Categorie archief: 19e eeuw

200 jaar na Waterloo [ 4 ]

de Galerij 1812 in het Hermitage in Sint Petersburg

In Rusland heeft Waterloo niet de betekenis die het voor West-Europa heeft. Daarom wordt 1815 in Rusland niet of nauwelijks herdacht. Voor de Russen is 1812 het jaar waarin Napoleon verslagen werd na de wanhopige terugtocht uit Moskou van het Grande Armée. In het Hermitage in Sint Petersburg is er een portretgalerij waar de vaderlandse helden uit de oorlog van 1812 tegen Napoleon geëerd worden. In juni 2005 zag ik met verbazing de zogenaamde Военная галерея in het Hermitage.

galerij van 1812
de Galerij van 1812 in het Hermitage

Naast het grote ruiterportret van tsaar Alexander I hangen in deze ruimte 332 portretten van Russische generaals die tegen Napoleon gevochten hebben in de Patriottische Oorlog van 1812. De portretten werden tussen 1822 en 1828 geschilderd door de Engelse portretschilder George Dawe en zijn Russische assistenten Alexander Polyakov (1801-1835) en Wilhelm August Golicke (1802-1848).

Военная галерея [ ru.wikipedia.org ]

200 jaar na Waterloo [ 3 ]

Wenen en Brussel als centrum van een nieuw Europa

In Wenen, de hoofdstad van het voormalige Habsburgse Rijk, staat het herdenkingsjaar 2015 niet in het teken van de Slag bij Waterloo maar, hoe kan het ook anders, van het Congres van Wenen, dat vlak vóór de laatste krachtmeting met Napoleon, op 9 juni 1815 werd afgesloten met de Wener Slotacte. In het Belvedere is de tentoonstelling Europe in Vienna te zien. De titel van deze tentoonstelling vat eenvoudig samen welke rol Wenen in 1814-1815 speelde, niet alleen voor de negentiende eeuw, maar voor het hele verdere verloop van de Europese geschiedenis.

Wener Slotacte
de ondertekening van de Wiener Schlußakte op 9 juni 1815, slechts negen dagen voor de Slag bij Waterloo

In de inleiding van zijn boek De ondergang van Napoleon en het Congres van Wenen noemt de historicus Adam Zamoyski het Congres van Wenen misschien wel de grootste Europese politieke gebeurtenis uit de moderne tijd. Er kwam een nieuwe orde in Europa die weliswaar door de Eerste Wereldoorlog in elkaar stortte, maar die nog altijd bepalend is voor het Verenigde Europa van de eenentwintigste eeuw. Die orde kreeg verschillende namen zoals het Metternichse Systeem, de Grote Alliantie of het Concert der Mogendheden. Meestal wordt de naam Restauratie gebruikt om aan te geven dat men Europa wilde terugbrengen naar de staat van vóór de Franse Revolutie van 1789.

Dat uiteindelijk niet Wenen, maar Brussel de hoofdstad van Europa geworden is, heeft alles te maken met de geopolitiek. In 1815 was men rond de onderhandelingstafel zich er van bewust dat er een buffer moest komen tussen de grootmachten op het continent op de plaats waar de grootmachten Engeland, Frankrijk en Pruisen elkaar ontmoetten. Dat werd het Koninkrijk der Nederlanden. Napoleon trok vanuit Parijs naar het noorden omdat in Brussel het geallieerde leger gestationeerd was. Er wordt nog wel eens vergeten dat Napoleon niet op weg was naar (zijn) Waterloo, maar naar Brussel.

Congres van Wenen
Congres van Wenen 1814-1815

Tijdens de Eerste Wereldoorlog werd opnieuw de strategische positie van de Zuidelijke Nederlanden (die zich als het Koninkrijk België in 1830 onafhankelijk hadden verklaard.) binnen Europa duidelijk. Het geslachtofferde België maakte zich na 1918 sterk voor duurzame vrede en na de Tweede Wereldoorlog werd Brussel steeds meer de stad die de weg wees naar het naoorlogse moderne en verenigde Europa. De wereldtentoonstelling van 1958 vormde de opmaat naar de huidige hoofdstad van de Europese Unie.

The Congress of Vienna is one of the most important international mega events in European history. Two hundred years ago, Vienna became Europe’s political, cultural, and social hub for a period of several months. The Congress was hosted by Emperor Francis I of Austria. All of the major European powers sent their delegates in order to confer about how to reorganise the continent, which had lost its stability during the Napoleonic Wars. Austria was represented by the Prince of Metternich, who also functioned as the president of the Congress. The declared goal was to achieve peace in Europe through a balance of powers and thus secure order on a long-term basis.
 
The diplomatic negotiations were accompanied by a number of social events and entertainments, the enormous splendour of which has been captured in numerous written and pictorial documents. In those days, Vienna was flourishing as a centre of cultural life, with many artists coming to the imperial city and inspiring all genres of domestic art production. Europe in Vienna – The Congress of Vienna 1814/15 will be on view at the Lower Belvedere and the Orangery from 20 February to 21 June 2015. The comprehensive exhibition will highlight both the political and social aspects of this extraordinary event, which kept all Europe on tenterhooks over several months.
 
Bron: belvedere.at

200 jaar na Waterloo [ 2 ]

tentoonstelling: Waterloo at Windsor 1815-2015
31 januari 2015 tot 13 januari 2016, Windsor Castle

Nadat Napoleon definitief verslagen was, richtten de geallieerden monumenten op om hun overwinning te vieren. In het jonge Koninkrijk der Nederlanden werd de Prins van Oranje en latere koning Willem II (1840-1848) als “de held van Waterloo” geëerd en tussen 1823 en 1826 werd bij Waterloo een piramidevormige heuvel opgeworpen met bovenop het beeld van een reusachtige leeuw. De Leeuw van Waterloo moet de wereld eraan herinneren dat Napoleon verslagen is op het grondgebied van het Koninkrijk der Nederlanden, hoewel deze piepjonge natiestaat een constructie was van de grootmachten, die nauwelijks van militair belang was. Maar het volk moest iets gegeven woorden waar het trots op mocht zijn zodat het tussen de grootmachten nationaal zelfbewustzijn kon ontwikkelen.

Waterloo Chamber
de Waterloo Chamber in Windsor Castle Londen

Het is geen wonder dat Engeland, de grote overwinnaar in Waterloo in eigen land ook monumenten oprichtte die aan de Slag bij Waterloo herinnerden. Wellington werd als de grote held vereerd en zijn portret verscheen overal. In 1830-1831 werd op Windsor Castle de Waterloo Chamber ingericht, een galerij met portretten van generaals en andere figuren die een belangrijke rol hadden gespeeld in de overwinning op Napoleon. Veel van deze portretten zijn geschilderd door Thomas Lawrence (1769-1830).

Willem II
de jonge Prins van Oranje in 1846 geschilderd door Nicaise de Keyser heeft ook een plaatsje gekregen in de Waterloo Chamber
William II (1792-1849), King of the Netherlands from 1840-49, was the eldest son of King William I and Wilhelmina of Prussia. In 1811 he served as aide-de-camp to the Duke of Wellington, taking part in several campaigns of the Peninsular War. In 1813 he was promoted to the rank of Major General after serving as aide-de-camp to the Prince Regent. He was commander of I Allied Corps at the Battle of Quatre Bras, and at the Battle of Waterloo. He was admired as a courageous soldier, and by the people of the southern Netherlands, as a popular ruler.
 
Bron: royalcollection.org.uk

Waterloo Chamber [ royalcollection.org.uk ]