gouwe ouwe [6]
top 2000: Shine on your crazy diamond van Pink Floyd
Tussen 10.00 en 11.00 worden de volgende platen gedraaid
136 Art Garfunkel Bright eyes 1979
137 Guus Meeuwis Geef mij je angst 2004
138 Ike & Tina Turner Proud Mary 1971
139 Queen Don’t stop me now 1979
140 Elvis Presley In the ghetto 1969
141 Herman Brood & His wild romance Saturday night 1978
142 Jimi Hendrix Experience All along the watchtower 1968
143 Doors Light my fire 1967
144 Chris de Burgh The lady in red 1986
145 Bruce Springsteen Born to run 1975
146 Eric Clapton Wonderful tonight 1988
147 Charles Aznavour She 1974
De BBC en Canvas zijn de enige zenders die dit jaar tussen kerst en oudjaar enkele zwart-wit klassiekers uitzenden. Zo zag ik vorige week zaterdag op Canvas ascenseur pour l’échafaud uit 1958 en vrijdagnacht brandde de recorder 
Notorious
Peter Greenaway is een man waar ik jaloers op kan worden. We delen niet alleen dezelfde passie voor schilderkunst en film maar ook voor de Hollandse zeventiende eeuw. Terwijl deze passies voor mij ‘hobbies’ moeten blijven, heeft Peter Greenaway er zijn werk van kunnen maken en dan ben je in mijn ogen een zeer bevoorrecht mens. De documentaire die vanavond door de VPRO wordt uitgezonden, borduurt voort op het thema uit Nightwatching, een installatie die Greenaway twee jaar geleden in het Rijksmuseum maakte in het kader van het Holland Festival 2006…
Van 11 oktober t/m 11 januari aanstaande zijn unieke miniatuurschilderingen uit de Rijmbijbel van Jacob van Maerlant van dichtbij te zien. Doordat de Rijmbijbel voor restauratie uit elkaar genomen is heeft de bezoeker voor het eerst de gelegenheid om twintig afzonderlijke pagina’s met evenzoveel miniaturen in detail te bekijken. Daarnaast zijn miniaturen uit andere prachtige Maerlant-handschriften te bewonderen die zeer zelden te zien zijn, en o.a. in Berlijn, Brussel en Brugge worden bewaard.
Op een ochtend in de vroege achttiende eeuw wandelden Hylas en Philonous, diep met elkaar in gesprek, door het park. Friedrich II en Voltaire zouden het net als talloze philosophes tijdens de Verlichting ook zo doen. In de ochtend in de open lucht is de geest nog scherp en George Berkeley stuurt zijn personages uit de 
George Berkeley was op zijn vijftwintigste tot zijn cruciale inzicht gekomen en wist dat net als Descartes in drie woorden Latijn samen te ballen: ‘esse est percipi’ Dat wil zoveel zeggen als “zijn is waargenomen worden.” Uit dit inzicht trekt hij de uiterste conclusie, namelijk dat de materiële wereld niet bestaat, dat alles wat wij waarnemen in de geest bestaat. De beide heren voeren hun dispuut in beleefdheden zoals het in de galante tijdperk gebruikelijk was. Hylas suggereert dat Philonous met zijn ontkenning van de materie een scepticus is. In die tijd moet dat een scheldwoord zijn geweest, want de verlichte mens was juist een mens die het zeker meende te weten, zo zeker zelfs dat hij daardoor wetenschappelijke voorspellingen kon doen. Philonous beargumenteert waarom hij geen scepticus is, maar even stellig is in zijn ontkenning als Hylas is in zijn bevestiging.
Twee weken geleden ging het in In Europa o.a. over de verkrachtingen van het Rode Leger in 1945. En afgelopen week ging in Duitsland de film 
Rembrandt vergelijken met Vermeer is meestal even onzinnig als Mozart vergelijken met Bach. Rembrandt en Vermeer, beiden meester in het licht maar tegelijkertijd totaal verschillend in hun benadering van dat licht. Er wordt wel eens beweerd dat Rembrandt het metafysische en Vermeer het optische van het fenomeen licht benadrukt. Daar kan ik wel in meegaan al zou ik het iets anders formuleren: Rembrandt toont ons het mysterie van het verschijnen en verdwijnen, Vermeer toont het mysterie van de stilstand, dat de dingen zijn zoals ze zijn. Herakleitos vs. Parmenides in verf vertaald. Rembrandt en Vermeer staan dus niet alleen voor twee schilders uit de 17e eeuw, maar bovenal voor twee zienswijzen die boven het tijdelijke uitstijgen. We spreken niet voor niets van ‘Rembrandtesk’ of ‘als een Vermeer’. Al eerder schreef ik 
In 1975 had mijn vader een chalet gehuurd pal tegenover de beruchte Eiger Nordwand in Zwitserland. Het jaar daarvoor waren we al in het ‘gletsjerdorp’ Grindelwald geweest en hadden we de bergen daar leren kennen. Als leergierige twaalfjarige wist ik uit mijn hoofd hoe hoog de omringende toppen waren: Jungfrau 4158, Mönch 4107 en 
Met het boek op schoot zat ik met een verrekijker op de veranda naar de ruim 2 kilometer hoge massieve rotswand tegenover ons te turen. Ik was helemaal gefascineerd door het drama dat zich hier in 1936 had afgespeeld met de tragische dood van Toni Kurz als dieptepunt. Toen ik het gisterenavond in het docudrama zag nagespeeld liepen de rillingen weer over mijn rug. Kurz hing nét niet binnen handbereik van de reddingsploeg onder hem en bungelde na een verschrikkelijke koude en donkere nacht half bevroren aan een draad tussen hemel en aarde. Nog maar een meter of vijftien en hij was gered, maar een knoop in het touw paste niet door de gesp waardoor hij de laatste meters niet meer kon abseilen.
Toni Kurz, der völlig entkräftet und dessen linke Hand bereits erfroren war, benötigte drei Stunden für das Aufdröseln des Seils. Danach konnte er eine aus den einzelnen Litzen bestehende Verlängerung zu den Rettungskräften herablassen. Das herabgelassene Verlängerungsseil wurde durch den Wind für die Rettern unerreichbar verweht. Toni musste es einholen und beschwert nochmals herab lassen. Unten wurde ein 30 Meter-Seil angebunden und dies konnte er zu sich herauf ziehen. Das Ersatzseil war jedoch nicht lang genug. Von der Rettungsmannschaft wurde in aller Eile ein zweites 30 Meter-Seil angeknotet, welches die fehlenden Meter überbrücken sollte. Als er sich endlich mit einem Karabinersitz abseilen konnte, passte, nur noch wenige Meter über den Köpfen der Helfer, der Knoten nicht durch das Auge des Karabinerhakens. Unfähig, sich nach oben oder unten bewegen zu können, starb Toni Kurz Minuten später um 11.30 Uhr. Seine letzten Worte waren: „Ich kann nicht mehr.“
Mehrwert mit Geert
Het open source CMS Joomla! is de motor van zo’n 20 miljoen websites wereldwijd. Iedereen kan deze laagdrempelige publiceermachine 
Pat Barker is vooral bekend geworden door haar trilogie over de Eerste Wereldoorlog, Weg der geesten. Haar nieuwste roman speelt zich weer af in de Grote Oorlog, maar gaat nu over degenen die buiten schot konden blijven. Barker heeft zich opnieuw in een kunstenaar ingeleefd. In Weg der geesten was dat de officier en dichter 
The New World vertelt op trage en poëtische wijze het verhaal van Pocahontas, een indiaanse uit de kolonie 
Het verhaal gaat dat Pocahontas verhinderde dat haar vader de kolonist John Smith doodde in het jaar 1607. Dit kan echter niet; ze was toen nog maar 13 jaar en kan Smith toen niet hebben gekend, aangezien hij dat jaar in Engeland was. Ook sprak hij de taal van Pocahontas niet.Wat wel gebeurde, was een vriendschap tussen John Smith en de rest van de kolonie van Jamestown, Virginia. Pocahontas is daar wel eens geweest om met de kinderen te spelen en bij het schenken van voedsel.
De romantiek is een historische periode die we grofweg situeren tussen 1790 en 1830. Tegelijkertijd is het een tijdloze geesteshouding waardoor het mogelijk is de historische romantiek te actualiseren. De Duitse filosoof 
Tillsammans geeft aardige inkijk in een Zweedse commune tijdens de jaren zeventig. Ondertussen komen alle cliché’s over de vrije liefde en het linkse activisme voorbij. Che hangt als een icoon aan de muur en ‘mao culpa’ heeft men nog niet leren zeggen. Alles hoort van iedereen te zijn, op jaloezie berust een taboe, Pippi Langkous is een kapitaliste en Coca Cola imperialistisch vergif. Hilarisch: buurjongetje komt spelen bij zijn vriendinnetje in de commune en vraagt of ze geen LEGO heeft. Het meisje moet hem teleurstellen. Haar vader heeft ooit houten LEGO voor haar willen maken, maar is na twee steentjes gestopt. Met de muziek uit die tijd, o.a. Nazareth (love hurts) en ABBA (S.O.S.).
König Friedrich Wilhelm IV. will mit seiner Teilnahme am Dombaufest zu Köln am 14.August 1842 die Aussöhnung zwischen Staat und Kirche demonstrieren. Gemeinsam mit Erzbischof von Geisel legt er den Grundstein zum Weiterbau. Zugleich ist der Dom ein nationales Symbol: Seine Vollendung bedeutet auch, dass sich der Traum von einem neuen Heiligen Römischen Reich deutscher Nation erfüllen könnte. Nun soll es künftig einen vollendeten Dom geben, eine Stein gewordene Verklärung des Mittelalters, für einen Herrscher von Gottes Gnaden. Gemeint ist der König von Preußen. Ein zweites Dombaufest findet am 14.August 1848 statt. An ihm nehmen 300 Abgeordnete der Frankfurter Nationalversammlung, Johann, Erzherzog von Österreich und der preußische König, Friedrich Wilhelm IV. teil. Das Volk jubelt wenige Monate nach der Revolution dem Monarchen zu. Die Veranstaltung scheint wie ein Vorgriff auf ein neues Deutsches Reich. Bereits 1248 war der Grundstein gelegt worden. Nach 250 Jahren Bauzeit wurden die Arbeiten eingestellt und werden jetzt unter der Schutzherrschaft des Königs wieder aufgenommen. Erst am 15.10.1880 wird der mit 157 Metern höchste Bau Europas nach 623 Jahren vollendet.
Nu Brideshead Revisited 
Brideshead Revisited vertelt het verhaal van Charles Ryders relatie met de aristocratische familie Flyte. Charles ontmoet in Oxford de jongste zoon van de familie, Sebastian Flyte, en ze gaan een vriendschap aan. Uiteindelijk neemt Sebastian Charles mee naar zijn voorvaderlijk huis, Brideshead Castle, waar Charles de rest van de familie ontmoet. Al gauw blijkt dat de katholieke familie een aantal pijnlijke geheimen verborgen houdt: de vader van Sebastian (en zijn broer Brideshead en zijn zusters Julia en Cordelia) heeft het katholieke geloof opgegeven en woont in Venetië met een minnares. Terwijl Charles op Brideshead woont, raakt Sebastian steeds verder verslaafd aan alcohol en verhuist tenslotte naar Afrika. Charles Ryder vervreemdt van de Flytes, tot hij Julia jaren later op een boot naar Engeland ontmoet. Ze besluiten beide te gaan scheiden om met elkaar te kunnen trouwen, maar Julia’s vader gooit roet in het eten. Op zijn sterfbed bekeert hij zich, en Julia besluit dat ze niet langer in zonde kan leven (aangezien de Katholieke Kerk echtscheiding sterk afkeurt). Tijdens de Tweede Wereldoorlog wordt Charles op Brideshead gestationeerd, maar de gehele familie is intussen weggetrokken.
Deze zomer zag ik de film 
