
in Coffee and Cigarettes

tropaar toon 4
Gij, Eersttronenden der Apostelen,
en Leraren der wereld,
bidt tot de Meester van het heelal
om aan de wereld vrede te schenken,
en aan onze zielen de grote genade.
Parochie van de Eersttronende Aposelen Petrus en Paulus in Deventer
Iets heel anders speelde zich op Romeinse bodem af. In de keizertijd krijgt de architectuur daar een nieuwe impuls, die met de stadioncultuur van de Grieken niets van doen heeft. Het stadion is, zoals bekend, een langgerekte U, met een open zijde, waar zich de tempel bevindt. De gedachte hierbij is dat het wedstrijdterrein openstaat voor de goden en dat de atleten hun oefeningen coram Deis uitvoeren. Heel anders gaat het op Romeinse bodem toe. De Romeinse arena is een bouwtype dat de gesloten ruimte beklemtoont, daar heerst het pathos van de immanentie, een fatale verdichting zonder uitweg. Het schoolvoorbeeld van de arena, het Colosseum, is een fatalismemachine in grote stijl. Hier worden voor een groot publiek lotswendingen gegenereerd: nederlagen met dodelijke afloop en overwinningen in een waas van wreedheid. Dit is ook de reden waarom de moderne cultuur zich op gevaarlijke paden begeeft, wanneer ze in de sport eerder bij de Romeinen dan bij de Grieken aansluiting zoekt.Op het onvolprezen webdesignerwall.com vind je een goed verzorgd overzicht van de nieuwste trends, keurig gerangschikt in categorieën als vintage/retro, grunge, watercolor, script fonts, collage en handwritten notes and paperclips.

illustrationfriday.com | illustrationmundo.com | illustrationweb.com
drawn.ca | linesandcolors.com | the association of illustrators
Toen een kwarteeuw geleden de LP vervangen werd door de CD, zetten we de eerste stappen in het digitale tijdperk. We namen niet alleen afscheid van de krassen op het vinyl, maar ook van de krassen op de hoes. De CD-jewelcase houdt de CD-inlay blijvend fris. Het digitale leven heeft iets onaantastbaars. We worden op het web overspoeld met gelikte virtuele logo’s en interfaces met reliëf, schaduw en glimlichten, die tegenwoordig iedereen met een beetje kennis van Photoshop zelf kan maken. Het is dus niet vreemd dat er een nostalgie is ontstaan naar het tastbare. De laatste jaren kom je steeds vaker CSS-websites tegen met verweerde letters, badges en logo’s. Maar ook die kan iedereen weer maken. Op het web vond ik een paar bruikbare handleidingen.
Online Tutorials
Cameron Moll – That Wicked Worn Look
Blake M. Scarbrough – The Awesome Antiquated Look
Jason Santa Maria – Aged Aesthetic
Monc – Time Traveling
Ryan Sims – Weathering: Subtle. Restrained.
Greg Storey – Academics of Worn



Kees Fens (1929) is een alom geacht en bewonderd literair criticus en essayist. Decennialang waren zijn literatuurrecensies in De Volkskrant toonaangevend voor boekliefhebbers. In 1977 verscheen zijn laatste recensie, maar nog steeds schrijft hij wekelijks eigenzinnige, scherpe en liefdevolle stukken over muziek, geloof, architectuur en beeldende kunst. Fens is emiritus hoogleraar in de moderne letterkunde en ontving in 1990 de P.C. Hooftprijs voor zijn gehele oeuvre. Muziek, literatuur, geloofsbelijdenis en architectuur zijn pijlers onder het werk en het leven van Kees Fens. De film van Hans Keller is daar getuige van. De film is een proeve van archeologie in het bestaan en de ziel van Kees Fens. ‘De hemel en voorstelling van de hemel zijn in scherven naar beneden gekomen.’ Het geheel is er niet meer. (Regie: Hans Keller)interview Serge Seidlitz [ feedmecoolshit.com ] | Serge Seidlitz Blog

Ambroise Paré (1509-1590) was een van de grootste chirurgen van de Renaissance. Na Abu’l Qasim al-Zahrawi zou hij de eerste zijn geweest die slagaders afbond bij amputaties en oorlogswonden niet langer met kokende olie behandelde. In de National Library of Medicine ontdekte ik een gedigitaliseerde versie van Les Oeuvvres d’ Ambroise Paré uit 1585 met daarin een gravure van een voor die tijd geavanceerde handprothese.

Ambroise Paré (1509-1590) begon op 19-jarige leeftijd als barbier in het Hôtel-Dieu te Parijs. Toen hij daar ervaring had opgedaan, werd hij in 1537 militair barbier. In 1540 werd hij meester-barbier. Ongeveer tien jaar later kende het college van Saint-Côme hem de titel toe van meester in chirurgie. Hierdoor verwierf hij academische erkenning en daarbij een hogere sociale status. Gedurende ongeveer 30 jaar bleef hij een gewone chirurg, daarna werd hij de eerste chirurg van vier Franse koningen: Hendrik II, Frans II, Karel IX en Hendrik III.
Bron: nl.wikipedia.org

EK Grafische Vormgeving van start
De 11 vormgevers die door Erik Kessels en Graphic Design Museum naar Nederland zijn gehaald, zijn op zondag 8 juni gestart met het EK Grafische Vormgeving. In het museum richten zij van 8 t/m 11 juni deze openingsexpositie in en werken zij zowel individueel als collectief aan nieuwe kunstwerken die vanaf 12 juni voor het publiek te zien zullen zijn.
Bron: graphicdesignmuseum.nl

British Outsider Art | aanwezige kunstenaars
Adam Christie, Albert Louden, Andrew Kennedy, Ben Wilson, Farouq Molloy, Bethlam collection (anon), Gerard Dalton, Madge Gill, Nick Blinko, Perifimou, Richard Nie, Scottie Wilson, Vonn Ströpp
britishoutsiderart.com | hallesaintpierre.org | outsiderart.co.uk | rawvision.com

“Een ander belangrijk boek is ’De catechismus’ van Frits van der Meer geweest. Van der Meer was priester en kunsthistoricus. Hij behandelt de geloofsleer, de leerstellingen op een manier die duidelijk maakt dat hij de hele westerse beschaving overziet. Hij citeert met evenveel gemak de kerkvaders als Franse mystici uit de achttiende eeuw. Het boek is daardoor een complete cultuurgeschiedenis. Compleet, in de zin van samenhangend en dus in zekere zin gesloten, maar tegelijk ook met de weidsheid van eeuwen. Bij het lezen dacht ik opnieuw: dit is mijn wereld. Besloten en ruim tegelijkertijd.”( Alle citaten komen uit Trouw ) | Holland Festival 2008
Hedendaagse kunst blijft vaak gevangen in een gesloten circuit van kunststudenten, kunstenaars en degenen die in de kunstensector werkzaam zijn. Tentoonstellingsmakers staan even zo vaak voor de moeilijke opgave om de hedendaagse kunst onder de aandacht van een bre(e)d(er) publiek te brengen. Om de drempel te verlagen wordt de kunst soms letterlijk onder het volk gebracht en gaat ze de straat op. Als Mohammed niet naar de berg komt, komt de berg wel naar Mohammed. Maar wanneer je een beeld gewoon op straat plaatst, loopt het volk daar weer gemakkelijk aan voorbij. Het beeld zou eigenlijk pootjes moeten krijgen …
Anna Tilroe, de algemeen directeur van Sonsbeek 10 heeft ervoor gekozen om de beelden van Sonsbeek 10 in een processie door de stad te laten dragen, net zoals vroeger relieken, beelden van heiligen of (wonder)iconen één keer per (zoveel) jaar aan het gehele volk getoond werden. Een processie is van oorsprong een religieuze gebeurtenis waarin het volk via een heilig voorwerp met de hemel verbonden wordt. Deze plechtstatigheid wordt door Sonsbeek 10 ook gezocht. Uitdrukkelijk mocht het geen carnavalsoptocht worden waarin de religieuze processie heden ten dage is ontaard. Wél moest het een publiekstrekker worden met tromgeroffel en passende muziek.

Als deelnemer aan een processie beleef je eigenlijk een omgekeerde processie: in plaats van dat je de beelden aan je voorbij ziet trekken, zie je het publiek aan je voorbijgaan. De processie-ervaring heeft zo twee kanten, die van de omstanders en die van de meelopers, en toch maakt al het volk deel uit van deze ene ervaring. Omdat ik geen gemakkelijk mens ben en graag nadenk over alles wat vanzelfsprekend lijkt, kon en wilde ik enkele bespiegelingen over kunst en religie niet van mij afhouden. Het meelopen zelf was voor mij eigenlijk niet zo gewoon. Precies twee weken geleden liep ik nog mee in een heel andere processie bij de Byzantijnse kapel in Nijmegen, waar een Russische parochie diensten viert. Deze processie-ervaring van ‘het samen-dragen’ ken ik goed en deze is heel specifiek verbonden met het christelijk geloof. Maar wat is eigenlijk het doel van de grandeur-processie? Het onder de aandacht brengen van Sonsbeek 10 onder nietsvermoedend koopvolk en de opgetrommelde media? Ongetwijfeld ook.

Maar dit doel, aandacht vragen, zegt nog niets over de inhoud van de beelden. ‘Grandeur’ is het thema en bindmiddel van Sonsbeek 10 Maar wat wordt daar precies mee bedoeld?
Deze ‘volstrekt eigen wijzen’ waaieren zover uiteen, dat het weer overal en nergens over lijkt te gaan. Zoveel individualisme moet bij elkaar gehouden worden. In de hedendaagse kunst gebeurt dat steeds vaker met de mantra van community art. Wanneer we in het ik-tijdperk weer elkaar zoeken, vinden we vaak vormen uit het verleden die een relgieuze oorsprong hebben. De grandeur-processie was voor mij zo’n vorm uit het verleden, losgewrikt uit de bedding van het christelijk geloof. Door de kakafonie van ‘volstrekt eigen wijzen’, hoorde ik voornamelijk één boodschap: “aandacht voor kunst a.u.b!” Daar is niets mis mee natuurlijk, maar een processie is in wezen veel rijker aan betekenis. Ik heb geen heimwee naar het rijke roomse leven, maar ik verlang wel naar een gedeeld geloof dat een samenleving bezield verband geeft.

Nadat we plechtig door de nauwe en snikhete straten waren geschreden, mondde de processie tenslotte uit op het kerkplein. Door al het volk dat zich op de markt verzameld had, was de Eusebiustoren voor mijn gevoel nog imposanter geworden. Als afsluiting stond een meezinger met Eric Mesie gepland op muziek van Guus Tangelder en een nogal bloedeloze tekst van Hanz Mirck. Maar het publiek gaf zich niet over. Pas toen Mesie , schijnbaar met tegenzin de Toontje Lager-klassieker ‘Stiekem met je gedanst’ nog moest zingen, kwam er bij sommigen nog wat los. Nostalgie werkt blijkbaar krachtiger dan goedbedoeld maar geforceerd gemeenschapsgevoel.
Song Grandeur
Ik zoek de kleur, grandeur
ik zoek een lied dat iedereen zingtwie samen durft te zingen
merkt dat het verder draagt
wie samen durft te zingen
voelt hoe de wereld om je ademhaalttekst : Hans Mirck

Sir Ian McKellen, vooral bekend als Gandalf in Lord of the Rings-trilogie, speelt in deze film de rol van Tsaar Nicolaas II, maar kan mij als look-a-like niet overtuigen. Daarentegen zou hij geknipt zijn om Frederik van Eeden te vertolken als er ooit een biopic over deze tijdgenoot van Rasputin gemaakt wordt. De film bevat voor de ingewijde in de Russische geschiedenis enkele storende onjuistheden. Zo is in de film het interieur van Tsarskeo Selo in werkelijkheid dat van het Winterpaleis in Sint-Petersburg. En bij het 300-jarige jubileum van de Romanov dynastie in 1913 verzucht de tsarina dat de tsarevitsj al 12 jaar aan hemofilie lijdt. Maar Aleksej is van 1904 en was toen dus nog geen tien jaar oud. Toch is Rasputin van Uli Edel (bekend van o.a. Christiane F. - Wir Kinder vom Bahnhof Zoo) een indrukwekkende film die drie Golden Globe Awards gewonnen heeft waaronder die voor de beste mini-serie voor televisie.
Rasputin (1869-1916) wordt ook wel eens de “gekke monnik” genoemd, maar het was geen geheim dat hij getrouwd was en anderen noemden hem een religieuze pelgrim en gebedsgenezer. Hij speelde een belangrijke rol aan het hof van de laatste Russische tsaar Nicolaas II en had daardoor direct of indirect mede invloed op de val van het tsarisme en de opkomst van het bolsjewisme.Rasputin vermoord [ nieuwsdossier.nl ] | Rasputin [ moviemeter.nl ]

Samen met het gilde van het Domein en stichting Beleven hopen we volgende week zondag in een processie op plechtige wijze een beeld van de Japanse kunstenares Yasue Maetake door het centrum van Arnhem naar zijn bestemming te dragen. Om de kunst dichter bij het publiek te brengen, is een extra koopzondag ingelast.

Anna Tilroe in De Gelderlander
In de zomer van 2008 vindt in het prachtige Park Sonsbeek in Arnhem de 10e Sonsbeek internationale beeldententoonstelling plaats onder de titel ‘Grandeur’. Artistiek directeur Anna Tilroe heeft 28 internationale kunstenaars van wereldfaam uitgenodigd om op bijzondere wijze het streven naar menselijke grootsheid te verbeelden.Sonsbeek 2008 | deelnemende kunstenaars
Nindityo Adipurnomo - Eylem Aladogan - El Anatsui - Willem Boshoff - Brody Condon - Johan Creten - Michel François - Thomas Houseago - Hans van Houwelingen - Rini Hurkmans - Mella Jaarsma - Yasue Maetake - Matthew Monahan - Serge Onnen - Jean-Michel Othoniel - Rona Pondick - Charlie Roberts - Fernando Sánchez Castillo - Tomas Saraceno - Lara Schnitger - Alain Séchas - Johan Simons - Steiner / Lenzlinger - Joseph Sumégné - Ana Maria Tavares - Marijke van Warmerdam - Stephen Wilks
sonsbeek2008.nl | Kunstwerken Sonsbeek 10 gedragen door de stad [De Gelderlander]