Categorie archief: religie

Psalters [ 4 ]

Oud-Engels: Eadwine Psalter, c. 1150
The Eadwine Psalter was produced at Christ Church, Canterbury, around the middle of the twelth century; it is one of several Anglo-Saxon and early Norman books that show the influence of the Carolingian Utrecht Psalter, which was in Canterbury at this time. The psalter is named for the monk Eadwine who was primarily responsible for its production.
 
The book presents three versions of the Psalms: the Gallican version (in the large text block under the picture), the Roman version (to the right of the Gallican), and the Hebrew version (in the rightmost column). The psalter is accompanied by extensive introductions (here the end of one shows above the picture) and commentaries (to the left of the Gallican version). In addition, the Roman version is glossed in Old English and the Hebrew version in Old French.
Eadwine Psalter
bladzijde uit het Eadwine Psalter

Beatus uir qui timet dominum. in mandatis eius cupit nimis.
Potens in terra erit semens eius. generatio
Vertaling
Gelukkig de mens met ontzag voor de Heer en met liefde voor zijn geboden. Zijn nageslacht (geniet aanzien in het hele land, de oprechten worden gezegend.)

meer Psalters

multicultureel potje respect

Bijbels Openlucht Museum wordt Museumpark Orientalis

Toen ik twee jaar geleden het Bijbels Openlucht Museum in Nijmegen bezocht, viel mij al op dat de rooms-katholieke signatuur onder druk van de multiculturele samenleving grotendeels was vervaagd. Er waren toen al grote spanningen ontstaan tussen het bisdom Den Bosch en de museumdirectie die voor een ingrijpende koerswijziging had gekozen. Inmiddels is deze definitief en heeft het Bijbels Museum de rooms-katholieke kerk verlaten. Ik vind het jammer, maar eigenlijk was deze stap onvermijdelijk. Want het Bijbels Museum in zijn oorspronkelijke opzet (ons kennis laten maken met de Bijbel door het leven in de tijd van Jezus aanschouwelijk te maken.) bestond al jaren niet meer.

Wanneer ik educatieve teksten en opschriften lees die beweren dat het jodendom, christendom en de islam zoveel met elkaar gemeen hebben, dat je eigenlijk van één Abrahamitische relgie kunt spreken, en vervolgens onderwijzers zie dit braaf tegenover hun groep (moeten!) bevestigen, dan weet ik dat het museum een boodschap uitdraagt die niet alleen haaks staat op haar oorspronkelijke missie. In dit museum wordt nu ook de relativistische visie van de multiculturele samenleving verkondigd, die de boodschap van Christus probeert te mixen met de boodschap van Mohammed tot een mulicultureel potje ‘respect’ voor elkaar. Vanuit horizontaal perspectief uiteraard volledig correct.

Via Orientalis
Via Orientalis in het Openlucht Museum

Museumpark Orientalis is wel een goedgekozen naam. Het museum kan nu onbelemmerd verder in zijn missie om de Abrahamitische godsdiensten met elkaar te verenigen en ons kennis te laten maken met de cultuur van het Midden-Oosten. Ik denk dat het een multicultureel-antropologisch museum gaat worden, waar we eerder kennis zullen maken met de cultuur van de islam, dan een plek die ons in contact brengt met het Evangelie.

Het Bijbels Openluchtmuseum bij Nijmegen stapt uit haar rijke roomse verleden naar een toekomst waarin het museum zich richt op de actuele vraagstukken van onze huidige samenleving. Zoals het spanningsveld tussen jodendom, christendom en islam, de weerbarstige relatie tussen deze godsdiensten, het onderlinge onbegrip en het gebrek aan kennis van deze religies in het algemeen. Dit onder het veelzeggende motto: Open your Mind.
 
Daarmee wil het museum, gelegen in een uitgestrekt bosrijk park, op positieve wijze bijdragen aan de multiculturele problematiek. Het wil de eenheid in verscheidenheid tonen van deze godsdiensten, alledrie ontstaan in het Midden-Oosten; een podium voor dialoog en discussie zijn en een plek vormen waar de grote verhalen en vragen van jodendom, christendom en islam beeldend gestalte krijgen.
 
Tot een bepaalde religie behoren zal niet meer de enige reden zijn om het museum te bezoeken; wéll de interesse in culturen en religies die Nederland en de westerse wereld domineren. Met de nadrukkelijke aandacht voor culturen en religies wordt het museum voor vele doelgroepen interessant.
Educatie, vooral van schooljeugd, is dan ook een belangrijke pijler van het nieuwe museumbeleid. Feitenkennis van religies, hun culturele invloed op onze jaarkalender, beeldende kunst, literatuur, architectuur, taalgebruik, eetgewoonten, verhalen en rituelen zijn belangrijke speerpunten in de museumeducatie. Dit alles heeft, vaak onuitgesproken, nog steeds grote invloed op ons leven anno 2006. Kennis daarvan kan bijdragen tot een beter besef van je eigen identiteit en die van anderen en zo leiden tot meer onderling begrip, verdraagzaamheid en vertrouwen.
 
Bron: Persbericht

Mission Statement
Het Bijbels Openluchtmuseum wil het ontstaan, de achtergronden en de tradities van de religies die met de bijbel zijn verbonden in beeld brengen. Het is onze bedoeling dat bezoekers een rondgang door ons museum ervaren als een aanvulling op hun kennis en een aanzet tot bezinning. Het museum wil daartoe de educatieve en recreatieve mogelijkheden versterken zodat bezoekers het gevoel krijgen dat ze als gasten ronddwalen in een wereld die meer dan 2000 jaar achter ons ligt maar waarmee ze nog steeds door traditie en cultuur verbonden zijn. Door middel van educatie wil het Bijbels Openluchtmuseum bijdragen aan een mentaliteitsverandering binnen de multiculturele samenleving. Daarbij kunnen nieuwsgierigheid naar hetgeen we (nog) niet kennen en het leren omgaan met de aspecten waarin we van elkaar verschillen de plaats innemen van een houding die is gebaseerd op angst of vooroordelen.

Cisterciënzer kloosters

gekocht: Cisterciënzer kloosters, geschiedenis en architectuur

Afgelopen zaterdag een prachtig fotoboek gekocht over Cisterciënzer kloosters. Twee “dochters” van Cîteaux heb ik ooit bezocht. Een van de oudste, het uit 1148 daterende klooster van Sénanque in Zuid-Frankrijk, prachtig gelegen in de lavendelvelden. Het andere klooster staat bekend om het abdijbier. Het is de abdij van Orval gelegen in de bosrijke omgeving bij Virton in Zuid-België. Dit laatste werd als zovele kloosters onder Napoleon verwoest, maar werd in de twintigste eeuw weer herbouwd. De ruïnes van het Middeleeuwse klooster, die uit de eerste helft van de twaalfde eeuw dateren, zijn nog altijd te bezoeken. Het klooster ontvangt jaarlijks veel toeristen die vaak met een paar flessen ambachtelijk abdijbier het klooster weer verlaten.

Klooster van Sénanque
in Zuid-Frankrijk dat ik in 1984 bezocht
Over de Stichting van Citeaux, A.D. 1098
Het geschiedde dus in het jaar van de menswording 1098 dat, steunend op de raad en sterk door het gezag van de eerbiedwaardige Hugo, aartsbisschop van de kerk van Lyon en toen legaat van de H. Stoel, van de eerbiedwaardige Walter, bisschop van Chalon en van Odo, roemrijke vorst van Burgondië, de monniken aan het werk togen om de gevonden eenzaamheid om te bouwen tot een abdij. Voornoemde abt Robertus ontving van de bisschop van dat diocees de zielzorg en de herderlijke staf, en de overige monniken beloofden vast verblijf op deze plaats, onder zijn gezag.
 
Bron: users.belgacom.net
Klooster van Orval
in Zuid-Belgiëdat ik in 1995 bezocht

Abdij van Sénanque | Abdij van Orval