Categorie archief: schilderkunst

Rauch over Rink

gelezen in Duitsland: interview met Neo Rauch in Die Zeit
over zijn leermeester Arno Rink (1940-2017)

Op 6 september j.l. overleed Arno Rink een van de schilders van de Leipziger Schule. In Die Zeit las ik een lang interview met zijn leerling Neo Rauch waarin deze stilstaat bij de dood van zijn leermeester.

Rink
Arno Rink – Malerei und Zeichnung 2010

Arno Rink gestorben [ zeit.de ] | Arno Rink gestorben [ spiegel.de ] | Arno Rink [bio]

Taormina

Taormina als bestemming voor landschapsschilders in de 19e eeuw

G7 2017Het Grieks-Romeinse theater van Taormina op Sicilië was aan het begin van de negentiende eeuw een geliefde bestemming voor landschapsschilders. De combinatie van de ruïnes op de voorgrond en de majestueuze Etna op de achtergrond, was voor schilders een capriccio die ze niet zelf hoefden te verzinnen.

In de eerste helft van de achttiende eeuw kwam vanuit Engeland het toerisme naar Italië op gang. Rijke jongemannen reisden op hun Grand Tour door Italië van Venetië via Florence, Rome, Napels, Amalfi naar Taormina (of in omgekeerde volgorde). Dit werden gezien als de meest schilderachtige plaatsen ter wereld. Na de Engelse toeristen kwamen de schilders. Ze kwamen overal vandaan, vooral uit Noord-Europa. Tenslotte kwamen ook de Amerikaanse schilders. Thomas Cole, de vader van de theatrale Hudson River School, was een van de eerste Amerikaanse schilders die Taormina in april 1842 bezocht. De Franse schilder Achille Etna Michallon was er 22 jaar eerder.

Michallon
Achille Etna Michallon 1820
Thomas Cole
Thomas Cole 1842

Taormina [ nl.wikipedia.org ]

anachronisme

Charles Edouard Boutibonne (1816-1897)

De Franse schilder Charles Edouard Boutibonne is een typische vertegenwoordiger van de smaak van het Tweede Franse Keizerrijk (1852-1870). Hij werd geboren in Hongarije in een Frans gezin en was een leerling van Franz Xaver Winterhalter (1805-1873) die precies wist hoe je het hof moest behagen. Winterhalter was rond het midden van de negentiende eeuw een veelgevraagd hof- en societyschilder. In 1855 schilderde Winterhalter zijn beroemde groepsportret van keizerin Eugenie omringd door haar hofdames. Het jaar daarop schilderde Charles Edouard Boutibonne twee grote ruiterportretten van Napoleon III en Eugenie voor de Royal Collection in Londen.

Charles Edouard Boutibonne
Charles Edouard Boutibonne 1856
Napoleon III en keizerin Eugenie

Tijdens het Tweede Franse Keizerrijk maakten rococo en barok een comeback. In de architectuur zien we dat in de stijl van de Beaux-Arts, in de schilderkunst aan de neobarok en in de damesmode vooral aan de weelderige crinolines. Rond 1860 bereikte dit een hoogtepunt. Charles Edouard Boutibonne paste zich aan bij de smaak van zijn tijd. Veel krullen en snoeperige kleuren dus. Toch vind ik deze kitsch historisch interessant. Het is de echo van het ancien régime in de ijzeren eeuw. Anachronismen zijn tijdgebonden én van alle tijden.

Charles Edouard Boutibonne
Charles Edouard Boutibonne
“Bij de fontein” roept bij mij onmiddellijk Fragonard in de herinnering
Charles Edouard Boutibonne
Charles Edouard Boutibonne
“De bergbeklimmers” doet mij wat de sfeer en stijl betreft aan het werk van Neo Rauch denken.

vadermoordenaar

het 200e geboortejaar van Richard Dadd (1817-1886)

Sinds de Romantiek zijn we er aan gewend dat de exploratie van de waanzin een kerntaak van de kunstenaar kan zijn. In Duitsland en Engeland bloeide de Romantiek als nergens anders en pionierden kunstenaars, nog voordat er psychologen en psychiaters bestonden, in de krochten van hun ziel. De Engelse schilder Richard Dadd maakte het wel heel erg bont. Hij leed waarschijnlijk aan paranoïde schizofrenie en toen hij 27 was, vermoordde hij in een vlaag van krankzinnigheid zijn vader. In 1843 werd hij opgenomen in het Bethlem Hospital, een instelling voor psychiatrische patiënten in Londen. Hier schilderde hij zijn bekendste werken. Het onderstaande schilderij maakte hij in 1842, het jaar voorafgaand op de moord op zijn vader.

Richard Dadd
Richard Dadd
Come unto these Yellow Sands (1842)