gary taxali
Het werk van Gary Taxali lijkt een beetje op dat van Christian Northeast dat ik een jaar geleden hier presenteerde.
“Poof”
Mixed Media on Paper
Mixed Media on Paper
dinsdag 31 januari 2006
maandag 30 januari 2006
Brian Cronin
… is een illustrator uit New York
Brian Cronin
What are your influences?
What inspires you to work?
My work is always moving in new directions and anything can cause me to go in a new direction. I’m not influenced by other illustration but more by seeing images in other areas: galleries, books, flea markets, wallpaper, design, movies, music - they all can spark off a new direction, however slight, probably unnoticeable by anyone other than me.
Other influences range from Russian constructivism to early Japanese advertising, to Mexican and Indian art. I think because my work of late is quite sparse I get a lot of comments saying, “It looks Japanese". I take it as a compliment but I really am going for just a sparse look. But now I find my work is taking a turn and becoming more detailed. Inspiration can also come from the environment that surrounds me. I lived in Italy for a year in 2001 and this move made me want to have a studio in the country.
I now divide my time between NYC and an early 18th century farmhouse with a barn in upstate New York. I converted part of the barn into my studio. This place inspires me. It’s very peaceful with lots of nature and no one around for miles.
How do you feel about the increasing role of the computer in contemporary illustration?
Is it important to you?
I use a computer to play with color and send sketches but that’s it for me. I really like to see a human touch and I like to get messy; feel like I’m creating something from a blank space. When I have worked on my laptop for a few hours playing around with color - click click - and the color changes from red to blue, then when I stop I always feel that I had been doing nothing. I feel a bit empty. But when it comes to physically mixing the pigment then it’s a whole different world. Mistakes happen, jars of paint spill over, day light changes how the color works on paper. It’s more alive.
Anyway, I would rather be surrounded by jars of paint and brushes and pencils than faced with a computer screen. I think the computer is a really invaluable tool but I see it more as a piece of office machinery.
Bron: illustratorsireland.com
What inspires you to work?
My work is always moving in new directions and anything can cause me to go in a new direction. I’m not influenced by other illustration but more by seeing images in other areas: galleries, books, flea markets, wallpaper, design, movies, music - they all can spark off a new direction, however slight, probably unnoticeable by anyone other than me.
Other influences range from Russian constructivism to early Japanese advertising, to Mexican and Indian art. I think because my work of late is quite sparse I get a lot of comments saying, “It looks Japanese". I take it as a compliment but I really am going for just a sparse look. But now I find my work is taking a turn and becoming more detailed. Inspiration can also come from the environment that surrounds me. I lived in Italy for a year in 2001 and this move made me want to have a studio in the country.
I now divide my time between NYC and an early 18th century farmhouse with a barn in upstate New York. I converted part of the barn into my studio. This place inspires me. It’s very peaceful with lots of nature and no one around for miles.
How do you feel about the increasing role of the computer in contemporary illustration?
Is it important to you?
I use a computer to play with color and send sketches but that’s it for me. I really like to see a human touch and I like to get messy; feel like I’m creating something from a blank space. When I have worked on my laptop for a few hours playing around with color - click click - and the color changes from red to blue, then when I stop I always feel that I had been doing nothing. I feel a bit empty. But when it comes to physically mixing the pigment then it’s a whole different world. Mistakes happen, jars of paint spill over, day light changes how the color works on paper. It’s more alive.
Anyway, I would rather be surrounded by jars of paint and brushes and pencils than faced with a computer screen. I think the computer is a really invaluable tool but I see it more as a piece of office machinery.
Bron: illustratorsireland.com
zondag 29 januari 2006
Ronald Kurniawan
Schilderijen als het onderstaande ontsnappen niet gemakkelijk aan mijn aandacht. De bizarre mix van landschapsschilderkunst en beeldelementen die aan een stripverhaal doen denken, scheppen een intrigerend geheel. ‘Jonge Italianen’ als Enzo Cucchi en Francesco Clemente die 25 jaar geleden de avantgarde in de figuratieve schilderkunst vormden, maakten soortgelijke humoristische prenten. Ze blijven mij intrigeren.
last great toothache
zaterdag 28 januari 2006
psychedelische kitsch
Het werk van Mark Ryden roept bij mij herinneringen op aan de psychedelische airbrush kitsch van Alan Aldridge. Deze Engelse illustrator werd in de jaren zestig beroemd door zijn werk voor o.a. The Beatles en The Rolling Stones. Ook Ryden werkt voor beroemdheden. Zijn mierenzoet palet, pluche stofuitdrukking en popperige portretten staan in schril contrast met een kil cynisme, zoals dat bij veel hedendaagse kunstenaars van de westcoast voorkomt.
Ryden strooit royaal en willekeurig met alchemistische symbolen, speelgoed en voorwereldlijke reptielen zodat je tenslotte het gevoel overhoudt dat alles maya is, één grote zinsbegoocheling: rijk aan vorm en kleur maar inhoudelijk zo leeg (of vol) als een prullenmand.
Mark Ryden came to preeminence in the 1990’s during a time when many artists, critics and collectors were quietly championing a return to the art of painting. With his masterful technique and disquieting content, Ryden quickly became one of the leaders of this movement on the West Coast.
Upon first glance Ryden’s work seems to mirror the Surrealists’ fascination with the subconscious and collective memories. However, Ryden transcends the initial Surrealists’ strategies by consciously choosing subject matter loaded with cultural connotation. His dewy vixens, cuddly plush pets, alchemical symbols, religious emblems, primordial landscapes and slabs of meat challenge his audience not necessarily with their own oddity but with the introduction of their soothing cultural familiarity into unsettling circumstances.
Bron: markryden.com
Upon first glance Ryden’s work seems to mirror the Surrealists’ fascination with the subconscious and collective memories. However, Ryden transcends the initial Surrealists’ strategies by consciously choosing subject matter loaded with cultural connotation. His dewy vixens, cuddly plush pets, alchemical symbols, religious emblems, primordial landscapes and slabs of meat challenge his audience not necessarily with their own oddity but with the introduction of their soothing cultural familiarity into unsettling circumstances.
Bron: markryden.com
Mark Ryden op zijn atelier
Een adept van Ryden is Ana Bagayan eveneens afkomstig uit Californië.
Mark Ryden in Cyberzone
nummer 15, 2002
nummer 15, 2002
vrijdag 27 januari 2006
mozart 250 - rembrandt 400
De Mozart van de schilderkunst en de Rembrandt van de muziek jubileren dit jaar. Vandaag viert men wereldwijd de geboorte van het wonderkind uit Salzburg. De publieke omroep komt met een lang Mozartweekend en overal ter wereld vinden manifestaties en concerten plaats ter gelegenheid van de 250ste geboortedag van Wolfgang Amadeus Mozart.
Zoekrobot Google
herdenkt vandaag Mozart
herdenkt vandaag Mozart
Maar hoe zit het nu met Rembrandt Harmenszoon van Rijn? In 2006 is het immers 400 jaar geleden dat hij in Leiden het licht zag. Er wordt natuurlijk aandacht aan besteed, maar met de verbouwing van het Rijksmuseum in Amsterdam betwijfel ik het of 2006 een echt Rembrandtjaar gaat worden zoals 1906 of 1969.
De vijftalige website Rembrandt400.com probeert internationaal wel aandacht te trekken en zet alle tentoonstellingen, manifestaties en lezingen op een rij. Maar of deze internationale aandacht echt komt, valt nog te bezien. Zou Google op 15 juli zijn logo opsieren met Rembrandt’s baret en palet?
donderdag 26 januari 2006
selfkicker
Vandaag alweer 15 jaar niet meer onder ons:
De Arnhemse dichter Johnny van Doorn
De Arnhemse dichter Johnny van Doorn
Kort na zijn dood in 1991 werd het onooglijke wederopbouwplein voor Vroom & Dreesmann in Arnhem omgedoopt tot het Johnny van Doornplein. De afgelopen twee jaar is het plein ingrijpend gewijzigd doordat het dominerende gebouw van V&D een nieuwe facade heeft gekregen.
Het Johnny van Doornplein
in december 2003 met de oude V&D-facade
in december 2003 met de oude V&D-facade
Drie jaar geleden zond de VPRO tijdens Het Uur van de Wolf de documentaire een valse lente uit.
Johnny van Doorn op epibreren.com
woensdag 25 januari 2006
chris buzelli
In Illustration Now! (zie 23 januari) hebben 150 illustratoren een plek gevonden, maar een aantal ontbreken. Daarom schenk ik deze dagen aandacht aan de illustratoren die Julius Wiedemann over het hoofd zag of domweg negeerde. Na Charles Glaubitz (19 januari) en Jeff Soto (21 januari) volgt Chris Buzelli.
‘Nature or Nurture’
van Chris Buzelli
van Chris Buzelli
Chris Buzelli was born and raised outside of Chicago and on the waters of Lake Michigan. Chris was influenced by his Grandfather Armondo Buzelli at young age, painting side by side. After graduating from Rhode Island School of Design, Chris moved to New York City to start his career as an illustrator in 1995. His oil paintings have appeared in many national and international publications including The New York Times, Playboy, The Village Voice, LA times, Boston Globe, and US News & World Report.
dinsdag 24 januari 2006
operatie barbarossa
Gisteren heb ik het boek Stalingrad van Antony Beevor gekocht. Hij begint zijn verhaal op 21 juni 1941 de dag voor de Duitse inval in Rusland die als Operatie Barbarossa de geschiedenis is ingegaan. Een goede nederlandstalige informatiebron over Operatie Barbarossa is de website go2war2.nl van het STIWOT.
Hitler’s plan voor Operatie Barbarossa, december 1940
Hitler’s ‘kruistocht tegen het Bolsjewisme’ kende een uiterst succesvolle beginfase. Door de toegepaste Blitzkrieg-tactieken waren de Duitsers in de eerste drie weken van Operatie Barbarossa maar liefst 600 km doorgedrongen in het grondgebied van de Sovjet-Unie. Wit-Rusland was zo goed als geheel veroverd en grote delen van de Baltische staten en de Oekraïne waren eveneens onder de voet gelopen. De Wehrmacht was er in geslaagd het eerste verdedigingsechelon van het Rode Leger te verpulveren. Het merendeel van het Westelijk Front was omsingeld ten westen van Minsk en de voorhoede van Heeresgruppe Mitte had de oevers van de Dniepr inmiddels bereikt. Tijdens de wanhopige defensieve gevechten had het Rode Leger tenminste 747.870 slachtoffers geïncasseerd, waarvan 588.598 doden, gewonden en vermisten. Bovendien waren er 10.180 tanks en 3.995 gevechtsvliegtuigen verloren gegaan.
Bron: go2war2.nl
Bron: go2war2.nl
maandag 23 januari 2006
lekker boek
Op de elfde van de elfde vorig jaar, schreef ik iets over het boek Illustration Now! uitgegeven door Benedikt Taschen. Deze hippe uitgever die 25 jaar geleden als 18-jarige jonge hond begon met een stripwinkel annex alternatieve uitgeverij in Keulen geniet inmiddels wereldfaam met zijn lekkere plaatjesboeken. Vandaag kreeg ik Illustration Now! eindelijk in huis. Smullen!
150 illustratoren gebundeld
in een heerlijk kijkboek
in een heerlijk kijkboek
Mijn selectie uit:Illustration Now!
Jorge Alderete | Melinda Beck | Jens Bonnke | Daniel Chang | Tavis Coburn | Brian Cronin | Martin Haake | Olaf Hajek | Warren Heise | Satoshi Matsuzawa | Dan Page | Paul Rogers | Dan Seagrave | Gary Taxali
zondag 22 januari 2006
Jeff Soto
Jeff Soto is weer zo’n schilder/illustrator die beïnvloed is door graffitti en underground comics. Op de vraag of hij zichzelf ziet als een undergroundartist geeft hij het volgende antwoord:
Soto: I don’t know. I’m not trying to fit into any scene, I’m just trying to create work that I’m proud of. My work gets grouped in with the underground artists- graffiti, illustration, hot rod, skate, comics, etc. and I know many of these people so maybe I am part of the movement. I’ll let someone else decide.
Bron: interview Jeff Soto
Bron: interview Jeff Soto
Een hallucinerend werk
van Jeff Soto
van Jeff Soto
Jeff Soto was born in 1975. He got interested in the visual arts at a young age - fascinated by Star Wars and Robotech, which are still his major inspirations. He graduated in 2002 with distinction at Art Center College of Design (Pasedana, California). He is currently working as a gallery artist and illustrator. Soto’s works are a fusion of his diverse interests such as plants, cacti, (retro) science fiction and graffiti…
zaterdag 21 januari 2006
wijsneus
‘Bijbelgeleerden zijn de enige wetenschappers
die niet in hun bronnen geloven’
die niet in hun bronnen geloven’
Al jaren maakt Arjan Visser voor Trouw diepteinterviews aan de hand van de Tien Geboden. Dit weekend legt hij dominee Nico ter Linden langs de meetlat van deze universele moraal. Bij het negende gebod zegt Ter Linden het volgende:
Toen mijn kinderbijbel Koning op een ezel verscheen, schreef het Confessioneel Gereformeerd Beraad een brief aan mijn synode waarin ze zeggen dat de kerk publiekelijk afstand van mij moet nemen. En wat doet die dappere Bas Plaisier (topman van de Protestantse Kerk in Nederland, AV)? In plaats van pal achter mij te gaan staan, zegt hij dat tuchtmaatregelen niet werken, of iets dergelijks! En dat is godverdorie mijn baas! Hij beweert dat ik mijn hand heb overspeeld en dat ik eens met wetenschappers in gesprek zou moeten gaan. Terwijl tientallen Oud- en Nieuw-Testamentische exegeten van alle grote universiteiten - in extenso vermeld - mij in Het verhaal gaat… trouw terzijde hebben gestaan! Wat Plaisier had moeten doen is die - helaas slecht geïnformeerde - broeders van het Gereformeerd Beraad rustig uitleggen dat mijn theologie mainstream-theologie is en dat ik een bescheiden poging doe de ook bij hen stagnerende geloofsoverdracht - tot op zekere hoogte een taalkwestie - uit het slop te helpen.Bas Plaisier geeft het volgende commentaar :
,,Ik vraag mij af of je kinderen met de wijze waarop Ter Linden de bijbelverhalen aan ze doorgeeft, niet het levensgevoel van deze tijd aanpraat.'’ Een kinderbijbel schrijven, moet je kunnen, aldus Plaisier. ,,Ik heb het gevoel dat Ter Linden zijn hand overspeelt door in de huid van een kind te willen kruipen. Misschien is hij daar een maatje te groot of te klein voor.'’ Volgens Plaisier stelt de auteur vragen die kinderen helemaal niet hebben.
Bron: Nederlands Dagblad 2 november 2004
Bron: Nederlands Dagblad 2 november 2004
Nieuwsgierig geworden naar deze kwestie ben ik eens op het web gaan zoeken waarom Ter Linden’s kinderbijbel nu zo omstreden is. Ik kwam er al snel achter: Ter Linden vertelt de kinderen dat ‘de Heer waarlijk niet is opgestaan.’ (citaat Katholiek Nieuwsblad)
Met deze perverse maar ongetwijfeld winstgevende catechese is dominee Nico ter Linden opnieuw in de publiciteit. In zijn juist verschenen ‘kinderbijbel’ stelt hij de vier evangelisten voor als een clubje verhalenvertellers, die de thema’s onder elkaar verdelen. Een kwalijk boek, dat vierkant verworpen moet worden.
Intussen zijn de verhalen ‘natuurlijk niet echt gebeurd’, zoals de dominee niet ophoudt te benadrukken. Blijkbaar ontleent hij aan zijn ongeloof meer rotsvaste zekerheid dan intellectuele integriteit. Het enige dat we immers hebben zijn historische geschriften met als kern dat het juist wél echt gebeurd is en die zo ook gelezen willen worden. En daarnaast hebben we ook nog altijd een gemeenschap van twee millennia, die de wereld omspant en mensen van alle soorten ontwikkeling bevat, inclusief de grootste vernuften uit de geschiedenis van de mensheid als Augustinus, Pascal, Newton en Kierkegaard.
( … )
Intussen hebben we hier te maken met een kwalijk boek, dat vierkant verworpen moet worden. Het ziet eruit als een vriendelijke kinderbijbel en is mooi en kleurig geïllustreerd. Hoeveel nietsvermoedende ouders of grootouders zullen erin trappen? Wat de kinderen betreft: die zullen waarschijnlijk na een kortstondige interesse hun schouders ophalen. Bijbelverhalen zijn immers het tegendeel van sprookjes of literaire verhalen. Wanneer ze geen relatie met de geschiedenis hebben, verliezen ze direct iedere betekenis. Behalve natuurlijk voor wie nog kans ziet er geld aan te verdienen.
Bron: Katholiek Nieuwsblad
Intussen zijn de verhalen ‘natuurlijk niet echt gebeurd’, zoals de dominee niet ophoudt te benadrukken. Blijkbaar ontleent hij aan zijn ongeloof meer rotsvaste zekerheid dan intellectuele integriteit. Het enige dat we immers hebben zijn historische geschriften met als kern dat het juist wél echt gebeurd is en die zo ook gelezen willen worden. En daarnaast hebben we ook nog altijd een gemeenschap van twee millennia, die de wereld omspant en mensen van alle soorten ontwikkeling bevat, inclusief de grootste vernuften uit de geschiedenis van de mensheid als Augustinus, Pascal, Newton en Kierkegaard.
( … )
Intussen hebben we hier te maken met een kwalijk boek, dat vierkant verworpen moet worden. Het ziet eruit als een vriendelijke kinderbijbel en is mooi en kleurig geïllustreerd. Hoeveel nietsvermoedende ouders of grootouders zullen erin trappen? Wat de kinderen betreft: die zullen waarschijnlijk na een kortstondige interesse hun schouders ophalen. Bijbelverhalen zijn immers het tegendeel van sprookjes of literaire verhalen. Wanneer ze geen relatie met de geschiedenis hebben, verliezen ze direct iedere betekenis. Behalve natuurlijk voor wie nog kans ziet er geld aan te verdienen.
Bron: Katholiek Nieuwsblad
Nico ter Linden: “mijn theologie
is mainstream-theologie”
is mainstream-theologie”
Dat Ter Linden in het interview alle behoorlijke universiteiten in West-Europa achter zijn visie schaarde, noemde Westerneng arrogant. De Protestantse Kerk moet niet accepteren dat al haar opleidingen gediskwalificeerd worden, omdat daar volgens Westerneng wel wordt uitgegaan van de opstanding als historisch feit. Westerneng riep op een duidelijk ‘nee’ tegen Ter Linden te laten horen. Hij dacht niet direct aan een tuchtmaatregel, maar wel aan een publieke actie waarbij afstand van Ter Lindens visie wordt genomen.
Bron: Nederlands Dagblad 31 oktober 2004
Bron: Nederlands Dagblad 31 oktober 2004
In die tijd zei Jezus ook: ‘Ik loof u, Vader, Heer van hemel en aarde, omdat u deze dingen voor wijzen en verstandigen verborgen hebt gehouden, maar ze aan eenvoudige mensen hebt onthuld. Ja, Vader, zo hebt u het gewild.’ [ Mattheus 11: 25-26 ]
vrijdag 20 januari 2006
Hal’s orakelfabriek
De bestsellers van de Amerikaanse schrijver Hal Lindsey vormen de basis van een geldmachine die draait op interpretatie van het Bijbelboek De Openbaringen van Johannes. Wanneer ik zijn website hallindseyoracle.com bekijk, verbaas ik me over de schaamteloze mengeling van geloof en commercie, een typische eigenschap van de Amerikaanse cultuur. Hal en zijn medewerkers pakken het grondig aan. Dagelijks worden de internationale nieuwsfeiten langs de lat van de Apocalyps gelegd. De orakelfabriek draait grotendeels op nieuws uit het Midden-Oosten en ongetwijfeld zullen de neocon’s uit Washington flink wat aandelen hebben in Lindsey’s imperium.
Toch houd ik zelf de ontwikkelingen in het Midden-Oosten ook tegen het licht van de Openbaringen en is het voor mij duidelijk dat we in de voorspelde Eindtijd leven. Ik behoor niet tot de relativisten die elke tijd tot Eindtijd bestempelen. Vanuit het individu gezien is dat natuurlijk realistisch want voor ons allemaal geldt dat onze wereld over 100 jaar niet meer bestaat. Maar de Apocalyps gaat niet over onze eigen uitvaart maar over ‘de uitvaart’ van de aarde met alles erop en eraan. We leven inmiddels ruim 60 jaar in het nucleaire tijdperk en in het besef dat we de wereld kunnen vernietigen.
Globalisering en moderne media maken het in de 21ste eeuw mogelijk dat de hele wereld op hetzelfde moment getuige kan zijn van een wereldgebeurtenis, waarvan we vroeger alleen maar achteraf kennis konden nemen. September Eleven is zo’n gebeurtenis en blijft voor mij een voorafbeelding van de naderende Apocalyps. Ik ben zeker niet de enige die dat zo ziet. Er is een groot publiek dat gevoelig is voor de naderende ondergang en dat betekent in Amerika money. Lindsey is niet de enige onheilsprofeet, maar mischien wel de grootste in dollars gemeten. En we weten wat er over broodetende profeten gezegd wordt.
donderdag 19 januari 2006
Charles Glaubitz
Op de website illustrationmundo ontdekte ik deze week het werk van de Mexicaanse schilder Charles Glaubitz en ik heb er een probleem mee. Het trekt mij aan en het stoot mij af en ik kom er niet uit. Zijn werk is typisch Mexicaans in zijn bizarre fantasie en rijke kleurgebruik, maar ook sterk beinvloed door de underground comics en undergroundartists als Gary Baseman. Met deze laatste schilder deelt hij een macaber cynisme en juist dat vind ik tamelijk afstotend. Terwijl zijn barokke fantasie en kleurgebruik mij aantrekken.
Moet je bloemen plukken waaronder een opgerolde slang ligt?
Ik maak nog maar eens een paar omtrekkende bewegingen…
Charles Glaubitz aan het werk
I was born in Tijuana and grew up in a small town 25 minutes away from the San Diego / Tijuana international border…Rosarito Beach!! My family lived a block away from the beach, I surfed, breakdanced, freestyled, bmxed and drew since I was a kid. My father is German American from Nebraska who became a karate champion in Mexico, my mother is from Sinaloa Los Mochis and she owned a Pharmacy. I went to school for graphic design at San Diego city college where I currently teach an illustration class. It would take an hour taxi ride to Tijuana from Rosarito, a bus ride from 3rd ave to the border and a 55 minute trolley to school, did that for 3 and a half years. I finished my education at CCAC in San Francisco and it was easier to move around thanks to the BART.
I graduated in 2001 and came down to Tijuana for vacation met a girl named Foi .. fell in love got married, had a beautiful baby girl Luna who also loves to draw! My clients have included Rolling Stones, Nickelodeon Magazine, Complot Magazine (Mexico), Timken Museum, San Diego Trolley, Converse, United Airlines, San Francisco Examiner, Seattle Stranger, Los Angeles Film Festival.
I have shown in a lot galleries in a lot of cities as well as different countries and continents, NY, San Francisco, Los Angeles, Paris, Madrid, Mexico City, Tijuana, San Diego, Seattle…just finished a huge mural/installation at Museo Carrillo Gil museum of contemporary art in Mexico City and will also show next May 2006 in The San Diego Museum of Contemporary Arty in all Tijuana artist group show called “A strange new world”
I have received awards/recognition from How magazine, American Illustration 21, 22, 23. Communication Arts Illustration annual 2002 fresh section. 2005 FONCA (kinda like the NEA) young creators grant.
I graduated in 2001 and came down to Tijuana for vacation met a girl named Foi .. fell in love got married, had a beautiful baby girl Luna who also loves to draw! My clients have included Rolling Stones, Nickelodeon Magazine, Complot Magazine (Mexico), Timken Museum, San Diego Trolley, Converse, United Airlines, San Francisco Examiner, Seattle Stranger, Los Angeles Film Festival.
I have shown in a lot galleries in a lot of cities as well as different countries and continents, NY, San Francisco, Los Angeles, Paris, Madrid, Mexico City, Tijuana, San Diego, Seattle…just finished a huge mural/installation at Museo Carrillo Gil museum of contemporary art in Mexico City and will also show next May 2006 in The San Diego Museum of Contemporary Arty in all Tijuana artist group show called “A strange new world”
I have received awards/recognition from How magazine, American Illustration 21, 22, 23. Communication Arts Illustration annual 2002 fresh section. 2005 FONCA (kinda like the NEA) young creators grant.
Bekijk het werk van Charles Glaubitz | interview met Charles Glaubitz
woensdag 18 januari 2006
Ik hou niet van fantasyfilms
gezien in de bioscoop: The Chronicles of Narnia
Na de prachtige film Shadowlands over de schrijver C.S. Lewis, ben ik gisterenavond naar de verfilming van zijn Narnia-boeken geweest en ik kwam al snel tot bovenstaande conclusie. De hoofdpersonen komen via een kleerkast in een andere wereld terecht en je voelt ‘ m al : daar zal wel een of andere strijd tussen goed en kwaad aan de gang zijn, en ja hoor!
Ongetwijfeld is Narnia het antwoord van Disney op het succes van de Harry Potterfilms en The Lord of the Rings en trekt het een groot publiek. Maar ik hou niet van die groteske veldslagen met griezels en zeker niet van een leeuw die de Opstanding imiteert.
Fantasy van het type sword and sorcery is altijd weer zo uitgekauwd en oppervlakkig: een scheutje middeleeuwen en een scheutje magie, wat harige mutanten met een slecht gebit en vooral veel quasi-diepzinnige symboliek.
De Kronieken van Narnia is een zevendelige boekenserie in het fantasy-genre, geschreven door C.S. Lewis. De boeken werden jaarlijks gepubliceerd van 1950 tot en met 1956 en zijn allemaal in het Nederlands vertaald. Oorspronkelijk zijn de boeken uitgegeven in een niet-chronologische volgorde. “Het neefje van de tovenaar” en “Het paard en de jongen” verschenen bijvoorbeeld als laatste. Later zijn de boeken als chronologische serie uitgegeven.
De boeken gaan over een magisch land, Narnia. Het ontstaan van Narnia en de contacten tussen onze wereld en Narnia worden beschreven in het boek “Het neefje van de tovenaar". Net als J.R.R. Tolkien, mede-christen en goede vriend van C.S. Lewis, verweefde Lewis verschillende christelijke thema’s in de boekenserie. Naar verluidt ging Lewis volgens Tolkien met de Narnia-verhalen daar zelfs zodanig ver in, dat Tolkien het niet eerbiedig meer vond. Met name in het tweede deel van de serie is er een duidelijke analogie aan te wijzen tussen Jezus Christus en de leeuw Aslan.
De boeken gaan over een magisch land, Narnia. Het ontstaan van Narnia en de contacten tussen onze wereld en Narnia worden beschreven in het boek “Het neefje van de tovenaar". Net als J.R.R. Tolkien, mede-christen en goede vriend van C.S. Lewis, verweefde Lewis verschillende christelijke thema’s in de boekenserie. Naar verluidt ging Lewis volgens Tolkien met de Narnia-verhalen daar zelfs zodanig ver in, dat Tolkien het niet eerbiedig meer vond. Met name in het tweede deel van de serie is er een duidelijke analogie aan te wijzen tussen Jezus Christus en de leeuw Aslan.
dinsdag 17 januari 2006
my favourite things [ 14 ]
Een magnifiek online magazine van en voor illustratoren is clandestina.colors uit Buenos Aires. Inmiddels zijn er 41 afleveringen verschenen.
my other favourite things
maandag 16 januari 2006
dramatisch verleden
De Poolse stad Wroclaw telt weer ruim 600.000 inwoners
net als in 1939 toen de stad volledig Duits was
net als in 1939 toen de stad volledig Duits was
Knut-Peter Tix uit Wolfsburg heeft een prachtige website gemaakt over Breslau (Wroclaw) de stad van zijn voorouders. Zijn vader was een van de miljoenen Volksdeutschen die na 1945 het Poolse grondgebied (waaronder ook de voormalige Duitse provinvies Neder-Silezië, Pommeren en Oost-Pruisen) moesten verlaten.
Breslau, tegenwoordig Wroclaw in Polen, is een stad met een dramatisch verleden. Als hoofdstad van Neder-Silezië werd het in 1742 door Pruisen ingelijfd. Toen Polen in 1918 na 123 jaar weer op de landkaart verscheen, bleef Breslau gewoon de Duitse stad die het sinds 1742 geworden was. Ook toen Hitler in 1939 Polen binnenviel, maakte Breslau dus nog steeds deel uit van het Duitse Rijk.
In februari 1945 begon de meest dramatische periode van Breslau. Toen het Rode Leger oprukte naar Berlijn bepaalde Hitler dat Breslau een Festung moest worden. Breslau hield zelfs na de val van Berlijn nog een paar dagen stand, maar het maandenlange beleg eiste een gruwelijke tol. Zeker 80.000 burgerslachtoffers werden naderhand onder het puin gevonden.
De stad was voor driekwart verwoest. Alle Volksdeutschen moesten sofort vertrekken en er bleef nog maar een derde van de bevolking over. Tegenwoordig telt Wroclaw ruim 600.000 inwoners, ongeveer evenveel als in 1939 toen Breslau in inwoneraantal de derde stad van het Duitse Rijk was.
Breslau omstreeks 1900
Gekämpft wird in Breslau nicht nur um jedes Haus, Stockwerk oder Zimmer, sondern um jedes Fenster, wo die Deutschen Maschinengewehre und andere automatische Waffen installiert haben. Man kann kaum begreifen, wie die Verteidiger sich mit Lebensmitteln, Wasser und Munition versorgen. Waehrend des ganzen Krieges hat es kein Gegenstueck zu einem so dramatischen Ringen, wie in Breslau gegeben".
[Die Stockholmer Zeitung “Svenska Dagbladet” vom 22.03.1945]
[Die Stockholmer Zeitung “Svenska Dagbladet” vom 22.03.1945]
Breslau tijdens het beleg in 1945
zondag 15 januari 2006
geschiedenis en identiteit
Gisteren publiceerde Trouw in de bijlage Letter & Geest een bewerkte versie van de Ketelaar-lezing gehouden door de publicist Paul Scheffer. Deze bekritiseert de gebrekkige omgang met het (nationale) verleden als symptoom van een algemener cultureel tekort en pleit voor een canon van historische en literaire teksten. Tot voor kort werden zulke ideëen weggehoond met het argument “dat een canon thuishoort in een hiërarchische samenleving waarin het volk met doctrinaire middelen wordt ingepeperd welke gedachten we er op na moeten houden en welke niet.”
Paul Scheffer:
wie zijn vrijheid niet in het verband weet te brengen met het verleden, herkent de bedreigingen niet wanneer ze zich aandienen in de eigen tijd
wie zijn vrijheid niet in het verband weet te brengen met het verleden, herkent de bedreigingen niet wanneer ze zich aandienen in de eigen tijd
Scheffer ziet de laatste jaren een duidelijke toename van belangstelling voor geschiedenis. De decennialang overheersende relativistische visie en verwaarlozing van historisch besef lijkt langzaam plaats te maken voor een visie met een canon en een terugkeer naar de chronologische benadering en periodisering.
De ravages van een ondoordacht relativisme zien we terug in de hedendaagse geschiedenisboeken. Neem het lesboek Sprekend Verleden. Vanaf de eerste bladzijde slaat het relativisme je tegemoet: “Ieder verhaal is afkomstig van iemand die alles vanuit zijn eigen standpunt bekijkt en beschrijft of vertelt.” Gezegd wordt dat iedereen dat wel kent van een ruzie in de klas: Iedereen zegt dat de ander het gedaan heeft en zo is het ook in het groot. Iedereen bekijkt alles vanuit zijn eigen standpunt immers: dus de Turken zeggen dat de Armeniërs zijn begonnen en de Armeniërs zeggen dat de Turken zijn begonnen. Zo eenvoudig is het.
zaterdag 14 januari 2006
shadowlands
Gisterenavond gezien op DVD: Shadowlands (1993)
met Antony Hopkins en Debra Winger
(en dank aan Tom die mij de DVD leende)
met Antony Hopkins en Debra Winger
(en dank aan Tom die mij de DVD leende)
De Engelse schrijver C.S. Lewis lijkt zijn leven helemaal onder controle te hebben en leidt als vrijgezel samen met zijn broer een ordelijk bestaan in het Oxford van de jaren vijftig. Hij is professor aan de universiteit, een gevierd schrijver en houdt overal in Engeland lezingen waarin hij spreekt over de grote thema’s van het leven. Zo weet hij o.a. dat het lijden zin heeft en dat we het nodig hebben om mens te worden. Het publiek hangt aan zijn lippen. Hij weet het allemaal mooi te verwoorden. Maar wanneer hij Joy Gresham ontmoet, wordt zijn rustige leventje in Oxford doorkruist door het leven zelf en gaat hij kopje onder in datgene waar hij zo mooi over kan spreken. Mooi gespeeld door Antony Hopkins en Debra Winger, die genomineerd werd met een oscar voor haar rol als Joy Gresham.
Hopkins en Winger als
C.S.Lewis en Mrs.Gresham in de tearjerker Shadowlands
C.S.Lewis en Mrs.Gresham in de tearjerker Shadowlands
Richard Attenborough was zeventig toen hij ‘Shadowlands’ maakte, in 1993, en dat merk je eraan: dit is een liefdesdrama dat alle jeugdige fantasieën over wonderlijke, stormachtige romantische avonturen achter zich laat en ervoor kiest om ons in de plaats daarvan een stil, rustig, subtiel portret te geven van twee mensen die van elkaar gaan houden, bijna zonder dat ze het zelf in de gaten hebben. Conventionele filmwijsheid zegt dat liefde iets is dat met een enorme knal plaatsvindt. Attenborough weet wel beter in ‘Shadowlands’ – dat is verliefdheid. Liefde daarentegen, is als een virus dat onopgemerkt je systeem binnenkruipt. En dan plots, kun je je niet meer voorstellen hoe je zonder die andere persoon verder zou moeten. Het is dat soort van liefde – volwassen, rijp, doorleefd – die in deze film centraal staat.
Bron: digg.be
Bron: digg.be
vrijdag 13 januari 2006
musea en jongeren
Filosoof Huib Schwab vandaag in Trouw
over de vraag: Hoe krijg je jongeren naar het museum?
over de vraag: Hoe krijg je jongeren naar het museum?
We zitten nu met een aantal destructieve obsessies in onze cultuur. De obsessie met jongeren en jeugdigheid is er een van. De tweede is de obsessie met cijfers. Feitisisjme noem ik dat. Alles is dan een kwestie van feiten en getallen, van kijkcijfers en verkoopcijfers, statistiek en opiniepeilingen. Het museum moet dan ook meer klanten trekken.Maar als dat je streven is, dan kun je er beter een pornoshop van maken. Dan noem je het een seksmuseum. Dat trekt heel veel mensen aan, ook jongeren en allochtonen.
Wie zich laat leiden door jeugdigheid en verkoopcijfers gaat af op de onderbuik en het uiterlijk van de dingen. Wat dan vergeten wordt, is waar het om gaat: het ontwikkelen van een innerlijk van mensen. Ook bij kunst gaat het om de cultivering van het innerlijk, en daarmee van een hoger soort genot. Als je jong bent, ben je een testosteronbom. Van kunst leren we onze driften, verlangens en angsten een mooie vorm te geven - en dat is waar het in de cultuur omgaat.
donderdag 12 januari 2006
het boek is uit
Gisteren het boek van Antony Beevor over de ondergang van Berlijn in 1945 uitgelezen. Binnenkort begin ik aan zijn boek over Stalingrad
Gitler Kaputt
woensdag 11 januari 2006
Hofmann honderd jaar
vandaag viert de ontdekker van LSD
Professor Albert Hofmann, zijn 100ste verjaardag
Professor Albert Hofmann, zijn 100ste verjaardag
Am 11. Januar 1906 wird Albert Hofmann in der beschaulichen Schweizer Kleinstadt Baden geboren, als ältestes von vier Kindern. Sein Vater ist Werkzeugmacher in einer Fabrik, in der er Alberts spätere Mutter kennenlernt; als er schwer erkrankt, muss Albert, als Ältester, für den Unterhalt der Familie sorgen. Deshalb absolviert er eine kaufmännische Lehre. Nebenher büffelt er Latein und andere Sprachen; denn er will die Matura ablegen, was ihm an einer Privatschule gelingt. (Den Unterricht bezahlte ihm ein Taufpate.)1926, mit zwanzig, nimmt Albert Hofmann an der Universität Zürich ein Chemiestudium auf. Vier Jahre später promoviert er dort mit Auszeichnung. Anschliessend ist er in den pharmazeutisch-chemischen Forschungslaboratorien der Firma Sandoz in Basel tätig, der er mehr als vier Jahrzehnte ununterbrochen die Treue hält. (1996 verschmolz Sandoz mit Ciba-Geigy zu dem Konzernriesen Novartis.) Dort befasst er sich vor allem mit Arzneimittelpflanzen und Pilzen. Besonders interessieren ihn die Alkaloide (Stickstoffverbindungen) des Getreidepilzes Mutterkorn.
1938 isoliert er den Grundbaustein aller therapeutisch bedeutsamen Mutterkornalkaloide, die Lysergsäure; diese versetzt er mit einer Reihe von Chemikalien. Die so gewonnenen Lysergsäure-Derivate testet er dann auf kreislauf- und atmungsanregende Wirkungen – unter anderem das LSD-25 (Lysergsäurediäthylamid). Weil die beobachteten Effekte hinter den Erwartungen zurückbleiben, verlieren die Pharmakologen von Sandoz jedoch rasch das Interesse daran.
dinsdag 10 januari 2006
de toekomst van het boek
Sinds de opkomst van de computer wordt gediscussieerd over de toekomst van het boek. In digitale tijden geldt het bundeltje bedrukt papier met omslag als een traag en stoffig object, dat niet interactief is en maar moeilijk te distribueren valt. Jouke Kleerbezem ziet het desondanks niet somber in voor het boek. Hij beschrijft en aantal nieuwe ontwikkelingen die het boek aanpassen aan de eisen van morgen.
lees verder: metropolism.org
maandag 9 januari 2006
cut ‘n paste muzikant
Kees uit Amsterdam bracht de nieuwe CD van Erik uit Nieuwgein voor mij mee.
Wat Dagen Van Gras, Dagen Van Stro wederom zo uniek maakt, is de identiteit van Erik de Jong. Zijn observatievermogen, zijn smaak, zijn leven in Nieuwegein en alles daarvoor. In de persoonlijke melancholie van Spinvis hoor je de nabije toekomst van de popmuziek. Een toekomst waarin iedereen met talent en een goede computer met internet zich individueel kan vormen tot een muzikaal genie. Alle muziekstijlen of kunstdisciplines ter wereld kunnen worden aangewend om juist datgene te zeggen, dat geen ander op die manier kan zeggen. Op een zolderkamertje kan de wereld samenkomen en versmelten tot iets ultiem persoonlijks, tot volslagen authentieke egodocumenten van Erik uit Nieuwegein, maar ook van Jan uit Almelo of Piet uit Peize. In de eenentwintigste eeuw is het misschien wel moeilijker authentiek en oorspronkelijk te zijn in de grachtengordel dan in Nieuwegein. Het geluid van de ‘Gordel’ kennen we nu wel, maar wat is het verhaal van Jan uit Almelo? Bron:8weekly.nl
zondag 8 januari 2006
Duitse Diva
Vanavond in Close Up, Nederland 1, 19.00
Hildegard Knef, haar verborgen leven
Hildegard Knef, haar verborgen leven
In het boek van Antony Beevor over de ondergang van Berlijn staat een passage over Hildegard Knef dat tot de zwarte bladzijden van haar bio gerekend kan worden. In april1945 had de negentienjarige Knef een relatie met Ewald von Demandowsky, een medewerker van Joseph Goebbels. Ze vergezelde hem tot aan het front, gehuld in mannenkleren. Later zou ze uitgroeien tot de eerste naoorlogse Duitse diva, de opvolgster van la Dietrich, ook wat stemgeluid betreft.
In de dramatische weken vóór de val van het Derde Rijk in 1945, werd Hildegard Knefs minnaar naar het front gestuurd. Knef schijnt hem, verkleed als man, vergezeld te hebben. Maar het einde van hun relatie, en het einde van zijn leven, zijn in raadselen gehuld. Feit is dat Knef na de oorlog aan haar zegetocht als filmster begon, met een Joods-Amerikaanse officier trouwde en naar Hollywood verhuisde. Van haar minnaar is slechts bekend dat de Amerikanen hem uitleverden aan de Russen – daarna werd nooit meer iets van hem vernomen. De documentaire ‘Hildegard Knef: Haar verborgen leven’ schetst een beeld van de sfinx-achtige, eerzuchtige Hildegard Knef en een turbulente periode uit de Duitse geschiedenis met beelden uit haar vroege films, exclusieve interviews met Knef-kenners en interviews met Hildegard Knef zelf.
Bron: avrokunsttribune.nl/closeup
Bron: avrokunsttribune.nl/closeup
zaterdag 7 januari 2006
kerstfeest in rusland
You probably wonder why do Russians Orthodox people celebrate Christmas on January 7th? Why not on December 25th?
Well, the reason is that the Russian Orthodox Church still lives according to the old Julian Calendar, which is currently 13 days behind the Gregorian Calendar, which is adopted by most countries in the world (and by the Russian government). When in the end of 1917 the Bolshevik government decided to adopt Gregorian calendar, the Russian Orthodox church decided not to follow the rules set by the incresingly oppresive civil authorities. Part of the reason was to protest against the Bolsheviks and their interference in church affairs. Another reason, perhaps, was to stick to the older rules, the ways in which generations of Russian Christians were praising the Lord, observing holidays, etc.
Bron: cityvision2000.com
Well, the reason is that the Russian Orthodox Church still lives according to the old Julian Calendar, which is currently 13 days behind the Gregorian Calendar, which is adopted by most countries in the world (and by the Russian government). When in the end of 1917 the Bolshevik government decided to adopt Gregorian calendar, the Russian Orthodox church decided not to follow the rules set by the incresingly oppresive civil authorities. Part of the reason was to protest against the Bolsheviks and their interference in church affairs. Another reason, perhaps, was to stick to the older rules, the ways in which generations of Russian Christians were praising the Lord, observing holidays, etc.
Bron: cityvision2000.com
Icoon van de Geboorte van Onze Heer en Verlosser Jezus Christus
vrijdag 6 januari 2006
nostaligie vs. ostalgie
Een van de symbolen van de DDR, het Palast der Republik gaat nu echt gesloopt worden. Na jarenlange discussies heeft men in 2002 besloten het Stadtschloss van de Hohenzollern te herbouwen. In februari 1945 werd het gebombardeerd en brandde het volledig uit. De toenmalige DDR-regering heeft later besloten de ruines te slopen.Het historische gebouw vertegenwoordigde 500 jaar Pruisische geschiedenis en voor deze herinnering was in de klasseloze heilstaat geen plaats. Na de Duitse eenwording van 1990 wordt het Duitse verleden, dus identiteit, weer overal opgegraven of gereconstrueerd. Niet alleen in Dresden of Potsdam maar ook in het hart van Berlijn.
Het Palast der Republik, 1976 - 2006
De sloop van het uit 1976 daterende Palast der Republik roept echter veel weerstand op bij hen die juist de DDR-identiteit willen behouden. De live webcam die de sloop dit jaar elke minuut gaat registreren, noemen ze een smakeloze live-executie.
De sloop van het Palast kost 8 miljoen en de herbouw van het Stadtschloss gaat 1,3 miljard kosten. Dat geld is er nog niet. Maar net als de meeste Dresdenaren die hun Frauenkirche zagen herrijzen, geloven veel Berlijners dat over 15 jaar het Stadtschloss er na 75 jaar weer gewoon staat.
Het Berliner Stadtschloss in 1936
Het meest opvallende gebouw in Berlijn is 500 jaar lang het “Stadtschloss”geweest. Als hoofdgebouw van de residentie domineerde het het eiland in de Spree en het historische stadshart tussen “unter den Linden”en de Brandenburger Tor. En het vervulde al die rollen die je van een middelpunt mag verwachten; het was immers niet het feodale, voor de burgers ontoegankelijke, bolwerk van de vorst, Met zijn vrij toegankelijke binnenplaatsen en de daar georganiseerde kerstmarkt was het steeds een deel van de openbare ruimte.
Dit slot werd op 3 februari 1945 overdag door een eskader van ongeveer 800 bommenwerpers en 1000 begeleidende jachtvliegtuigen gebombardeerd en het brandde in 3 dagen geheel af. In de waan dat hij een nieuw Duitsland, dat zich van de Duitse geschiedenis kon distantiëren, op kon bouwen, liet de Secretaris Generaal van de Oost-Duitse communistische partij Walter Ulbricht de restanten van het slot afbreken. Op de leeggekomen plek liet hij een plein inrichten om parades af te nemen. Deze wond in het hart van Berlijn heeft zich tot op heden niet gesloten.
Bron: berliner-stadtschloss.de
Dit slot werd op 3 februari 1945 overdag door een eskader van ongeveer 800 bommenwerpers en 1000 begeleidende jachtvliegtuigen gebombardeerd en het brandde in 3 dagen geheel af. In de waan dat hij een nieuw Duitsland, dat zich van de Duitse geschiedenis kon distantiëren, op kon bouwen, liet de Secretaris Generaal van de Oost-Duitse communistische partij Walter Ulbricht de restanten van het slot afbreken. Op de leeggekomen plek liet hij een plein inrichten om parades af te nemen. Deze wond in het hart van Berlijn heeft zich tot op heden niet gesloten.
Bron: berliner-stadtschloss.de
Berlijn aan de vooravond van de Tweede Wereldoorlog voor de verwoesting.
Het Stadtschloss ligt rechts tegenover de Dom.
Het Stadtschloss ligt rechts tegenover de Dom.
Zehn Argumente für die Rekonstruktion des Berliner Schlosses
donderdag 5 januari 2006
stupid comics
Nog meer idiote strips op stupid comics
woensdag 4 januari 2006
william whitaker
De schilder William Withaker geeft op zijn website een aantal demonstraties waarin hij aan de hand van verschillende fasen laat zien hoe een schilderij tot stand komt.
dinsdag 3 januari 2006
romanogotiek aan de Lahn
Gisteren met Patrick bezocht: de Dom van Limburg a/d Lahn
Deze kerk is een klassiek voorbeeld van romanogotiek. Met deze term wordt de overgangsstijl tussen romaans en gotiek aangeduid.
De St.Georg in Limburg an der Lahn, gebouwd in de eerste helft van de 13e eeuw
Door de korte bouwtijd (ongeveer 25 jaar) en doordat de kerk sinds de wijding van het koor in 1235 vrijwel onaangetast bleef, geldt de Dom (officieel Pfarrkirche St. Georg und Nikolaus) als schoolvoorbeeld van Duitse bouwkunst tijdens de overgang van Romaanse naar gotische stijl. De invloed van Keulse Romaanse kerken (vooral de St. Gereon) is duidelijk herkenbaar aan de versieringen op de torens en de dwerggalerijen aan de achterzijde. Ook de basilicavorm herinnert aan de Keulse bouwwerken.Een aantal elementen kondigt echter al de komst aan van de gotiek. De onbekende architect van deze kloosterkerk kende waarschijnlijk de toentertijd zeer moderne kathedraal van het Franse Laon. Het interieur van de dom toont net als die kathedraal tribunes en territoria (siergalerijen) boven elkaar. In zuiver Romaanse kerken ontbreekt het territorium. Samen met het voorzichtige gebruik van spitsbogen zorgt zo’n extra verticaal element voor een gotische indruk. Uit Laon werd eveneens de grote rozet boven het westelijke portaal overgenomen, een ander gotisch stijlelement. Het aantal van zeven torens op de kerk verraadt de getalssymboliek, die in de Late Middeleeuwen steeds belangrijker werd.
Bron: touringcarchauffeur.info
Het interieur van de kathedraal van Laon met zijn vierdelige opstand heeft de bouwmeesters van Limburg geinspireerd. In het romaans ontbreken nog de siergallerijen die zo typerend zijn voor de gotiek. Boven de zuilengallerij van het middenschip bevindt zich een open gallerij, vervolgens een zgn. ‘blind’ triforium en tenslotte volgen de ramen of lichtbeuk.
Deze lichtbeuk wordt in de gotiek steeds hoger opgerekt. Dat wordt mogelijk gemaakt door de luchtbogen aan de buitenzijde die de druk van het kruisgewelf opvangen en afvoeren naar vertikale steunberen. Vaak worden dubbele luchtbogen toegepast zodat de druk wordt verdeeld en het schip nog hoger opgetrokken kan worden.
luchtbogen St Pierrre, Beauvais
Het hoogtepunt van de gotiek wordt letterlijk bereikt met de Saint Pierre van Beauvais. Het schip heeft een hoogte van 30 meter en het koor is met 48,5 meter het hoogste ter wereld.
Het hoogtepunt van de gotiek wordt letterlijk bereikt met de Saint Pierre van Beauvais. Het schip heeft een hoogte van 30 meter en het koor is met 48,5 meter het hoogste ter wereld.
Limburger Dom | gothic architecture | romanogotiek in Nederland
maandag 2 januari 2006
en plein air
Mijn goede voornemen voor 2006:
minder binnen schilderen en vaker buiten.
Claude Monet schilderend in het bos door John Singer Sargent uit 1885
zondag 1 januari 2006
19 december
Ik ben op een plek waar het nieuwe jaar nog niet begonnen is. In de Servische skite is het vandaag 19 december 2005. We vieren o.a. de naamdag van de heilige martelaar Bonifatius
|
|
|
|
|
