Categorie archief: fotografie

we had faces then

zwart wit foto’s uit het klassieke Hollywood op wehadfacesthen.tumblr.com

We had faces then is een van de beroemdste filmquotes uit de geschiedenis en kwam uit de mond van Gloria Swanson in de film noir Sunset Boulevard (1950). De voormalige diva keek met dédain naar de talkie die haar heeft afgedankt. Sinds Hollywoodsterren gingen praten, ging het in haar ogen bergafwaarts met de film. In de zwijgende film hadden de acteurs en actrices geen stem, maar des te meer een gezicht. De close up was een magisch moment waarin het miljoenenpubliek zo’n sterk contact kreeg met zijn idool dat het zijn of haar gedachte leek te kunnen lezen. we had faces then is ook een fijne pagina op tumblr.com met zwart-witfoto’s van Hollywoodsterren.

we had faces then
wehadfacesthen.tumblr.com

wehadfacesthen.tumblr.com

Saudade [ 1 ]

gezien op DVD: Mistérios de Lisboa (2010)

Mistérios de LisboaNadat ik op eerste kerstdag Linhas de Wellington (2012) gezien had, wilde ik beslist meer films zien waaraan de Braziliaanse fotograaf André Szankowski (*1979) heeft meegewerkt. Het lag dus voor de hand dat ik naar het Portugese drama Mistérios de Lisboa zou gaan kijken, dat Szankowski twee jaar eerder maakte met de Chileense regisseur Raúl Ruiz (1941-2011). Dit zou overigens de laatste film van Ruiz zijn, want hij overleed het jaar daarop. Hij was echter nog wel betrokken bij de voorbereidingen van Linhas de Wellington. Deze laatste film is dan ook aan hem opgedragen.

Met Ruiz en Szankowski krijg je slow cinema. Lange takes met langzame vloeiende camerabewegingen. De cinematografie en fotografie van Mistérios de Lisboa bracht onmiddellijk Barry Lyndon (1975) van Stanley Kubrick in mijn herinnering. Ook deze film excelleert in lange trage shots waarbij je het gevoel hebt naar een schilderij zit te kijken waar hier en daar wat in beweegt. Barry Lyndon en Mistérios de Lisboa laten zien dat dat het verkennen van de grens tussen fotografie en film magische momenten op kan leveren. Het helpt overigens wel als de fotografie sterk aanleunt tegen historische schilderkunst. Ook in Mistérios de Lisboa zien we tableau vivants voorbijkomen die doen denken aan genrestukken uit de achttiende en negentiende eeuw.

Mistérios de Lisboa
still uit Mistérios de Lisboa
Barry Lyndon en Mistérios de Lisboa laten zien dat dat het verkennen van de grens tussen fotografie en film magische momenten op kan leveren. Het helpt overigens wel als de fotografie sterk aanleunt tegen historische schilderkunst.

Raúl Ruiz kiest bijna consequent voor het totaal en gebruikt in dialogen nauwelijks de close up. We blijven dus steeds een gevoel van afstand houden. Hij laat de camera ook graag “door muren heen” bewegen, zodat scenes die zich in verschillende ruimten afspelen toch in één take kunnen worden genomen. Vaak blijft de camera voor de deuropening staan, zodat we ons voyeurs voelen.

Wanneer je niet van trage beelden houdt en veel actie wilt zien, dan is Mistérios de Lisboa beslist af te raden. De film staat haaks op de snelle, dynamische wijze van filmen die onze blik geconditioneerd heeft. Maar deze langzame manier van kijken sluit goed aan bij historisch drama dat zich afspeelt in de negentiende of achttiende eeuw: er is veel kaarslicht en heel veel tijd. Zo leefden onze voorouders.

Mistérios de Lisboa
still uit Mistérios de Lisboa

Qua stijl is er overigens een enorm verschil tussen Barry Lyndon (de verfilming van de gelijknamige de schelmenroman uit 1844 van William Makepeace Thackeray (1811-1863)) en Mistérios de Lisboa (de verfilming van de gelijknamige roman uit 1854 van Camilo Castelo Branco (1825-1890)). Het is het verschil tussen ironie en saudade. Nederlanders staan dichter bij het Engelse dan bij het Portugese levensgevoel. De lichte toon van Barry Lyndon zal ons dan ook meer aanspreken dan al die gekwelde zielen in Mistérios de Lisboa.

misteriosdelisboa.com

WWI in kleur

The colors of catastrophe
Rediscovered autochrome photography of the First World War
First World WarThe devastating events of the First World War were captured in myriad photographs on all sides of the front. Since then, thousands of books of black-and-white photographs of the war have been published as all nations endeavour to comprehend the scale and the carnage of the “greatest catastrophe of the 20th century”. Far less familiar are the rare colour images of the First World War, taken at the time by a small group of photographers pioneering recently developed autochrome technology.
 
To mark the centenary of the outbreak of war, this groundbreaking volume brings together all of these remarkable, fully hued pictures of the „war to end war“. Assembled from archives in Europe, the United States and Australia, more than 320 colour photos provide unprecedented access to the most important developments of the period – from the mobilization of 1914 to the victory celebrations in Paris, London and New York in 1919. The volume represents the work of each of the major autochrome pioneers of the period, including Paul Castelnau, Fernand Cuville, Jules Gervais-Courtellemont, Léon Gimpel, Hans Hildenbrand, Frank Hurley, Jean-Baptiste Tournassoud and Charles C. Zoller.
 
Bron: taschen.com

meer Eerste Wereldoorlog op deze blog

retronaut [ 2 ]

Исторические Фото en History in pictures op Twitter

Eerder besprak ik hier de website retronaut.com voor iedereen die net als ik graag tijdreizen maakt aan de hand van historische beelden. Naast retronaut.com volg ik ook op Twitter kanalen die dagelijks historische foto’s dumpen, vaak met een knipoog naar de actualiteit. Ik gebruik er op dit moment twee: het Russische Исторические Фото en he Amerikaanse History in pictures.

historische foto
het Russische Исторические Фото

Het icoon voor historische foto’s in Rusland is Yoeri Gagarin. In Amerika is dat Abraham Lincoln. Als geen ander hebben ze de nationale geschiedenis een gezicht gegeven. Beiden kwamen op een tragische manier aan hun einde en voldoen dus aan een belangrijke voorwaarde om volksheld te kunnen zijn.

historische foto
het Amerikaanse History in pictures

retronaut [ 1 ]

thuisblijver

domweg gelukkig in de achterkamer

“Alle ellende van de mensen heeft maar één oorzaak, namelijk dat zij niet in staat zijn rustig in een kamer te blijven.” schreef Blaise Pascal (1623-1662) en richtte zich daarmee vooral op de mensen die alles bezaten, maar niet in staat waren om het thuis naar hun zin te hebben. Sinds de tijd van Pascal lijkt er weinig veranderd. Thuisblijvers zijn een beetje zielig. Gevangen achter de begonia’s is de schrik van elke pensionado.

achterkamer 31 oktober 2014
Alle ellende van de mensen heeft maar één oorzaak, namelijk dat zij niet in staat zijn rustig in een kamer te blijven.

Blaise Pascal

achterkamer 31 oktober 2014

De 22-jarige Rianne Oosterom schreef deze maand een artikel in Letter & Geest onder de provocerende titel Weg die rugzak, blijf toch thuis! Volgens haar is het gebod van haar generatie “Gij zult reizen om uzelf te vinden.” Zij stelt daar tegenover: “Snuffel wat in oude dagboeken en staar naar de vriendelijke gipsmuren. Dan kom je jezelf vanzelf een keer tegen.”

achterkamer 31 oktober 2014

Levenskunstfilosoof Joep Dohmen antwoordde in Trouw op de vraag hoe hij invulling wil gaan geven aan zijn emeritaat: “Mijn kairos is om achter de geraniums te gaan zitten en me te verdiepen in belangrijke filosofieboeken. Dan moet ik dus grote geraniums kweken, zodat ik niet meer naar buiten kan kijken en de mensen niet meer bij mij naar binnen.”

achterkamer 31 oktober 2014

we’re the people

woensdagavond gezien op DVD: The grapes of wrath (1940)

The grapes of wrathGregg Toland (1904-1948) is een van de invloedrijkste cameramannen uit de filmgeschiedenis. Met zijn deep focus en high key fotografie zette hij een standaard die vooral in de jaren veertig en in de film noir werd toegepast. Voor zijn camerawerk in wuthering heights (1939) had hij in 1940 een oscar gekregen. In datzelfde jaar werd hij door Orson Welles gevraagd voor de cinematografie in Citizen Kane (1941). Toland werd weer voor een oscar genomineerd maar won deze uiteindelijk niet.

Omdat ik nog maar drie films heb gezien waarin Gregg Toland verantwoordelijk was voor de cinematografie (Wuthering Heights, The Little Foxes en Citizen Kane), wilde ik meer films zien die zijn signatuur dragen. Daarom keek ik naar de klassieker The grapes of wrath uit 1940. De film begint met prachtige straight photography uit de jaren dertig. We zien een weg die door het kale landschap van Oklahoma snijdt, waarlangs de hoofdpersoon Tom Joad (Henry Fonda) ons tegemoet komt lopen.

straight photography
beginscene (links) en straight photography (rechts) in The grapes of wrath (1940) met cinematografie van Gregg Toland

The grapes of wrath is gebaseerd op de beroemde roman van John Steinbeck waarin de schrijnende armoede van de grote depressie onverbloemd getoond wordt. Bepaalde bevolkingsgroepen, zoals de boeren in Oklahoma, werden vluchteling in eigen land. De vluchtelingenkampen in Californië leken op de huidige in Libanon. Er was sociale uitbuiting, mensen waren alles kwijtgeraakt en kinderen leden honger. Toch is de boodschap van John Steinbeck hoopvol. Ondanks alle misère verloren de gewone mensen hun zelfrespect niet. Het is de kracht van het oersocialisme: “we’re the people.”

Rich fellas come up an’ they die, an’ their kids ain’t no good an’ they die out. But we keep a’comin’. We’re the people that live. They can’t wipe us out; they can’t lick us. We’ll go on forever, Pa, ’cause we’re the people.

Ma Joad (The grapes of wrath)

The grapes of wrath [ imdb.com ]

indian summer

gisterenmiddag in de IVN tuin van het bezoekerscentrum Veluwezoom in Rheden
IVN tuin
impressies van de IVN-heemtuin van het bezoekerscentrum Veluwezoom in Rheden
Sinds 1971 is er in Rheden een bezoekerscentrum van Natuurmonumenten. Het aantal bezoekers groeide gestaag en in 2007 zijn de gebouwen uitgebreid met een eigentijdse vleugel. Achter de opvallende zwevende luifel van de nieuwe entree verbindt een lange glazen hal – het hart van het nieuwe complex – de oude boerderij en de stal. Naast het bezoekerscentrum ligt een educatieve IVN-heemtuin. De moestuin en kruidentuin roepen herinneren aan het vroegere boerenerf. Een oude silo doet inmiddels dienst als vijver.
 
Bron: natuurmonumenten.nl
IVN tuin
impressies van de IVN-heemtuin van het bezoekerscentrum Veluwezoom in Rheden

veluwetransferiumposbank.nl | bezoekerscentrum Veluwezoom [ natuurmonumenten.nl ]