een halve eeuw na expo ‘58 [ 3 ]
Expo ‘58 & de gouden jaren website van Canvas
website van canvas
Expo ‘58 & de gouden jaren | brussels-expo58.be | meer expo ‘58
woensdag 30 april 2008
dinsdag 29 april 2008
hedendaagse nederlandse tekenaars [ 9 ]
Paradise Lost, Monumentaal tekenen, werk van zeven tekenaars
Stedelijk Museum Schiedam, 16 maart - 8 juni 2008
Stedelijk Museum Schiedam, 16 maart - 8 juni 2008
Monumentaal tekenen ontleent zijn titel aan het boek Paradise Lost van Milton maar gaat vrij om met de literaire verbeelding van het paradijs. Het concept van de tentoonstelling maakt gebruik van meerdere interpretaties uit de literatuur over het paradijs en de rol van de verschillende protagonisten daarin. De kunstenaars die deelnemen aan de tentoonstelling zijn Robbie Cornelissen, Raquel Maulwurf, Erik Odijk, Sandro Setola, Renie Spoelstra, Aji V.N. en Hans de Wit. Zij gaan allen, ieder op een eigen manier in op het verlies van de onschuld van de natuur en de vernietigingen door de mensheid van zowel de natuur als de gebouwde omgeving. In voorbereiding op de tentoonstelling zal een aantal gesprekken plaatsvinden met de kunstenaars over het paradijselijk bestaan, de rol van goed en kwaad en het streven naar het hogere en betere.
Bron: stedelijkmuseumschiedam.nl
Bron: stedelijkmuseumschiedam.nl
reportage over de tentoonstelling Verloren Paradijs bij MOOIS/TV Rijnmond
maandag 28 april 2008
een halve eeuw na expo 58 [ 2]
terug naar de Expo 58 in Brussel
Voor retromanen is er elk jaar wel een bijzondere gebeurtenis om langdurig op terug te kijken. Gingen we vorige zomer terug naar de summer of love van 1967, deze zomer springen we terug naar de zomer van 1958 toen Brussel in de ban was van Expo ‘58
De mensheid is een nieuw tijdperk van haar geschiedenis binnengetreden. Meer dan ooit lijkt beschaving af te hangen van de Wetenschap. Krachten waarvan niemand een kwarteeuw geleden de omvang durfde dromen, werden de mensen ter beschikking gesteld. Maar er liggen twee wegen voor ons: de weg van rivaliteit die tot een steeds gevaarlijker wapenwedloop leidt, waardoor de ontdekkingen van geniale geleerden zich tegen de mensheid dreigen te keren, en de weg die ons, ondanks alle verschillen in maatschappelijke, politieke of geestelijke opvattingen, in staat moet stellen elkaar te verstaan, wat de enige mogelijkheid is om tot waarachtige vrede te komen.
( Bron: toespraak van koning Boudewijn tijdens de opening van de expo ‘58 op 17 april 1958 )
( Bron: toespraak van koning Boudewijn tijdens de opening van de expo ‘58 op 17 april 1958 )
expo58.eu in zgn. ‘atoomstijl’
“De mensheid is een nieuw tijdperk van haar geschiedenis binnengetreden. Meer dan ooit lijkt beschaving af te hangen
van de Wetenschap.”
van de Wetenschap.”
zondag 27 april 2008
Pasen 2008 | Pascha
Vandaag wordt in de Orthodoxe Kerk overal ter wereld
de Opstanding van Onze Heer en Verlosser Jezus Christus gevierd
de Opstanding van Onze Heer en Verlosser Jezus Christus gevierd
“Het is de dag van de Opstanding; laat ons vervuld zijn van vreugde en elkaar omhelzen; en laten wij zelfs tot degenen die ons haten zeggen: Broeders wij vergeven elkaar omwille van de Opstanding en daarom roepen wij uit: Christus is opgestaan uit de doden, door Zijn dood overwon Hij de dood, aan allen in de graven schenkt Hij het leven!!” Dit bezongen en uitgeroepen gevoel is het hart, het focuspunt, de vitale zenuw van de hele vroomheid en het hele geloof van de Orthodoxe Kerk. De vreugde in de verrezen levende God, de vreugde over Zijn verheerlijking en over Zijn leven, want Zijn leven is ons leven, getransfigureerd en eeuwig van duur! Pasen is dus het hoogtepunt van het kerkelijk jaar omdat nu het Leven van Christus ons leven is geworden!
Bron: www.ruskerk.nl
Bron: www.ruskerk.nl
Christus verrezen uit de doden
door Zijn dood
vertreedt Hij de dood
en schenkt weer het leven
aan hen in het graf
door Zijn dood
vertreedt Hij de dood
en schenkt weer het leven
aan hen in het graf
Paastropaar
Kontakion - Tone 8
Thou didst descend into the tomb, O Immortal
Thou didst destroy the power of death
In victory didst Thou arise, O Christ God
Proclaiming rejoice to the Myrrhbearing women,
Granting peace to Thine Apostles, and bestowing Resurrection on the fallen.
Thou didst descend into the tomb, O Immortal
Thou didst destroy the power of death
In victory didst Thou arise, O Christ God
Proclaiming rejoice to the Myrrhbearing women,
Granting peace to Thine Apostles, and bestowing Resurrection on the fallen.
paasbrunch bij Gabriël
na de paasvesper in Byzantijnse kapel Nijmegen
na de paasvesper in Byzantijnse kapel Nijmegen
The Great and Holy Feast of Pascha| The Resurrection of Our Lord
zaterdag 26 april 2008
Pasen 2008 | Stille Zaterdag
Deze week is het in de Orthodoxe Kerk de Goede Week
Op Paaszaterdag half twaalf ’s avonds vangt de Paasnachtdienst in alle rust aan met het zachtjes zingen van de canon van Stille Zaterdag, waarvan de laatste negende ode luidt: “Ween niet over Mij o Moeder, nu gij in het graf ziet Uw Zoon Die gij in uw schoot, zonder smet ontvangen hebt. Want ik sta op, en verheerlijk Mij, om als God zonder einde allen in heerlijkheid te verhogen, die u met geloof en liefde steeds verheerlijken”. Na het zingen van deze negende ode wordt in stilte en zonder enig ceremonieel de platsjenitsa uit het midden van de kerk naar het altaar gebracht, waarop het de hele paastijd zal liggen en waarop dan ook de Liturgie wordt gevierd. De platsjenitsa is een grote liggende icoon van de graflegging, vaak prachtig versierd met geborduurde doeken rondom. Deze platsjenitsa heeft vanaf Goede Vrijdag midden in de kerk gelegen als het graf van Christus. Alle diensten zijn ook rond de platsjenitsa gevierd. En alle gelovigen leggen er gedurende deze dagen bloemen op zoals bij het graf van een geliefde. Met deze bloemen wordt dan met Pasen de kerk versierd.
Bron: www.ruskerk.nl
Bron: www.ruskerk.nl
Troparion - Tone 2
When You did descend to death, O Life Immortal,
You did slay hell with the splendor of Your Godhead,
And when from the depths You did raise the dead,
All the Powers of Heaven cried out,
O Giver of Life, Christ our God, glory to You!
Kontakion - Tone 6
He who shut in the depths is beheld dead,
Wrapped in fine linen and spices.
The Immortal One is laid in a tomb as a mortal man.
The women have come to anoint Him with myrrh,
Weeping bitterly and crying:
“This is the most blessed Sabbath
On which Christ has fallen asleep to rise on the third day!”
When You did descend to death, O Life Immortal,
You did slay hell with the splendor of Your Godhead,
And when from the depths You did raise the dead,
All the Powers of Heaven cried out,
O Giver of Life, Christ our God, glory to You!
Kontakion - Tone 6
He who shut in the depths is beheld dead,
Wrapped in fine linen and spices.
The Immortal One is laid in a tomb as a mortal man.
The women have come to anoint Him with myrrh,
Weeping bitterly and crying:
“This is the most blessed Sabbath
On which Christ has fallen asleep to rise on the third day!”
Stille Zaterdag [ocafs.oca.org] | Stille Zaterdag [lent.goarch.org]
vrijdag 25 april 2008
Pasen 2008 | Goede Vrijdag
Deze week is het in de Orthodoxe Kerk de Goede Week
On Great and Holy Friday Christ died on the Cross. He gave up His spirit with the words: “It is finished” (John 19:30). These words are better understood when rendered: “It is consummated.” He had accomplished the work for which His heavenly Father had sent Him into the world. He became a man in the fullest sense of the word. He accepted the baptism of repentance from John in the Jordan River. He assumed the whole human condition, experiencing all its alienation, agony, and suffering, concluding with the lowly death on the Cross. He perfectly fulfilled the prophecy of Isaiah:
“Therefore I will divide him a portion with the great, and he shall divide the spoil with the strong; because he has poured out his soul to death, and was numbered with the transgressors; yet he bore the sins of many, and made intercession for the transgressors.”
Isaiah 53:12
Troparion - Tone 2
The Noble Joseph,
When he had taken down
Your most pure Body from the tree,
Wrapped it in fine linen,
And anointed it with spices,
And placed it in a new tomb.
Troparion - Tone 2
The angel came to the myrrh-bearing
women at the tomb and said:
Myrrh is fitting for the dead,
But Christ has shown Himself
a stranger to corruption.
Kontakion - Tone 8
Come, let us all sing the praises
of Him who was crucified for us,
For Mary said when she beheld Him upon the tree:
Though You do endure the cross,
You are my Son and my God!
The Noble Joseph,
When he had taken down
Your most pure Body from the tree,
Wrapped it in fine linen,
And anointed it with spices,
And placed it in a new tomb.
Troparion - Tone 2
The angel came to the myrrh-bearing
women at the tomb and said:
Myrrh is fitting for the dead,
But Christ has shown Himself
a stranger to corruption.
Kontakion - Tone 8
Come, let us all sing the praises
of Him who was crucified for us,
For Mary said when she beheld Him upon the tree:
Though You do endure the cross,
You are my Son and my God!
Journey to Pascha
A Daily Guide Through Holy WeekThe services of Holy Week transform us into eyewitnesses and direct participants in the awesome events of the Passion and Resurrection of Jesus Christ…
(Deze brochure is te downloaden op lent.goarch.org als PDF in twee formaten: 8.5x11 inch en 11x17 inch Format, beiden 13 MB groot)
donderdag 24 april 2008
Pasen 2008 | Grote Donderdag
Deze week is het in de Orthodoxe Kerk de Goede Week
Two events shape the liturgy of Great and Holy Thursday: the Last Supper of Christ with His disciples, and the betrayal of Judas. The meaning of both is in love. The Last Supper is the ultimate revelation of God’s redeeming love for man, of love as the very essence of salvation. And the betrayal of Judas reveals that sin, death and self-destruction are also due to love, but to deviated and distorted love, love directed at that which does not deserve love. Here is the mystery of this unique day, and its liturgy, where light and darkness, joy and sorrow are so strangely mixed, challenges us with the choice on which depends the eternal destiny of each one of us. “Now before the feast of the Passover, when Jesus knew that His hour was come… having loved His own which were in the world, He loved them unto the end…” (John 13:1). To understand the meaning of the Last Supper we must see it as the very end of the great movement of Divine Love which began with the creation of the world and is now to be consummated in the death and resurrection of Christ.
Bron: ocafs.oca.org
Bron: ocafs.oca.org
Troparion - Tone 6
Of Your Mystical Supper, O Son of God,
Accept me today as a communicant.
For I will not speak of Your mysteries
to Your enemies,
Neither like Judas will I give You a kiss,
But like the thief will I confess You.
Remember me, O Lord, in Your Kingdom!
Troparion - Tone 4
By Your precious blood,
You have redeemed us from the curse of the law.
By being nailed to the cross and pierced by a spear,
You have poured forth immortality for man.
O our Savior, glory to You!
Kontakion - Tone 8
Come, let us all sing the praises of Him
who was crucified for us,
For Mary said when she beheld Him upon the tree:
Though You do endure the cross,
You are my Son and my God!
Of Your Mystical Supper, O Son of God,
Accept me today as a communicant.
For I will not speak of Your mysteries
to Your enemies,
Neither like Judas will I give You a kiss,
But like the thief will I confess You.
Remember me, O Lord, in Your Kingdom!
Troparion - Tone 4
By Your precious blood,
You have redeemed us from the curse of the law.
By being nailed to the cross and pierced by a spear,
You have poured forth immortality for man.
O our Savior, glory to You!
Kontakion - Tone 8
Come, let us all sing the praises of Him
who was crucified for us,
For Mary said when she beheld Him upon the tree:
Though You do endure the cross,
You are my Son and my God!
woensdag 23 april 2008
Pasen 2008 | Grote Woensdag
Deze week is het in de Orthodoxe Kerk de Goede Week
On Great and Holy Wednesday the hymns of the Bridegroom Service remind us of the sinful woman who poured precious ointment on Christ’s head at Simon the leper’s house (Mt. 26:7). The disciples complained about the wasteful extravagance, for the myrrh could have been sold and the money given to the poor. On this same day Judas agreed to betray the Lord for thirty pieces of silver. Because the betrayal took place on Wednesday, Orthodox Christians fast on most Wednesdays during the year. On the other hand, the Savior declared that the woman’s actions would be remembered wherever the Gospel is preached (Mt. 26:13), for she had anointed Him in preparation for His burial (Mt. 26:12).
Bron: ocafs.oca.org
Bron: ocafs.oca.org
Troparion - Tone 8
When the glorious disciples were enlightened
At the washing of their feet before the supper,
Then the impious Judas was darkened,
ailing with avarice
And to the lawless judges he betrays You,
the righteous Judge.
Behold, O lover of money, this man who because of money hanged himself.
Flee from the greedy soul which dared such things against the Master.
O Lord, who is good towards all men, glory to You!
Kontakion - Tone 2
With his hands the betrayer receives the Bread.
With his hands he secretly receives the silver,
The price of Him who fashioned man with His hands;
So the servant and deceiver Judas remains depraved.
When the glorious disciples were enlightened
At the washing of their feet before the supper,
Then the impious Judas was darkened,
ailing with avarice
And to the lawless judges he betrays You,
the righteous Judge.
Behold, O lover of money, this man who because of money hanged himself.
Flee from the greedy soul which dared such things against the Master.
O Lord, who is good towards all men, glory to You!
Kontakion - Tone 2
With his hands the betrayer receives the Bread.
With his hands he secretly receives the silver,
The price of Him who fashioned man with His hands;
So the servant and deceiver Judas remains depraved.
dinsdag 22 april 2008
Pasen 2008 | Grote Dinsdag
Deze week is het in de Orthodoxe Kerk de Goede Week
Behold, O my soul, the Master has conferred on thee a talent Receive the gift with fear; Lend to him who gave; distribute to the poor And acquire for thyself thy Lord as thy Friend; That when He shall come in glory, Thou mayest stand on His right hand And hear His blessed voice: Enter, my servant, into the joy of thy Lord.
Bron: ocafs.oca.org
Bron: ocafs.oca.org
A Daily Guide Through Holy WeekThe services of Holy Week transform us into eyewitnesses and direct participants in the awesome events of the Passion and Resurrection of Jesus Christ…
(Deze brochure is te downloaden op lent.goarch.org als PDF in twee formaten: 8.5x11 inch en 11x17 inch Format, beiden 13 MB groot)
maandag 21 april 2008
Pasen 2008 | Grote Maandag
Deze week is het in de Orthodoxe Kerk de Goede Week
When the Lord was going to His voluntary Passion, He said to His Apostles on the way: Behold, we go up to Jerusalem, And the Son of Man shall be delivered up As it is written of Him. Come, therefore, and let us accompany Him, With minds purified from the pleasures of this life, And let us be crucified and die with Him, That we may live with Him, And that we may hear Him say to us: I go now, not to the earthly Jerusalem to suffer, But unto My Father and your Father And My God and your God, And I will gather you up into the heavenly Jerusalem, Into the Kingdom of Heaven….
Bron: ocafs.oca.org
Bron: ocafs.oca.org
A Daily Guide Through Holy WeekThe services of Holy Week transform us into eyewitnesses and direct participants in the awesome events of the Passion and Resurrection of Jesus Christ…
(Deze brochure is te downloaden op lent.goarch.org als PDF in twee formaten: 8.5x11 inch en 11x17 inch Format, beiden 13 MB groot)
pruikenfilm met hippe fratsen
gezien met Michaela: Marie-Antoinette (Sofia Coppola, 2006)
Omdat ik van geschiedenis hou, hou ik ook van historisch drama. Dat genre heeft voor mij altijd een voordeel: als het filmscript niet deugt, blijft er meestal nog te snoepen van de decors en de kostuums. Er wordt genoeg historisch drama geproduceerd. De BBC, wereldkampioen in het genre, doet vooral de Jane Austen-tijd en het Victoriaanse tijdperk herleven. Maar voor een kostuumfilm is misschien geen andere periode zo filmgeniek als de pruikentijd. Wanneer de negentiende eeuw vooral door Engeland geclaimd wordt, is de achttiende eeuw echt ‘een Franse eeuw’, ook al wordt de muziek uit deze eeuw juist gedomineerd door de grote Duitse en Oostenrijkse componisten. Maar de lifestyle van het galante tijdperk is ontegenzeggelijk Frans.
Kirsten Dunst als Marie-Antoinette
Enkele grote regisseurs zoals Stanley Kubrick (Barry Lyndon, 1975) en Milos Forman (Amadeus, 1985 en Valmont, 1988) hebben zich aan de achttiende eeuw gewaagd. Na het enorme succes van Amadeus in 1985 was de achttiende eeuw even populair en verschenen in de jaren daarop een aantal historische films: The Mission (Joffe, 1986) Dangerous Liaisons (Frears,1988), Valmont (Forman, 1989) (beiden gebaseerd op les liaisons dangereux), Last of the Mohicans (Mann, 1991), Farinelli (Corbiau, 1994) The Madness of King George (Hytner, 1994). Daarna werd het iets rustiger, maar twee jaar geleden verscheen er weer een achttiende eeuw historisch drama, ditmaal over het leven van de Franse koningin Marie-Antoinette die haar hoofd verloor in de Franse revolutie.
interactieve tijdbalk over het leven van Marie-Antoinette (1755-1793) op de official website van sonypictures.com
Marie-Antoinette komt voor mij niet boven het genre van de pruikenfilm uit. Hoewel Kirsten Dunst een prachtige (titel)rol speelt, blijven de andere personages behoorlijk plat. Irritant vind ik de gimmick om in de track keiharde rock op te nemen (Bow Wow Wow, Siouxsie and the Banshees, The Cure). Dat effect kenden we van A Knights Tale (Helgeland, 2001) met Queen’s ‘we will rock you’ tijdens een riddertoernooi. Dat anachronisme moet blijkbaar het stof afblazen van het verleden voor degenen die geschiedenis muf en duf vinden. Hopelijk wordt dit geen trend bij historisch drama, geef mij maar de reconstructieve benadering en geen hippe fratsen.
hippe website van Marie-Antoinette
met ‘digitale rocaille’
met ‘digitale rocaille’
de excecutie van Marie-Antoinette
(…)Voor ze de gevangenis verliet kreeg ze een priester toegewezen, die ze echter weigerde. In haar bijbel schreef ze ’s morgens om 5 uur, dat ze geen tranen meer had om voor haar arme kinderen te huilen. Verder schreef ze haar testament. Dit testament, die bestemd was voor haar schoonzusje Madame Elizabeth heeft nooit de geadresseerde bereikt en werd jaren later in de paparassen van Robespierre teruggevonden. In dit document riep Marie-Antoinette haar kinderen op, nooit hun vaders en moeders dood te wreken, ook kwam zij terug op het pijnlijke moment tijdens de rechtszaak over de beschuldiging van incest (ook madame Elizabeth werd beschuldigd van incest). Marie-Antoinette schreef dat haar schoonzus het voorval snel moest vergeten en dat zij (Elizabeth) ook wel wist hoe makkelijk kinderen woorden in de mond gelegd konden worden. Nadat haar haren werden afgeknipt, zodat het valbijl ongehinderd zijn werk kon doen, werd ze op 16 oktober naar de guillotine gebracht. Voorafgaand op de excecutie waren veel Parijzenaars uitgelopen om getuige te zijn van dit zeldzame spektakel. Zo stonden langs de route de mensen rijen dik. Om Marie-Antoinette nog meer te vernederen werd ze niet in een afgesloten koets maar op een strontkar naar het schavot gebracht.
In Rue du Faubourg St. Honoré zat op een balkon van een bovenwoning de schilder David. Bij het langstrekken van de kar schetste hij de laatste tekening die van Marie-Antoinette bekend is. Hij tekende haar met haar Habsburgse onderlip, die minachtend samengeknepen waren. Wat de Parijzenaars niet zagen maar wat ze wel graag wilden was hun voormalige vorstin in angst zien. Marie-Antoinette heeft de hele weg niet één keer angst getoond en dat viel de Parijzenaars wel een beetje tegen. Anders was dit bij de voormalige Maîtresse van Lodewijk XV, Madame Du Barry, die zo hard schreeuwde dat de mensen straten verderop nog kippenvel hadden. Op het schavot werd ze door het Parijse volk nogmaals vernederd en bespot. De Parijse meester-beul Sanson gebood haar naar boven op het schavot te komen (Marie-Antoinette leek door de snelheid waarmee ze dit deed haast te hebben). Per ongeluk trapte ze op de voet van Sanson en in haar laatste ogenblikken, verontschuldigde ze zich aan haar doder (’sorry, ik deed het niet expres’). Nadat het hoofd gevallen was doopten veel mensen hun mouwen nog even in het bloed. De dienstdoende gemeente ambtenaar van de stad Parijs vermelde later dat het lichaam van Marie-Antoinette met het hoofd tussen de benen begraven was op het kerkhof van het convent de Madeleine (Parochie).
Bron: nl.wikipedia.org
(…)Voor ze de gevangenis verliet kreeg ze een priester toegewezen, die ze echter weigerde. In haar bijbel schreef ze ’s morgens om 5 uur, dat ze geen tranen meer had om voor haar arme kinderen te huilen. Verder schreef ze haar testament. Dit testament, die bestemd was voor haar schoonzusje Madame Elizabeth heeft nooit de geadresseerde bereikt en werd jaren later in de paparassen van Robespierre teruggevonden. In dit document riep Marie-Antoinette haar kinderen op, nooit hun vaders en moeders dood te wreken, ook kwam zij terug op het pijnlijke moment tijdens de rechtszaak over de beschuldiging van incest (ook madame Elizabeth werd beschuldigd van incest). Marie-Antoinette schreef dat haar schoonzus het voorval snel moest vergeten en dat zij (Elizabeth) ook wel wist hoe makkelijk kinderen woorden in de mond gelegd konden worden. Nadat haar haren werden afgeknipt, zodat het valbijl ongehinderd zijn werk kon doen, werd ze op 16 oktober naar de guillotine gebracht. Voorafgaand op de excecutie waren veel Parijzenaars uitgelopen om getuige te zijn van dit zeldzame spektakel. Zo stonden langs de route de mensen rijen dik. Om Marie-Antoinette nog meer te vernederen werd ze niet in een afgesloten koets maar op een strontkar naar het schavot gebracht.
In Rue du Faubourg St. Honoré zat op een balkon van een bovenwoning de schilder David. Bij het langstrekken van de kar schetste hij de laatste tekening die van Marie-Antoinette bekend is. Hij tekende haar met haar Habsburgse onderlip, die minachtend samengeknepen waren. Wat de Parijzenaars niet zagen maar wat ze wel graag wilden was hun voormalige vorstin in angst zien. Marie-Antoinette heeft de hele weg niet één keer angst getoond en dat viel de Parijzenaars wel een beetje tegen. Anders was dit bij de voormalige Maîtresse van Lodewijk XV, Madame Du Barry, die zo hard schreeuwde dat de mensen straten verderop nog kippenvel hadden. Op het schavot werd ze door het Parijse volk nogmaals vernederd en bespot. De Parijse meester-beul Sanson gebood haar naar boven op het schavot te komen (Marie-Antoinette leek door de snelheid waarmee ze dit deed haast te hebben). Per ongeluk trapte ze op de voet van Sanson en in haar laatste ogenblikken, verontschuldigde ze zich aan haar doder (’sorry, ik deed het niet expres’). Nadat het hoofd gevallen was doopten veel mensen hun mouwen nog even in het bloed. De dienstdoende gemeente ambtenaar van de stad Parijs vermelde later dat het lichaam van Marie-Antoinette met het hoofd tussen de benen begraven was op het kerkhof van het convent de Madeleine (Parochie).Bron: nl.wikipedia.org
de excecutie van Marie-Antoinette
op 16 oktober 1793
op 16 oktober 1793
Marie-Antoinette, voluit: Maria Antonia Josepha Johanna (Wenen 1755 - Parijs 1793) was de echtgenote van koning Lodewijk XVI van Frankrijk (en als zodanig koningin van Frankrijk). Ze was één van de zestien kinderen van keizer Frans I en Maria Theresia van Oostenrijk. Haar overgrootvader langs vaderszijde was Filips van Orléans. In 1770 trouwde ze met Lodewijk, die vier jaar later de troon besteeg na de dood van zijn grootvader Lodewijk XV. Marie-Antoinette werd al op 15-jarige leeftijd uitgehuwelijkt aan de Franse kroonprins. In haar huwelijksleven moest ze afrekenen met Madamedu Barry, de maîtresse van koning Lodewijk XV.
Bron: nl.wikipedia.org
official website [sonypictures.com] | Marie Antoinette [en.wikipedia.org]
zondag 20 april 2008
hedendaagse nederlandse tekenaars [ 8 ]
Let op! Kijk uit! zes hedendaagse tekenaars
Museum Jan Cunen in Oss 12 februari - 4 mei 2008
Museum Jan Cunen in Oss 12 februari - 4 mei 2008
De tentoonstelling, vernoemd naar een tekening van Roland Sohier, biedt een bescheiden overzicht van de veelvormigheid van houdingen, technieken en thema’s, die het hedendaagse tekenen kenmerken. ( … ) De uit ontelbare grijstinten, patronen en zwevende voorwerpen opgebouwde onbepaalde ruimtes van Marc Nagtzaam (1968) naast Erik Odijks (1959) gedetailleerde tekeningen die een intense natuurervaring evoceren. De even exhibitionistische als in zichzelf gekeerde, dromerige meisjes van Barend van Hoek (1969) naast de met guerillastrijders en zelfverzonnen helden en heldinnen bevolkte tekeningen van Charlotte Schleiffert (1967). En Paul Klemanns (1960) droomtekeningen, waar rede en logica niet langer gelden, naast de sprookjes van Roland Sohier (1950), die refereren aan de tegenstrijdigheden van de ‘menselijke toestand’.
Bron: museumjancunen.nl
Bron: museumjancunen.nl
Paul Klemann
aanrijding met de molenwiek
aanrijding met de molenwiek
Het hoofd van de kunstenaar
(3x bellen) is gewijd aan het werk van Barend van Hoek, Marc Nagtzaam, Erik Odijk, Charlotte Schleifert, Paul Klemann en Roland Sohier. Zij zijn de belangrijkste personages in het stripboek dat draait rondom de vraag ‘wat is kunst?’ Vanaf 18 maart is het boek bij Museum Jan Cunen verkrijgbaar. In opdracht van Museum Jan Cunen heeft theaterschool T’Extpierement een toneelvoorstelling ontwikkeld, gebaseerd op het stripboek. Na de première op 18 maart wordt de voorstelling nog een aantal malen in Museum Jan Cunen opgevoerd.
( Bron: stichtingbeeldverhaal.nl )
zaterdag 19 april 2008
100 jaar Mathildenhöhe
Mathildenhöhe in Darmstadt viert eerste eeuwfeest
Das Jahr 2008 steht auf der Mathildenhöhe Darmstadt ganz im Zeichen des 100. Jahrestages der Stadtkrone Darmstadt. Im Mai 1908 wurden das Ausstellungsgebäude und der Hochzeitsturm von Joseph Maria Olbrich eingeweiht: architektonische Krönung der Künstlerkolonie Darmstadt, Meilenstein der Architekturgeschichte und Wahrzeichen der Stadt bis heute.
Das Jubiläumsprogramm „100 Jahre Stadtkrone Darmstadt“ richtet den Fokus in besonderer Weise auf Geschichte und Gegenwart von Architektur: Neben einem internationalen Symposium zum Leben und Werk des Künstlerkoloniearchitekten Joseph Maria Olbrich finden sich deshalb im Programm ebenso Einzelausstellungen der Gegenwartskünstler Andreas Gursky und Heribert C. Ottersbach, die in den ihnen eigenen Medien Fotografie und Malerei historische wie aktuelle Architektur als Bedeutungsträger reflektieren.
Bron: mathildenhoehe.info
Das Jubiläumsprogramm „100 Jahre Stadtkrone Darmstadt“ richtet den Fokus in besonderer Weise auf Geschichte und Gegenwart von Architektur: Neben einem internationalen Symposium zum Leben und Werk des Künstlerkoloniearchitekten Joseph Maria Olbrich finden sich deshalb im Programm ebenso Einzelausstellungen der Gegenwartskünstler Andreas Gursky und Heribert C. Ottersbach, die in den ihnen eigenen Medien Fotografie und Malerei historische wie aktuelle Architektur als Bedeutungsträger reflektieren.Bron: mathildenhoehe.info
Hochzeitsturm 1908-2008
Eines der auffallendsten Gebäude der Mathildenhöhe ist der mittlerweile zu einem Wahrzeichen Darmstadts gewordene Hochzeitsturm. Die Stadt Darmstadt ließ den Turm zur Erinnerung an die Vermählung des Großherzogs Ernst Ludwig mit Prinzessin Eleonore zu Solms-Hohensolms-Lich am 2. Februar 1905 errichten. Der Architekt Josef Maria Olbrich, 1899 vom Großherzog an die Künstlerkolonie berufen, entwarf den 48m hohen Turm, der 1908 fertiggestellt wurde. Der Turmbau in Backstein gliedert sich in einen symmetrischen, mehrstufigen Sockel mit Eingangsportal, in einen aufstrebenden Turmkörper mit exzentrisch und um die Ecken geführten Fensterbändern und in einen eigenwilligen, fünfzinnigen Abschluß, der auf eine Anregung des Großherzogs zurückzuführen ist. Er erinnert an die ausgestreckten Finger einer Hand. Der Innenbereich des Turms besteht aus sieben Stockwerken, darunter Eingangshalle, Büchermagazin, Zimmer des Großherzogs und Zimmer der Großherzogin, das mit Fresken von Philipp Otto Schäfer dekoriert worden war.Das oberste Geschoß ist die Aussichtsplattform.
vrijdag 18 april 2008
back to the seventies [ 2 ]
vandaag zendt radio 2 de top 100 van de jaren 70 uit
de beste 25 platen van de jaren zeventig
(te beluisteren tussen 15.00 en 18.00, presentatie: Hans Schiffers)1 Eagles, Hotel California 1977
2 Deep Purple, Child in time 1972
3 Queen, Bohemian rhapsody 1975
4 Beatles, Let it be 1970
5 Led Zeppelin, Stairway to heaven 1971
6 Doors, Riders on the storm 1971
7 Golden Earring, Radar love 1973
8 Meat Loaf & Ellen Foley, Paradise by the dashboard light 1978
9 Dire Straits, Sultans of swing 1978
10 Creedence Clearwater Revival, I put a spell on you 1972
11 Simon & Garfunkel, Bridge over troubled water 1970
12 AC/DC, Whole lotta Rosie 1978
13 Eagles, Last resort 1976
14 Fleetwood Mac, Go your own way 1977
15 John Lennon, Imagine 1971
16 Alice Cooper, Halo of flies 1973
17 Al Stewart, The year of the cat 1977
18 Rolling Stones, Angie 1973
19 ABBA, Dancing queen 197620 Pink Floyd
Wish you were here (1975)21 Cat Stevens, Morning has broken 1972
22 Billy Joel, Piano man 1974
23 Cockney Rebel, Sebastian 1973
24 Electric Light Orchestra, Mr. Blue sky 1978
25 Blondie, Denis 1978( Bron: made in the seventies [radio2.nl] )
donderdag 17 april 2008
back to the seventies [ 1 ]
dertigplussers opgelet: vanavond thema-avond op Nederland 3
made in the seventies vanaf 20.30
made in the seventies vanaf 20.30
De nostalgiefabriek draait overuren sinds we in het nieuwe millennium zijn aangeland. Voelen we pas grond onder onze voeten als we onszelf aarden in onze jeugd? Of in de jeugd (lees: eeuw) van onze vader en voorvaderen zoals de hype rond In Europa laat zien. Regelmatig wordt er uitbundig teruggekeken op de twintigste eeuw. Vorige zomer 40 jaar terug naar de summer of love van 1967, deze zomer 50 jaar terug naar de wereldtentoonstelling van 1958 en tussendoor zappen we met de NPS naar de made in the sixties (7 februari j.l.), made in the seventies (vanavond en herhaling op 1 mei a.s.) en made in the eighties (4 juni a.s.) thema-avonden.
herkent u deze tijd?
De jaren zeventig; het lijkt al een eeuwigheid geleden. Waar is die tijd gebleven van macramé plantenhangers, dipsauzen en interieurs met de kleuren oranje, bruin en geel? Toen iedereen nog rondliep in tuinbroeken, glitterpakken, plateauzolen en geitenwollensokken? Niet alleen een kleurrijk tijdperk voor mode en interieur, ook belangrijke politieke gebeurtenissen passeerden toen de revue. Zoals het kabinet met Joop den Uyl, de Lockheed-affaire, de kernbewapening en de bloedige Vietnam-oorlog.
Bron: sites.nps.nl
Bron: sites.nps.nl
de week van de jaren zeventig
editie 2003
editie 2004
editie 2006
editie 2007
editie 2008
made in the seventies [sites.nps.nl] | jarenzeventig.web-log.nl
woensdag 16 april 2008
peperdure fantasie
maandagavond met Michaela gezien op ZDF:
The Brothers Grimm (2005) van Terry Gilliam
The Brothers Grimm (2005) van Terry Gilliam
Terry Gilliam begon zijn filmcarriére met de legendarische low budget animatiefilmpjes voor Monty Python’s Flying Circus. Zijn eerste speelfilm MontyPython and the Holy Grail maakte hij in 1975 met het team van Monty Python, voor nog geen kwart miljoen pond. Toen hij in de jaren tachtig fantasyfilms ging maken, kon hij over veel meer geld beschikken. Time Bandits uit 1981 kostte bijvoorbeeld al 5 miljoen dollar. Want fantasy is duur, zeker de fantasie in het hoofd van Terry Gilliam. The Adventures of Baron Munchausen uit 1988 was beraamd op 23 miljoen dollar maar kostte in werkelijkheid het dubbele. In 1999 ontving hij voor het maken van The Man Who Killed Don Quixote een budget van 32 miljoen dollar, een van de hoogste bedragen die ooit in Europa voor het maken van een film was neergeteld. Maar hoofdrolspeler Don Quixote (Jean Rochefort) werd ziek, slecht weer en andere tegenslagen teisterden de set en de film werd stilgelegd. Voor de investeerders was het een gigantische strop. De documentaire Lost in La Mancha over het mislukken van een mega filmproductie (’the unmaking of’), probeerde nog wat goed te maken. En toch bruiste Gilliam’s fantasie na het fiasco van The Man Who Killed Don Quixote er niet minder om.
de mooie maar gevaarlijke Thuringer Koningin (Lena Headey)
Een paar jaar geleden maakte hij de duurste film die hij ooit gemaakt had. The Brothers Grimm (2005) kostte een lieve 80 miljoen dollar. Misschien omdat de wereld sinds 2001 in de ban was geraakt van de Lord of the Rings-trilogie en de ’sandalenfilm’ (o.a. Gladiator, Troy, Alexander) een comeback maakte, durfden de investeerders het weer aan om een peperdure kostuum-fantasyfilm te bekostigen.
The Brothers Grimm
De film begint aan het einde van de 18e eeuw, wanneer Wilhelm en Jacob nog kinderen zijn. Hun zus ligt op sterven, maar het gezin is te arm om medicijnen te kopen. Jacob wordt er op uitgestuurd om de koe te verkopen. Als hij terug komt, heeft hij in plaats van medicijnen magische bonen gekocht. De zuster sterft, waarop Wilhelm boos is op zijn broer omdat hij haar had kunnen redden. Het verhaal gaat dan 15 jaar vooruit, hier zie je Jacob en Wilhelm die het door Fransen bezette Karlstadt binnenkomen. De molen net buiten de stad wordt bezeten door een geest, en Wilhelm en Jacob weten de geest te verdrijven en maken daarmee de plaatselijke bevolking blij, waardoor ze tot helden worden gemaakt. Maar al snel blijkt dat de twee dit alles in scène hebben gezet, ze belazeren de plaatselijke bewoners van dorpen en steden door heel Duitsland om zo roem en rijkdom te vergaren. Nadat ze hun actie breeduit vieren in een herberg, worden ze opgepakt door Cavaldi, die ze naar een Franse generaal brengt genaamd Delatombe. Deze Delatombe dwingt de twee een mysterie op te lossen van 9 meisjes, die verdwenen zijn uit het dorp Marbaden. De gebroeders moeten uitzoeken wie de dader is en komen er al snel achter dat dit niet gedaan is door oplichters zo als zijzelf.
Er blijkt een echte onverklaarbare kracht achter de verdwijning van de meisjes te zitten, dat leidt naar de mooie maar gevaarlijke Thuringer Koningin, die het bloed van meisjes nodig heeft om zelf jong te kunnen blijven. Eeuwen geleden, onderwierp de Koningin de plaatselijke bevolking om hun magie in bezit te krijgen, inclusief een spreuk die het eeuwige leven bevat. Een jaar later werd het plaatselijk koninkrijk belaagd door de pest, en liet de koningin een hoge toren bouwen om de pest te ontlopen. Alle burgers inclusief de koning stierven en vergingen tot stof. De koningin dacht de pest te kunnen ontlopen, maar wist niet dat de pest gedragen werd door de wind. Zelf werd ze ook door de pest getroffen, maar dankzij een spreuk had ze het eeuwig leven. Haar lichaam begon wel weg te rotten, waardoor ze haar jeugdige uitstraling en schoonheid verloor. Haar schoonheid zag ze alleen nog maar in haar magische spiegel, waardoor haar leven een grote illusie was. De Koningin is aan het werk geslagen door haar magie te gebruiken op een mysterieuze wolfman, die haar twaalf jonge meisjes moet brengen, waarvan ze het bloed moet drinken om haar schoonheid terug te krijgen. De gebroeders Grimm gaan samen met de spoorzoeker Angelika en Mercurio Cavaldi het tot een einde brengen en de moorden stoppen.
Bron: nl.wikipedia.org
De film begint aan het einde van de 18e eeuw, wanneer Wilhelm en Jacob nog kinderen zijn. Hun zus ligt op sterven, maar het gezin is te arm om medicijnen te kopen. Jacob wordt er op uitgestuurd om de koe te verkopen. Als hij terug komt, heeft hij in plaats van medicijnen magische bonen gekocht. De zuster sterft, waarop Wilhelm boos is op zijn broer omdat hij haar had kunnen redden. Het verhaal gaat dan 15 jaar vooruit, hier zie je Jacob en Wilhelm die het door Fransen bezette Karlstadt binnenkomen. De molen net buiten de stad wordt bezeten door een geest, en Wilhelm en Jacob weten de geest te verdrijven en maken daarmee de plaatselijke bevolking blij, waardoor ze tot helden worden gemaakt. Maar al snel blijkt dat de twee dit alles in scène hebben gezet, ze belazeren de plaatselijke bewoners van dorpen en steden door heel Duitsland om zo roem en rijkdom te vergaren. Nadat ze hun actie breeduit vieren in een herberg, worden ze opgepakt door Cavaldi, die ze naar een Franse generaal brengt genaamd Delatombe. Deze Delatombe dwingt de twee een mysterie op te lossen van 9 meisjes, die verdwenen zijn uit het dorp Marbaden. De gebroeders moeten uitzoeken wie de dader is en komen er al snel achter dat dit niet gedaan is door oplichters zo als zijzelf.
Er blijkt een echte onverklaarbare kracht achter de verdwijning van de meisjes te zitten, dat leidt naar de mooie maar gevaarlijke Thuringer Koningin, die het bloed van meisjes nodig heeft om zelf jong te kunnen blijven. Eeuwen geleden, onderwierp de Koningin de plaatselijke bevolking om hun magie in bezit te krijgen, inclusief een spreuk die het eeuwige leven bevat. Een jaar later werd het plaatselijk koninkrijk belaagd door de pest, en liet de koningin een hoge toren bouwen om de pest te ontlopen. Alle burgers inclusief de koning stierven en vergingen tot stof. De koningin dacht de pest te kunnen ontlopen, maar wist niet dat de pest gedragen werd door de wind. Zelf werd ze ook door de pest getroffen, maar dankzij een spreuk had ze het eeuwig leven. Haar lichaam begon wel weg te rotten, waardoor ze haar jeugdige uitstraling en schoonheid verloor. Haar schoonheid zag ze alleen nog maar in haar magische spiegel, waardoor haar leven een grote illusie was. De Koningin is aan het werk geslagen door haar magie te gebruiken op een mysterieuze wolfman, die haar twaalf jonge meisjes moet brengen, waarvan ze het bloed moet drinken om haar schoonheid terug te krijgen. De gebroeders Grimm gaan samen met de spoorzoeker Angelika en Mercurio Cavaldi het tot een einde brengen en de moorden stoppen.Bron: nl.wikipedia.org
de ijdele Thuringer Koningin (Lena Headey)
Films van Terry Gilliam
Monty Python and the Holy Grail (1975) (co-directed with Terry Jones)
Jabberwocky (1977)
Time Bandits (1981)
The Crimson Permanent Assurance (1983) (onderdeel van Monty Python’s The Meaning of Life)
Brazil (1985)
The Adventures of Baron Munchausen (1988)
The Fisher King (1991)
Twelve Monkeys (1995) (inspired by Chris Marker’s La Jetée).
Fear and Loathing in Las Vegas (1998)
The Brothers Grimm (2005)
Tideland (2005)(Bron: en.wikipedia.org)
dinsdag 15 april 2008
een halve eeuw na Expo 58 [ 1 ]
overmorgen is het vijftig jaar geleden dat koning Boudewijn
in Brussel de Expo 58 opende
in Brussel de Expo 58 opende
In de film Down with Love uit 2003 wordt een perfecte reconstructie van een tijdsbeeld gegeven: de vroege jaren zestig. Het zijn mooie jaren om naar te kijken, al heb ik ze niet bewust meegemaakt. In de wederopbouwtijd was de wereld in een vooruitgangsroes gedompeld. De wereldtentoonstelling van 1958 in Brussel werd het symbool van het rooskleurige modernisme van de wederopbouwtijd. Vandaag is het precies 50 jaar geleden dat Expo ‘58 voor de wereld haar deuren opende. In Brussel wordt deze zomer nostalgisch terugekeken op deze bijzondere naoorlogse gebeurtenis met tal van lezingen, manifestaties en tentoonstellingen. Terug naar het jaar 1958.
Het Atomium
…naast de Eiffeltoren de bekendste reliek van een wereldtentoonstelling die het icoon werd van een stad en een tijdperk…
…naast de Eiffeltoren de bekendste reliek van een wereldtentoonstelling die het icoon werd van een stad en een tijdperk…
Op 17 april 1958, opent de jonge koning Boudewijn, in het gezelschap van de Belgisch eerste minister Achiel van Acker, de Expo met een redevoering waarin hij de volkeren aanspoorde tot vrede en tot maatschappelijke en wetenschappelijke vooruitgang. Na zijn rede, drukte de koning op een knop en begon het water te spuiten uit de fonteinen op het Belgiëplein. Een eskadron gevechtsvliegtuigen vormde een reusachtige B in de lucht en vanuit het nabijgelegen Heizelstadion werden duizenden rode, groene en witte ballonnen losgelaten.
Bron: atomium.be
Bron: atomium.be
…vale viewmasterkleuren uit 1958…
In 2008 viert Expo 58 zijn vijftigste verjaardag. Speciaal voor deze gelegenheid nodigen het Algemeen Rijksarchief en het Archief van de Stad Brussel ons uit om de magie van het evenement, dat nog tastbaar aanwezig is in ons collectief geheugen, opnieuw te beleven of voor het eerst te ontdekken in het Atomium, van april tot oktober. De eerste naoorlogse wereldtentoonstelling was een groots opgezet gebeuren, uitgestald in de vitrine van een unitaristisch België, dat niet alleen de kenteringen van zijn tijd in scène zette maar tegelijk al de Golden sixties aankondigde.
Bron: brussels-expo58.be
Bron: brussels-expo58.be
promofilmpje uit 1958
België 58van 26 februari tot 21 december 2008
De ARCHIVES D’ARCHITECTURE MODERNE
Op gebied van architectuur, is de “58-stijl” gekarakteriseerd door het verwerpen van vooroorlogse symmetrieën en het gebruik van schuine en kromme lijnen, glazen wanden, gladde en gekleurde materialen als geëmailleerd Eternit. Grote overspanningen en hyperbolische schelpen doen hun intrede. Aan de hand van tekeningen, foto’s, maquettes, affiches en meubilair brengt de tentoonstelling een overzicht van de belangrijke architecturale en decoratieve vormen van deze 58-stijl (met als voorbeeld de Spirou-stijl, die refereert naar de architectuur in de stripreeks van Franquin) door ze te plaatsen in het midden van de actualiteit uit die tijd.
Bron: aam.be
Belgische postzegels ter gelegenheid van de wereldtentoonstelling van 1958
De Wereldtentoonstelling van Brussel
vond plaats van 17 april tot 19 oktober 1958 en telde meer dan 42 miljoen bezoekers. Het was de eerste grote wereldtentoonstelling na de Oorlog; de vorige werd te New York georganiseerd, in 1939, op het ogenblik waarop de Duitse troepen Polen binnenvielen. De Wereldtentoonstelling van Brussel, die in de omgang Expo 58 werd genoemd, was zeker een van de meest representatieve evenementen uit de jaren 50. Ze stond symbool voor de democratische wil om de vrede tussen de naties in stand te houden, voor het geloof in de technische vooruitgang (ook al werd dat overschaduwd door de angst voor de atoombom) en voor een optimistische kijk op de toekomst van de moderniteit, die de mensen een beter leven moest geven.
( Bron: atomium.be )
maandag 14 april 2008
luchtige Verlichting
De Sudelbücher van Georg Christoph Lichtenberg
Georg Christoph Lichtenberg legde in zijn Sudelbücher (1765-1799) de vinger op de kwetsbare plekken van de Verlichting. In tegenstelling tot zijn tijdgenoot Immanuel Kant (1724-1804) was hij geen abstracte denker maar juist heel concreet en persoonlijk. Zijn Sudelbücher (kladblokken) staan vol geestige aforismen.
“Wil men een natie verlichten,
dan is het mijns inziens onontkoombaar dat zij gelucht wordt. Want wat zijn mensen anders dan oude kleren? De wind moet er doorheen kunnen waaien. Ieder kan zich deze zaak voorstellen zoals hij wil,
maar ik stel mij de staat voor als een kleerkast, en de mensen
als kleren daarin.”
dan is het mijns inziens onontkoombaar dat zij gelucht wordt. Want wat zijn mensen anders dan oude kleren? De wind moet er doorheen kunnen waaien. Ieder kan zich deze zaak voorstellen zoals hij wil,
maar ik stel mij de staat voor als een kleerkast, en de mensen
als kleren daarin.”
Georg Christoph Lichtenberg
Georg Christoph Lichtenberg (1742-1799) war das 17. und jüngste Kind des protestantischen Pfarrers Johann Conrad Lichtenberg. 1745 zog die Familie nach Darmstadt. Der Sohn litt sein ganzes Leben an einer zunehmenden Kyphoskoliose (Wirbelsäulenverkrümmung), die nicht nur zu einem ausgeprägten Buckel und geringer Körpergröße führte, sondern auch das Atmen immer mehr erschwerte. Er erhielt bis zum zehnten Lebensjahr Privatunterricht in seinem Elternhaus, 1752 wechselte er in die Lateinschule „Darmstädter Pädagog“ (heute auch Altes Pädagog genannt). Für seinen Fleiß und Scharfsinn wurde er mehrfach ausgezeichnet. Die Schule schloss er 1761 ab, dank eines Stipendiums des Landgrafen Ludwig VIII. in Höhe von jährlich 200 Gulden konnte er von Mai 1763 bis 1766 an der Universität Göttingen studieren — unter anderem bei Abraham Gotthelf Kästner — Mathematik, Naturgeschichte und Astronomie. In den folgenden Jahren bis 1774 führte er astronomische Beobachtungen am alten Observatorium in Göttingen durch. Seine körperliche Behinderung und seine ständige Anfälligkeit für Krankheiten machten ihn in außergewöhnlichem Maße empfindsam. Seine Beobachtungsgabe richtete er nicht nur auf naturwissenschaftliche Erscheinungen, sondern auch auf die Umwelt und seine Mitmenschen. Nach seinem Studium unternahm er zwei längere Reisen nach England. Auf der ersteReise 1770 (als Tutor für zwei englische Studenten) führte er König Georg III. von England und Hannover durch die Sternwarte von Richmond upon Thames, worauf dieser in einem Schreiben die Ernennung Lichtenbergs zum außerordentlichen Professor für Philosophie empfahl. Die zweite England-Reise, auf der er auch Teilnehmer von Cooks zweiter Weltreise kennenlernte (so etwa Georg und Johann Reinhold Forster), unternahm er von 1774 bis 1775. Bei dieser Gelegenheit begegnete er bekannten Wissenschaftlern wie James Watt oder Joseph Priestley. Diese Reise wurde zu seinem großen Bildungserlebnis.
( Bron: de.wikipedia.org )
( Bron: de.wikipedia.org )
postzegel van Georg Christoph Lichtenberg ter gelegenheid van zijn 250e geboortedag in 1992
1770 wurde Lichtenberg Professor für Physik, Mathematik und Astronomie an der Universität Göttingen, doch erst ab 1776 hielt er regelmäßig Vorlesungen. 1777 machte er die Bekanntschaft von Maria Dorothea Stechardt (1765-1782). Ab 1780 – bis zu seinem Tod - war er Ordinarius für Physik. 1782 trat Margarethe Elisabeth Kellner in seinen Dienst. Im Oktober 1789 setzten krampfartige Asthmaanfälle ein (eine Folge der Wirbelsäulenverkrümmung), die ihn monatelang ans Bett fesselten. 1793 wurde er zum Mitglied der Royal Society in London ernannt. 1777 ließ Lichtenberg vor der Ankunft des „Magiers“ Meyer Philadelphia in Göttingen ein Plakat aushängen, auf dem er Philadelphias Programm so ankündigte, als stamme es von diesem selbst. Auf diesen Plakaten wurde behauptet, Philadelphia werde blitzschnell den Wetterhahn der Jacobikirche mit der Fahne auf der Johanniskirche vertauschen. Meyer Philadelphia verließ Göttingen, ohne auch nur eine Vorstellung gegeben zu haben. Von 1780 bis zu ihrem frühen Tod war die „kleine Stechardin“ Lichtenbergs Lebensgefährtin („ohne priesterliche Einsegnung meine Frau“). 1783 begann ein eheähnliches Verhältnis mit Margarethe Elisabeth Kellner, die er 1789 ehelichte, um ihr und den gemeinsamen Kindern das Erbe zu sichern.
( Bron: de.wikipedia.org )
( Bron: de.wikipedia.org )
lichtenberg-gesellschaft.de | Lichtenberg bibliografie | Lichtenberg in Göttingen
zondag 13 april 2008
centsprenten
aanwinst: ruim duizend centsprenten uit 1730-1900
Koninklijke Bibliotheek in Den Haag
Koninklijke Bibliotheek in Den Haag
Centsprenten werden gedrukt op goedkoop papier iets groter dan het huidige A3-formaat en bevatten één of meer afbeeldingen, meestal voorzien van summiere tekst. De centsprenten werden vaak slordig ingekleurd en waren vooral bestemd voor een publiek met geringe koopkracht. Ze werden in het verleden ook wel betiteld als kinderprenten, volksprenten, oortjesprenten, heiligen of mannekesblaren. De naam ‘centsprenten’ legt het accent op een economisch aspect: centsprenten waren lange tijd in Nederland het goedkoopste geïllustreerde drukwerk.
Bron: kb.nl
Bron: kb.nl
Strijd tussen de Russen en de Turken in 1838
Centsprenten rapporteerden - voor één of enkele centen - in woord en beeld over belangrijke gebeurtenissen, zoals rampen, misdrijven en veldslagen. Prenten met de levens van heiligen of Bijbelse taferelen gaven uiting aan devotie en religieuze overtuigingen. Er werd spot gedreven met kwakzalvers, oude vrijsters, pantoffelhelden en slachtoffers van oplichterij. Fantasieën kwamen tot leven op prenten met thema’s als Luilekkerland en sprookjes.
Bron: kb.nl
Bron: kb.nl
kinderspelen, omstreeks 1800
zaterdag 12 april 2008
secret rooms
STASI - secret rooms van Daniel & Geo Fuchs
fotografiemuseum FOAM Amsterdam, 14 maart t/m 4 juni 2008
fotografiemuseum FOAM Amsterdam, 14 maart t/m 4 juni 2008
In januari 2004 nodigde de Starke Foundation Daniel en Geo Fuchs uit om een artists-in-residence programma te volgen in Berlijn. Na hun succesvolle projecten Conserving en Famous Eyes werden zij zich daar voor het eerst bewust van de structurele, architectonische erfenis van het voormalige DDR-regime in Berlijn. Naast het Palast der Republik (het parlementsgebouw van de DDR) bestaat deze voornamelijk uit kantoorgebouwen van het Ministerie van Staatsveiligheid (STASI). Tot hun verrassing zijn ook nu nog een groot aantal gebouwen, inclusief de interieurs, zo goed als onaangeraakt. Dit bleken voornamelijk plekken die destijds deel uitmaakten van een geheime infrastructuur van de geheime dienst. Deze plekken zijn ook nu nog nauwelijks bekend bij het grote publiek.
Bron: foam.nl
Bron: foam.nl
Untersuchungs-Haftanstalt Hohenschönhausen, erste Anhörung
© 2004 Daniel & Geo Fuchs
© 2004 Daniel & Geo Fuchs
vrijdag 11 april 2008
down with love
gisterenavond gezien op RTL 8: down with love (2003)
Verrukkelijke film voor liefhebbers van sixties retro zoals ik. Regisseur Peyton Reed (1964) had met Austin Powers al laten zien dat hij nauwgezet is in de reconstructie van een tijdsbeeld. In Down with love, dat zich afspeelt in 1962, is alles nog verder geperfectioneerd. In bijna elk shot is de vormgeving of de kleurstelling van de vroege zestiger jaren te herkennen. Down with love is bijna een film van designers voor designers. Het begint al met een spetterende intro, in cartoon modern style met geanimeerde typografie en uitbundig tetterende bigbandmuziek, een combinatie die eind jaren vijftig en begin jaren zestig hot was. Het grafische design dat de intro domineert, wordt in de film voortgezet in de cover van het fictieve boek Down with Love. Deze is uitgevoerd in de herkenbare stijl van Saul Bass. De cover van het fictieve magazine Now is uitgevoerd in de stijl van Esquire. En de personage Zip Martin (een Clark Kent-achtige vermomming van charmeur Catcher Block) is met zijn gladde kapsel, zware brilmontuur en gestyleerde mimiek wandelend design. Daarnaast spelen kleding en interieurs een belangrijke bijrol.
Ewan McGregor en Renée Zellweger
als Catcher Block en Barbara Novak
…homage aan het duo Doris Day-Rock Hudson…
als Catcher Block en Barbara Novak
…homage aan het duo Doris Day-Rock Hudson…
Model voor down with love staan de romantische komedies met het duo Doris Day (bekend van “geen bal op de TV") en Rock Hudson, waarvan Pillow Talk (1959) de bekendste is. In de meeste kritieken die ik gelezen heb, zoals ook hieronder, wordt Down with Love als een mislukte parodie op Pillow Talk beschouwd omdat de formule Doris Day-Rock Hudson te letterlijk is overgenomen.
I’m a big Renée Zellweger fan. But here, even though she dresses like Doris Day and reads lines that might have been written for Doris, Renée is no Doris. And Ewan McGregor is no Rock Hudson. McGregor is so miscast in the role of a roué that he destroys what little chance this had to be an entertaining movie, which, to be truthful, given the vacuous script, credited to Dennis Drake and Eve Ahlert, and inept directing by Peyton Reed, wasn’t much. There’s more chemistry between McGregor and David Hyde Pierce than there is between McGregor and Zellweger. In fact, McGregor reminded me of the 150-pound weakling who was always having sand kicked in his face in the Charles Atlas ads of the ‘50s.
There are only two good things I can say about this film. First is that the recreation of the late ‘50s fashion is well done, and the second is the presence, however fleeting, of Tony Randall, who was in the real movie. I just wonder if he read the script before he agreed to contribute to this debacle.
Bron: tonymedley.com
There are only two good things I can say about this film. First is that the recreation of the late ‘50s fashion is well done, and the second is the presence, however fleeting, of Tony Randall, who was in the real movie. I just wonder if he read the script before he agreed to contribute to this debacle.
Bron: tonymedley.com
Down with love zou je eigenlijk niet moet beoordelen op scenario of acteerprestaties, maar op het perfect uitgewerkte tijdsbeeld met een dikke saus ironie.
still uit Down with Love (2003) met een
vehicle role uit 1962 links op de achtergrond een
1956 Chevrolet Bel Air
vehicle role uit 1962 links op de achtergrond een
1956 Chevrolet Bel Air
en niet te vergeten, de auto’s…
Op de Internet Movie Cars DataBase staan verschillende auto’s die gespot zijn in Down with Love, o.a. een 1960 Cadillac Eldorado, een 1956 Chevrolet Bel Air en een 1961 Ford Fairlane.
intro van Down with Love
(kies andere fragmenten uit de film in het menu)
(kies andere fragmenten uit de film in het menu)
down with love [digg.be] | down with love [rottentomatoes.com]
donderdag 10 april 2008
Max Planck
vandaag geeft de Deutsche Post een postzegel uit
ter gelegenheid van 150e geboortedag van Max Planck
ter gelegenheid van 150e geboortedag van Max Planck
Max Planck verrichtte onderzoek naar de wetten van de thermodynamica en de uitstraling van energie door zwarte lichamen (black body radiation) en zocht naar de oplossing voor het probleem waar de klassieke natuurkunde niet uit kwam: hoe luidt de formule die het continue energieverloop beschrijft van een energie uitstralend lichaam. Het was al bekend dat de golflengte van elektromagnetische straling korter wordt naarmate de temperatuur van het lichaam stijgt. Wilhelm Wien vond in 1893 een formule voor de energiedistributie van straling vanuit zwarte lichamen, die gold voor het violette eind van het spectrum en John Rayleigh en James Jeans produceerden een formule voor het rode gebied, maar niemand kon een formule vinden die gold voor het hele spectrum. Zijn onderzoekingen brachten Planck er in 1900 toe de klassieke Newtoniaanse principes te verwerpen en een heel nieuw principe te introduceren, wat uiteindelijk resulteerde in de kwantumtheorie. Hij publiceerde zijn bevindingen in de verhandeling Zur Theorie des Gesetzes der Energie-Verteilung im Normal-Spektrum. Plancks theorie komt erop neer dat energie wordt uitgestraald in kleine ‘pakketjes’ of eenheden, die hij quanta (kwanta) noemde, meervoud van het Latijnse quantum (kwantum), wat “hoeveelheid” betekent.Bron: nl.wikipedia.org
Max Planck stond in 1952 al op een postzegel van de Deutsche Post Berlin
woensdag 9 april 2008
vroege Hollanders
Vroege Hollanders, schilderkunst van de late Middeleeuwen
Boijmans Van Beuningen Rotterdam, 16 februari – 25 mei 2008
Boijmans Van Beuningen Rotterdam, 16 februari – 25 mei 2008
De tentoonstelling Vroege Hollanders. Schilderkunst van de late middeleeuwen laat zien wat er geschilderd is in de Noordelijke Nederlanden in de vijftiende en het begin van de zestiende eeuw. Uit deze periode zijn maar weinig schilderijen bewaard gebleven. Van de meeste kunstenaars kennen we niet eens hun naam, zij kregen in de loop der eeuwen noodnamen die refereren aan hun bekendste werk of hun woonplaats. Over de schilderschool in het graafschap Holland was tot op heden dan ook niet veel bekend, veel minder dan over de Vlaamse meesters.
Geertgen tot Sint Jans
De verheerlijking van Maria, ca. 1490-1495
olieverf op paneel, 24.5 x 18.1 cm
De verheerlijking van Maria, ca. 1490-1495
olieverf op paneel, 24.5 x 18.1 cm
De in de zuidelijke Nederlanden verfijnde techniek van de olieverfschilderkunst wordt echter al snel in Holland overgenomen. Vooral Haarlem en Delft ontwikkelen zich tot belangrijke centra, met kunstenaars die weliswaar beïnvloed worden door de Vlaamse primitieven, maar toch een heel eigen stijl hebben. De resulterende schilderijen tonen typisch Hollandse taferelen, zoals de Heilige familie aan tafel in een Hollands interieur van de Meester van de Brunswijkse diptiek. De tentoonstelling begint met Geertgen tot Sint Jans en eindigt met Lucas van Leyden, wiens werk nog wortelt in de middeleeuwen maar al het begin van de Renaissance in Holland aankondigt.
Bron: boijmans.nl
Bron: boijmans.nl
dinsdag 8 april 2008
De ambigue gelovige
Willem Jan Otten hield in Utrecht de Quasimodolezing 2008
Trouw (Letter & Geest) publiceerde afgelopen weekend de integrale tekst
Trouw (Letter & Geest) publiceerde afgelopen weekend de integrale tekst
Op de zaterdag vóór zondag Beloken Pasen (in het latijn “Quasimodo geniti” genaamd) werd in de kathedrale kerk in Utrecht de tweede Quasimodolezing gehouden. De dichter, romanschrijver en essayist Willem Jan Otten was uitgenodigd om te spreken over de ambigue gelovige, de moderne gelovige die niet goed weet op welk been hij nog kan staan en daardoor wat wankelmoedig in verschillende richtingen naar God zoekt.
“Ietsisten struinen de wereld af, en daarvan vooral het geestelijke leven, op zoek naar iets waarin zij kunnen geloven. Ze vinden van alles, maar wat ze ook vinden: ze willen het nooit in zijn geheel.”
Ietsisten zeggen wel in “iets” te geloven maar niet in iemand, laat staan in de Iemand die mensgeworden is in Christus
Otten thematiseert deze moderne geloofshouding in zijn werk als literator. In zijn lezing knoopte hij bij Augustinus aan, bij wie alles om de menswording draait. Het besef dat God in Jezus Christus mens geworden is, leidt tot de belijdenis van het geloof.
Otten reageerde kritisch op de zogenaamde “ietsisten” die met het geloofsgoed selectief omgaan en zeggen wel in “iets” te geloven maar niet in iemand, laat staan in de Iemand die mensgeworden is in Christus.
Bron: okkn.nl
Otten reageerde kritisch op de zogenaamde “ietsisten” die met het geloofsgoed selectief omgaan en zeggen wel in “iets” te geloven maar niet in iemand, laat staan in de Iemand die mensgeworden is in Christus.
Bron: okkn.nl
“Het komt er uiteindelijk op neer dat God overal is waar de ietsist in de spiegel kijkt - overal is hij, maar mirabili dictu, niet op Gogoltha.”
Willem Jan Otten (1951)
is een Nederlands schrijver, met een veelzijdig oeuvre van poëzie, verhalend proza, toneel, kritieken, artikelen, beschouwingen en essays. Otten is getrouwd met schrijfster Vonne van der Meer. Hij debuteerde in 1973 als dichter met de bundel Een zwaluw vol zaagsel. Van 1989 tot 1996 was hij redacteur van Tirade. Na het verschijnen van zijn roman Ons mankeert niets in 1994 raakte Otten betrokken in de discussie over het euthanasie-vraagstuk.Naar aanleiding van zijn bekering tot het katholieke geloof publiceerde hij in 1999 Het wonder van de losse olifanten, een rede tot de ontwikkelden onder de verachters van de christelijke religie. In 2004 verscheen zijn roman Specht en zoon die op 2 mei 2005 bekroond werd met de Libris Literatuurprijs. In deze roman vertelt Willem Jan Otten het verhaal van portretschilder Felix Vincent die van de rijke industrieel Valéry Specht de opdracht krijgt zijn gestorven zoon te schilderen. Specht en zoon zal vertaald worden in het Italiaans (Iperborea), Frans (Gallimard), Duits (Fischer Verlag) en Zweeds (Bonniers).
( Bron: nl.wikipedia.org )
Het wonder van de losse olifanten, een rede tot de ontwikkelden onder de verachters van de christelijke religie
Het was in 1999 een handige retorische truc van romanschrijver en dichter Otten om zijn VU-gehoor naar Schleiermachers voorbeeld uit 1799 aan te spreken als verachters van de christelijke religie. Kritische gelovigen verwijt hij dat hun afwijzen van leerstukken als de maagdelijke geboorte en de lichamelijke opstanding resulteert in een hooghartig neerzien op “achterblijvers” zoals hij. De beste verdediging is de aanval, zal hij gedacht hebben. Zijn late gang naar het geloof der Moederkerk voerde hem tegen de stroom in, en hij neemt het deze stroom kwalijk dat die niet zijn zwemrichting koos. “Eigentijdse” christenen, stelt hij, willen “hun leerstellingen zo ruim interpreteren dat je er met je verstand bij kunt". Dat doet hij anders: hij wenst de christelijke religie uitsluitend te consumeren in de klassieke bereidingswijze, d.w.z. met huid en haar. Dat gaat tegen de rede in, en daarom is zijn geloof ook precies wat het alleen maar zijn kan: geloof. Zijn strijdlust zal vele Sancho Panza’s enthousiast maken, en lezers die de gemakkelijke stoel verkiezen boven de gevaren van het strijdperk nieuwsgierig.
(Bron: Biblion recensie, Drs. J. Kleisen)
maandag 7 april 2008
geen zangvogel
gisteren met Michaela gezien: Lou Reed’s Berlin
van Julian Schnabel in Cinemec Ede
van Julian Schnabel in Cinemec Ede
Toen ik vijfentwintig jaar geleden aan de kunstacademie kwam studeren, gold Lou Reed al als een icoon en vormde hij met Andy Warhol de ultieme tandem. Ze waren samen een ijkpunt en het absolute nulpunt van coolheid. Ik voelde me gedesoriënteerd als liefhebber van symphonische rock; fouter kon je begin jaren tachtig overigens niet zitten. Voor sommigen bleek Lou Reed een goeroe, een wegwijzer die je leerde hoe je de veronderstelde zinloosheid van het bestaan cool het hoofd kon bieden met permanente onderkoeling. Ik heb de invloedrijke banaan zelf nooit in huis gehaald, maar hoorde ‘m regelmatig bij anderen.
Mister Cool
…altijd een stoïcijns streepje…
…altijd een stoïcijns streepje…
Lou Reed scheen een fantastische zanger, maar ik vond en vind hem nog steeds een monotone prater. Wel een prater met een mooie stem. Zingen, dat is toch iets heel anders, zo liet Antony ( van Antony and the Johnsons) in de film Berlin horen met het nummer Candy Says. Ik hoor Lou Reed zoals ik ook graag kraaiachtigen hoor. Maar ik ben het er niet mee eens dat ze tot de zangvogels worden gerekend. In de film Berlin hoor en zie je Lou Reed op zijn best: als een introverte, gevoelige en onderkoelde man.
Lou Reed and his fans waited thirty-three years for the concert presented in this film. Following his glam hit “Walk on the Wild Side,” in 1973 Reed recorded Berlin, an ambitious concept album that came as a sharp and unexpected contrast. Scored with orchestral arrangements, it traced the same characters through several songs, exploring themes of jealousy, rage and loss. Harsh initial reviews dashed the hopes Reed and his producer Bob Ezrin had of performing the album live. But critical assessment went through a dramatic turnabout: tracks like “How Do You Think it Feels?” and “Sad Song” became classics; Rolling Stone, which once excoriated Berlin, now ranks it among their top five hundred albums.
Cinematographer Ellen Kuras, a concert veteran who shot Neil Young: Heart of Gold: and Dave Chappelle’s Block Party, captures the action onstage unobtrusively, giving us the best seat in the house. Reed, now in his sixties, remains a totem of cool. The band is superb, joined by the haunting back-up vocals of the Brooklyn Youth Chorus. Celebrated singer Antony (of Antony and the Johnsons) comes on for a version of “Candy Says”– one of a handful of Velvet Underground songs also featured in the concert – that is performed so sweetly it brings a smile to Reed’s stoic face.
A lot has changed since 1973. The very title Berlin references a divided city that has since been reunited. Yet the passage of time makes these songs even more special and enduring. By the finale, “Sweet Jane,” it all feels very much worth the wait.
Bron: tiff07.ca
Reed, now in his sixties, remains a totem of cool
So thirty-three years later, Reed and Ezrin finally got their wish: they teamed up with music producer Hal Willner (who also mounted the concert recorded in 2005’s Leonard Cohen I’m Your Man) to stage Berlin in venues around the world. Julian Schnabel art-directed the staging and filmed the production over five nights at St. Ann’s Warehouse in Brooklyn, New York. (Schnabel’s film Le Scaphandre et le papillon is also at this year’s Festival, in the Special Presentation programme.) Schnabel’s daughter Lola shot impressionistic films for the performance that are projected on stage and enhance the music’s narrative elements.Cinematographer Ellen Kuras, a concert veteran who shot Neil Young: Heart of Gold: and Dave Chappelle’s Block Party, captures the action onstage unobtrusively, giving us the best seat in the house. Reed, now in his sixties, remains a totem of cool. The band is superb, joined by the haunting back-up vocals of the Brooklyn Youth Chorus. Celebrated singer Antony (of Antony and the Johnsons) comes on for a version of “Candy Says”– one of a handful of Velvet Underground songs also featured in the concert – that is performed so sweetly it brings a smile to Reed’s stoic face.
A lot has changed since 1973. The very title Berlin references a divided city that has since been reunited. Yet the passage of time makes these songs even more special and enduring. By the finale, “Sweet Jane,” it all feels very much worth the wait.
Bron: tiff07.ca
zondag 6 april 2008
fitna, de beproeving
gelezen in de bijlage Letter & Geest (Trouw)
Islamisering is allang binnengeslopen door Nahed Selim
Islamisering is allang binnengeslopen door Nahed Selim
De meeste reacties op Fitna in Trouw stelden mij teleur. Te gemakkelijk richtte men zich voornamelijk tegen de persoon van Wilders. Gelukkig waren er ook een paar reacties die wél inhoudelijk over de boodschap van Fitna gingen, o.a. een ingezonden stuk van Jan Kloosterman en Harry van der Molen, respectievelijk voorzitter van de SGP-jongeren en van het CDJA. Ze vinden dat hun partij in het Fitna-debat van afgelopen dinsdag te eenzijdig gereageerd heeft vanuit de reflex: ‘Wilders polariseert en toont geen respect.’ De werkelijke problematiek wordt op deze manier doodgedrukt. Wilders heeft wel degelijk een punt: dé islam kent een gewelddadige variant en deze past niet zonder slag of stoot in de westerse samenleving. En over die breuklijn moet juist gesproken worden.
De moslimfeministe Nahed Selim stelt het nog duidelijker: Er bestaan in haar visie wel gematigde moslims, maar er bestaat géén gematigde islam. In de weekendbijlage van Trouw (Letter & Geest) stelt ze Wilders ook voor een deel in het gelijk. Maar ze gaat zelfs nog verder. Wanneer Wilders in Fitna een toekomstbeeld geeft van een verislamiseerd Nederland, kunnen we lezen: “De moskee zal onderdeel worden van het Nederlandse overheidssysteem.” Nahed Selim reageert daarop:
Ik ben bang dat dit al begonnen is. Wat betekent het anders als een ambtenaar van Jeugdzorg pas zijn werk kan doen, wanneer hij zich laat vergezellen door een imam? De staat delegeert zodoende een deel van zijn taken aan de moskee. Ook bewijst dit dat zulke moslimgezinnen alleen loyaal zijn aan hun geestelijken, en niet aan de overheid en haar ambtenaren.
Jammer dat Wilders niet meer aandacht heeft besteed aan deze aspecten. Anders had hij ook kunnen constateren dat niet alleen moslims daar debet aan zijn. Heel vaak is deze institutionele islamisering mogelijk dankzij autochtone Nederlanders die alvast aan het zelfislamiseren slaan, omdat ze totaal geen benul hebben van de scheiding tussen kerk en staat.
verder lezen: www.trouw.nl
Jammer dat Wilders niet meer aandacht heeft besteed aan deze aspecten. Anders had hij ook kunnen constateren dat niet alleen moslims daar debet aan zijn. Heel vaak is deze institutionele islamisering mogelijk dankzij autochtone Nederlanders die alvast aan het zelfislamiseren slaan, omdat ze totaal geen benul hebben van de scheiding tussen kerk en staat.
verder lezen: www.trouw.nl
“Heel vaak is deze institutionele islamisering mogelijk dankzij autochtone Nederlanders die alvast aan het zelfislamiseren slaan, omdat ze totaal geen benul hebben van de scheiding tussen kerk en staat.”
Nahed Selim, (Dakhalia, Egypte, 1952) is een tolk-vertaler, columnist, publicist en schrijfster. Nahed Selim studeerde Engelse literatuur aan de Universiteit van Caïro en verhuisde in 1979 naar Nederland, waar ze aan de filmacademie studeerde. Ze werkt als tolk-vertaler Arabisch en schrijft regelmatig columns voor NRC Handelsblad en Opzij. De in Zwijgen is verraad gebundelde columns handelen over vrouwonvriendelijke praktijken die in naam van de islam worden gepleegd. Selim noemt zichzelf moslimfeministe en zet zich af tegen vrouwen die hoofddoekjes dragen. Orthodox noemt ze die. Nahed Selim kreeg de Harriët Freezerring 2006. Het feministische maandblad Opzij reikt sinds 1978 jaarlijks de Harriët Freezerring uit. Deze prijs is bestemd voor een vrouw wier werk belangrijk is voor de emancipatie.
( Bron: nl.wikipedia.org )
Wat is extremisme?
Neem de ramadan. Het normale geloofsprincipe is dat de vasten een maand duurt. Zo staat het immers in de Koran. Radicaal of extreem is het pas om het hele jaar door te vasten. Of neem het bidden. Volgens de islam dient dat vijf keer per dag te gebeuren. Een religieuze stroming die verwacht dat de gelovigen de hele nacht wakker moeten blijven om achter elkaar te bidden, kan met recht omschreven worden als extremistisch of radicaal. Die wijkt te veel af van wat er in de bronnen voorgeschreven staat. Een eenvoudig principe, lijkt me.
Maar stel nu dat het andersom was. Ik ken moslims die bepaalde geneesmiddelen niet willen gebruiken als er alcohol in zit, omdat de Koran zegt dat je geen alcohol mag drinken. Zijn zij radicaal? Of is de Koran radicaal? Ook staan in de Koran instructies voor de gelovigen om de ongelovigen af te slachten. De meeste moslims vinden dat te ver gaan. Ze weigeren deze voorschriften uit te voeren. Mij lijkt het dat zij verstandiger zijn dan hun heilige teksten. Maar stel dat er iemand is die om welke reden dan ook deze bevelen serieus neemt en ernaar gaat handelen. Is hij dan extreem of is zijn heilige tekst dat?
Je hoeft niet alles te doen wat in Koran staat, zeg ik wel eens tegen andere moslims, bijvoorbeeld als het gaat om de hoofddoek. Gegarandeerd krijg ik dan te horen dat dat wel moet, juist omdat zo’n voorschrift uit een heilig boek komt.
verder lezen: www.trouw.nl
Neem de ramadan. Het normale geloofsprincipe is dat de vasten een maand duurt. Zo staat het immers in de Koran. Radicaal of extreem is het pas om het hele jaar door te vasten. Of neem het bidden. Volgens de islam dient dat vijf keer per dag te gebeuren. Een religieuze stroming die verwacht dat de gelovigen de hele nacht wakker moeten blijven om achter elkaar te bidden, kan met recht omschreven worden als extremistisch of radicaal. Die wijkt te veel af van wat er in de bronnen voorgeschreven staat. Een eenvoudig principe, lijkt me.
Maar stel nu dat het andersom was. Ik ken moslims die bepaalde geneesmiddelen niet willen gebruiken als er alcohol in zit, omdat de Koran zegt dat je geen alcohol mag drinken. Zijn zij radicaal? Of is de Koran radicaal? Ook staan in de Koran instructies voor de gelovigen om de ongelovigen af te slachten. De meeste moslims vinden dat te ver gaan. Ze weigeren deze voorschriften uit te voeren. Mij lijkt het dat zij verstandiger zijn dan hun heilige teksten. Maar stel dat er iemand is die om welke reden dan ook deze bevelen serieus neemt en ernaar gaat handelen. Is hij dan extreem of is zijn heilige tekst dat?
Je hoeft niet alles te doen wat in Koran staat, zeg ik wel eens tegen andere moslims, bijvoorbeeld als het gaat om de hoofddoek. Gegarandeerd krijg ik dan te horen dat dat wel moet, juist omdat zo’n voorschrift uit een heilig boek komt.
verder lezen: www.trouw.nl
meer essays van Nahed Selim in Letter & Geest (Trouw):
Gelovige weeskinderen / Tornen aan een goddelijk bevel
Lessen in afvalligheid
Strijden voor humor, liefst met een grap
zaterdag 5 april 2008
codart
codart en de kunst van de lage landen
Codart is een internationaal netwerk van museumcuratoren, gespecialiseerd in de kunst van de lage landen. De website van codart presenteert zich als de beste webgids voor Hollandse en Vlaamse kunst wereldwijd. Zo kun je er zoeken naar tentoonstellingen die er op dit moment wereldwijd zijn waarin Hollandse en Vlaamse kunst centraal staat.
codart.nl
vrijdag 4 april 2008
maand van de filosofie 2008
vanavond begint de maand van de filosofie
het thema voor dit jaar: de stad
het thema voor dit jaar: de stad
Onze wereld is in rap tempo aan het verstedelijken: In 2008 woont voor het eerst in de geschiedenis meer dan de helft van de wereldbevolking in een stad in Nederland is dat al sinds 2001 zo. Moeten we blij zijn met deze ontwikkeling? Kunnen wij die uitdaging wel aan? Leven in een stad kan een vloek of een zegen zijn. We kunnen er kansen op groei in zien, voor ontplooiing, opleiding, banen, maar ook problemen: segregatie, criminaliteit, kansen op vervreemding en vereenzaming.
Genieten we van de diversiteit van de stad, of voelen we ons er onbehaaglijk bij? Willen we graag onze gang gaan, of vooral graag onze buren kennen? Wordt de stad van morgen een oord van het goede leven, een domein van vrijheid en openbaarheid?
In april 2008 zal er een Maand lang gefilosofeerd worden in de traditie van stadsdenkers. Zoals Socrates die dagelijks op de markt in Athene doceerde, Walter Benjamin die de schoonheid beschreef van de straten en de winkels van Parijs, en, recent, Alain de Botton die het rechtstreekse verband tussen architectuur en geluk vaststelde.
Bron: maandvandefilosofie.nl
Genieten we van de diversiteit van de stad, of voelen we ons er onbehaaglijk bij? Willen we graag onze gang gaan, of vooral graag onze buren kennen? Wordt de stad van morgen een oord van het goede leven, een domein van vrijheid en openbaarheid?In april 2008 zal er een Maand lang gefilosofeerd worden in de traditie van stadsdenkers. Zoals Socrates die dagelijks op de markt in Athene doceerde, Walter Benjamin die de schoonheid beschreef van de straten en de winkels van Parijs, en, recent, Alain de Botton die het rechtstreekse verband tussen architectuur en geluk vaststelde.
Bron: maandvandefilosofie.nl
donderdag 3 april 2008
het onweerstaanbaar vreeswekkende
Friedrich Nietzsche over ‘crimen laesae majestatis humanae’
en Rudolf Otto over ‘mysterium tremendum ac fascinans’
en Rudolf Otto over ‘mysterium tremendum ac fascinans’
De neutraliteit van de grote natuur (in de berg, de zee, het woud en de woestijn) bevalt ons, maar slechts voor een korte tijd: daarna worden we ongeduldig. “Willen deze dingen ons dan helemaal niets zeggen? Bestaan wij niet voor ze?” Er ontstaat een gevoel van een crimen laesae majestatis humanae (misdaad tegen de menselijke waardigheid)
Friedrich Nietzsche in Also sprach Zarathustra
Friedrich Nietzsche in Also sprach Zarathustra
Caspar David Friedrich
Der Mönch am Meer, 1809-10
Der Mönch am Meer, 1809-10
“Bei diesem Bild, besonders wenn man es mit anderen aus der Zeit um 1800 vergleicht, tut sich ein Abgrund auf, der sonst oft mit vordergründigen Schönheiten übermalt wird. Dieses Bild ist radikal, es führt bis an ein Ende, wo es nicht mehr weitergeht und sich das Ungeheure zeigt.”
Mysterium Tremendum Ac Fascinans
De fijnzinnige Marburgse theoloog en godsdiensthistoricus Rudolf Otto heeft ons in zijn beroemde boek Das Heilige (1917) een magistrale analyse geschonken van de structuur van dit begrip. Otto begint zijn studie door een originele benaming voor het heilige in te voeren, n.l. het numineuze. Dit begrip is afgeleid van numen, wat in het Latijn oorspronkelijk betekent: de door een knik gegeven wenk of wilsuiting. In numineus zit dus het oncontroleerbare, soevereine karakter van het Heilige. Tevens de gedachte, dat het zich aan rationeel begrip en ethische beoordeling onttrekt. Vervolgens karakteriseert Otto het Heilige als een mysterium tremendum ac fascinans. Deze Latijnse kunstterm is ook buiten de kring van theologen bekend geworden en is met enige uitleg direct doorzichtig. Dat het Heilige een mysterie is (…) behoeft geen nader betoog.
Dit mysterie is naar zijn structuur een soort contrastharmonie, d.w.z. het oefent een invloed uit waarin een polaire spanning zit. Het is tremendum, wat betekent, dat het gevreesd moet worden en dat het een onbeperkt ontzag wakker roept, maar het doet zich ook kennen als fascinans, wat inhoudt dat het onweerstaanbaar bekoort en een onbeschrijfelijke staat van zaligheid (hoogste geluk) schenkt. Otto zelf was blijkbaar zeer gefascineerd door het moment van tremendum in het Heilige. Onvermoeibaar schetst hij de verschillende graden van huivering die de mens voor het bovennatuurlijke voelt, vanaf het kippevel dat ons bekruipt bij een griezelige ervaring, tot aan de sprakeloze aanbidding voor Gods overweldigende soevereiniteit. Daarbij spreidt hij zijn meesterschap ten toon in het fijnzinnig bepalen van de godsdienstige kwaliteitsverschillen. Zo onderkent hij aan het tremendum een aantal aspecten: het totaal andere, het daadkrachtige, het majesteitelijke, het zogenaamde mirum en het sanctum. Het Heilige is om te beginnen totaal anders dan al het wereldlijke en menselijke. Het behoort tot een eigen orde van zijn. Het is verder daadkrachtig, d.w.z. het is geen bleek idee, maar het laat zich gelden, het is een willende macht. In die zin spreekt de Bijbel van een levende God.
Ten derde vertegenwoordigt het heilige een ‘majestas’, waartegenover de mens zich in het niet voelt zinken. Een welsprekende getuigenis van dit besef kan men in de psalmen aantreffen. Vervolgens het mirum, het wonder: dit slaat de mens met stomme verwondering. Otto, die zijn uiteenzetting van stap tot stap verduidelijkt met prachtige citaten, verwijst hier naar de grenzeloze verbazing die de hoorders beving, toen zij Jezus hoorden prediken, met macht, en niet zoals de schriftgeleerden.
Tenslotte het sanctum. Om te peilen, wat deze notie inhoudt, leze men hoofdstuk zes van de profetieën van Jesaja, waarin de profeet beschrijft, hoe hij in een visioen staat voor Gods verterende heiligheid en zich daarbij bewust wordt van zijn onheiligheid, zijn fouten en schuld. Aan dit hoofdstuk ontleende Vondel het thema voor zijn onsterfelijk schone rei der engelen in Lucifer. Het tegenwicht tot het tremendum vormt het fascinans. Daarvan getuigen alle liederen die in stamelende, opgetogen woorden Gods goedheid bezingen en het hoogste geluk van het geloof willen uitspreken.
(Bron: home.versatel.nl/rudolfotto)
woensdag 2 april 2008
Het heiligdom van Gondwana
vandaag komt na 4 jaar weer een nieuwe Blake en Mortimer uit
Drie jaar geleden schreef ik hier iets over De Sarcofagen Van Het 6e Continent, het laatste verhaal Blake en Mortimer. Het volgende album De Vervloeking van de Dertig Penningen had allang verschenen moeten zijn, maar op 15 november 2006 overleed onverwacht René Sterne, de tekenaar die samen met Jean van Hamme aan dit verhaal werkte. Daarom moesten we tot vandaag wachten op het album Het heiligdom Van Gondwana (Le Sanctuaire du Gondwana) van het team Yves Sente en André Juillard.
de nieuwste Blake en Mortimer
Mortimer heeft van zijn expeditie naar de Zuidpool een steen meegebracht die hem op het spoor zet van een mysterieuze beschaving, waarvan de bakermat blijkt te liggen in de krater van de Ngorongoro, niet ver van het Victoriameer. Het is de start van een uitbundige avontuur, dat onze beide helden voor het eerst naar donker Afrika en Tanganyika (het huidige Kenia en Tanzania) brengt met de terugkeer van de beroemdste gentleman strip, maken Yves Sente en André Juilliard een verrassende thriller, die de vele liefhebbers van deze serie en het avontuur in het algemeen veel vreugde zal schenken.
Bron: strippagina.nl
Bron: strippagina.nl
blakeetmortimer.com | Blake en Mortimer [ wikipedia ] | jacobs2004.com
dinsdag 1 april 2008
hoge alpenweg
Arthur Schopenhauer over filosofie
De filosofie is een hoge alpenweg, tot haar leidt alleen een steil pad over scherpe stenen en stekelige doorns: het is eenzaam en wordt steeds woester, hoe hoger men komt, en wie het pad begaat, mag geen grenzen kennen, maar moet alles achter zich laten en zich getroost in de koude sneeuw zijn eigen weg banen.
Arthur Schopenhauer in Gedanken auf der Reise
Arthur Schopenhauer in Gedanken auf der Reise
|
|
|
|
|
