Vernet 1774
Les Abords d’une foire

In de achttiende eeuw was de stad Beaucaire in de Languedoc bekend door haar jaarmarkt. Vernet geeft vanaf de andere zijde van de Rhône een blik op de jaarmarkt. De bergen op de achtergrond fantaseert hij erbij. Émile Levasseur schrijft in Traité du Commerce en France avant 1789 over het internationale karakter van de Foire de Beaucaire:

Dans le Languedoc du XIIIe siècle, la foire de Beaucaire tenait la tête. Placée au débouché du Rhône, elle attirait les marchands orientaux de Tunis, d’Alexandrie, de Syrie et de Constantinople, les Grecs, les Italiens de Venise et de Gênes ; les Aragonais et les Catalans de Barcelone ; des Portugais, des Anglais, même les Allemands et les marchands de France, venus de tous les points du territoire.
 
Bron: fr.wikipedia.org
C.J.Vernet
Claude Joseph Vernet 1774
Les Abords d’une foire (detail)

Vernet leerde het schilderen van stadsgezichten in Rome waar hij de kunst afkeek bij Giovanni Paolo Pannini. Dat is ook duidelijk te zien in de figuren. De hele mis en scene oogt spontaan, maar is zorgvuldig gecomponeerd.

C.J.Vernet
Claude Joseph Vernet 1774
Les Abords d’une foire (detail)
C.J.Vernet
Claude Joseph Vernet 1774
Les Abords d’une foire (detail)
C.J.Vernet
Claude Joseph Vernet 1774
Les Abords d’une foire (detail)

250 uur lopen van Parijs

La construction d’un grand chemin (1774) van Claude Joseph Vernet

In 1774, het jaar waarin Lodewijk XVI zijn grootvader Lodewijk XV opvolgde, schilderde Claude Joseph Vernet in opdracht van l’abbé Terray (1715-1778) het onderstaande schilderij van de aanleg van een weg. Het is een nauwkeurig werk waarin de zestigjarige Vernet laat zien dat hij zijn métier tot in de details beheerst. Een opdracht voor de contrôleur général des finances van de koning was voor een schilder een hele eer. Terray wilde laten zien hoe gedisciplineerd de wegenbouw in Frankrijk was. We zien allerlei wegarbeiders tijdens een bezoek van de inspecteur op de voorgrond gezeten te paard. Het schilderij is 97 cm hoog en 162 cm breed en hangt in het Louvre.

C.J.Vernet
Claude Joseph Vernet 1774
La construction d’un grand chemin
C.J,Vernet
Claude Joseph Vernet 1774
La construction d’un grand chemin (detail)
C.J.Vernet
Claude Joseph Vernet 1774
La construction d’un grand chemin (detail)
C.J.Vernet
Claude Joseph Vernet 1774
La construction d’un grand chemin (detail)

Op de kilometerpaal met de Franse lelie linksonder staat het getal 250 waarmee aangeduid wordt dat deze locatie zich op 250 lieues van Parijs bevindt. De nouvelle lieue de Paris bedroeg tussen 1674 en 1793 2000 toises dat gelijk staat aan 3898 meter. 250 lieues is dus bijna 974 kilometer van Parijs. In Nederland sprak men in de achttiende eeuw van een uur gaans. Wanneer een wandelaar er vijf uur over deed om van de ene stad naar de andere stad te lopen, dan sprak men over 5 uur gaans en in Frankrijk van 5 lieue.

C.J.Vernet
Claude Joseph Vernet 1774
La construction d’un grand chemin (detail)

La construction d’un grand chemin [ histoire-image.org ]

me voilà!

gelezen: Napoleon en de negentiende-eeuwse Blitzkrieg door Bart Stol

Napoleon staat tussen Jezus en Mohammed in de top drie van personen die op Google de meeste hits scoren. Er gaat geen dag voorbij dat ik informatie binnenkrijg over Napoleon via e-mail of Twitter. Gisteren las ik een stuk van Bart Stol over de oorlogsvoering van Napoleon in het Historisch Nieuwsblad.

Jaffa 1799
Napoleon bezoek een leprozenhuis in Jaffa
op 7 maart 1799

Het was gisteren precies 218 jaar geleden dat Napoleon tijdens zijn expeditie naar Egypte en Palestina in Jaffa een leprozenhuis bezocht. Antoine Gros maakte een beroemd schilderij van deze historische gebeurtenis op 7 maart 1799 waarbij Napoleon als een soort religieuze figuur staat afgebeeld. Hij raakt de melaatse man aan en lijkt over een genezende kracht te beschikken. Napoleon als de nieuwe mensenzoon.

Laffrey 1815
Napoleon tegenover troepen van het 5e infanterieregiment in Laffrey op 7 maart 1815

Precies 16 jaar later zou Napoleon beginnen aan zijn Honderd Dagen. Op 7 maart 1815 was hij ontsnapt uit Elba en begon in Zuid-Frankrijk zijn mars naar Parijs. Bij Laffrey (Isère) in de buurt van Grenoble stond hij tegenover troepen van het 5e infanterieregiment. Napoleon zou zijn grijze jas hebben opengerukt en gezegd hebben: s’il en est qui veut me tuer, me voilà! (“als er iemand is die mij wil doden, hier ben ik”). Ook hiervan is een schilderij gemaakt.

Napoleon en de negentiende-eeuwse Blitzkrieg [ Historisch Nieuwsblad ]

aristocratische catwalk

een tijdlijn van damesmode uit de 18e eeuw

Op behance.net vond ik een schitterende overzicht van mode door de eeuwen heen. De afbeeldingen komen oorspronkelijk van het Russische Блошка. Honderden figuren uit bekende en minder bekende historische portretten zijn vrijstaand gemaakt. Ten voeten uit.

mode 18e eeuw
dameskleding tussen 1740 en 1768
(credits: Блошка)

Deze beeldbewerking levert een lange parade op van stijlvol geklede aristocratische dames (en heren). Dagelijks waren ze een paar uur bezig met aankleden en toilet maken, flaneren, gokken en andere vormen van nietsdoen. De gewone én werkende vrouw (99% van de bevolking) werd de grisette genoemd, vanwege haar grauwe kleding. De adellijke dames konden tegenover die achtergrond optimaal afsteken. De Franse Revolutie maakte aan deze decadentie tijdelijk een einde.

Fashion Timeline 18th century [ behance.net ]