Wie zijn de soloreligieuzen en wat houdt hun religiositeit in?
Gebruikmakend van Jan Oegema’s appèl tot religieuze „outcoming„: soloreligieuzen zijn mensen die het verkerkelijkte christendom verlaten hebben, maar toch nog steeds waarde hechten aan de mystieke traditie van datzelfde christendom. En het zijn mensen die uit literatuur hun religiositeit alleen construeren, „onder de leeslamp„, terwijl ze toch enig verlangen hebben naar gezamenlijkheid.
 
En hun religiositeit? Het gaat om mensen die in plaats van het geloof aan een Vadergod daarboven, een besef hebben gekregen van het goddelijke als de eenheid of de samenhang van al wat „leven„ is. En het gaat óók nog eens om mensen die die eenheid van het „leven„ via de introspectie van het eigen innerlijk ervaren, én zich daarin onthechten van hun ego, kennelijk om bij een niet-zelf of een hoger of dieper „zelf„ uit te komen.
 
Maar er í­s wat met die soloreligieuzen. Want ze zijn bang, bang om voor hun religiositeit uit te komen. Ze dúrven niet wat Willem Jan Otten durfde, geeft Jan Oegema aan.
 
Maar: dat is niet juist! We moeten zeggen: de solo’s wí­llen niet wat Otten durfde. Want Otten heeft het juist over een persoonlijke God, zelfs over een Vader die hem gevonden heeft. Ook heeft Otten in de katholieke kerk een ritueel thuis gevonden. En, om nog maar één ding te noemen: Otten schrijft en spreekt van kwaad, ook kwaad in hem, van zonde dus, én van zijn behoefte aan vergeving, een behoefte die voor hem een reden is om te leven in dat geloof aan een persoonlijke God. Nee, Otten is een anti-soloreligieus.

Soloreligiositeit heeft een familiegelijkenis met nieuwetijdsachtige spiritualiteit. Ze heeft een antichristelijke spits. En: de nog niet voltooide soloreligieuzen zijn bang. Dat zullen ze altijd blijven, zolang ze toegeven aan de wil om meester te zijn over hun eigen geloof, want die wil verraadt bangheid. Zij zijn daarom niets anders dan „de bange meesters van hun eigen geloof„.

“En het maakt, dat aan allen, de kleinen en de groten, de rijken en de armen, de vrijen en de slaven, een merkteken gegeven wordt op hun rechterhand of op hun voorhoofd, [en] dat niemand kan kopen of verkopen, dan wie het merkteken, de naam van het beest, of het getal van zijn naam heeft.Hier is wijsheid: wie verstand heeft berekene het getal van het beest, want het is een getal van een mens en zijn getal is zes honderd zes en zestig.”
 
[Openbaring 13:16-18]

Iedereen die regelmatig inlogd op het World Wide Web(WWW) en met name op de Amerikaanse christelijke websites vindt globaal gezien twee hoofdopvattingen met betrekking tot het merkteken:
De ene opvatting is dat het merkteken geestelijk moet worden geïntepreteerd en verreweg de meerderheid is van mening dat het een om een fysiek merkteken gaat. Wij ondersteunen deze laatste opvatting van een fysiek merkteken omdat dit merkteken duidelijk wordt gekoppeld aan “het kopen en verkopen” De “aanhangers” van een geestelijk merkteken beweren dat dit merkteken op de rechterhand te maken heeft met uw “handelen”(en hoe zit het dan met linkshandigen?) en een merkteken op het voorhoofd met het “denken” van iemand.Verder beweren ze dat de mensen dit merkteken inmiddels hebben.Een gevaarlijke interpretatie die we zeker niet onderschrijven, immers als dit zo is hoeft het evangelie van Jezus Christus niet meer verkondigd te worden omdat namelijk iemand die dit merkteken heeft niet meer bekeerd kan worden.Het geestelijk merkteken zal hier dus ook niet verder worden besproken.Wat overigens wel duidelijk blijkt uit Openbaring is dat het aannemen van dit merkteken tevens een onherroepelijke geestelijke beslissing met zich meebrengt en consequentie heeft:
 
En een andere engel, een derde, volgde hen, zeggende met luider stem: Indien iemand het beest en zijn beeld aanbidt en het merkteken op zijn voorhoofd of op zijn hand ontvangt,10 die zal ook drinken van de wijn van Gods gramschap, die ongemengd is toebereid in de beker van zijn toorn; en hij zal gepijningd worden met vuur en zwavel ten aanschouwen van de heilige engelen en van het Lam.11 En de rook van hun pijniging stijgt op in alle eeuwigheden, en zij hebben geen rust, dag en nacht, die het beest en zijn beeld aanbidden, en al wie het merkkteken van zijn naam ontvangt.
[Openbaring 14:9-12:9 ]
 
Blijkbaar moet men, alvorens men het merkteken ontvangt, trouw zweren aan deze toekomstige dictator(antichrist) en hem( of zijn beeld) aanbidden.Dit eerbetoon/aanbidding wordt door God niet vergeven omdat de antichrist op een bepaald tijdstip in de (nabije) toekomst de incarnatie van satan wordt en men dus feitelijk satan aanbidt.Het ontvangen van dit merkteken en/of aanbidding van deze persoon is dan ook zeer sterk af te raden.(en feitelijk is dat nog te licht uitgedrukt.)
 
Bron: 777 or 666

De door de moslims zelf vaak zo geprezen tolerantie is eigenlijk eerder een vorm van gedogen: een beperkt aantal andere religies mag binnen de islamitische wereld bestaan met een tweederangspositie. In feite is dit gedogen een soort sterfhuisconstructie: een kerkgebouw mag bestaan maar eigenlijk niet gerepareerd worden, en er mag strikt genomen geen nieuwbouw plaatsvinden. Dat is waarom Saoedi-Arabiëgeen enkele kerk of synagoge heeft: het sterfhuis is eeuwen geleden al voltooid, voor altijd.