Nadat bekend werd dat kardinaal Ratzinger gekozen was tot paus Benedictus XVI, veranderde de bestsellerslijst van het Duitse Amazon ingrijpend. Zelfs de nieuwe Harry Potter die in juli verschijnt, werd van de eerste plaats verdreven.

Inmiddels staat Harry Potter weer bovenaan, maar daarna volgen twee boeken van Joseph Ratzinger: Werte in Zeiten des Umbruchs en Salz der Erde. Verder staan in de Duitse bestsellerslijst ook nog titels van de onvermijdelijke Dan Brown. Overigens heeft kardinaal Ratzinger terecht heftige kritiek geuit op The Da Vinci Code.

Op de website van The Kardinaal Ratzinger Fan Club staan onder de noemer De-Bunking The Da Vinci Code: Articles and Resources een aantal verwijzingen naar websites waarin de neo-gnostische The Da Vinci Code tegen het licht van het Evangelie gehouden wordt.

meer boeken van Ratzinger bij Amazon.de

Bron: www.ruskerk.nl

Stille Zaterdag

Holy Friday [ oca.org ] | Holy Friday [ goarch.org ]

Grote Donderdag

Grote Dinsdag

Grote Maandag

Palmzondag

Lazaros Zaterdag

Bron: Echt progressief is Ratzinger eigenlijk nooit geweest

‘Nederland en de nieuwe paus hebben elkaar al opgegeven’, zo hoorde ik gisteren een commentator op televisie zeggen. ‘Sinds het pausbezoek van 1985 zal het wel nooit meer goed komen tussen Rome en Nederland’ was een andere reactie. In het NOS Journaal en NOVA vielen typeringen als “dogmatisch", “aartsconservatief", “rechtlijnig” en “autoritair". Etiketten die in dezelfde hoek van de kast liggen als het brandmerk “fundamentalist". Door een van deze etiketten te gebruiken kun je in Nederland al vaak iemand intimideren.

Ik ben vanmorgen de Nederlandse berichtgeving op Internet eens nagegaan. Maar eerst eens het redactioneel commentaar van Trouw. Opmerkelijk vind ik de volgende regels:

Hier wordt de suggestie gewekt dat de uitgesproken visie van Ratzinger de volgende kwaliteiten uitsluit: ruimte, vrijheid, humor en grootmoedigheid. De tegenstellingen eng vs.ruim, dwang vs. vrijheid, dodelijke ernst vs. humor en bekrompen vs. grootmoedig worden hier impliciet naar voren geschoven. Ik had zoveel onderhuids venijn van Trouw niet verwacht. Toch, als je bedenkt dat Trouw van oorsprong antipaaps is maar zich tegenwoordig als levensbeschouwelijke, verdiepende krant moet profileren op de postchristelijke markt is het misschien helemaal niet verwonderlijk.

Trouw online

Op de antichristelijke nieuwsgroep nl.religie kun je lezen hoe puberaal, hatelijk en scherp de reacties in Nederland vaak zijn, juist van mensen die beweren dat ze in religie zijn geinteresseerd. Dat Joseph Ratzinger als jongetje ooit bij de Hitlerjugend heeft gezeten, is koren op hun molen. Ze trappen tegen alles wat in hun ogen ‘dogmatisch’, ‘geinstitutionaliseerd’,'autoritair’,’ ‘rechts’en ‘homo- en vrouwonvriendelijk’ is.

Natuurlijk beschouwen zij zichzelf als ruimdenkende, goede (linkse) humanisten. Opvallend is dat er ook altijd kritiekloos de kant van de rebellen en dissidenten wordt gekozen:

nieuwsgroep nl.religie

Tenslotte de voorspelbare reactie van Henk Krol, de hoofdredacteur van de Gay krant:

De virtuele encyclopedie Wikipedia is een wonderlijke medium. Wanneer je de naam Joseph Ratzinger intypt dan word je, nog geen twee uur na zijn installering als nieuwe paus, direct doorgelinkt naar paus Benedictus XVI. Het nieuws is al keurig netjes opgeborgen in de geschiedenis.

Gisterenmorgen, in zijn laatste preek als kardinaal Ratzinger, hekelde hij het relativisme van deze tijd. Hij durft krachtige uitspraken te doen die in deze wereld op veel weerstand kunnen rekenen.

Met de naam Benedictus verwijst hij niet alleen naar Benedictus XV die tijdens de Eerste Wereldoorlog paus was, maar natuurlijk ook naar de stichter van het monnikendom in het Westen: Benedictus van Nursia. Deze werd bij het formuleren van zijn Regel rechtstreeks beïnvloed door het Oosterse monasticisme, in het bijzonder door Evagrios en Cassianos die leefden in de vierde en vijfde eeuw. Ik ben erg benieuwd hoe de relatie tussen de katholieke kerk en het oosterse christendom zich onder zijn leiding gaat ontwikkelen. Kardinaal Ratzinger heeft er nooit een geheim van gemaakt dat hij de kerk van Rome als de Kerk van Christus beschouwt.

Voor wie net zoals ik van lijstjes houdt:
Benedictus I (575-579)
Benedictus II (684-685)
Benedictus III (855-858)
Benedictus IV (900-903)
Benedictus V (964)
Benedictus VI (973-974)
Benedictus VII (974-983)
Benedictus VIII (1012-1024)
Benedictus IX (1032-1045)
Benedictus IX (1045)
Benedictus IX (1047-1048)
Benedictus XI (1303-1304)
Benedictus XII (1334-1342)
Benedictus XIII (1724-1730)
Benedictus XIV (1740-1758)
Benedictus XV (1914-1922)
Benedictus XVI (2005-

korte biografie [ katholieknederland.nl ]
Berichtenoverzicht [ katholieknederland.nl ]

Vorige week zondag vestigde ik hier de aandacht op een debat tijdens de Nacht van de Filosofie tussen de socioloog Dick Pels en de filosoof Ad Verbrugge. Vandaag staat in Trouw een reactie van de politicoloog Theo Brand. Terecht wijst deze erop dat de polemiek tussen Pels en Verbrugge niet berust op de politieke tegenstelling links-rechts, maar op een generatieconflict:

Tijd van Onbehagen

Vanmorgen werd in Rome de laatste mis gehouden voor de opening van het conclaaf. Kardinaal Ratzinger ging voor en hield een preek o.a. over de lezing uit de Brief aan de Efezieërs ( 4 : 11 - 16 ) waarbij hij het onverzettelijke karakter van de Kerk benadrukte.
 
“Wie een uitgesproken standpunt inneemt, zoals dat door de Kerk verkondigd wordt, krijgt in de heersende relativistische kultuur het etiket “fundamentalist” op zich geplakt", zo sprak hij.

thepianist.nl

Islam en geweld zijn sinds 11 september 2001 voor de hele wereld met elkaar verbonden. Tegelijkertijd probeert bijna iedereen reflexmatig dit verband te ontkrachten. Een conflict tussen de moderniteit en de islam, tussen relativisme en religieus fundamentalisme, tussen de open globalisering en de gesloten levensovertuiging van meer dan een miljard moslims betekent immers een wereldbrand.

Dus hebben “we” besloten dat er geen conflict is met de islam, maar met het islamitisch fundamentalisme. We kunnen weer even gerust ademhalen. Wanneer iemand toch de islam zelf als een dreiging ziet, wordt hij als spelbreker en onheilsprofeet bestempeld als “islamofoob” en al te gemakkelijk met Geert Wilders op één hoop gegooid. En zo ontstaat er toch de gevreesde polariteit: Enerzijds de relativisten die de islam niet als dreiging ervaren, maar eerder geneigd zijn religie in het algemeen als dreiging te ervaren; anderzijds de “moslimhaters” die zich terecht de vraag blijven stellen of de islam vanuit zichzelf gewelddadigheid is.

In de zaterdagbijlage Letter & Geest van dagblad Trouw verschijnen regelmatig artikelen die het sussende relativisme bekritiseren. Dit weekend schrijft Sam Janse in Loopt er een lijn van Mohammed A. naar Mohammed B. o.a. het volgende:

Zich ervan bewust dat hij met deze conclusie als islamofoob gezien wordt, besluit hij met een geruststelling. Wanneer je het gewelddadige karakter van de islam erkent, hoef je nog niet bang te worden voor de moslim. Uiteindelijk blijft deze een medemens die enkel van ons verschilt door denkbeelden die in de 7e eeuw zijn geformuleerd. Deze denkbeelden staan vaak niet alleen haaks op deze tijd maar helaas ook op vreedzaam samenleven met andersdenkenden.

Sombere naturalistische film over twee eenzame jonge vrouwen die samen een flat bewonen in het naargeestige Lille. Wat deze film de moeite waard maakt, is het acteerwerk van Elodie Bouchez en Natacha Regnier die hiervoor terecht bekroond werden in Cannes met de gedeelde prijs voor de beste actrice.

De film eindigt ontroerend met breekbaar engelachtig gezang in de grauwe werkelijkheid van een productielijn. La vie rêvée was een inbraak in het schijnbaar uitzichtsloze bestaan van de schijnbaar naamloze fabrieksarbeidsters.

la vie rêvée des anges [ moviemeter.nl ]

Het uitzicht wordt nu iedere dag groener. Over twee weken zullen de overburen verborgen zijn achter een malsgroene haag van bomen.

eerste viervoeter in de ruimte

In de bijlage Letter & Geest publiceert Trouw dit weekend een polemiek tussen de filosoof Ad Verbrugge en de socioloog Dick Pels.

Ad Verbrugge (1967) is universitair hoofddocent sociaal-culturele wijsbegeerte aan de Vrije Universiteit van Amsterdam. Zijn dissertatie, De verwaarlozing van het zijnde: een ethologische kritiek van Heideggers Sein und Zeit verscheen in 2001.
In 2004 verscheen zijn tweede boek, Tijd van onbehagen. Filosofische essays over een cultuur op drift. Het boek verwoordt een gevoel van onbehagen zoals dat in de huidige samenleving bestaat. In een zevental essays behandelt Verbrugge uiteenlopende actuele thema’s als de oorlog in Irak, zinloos geweld en de vereniging van Europa. Door deze essays heen loopt de gedachte dat de hedendaagse westerse cultuur ‘op drift’ is geraakt en de waarde van het individu en autonomie worden overschat. Het individualisme als hoogste waarde heeft geleid tot onverschilligheid, solipsisme en calculerend consumentisme. Een probleem als zinloos geweld blijkt dan niet een nare bijkomstigheid, maar juist een logisch onderdeel van deze samenleving.
Het alternatief zoekt Verbrugge in het herontdekken van culturele en historische waarden. De remedie tegen het hedendaagse onbehagen ligt volgens hem in het zoeken naar de waarden die een gemeenschap verbinden. Hij pleit ervoor de zinloosheid van de samenleving te bestrijden met behulp van een bezieling die boven het individu uitstijgt. Dit kan bijvoorbeeld inhouden dat we onze gemeenschappelijke christelijke achtergrond opnieuw moeten opzoeken.
Auteur van De verwaarlozing van het zijnde (2001), Tijd van onbehagen. Filosofische essays over een cultuur op drift (2004)

Dick Pels (1948) is socioloog en publicist. Hij werkte aan de faculteit van Filosofie te Groningen en was professor in sociologie aan de Brunel Universiteit in Londen. Pels heeft onder andere de biografie van Pim Fortuyn geschreven: De geest van Pim, waar hij in 2004 de Socrateswisselbeker mee won. Daarvoor schreef hij Het democratische verschil (1993) en Jacques de Kadt en de nieuwe elite (1993) . De laatste tijd is hij veel in het nieuws geweest naar aanleiding van de oprichting van de linkse denktank Stichting Waterland. Daarvoor schreef hij het Progressief Manifest (2004) Volgens Pels moet links zichzelf opnieuw uitvinden, omdat oude linkse antwoorden vandaag niet meer voldoen als antwoord op onze problemen. Het ideaal is dat linkse waarden zoals solidariteit, vrijzinnigheid en democratie worden verwezenlijkt, terwijl de vrijheid van het individu gewaarborgd blijft. Hij pleit daarom voor sociaal-individualisme. Iedereen moet vrij zijn om zichzelf te ontplooien in zelf gekozen gemeenschappen, zolang anderen daar niet mee worden geschaad.
Auteur van o.a. Jacques de Kadt en de nieuwe elite (1993), Het democratische verschil (1993), De geest van Pim (2004)

Bron: Maand van de Filosofie

Vandaag zal het parochiefeest van de Russische parochie van de heilige Tychon in Nijmegen worden gevierd. De website van deze parochie is sinds kort in de lucht. Op de website staat een kalender voor alle diensten.

Bron: oca.org

Bron: filosofie-oostwest.nl

Morgen is de begrafenis van paus Johannes Paulus II en ik ben benieuwd wat de verslaggever ons voor informatie en pauselijke varia gaat voorschotelen. Vanaf de paus.pagina.nl heeft deze de duik in de informatiestroom waarschijnlijk allang genomen.

Ongetwijfeld een van de meest geraadpleegde documenten is de lijst van kardinalen, waaruit straks de nieuwe paus gekozen gaat worden. En natuurlijk is er voor al degenen die van lijsten houden een volledig overzicht van alle 265 pausen van Petrus tot en met Johannes Paulus II.

Pausen van de twintigste eeuw
1903-1914 : Pius X (1835-1914)
1914-1922 : Benedictus XV (1854-1922)
1922-1939 : Pius XI (1857-1939)
1939-1958 : Pius XII (1876-1958)
1958-1963 : Johannes XXIII (1881-1963)
1963 1978 : Paulus VI (1897-1978)
1978 : Johannes Paulus I (1912-1978)
1978-2005 : Johannes Paulus II (1920-2005)

Vorige zomer bezocht ik in Berlijn een indrukwekkende tentoonstelling over de Eerste Wereldoorlog. Deze staat de laatste jaren weer meer in de belangstelling. Zelf kom ik regelmatig op websites over dit onderwerp en doe elke surfsessie weer nieuwe ontdekkingen. Ongetwijfeld de meest informatieve en omvangrijke website over de grote Oorlog in het Nederlands taalgebied is van Menno Wielinga.

Maar wat vind zijn vrouw eigenlijk van zijn passie? Menno: Tineke is de ideale echtgenote, ze geeft mij alle vrijheid om deze passie uit te leven. Ze regisseert mij trouwens wel, want als we ergens op bezoek gaan, krijg ik duidelijke instructies, ‘je mag tien minuten praten over die rotoorlog en daarna moet je ophouden te zeuren’.

www.wereldoorlog1418.nl

Alexander Nevski (geb. 30.5.1120 - gest. 14.11.1263) was grootvorst en zoon van vorst Jaroslav van Novgorod. Novgorod was een van de belangrijkste steden van het toenmalige Rusland en de belangrijkste handelsstad vanwege haar verbinding met de Hanze. In 1240 versloeg Alexander het Zweedse leger aan de Neva-rivier, vandaar zijn bijnaam “Nevski". In 1242 versloeg hij het leger van de Duitse Orde in een slag op de dichtgevroren Peipuszee ( Chudskoye meer ) en stopte zo het verdere doordringen van de Duitse Orde naar het Oosten. Binnen de Russische Kerk geldt hij als heilige.

Sergei Eisenstein maakte in 1938 een film over zijn leven, die door Stalin vooral als propagandafilm werd ingezet tegen het dreigende Neo-Teutoonse gevaar : het nationaal-socialisme. Drie jaar later zou Duitsland met operatie Barbarossa opnieuw Rusland binnenvallen…
 
 
 
 

Aleksandr Nevsky [ film.u-net.com ]

Op de website van het Griekse aartsbisdom van Amerika staat een verklaring bij de dood van paus Johannes Paulus II. Hierin wordt benadrukt hoeveel deze paus betekend heeft voor de toenadering tussen het Oosterse en het Westerse Christendom, de Orthodoxe en de Rooms-katholieke Kerk.

Statement of the Greek Orthodox Archdiocese of America on the Death of Pope John Paul II

Volg het pontificaat van paus Johannes Paulus II, op deze website voorgesteld als weg naar Gogoltha én Opstanding.

de weg van de paus

Alain Finkielkraut in De Groene [ 1998 ]
Alain Finkielkraut in Trouw [ 2003 ]

De Leidse rechtsfilosoof en mede-oprichter van de Burke Stichting Andreas Kinneging heeft een dik boek geschreven: de geografie van goed en kwaad. In Filosofie Magazine van april staat een interview met deze conservatieve denker.

In zijn boek heeft Kinneging het over de ‘onveranderlijke morele orde’. De morele waarden maken deel uit van de wereld, ze vormen een continent dat ontdekt moet worden. Vandaar de titel de geografie van goed en kwaad. De kennis van dat continent moet van generatie op generatie worden overgedragen, zodat ze niet vergeten wordt. Moraalrelativisten zal het waarschijnlijk wat vreemd in de oren klinken, geeft Kinneging toe.
“Verlichting en Romantiek hebben dat relativisme in de wereld gebracht. Sindsdien moet de normativiteit uit de subjectiviteit voortkomen; goed en kwaad zijn menselijke constructies geworden. Het echte Verlichtingsdenken is causalistisch, mechanistisch en utilistisch. Wie de natuurwetten kent, is niet langer overgeleverd aan de natuur, maar kan haar voor zijn wagen spannen. Deze denkwijze werd niet alleen van toepassing geacht op het terrein van de natuurwetenschappen, maar ook op mens en maatschappij. Natuurverschijnselen zijn causaal gedetermineerd en de mens is dat ook. Zijn streven staat geheel in het teken van het verlangen naar pleasure en het vermijden van pain. De traditionele vraag of dat wat wordt gewenst moreel wel in de haak is, verliest door dit uitgangspunt iedere betekenis. Berouw en spijt benoemen niet een schuldgevoel, maar een gevoel van verdriet dat voortkomt uit een besef niet de meest optimale keuze te hebben gemaakt in termen van nuttigheid. In het algemeen kan worden gesteld dat in een dergelijke, naturalistische benadering geen ruimte is voor de ethiek, althans in de strikte zin van het woord, als Selbstzwang.
“Ik verdedig in mijn boek tegenover deze gedachten een platoons-christelijk perspectief, waarbinnen de morele ideeën als iets goddelijks beschouwd worden. Inderdaad, als een continent dat ontdekt moet worden. De ideeën zijn voorgegeven grootheden, zoals het idee van de cirkel. Ze maken deel uit van het Zijn.”

Geografie van goed en kwaad [ Uitgeverij Het Spectrum ]
Wat wil de Burke Stichting? [ De Groene ]
Christendom en conservatisme [ Reformatorisch Dagblad ]

Dit jaar wordt voor de vierde achtereenvolgende keer de Maand van de Filosofie georganiseerd. Het hoogtepunt is traditioneel de Nacht van Filosofie op zaterdag 9 april in Felix Meritis, Amsterdam. Een van de sprekers tijdens de Nacht van Filosofie is Peter Sloterdijk. Ongetwijfeld zal hij daar zijn Grote Verhaal promoten, de 2500 pagina’s tellende Sferen-Trilogie.

interview met Peter Sloterdijk over Sferen