De Belgische/Europese hoofdstad staat dit jaar in het teken van het beeldverhaal. Jammer genoeg komen we te laat voor de tentoonstelling over Blueberry die vorige maand afliep, maar er is zoveel georganiseerd dat er elke maand wel wat moois te zien is. De striproute in de Brusselse binnenstad is permanent te zien, al vanaf 1993. Het Musée Hergé opende dit jaar haar deuren en blijft daarna een trekpleister voor een internationaal publiek. Net als het Magritte Museum dat ook afgelopen voorjaar werd geopend. Brussel is goed bezig. Wel jammer dat de website van het Musée Hergé nog geen nederlandstalige versie heeft zoals de website van het Magritte Museum.
De tenstoonstellingen in het Atomium zou ik zeker willen zien. Strips, retro en architectuur. Drie vliegen in één klap.
De tentoonstelling zal een nieuwe blik werpen op de enorme nalatenschap van striptekenaars gaande van André Franquin tot Yves Chaland via Jijé, Tillieux, Will, Jidéhem, Joost Swarte, Ever Meulen, Serge Clerc of Daniel Torres. Deze stijl is afkomstig van de School van Marcinelle en wordt voortdurend herwerkt door deze designgevoelige kunstenaars. Deze tentoonstelling vindt plaats in het Atomium, een monument dat al sinds 1958 de “Atoomstijl“ in drie dimensies vertegenwoordigt.
Bron: blog.atomium.be
De Stad Brussel startte met de aanbreng van stripschilderingen in 1993. Deze fresco’s vormen ondertussen een heus parcours door de stad, dat toeristen erg kunnen smaken. De hele route gaat langs 31 muren in de vijfhoek, en vier muren in Laken, voor een mooie wandeling op ontdekking van Brussel buiten de platgetreden paden. Het parcours is nu een integrerend deel van het Brussels erfgoed. En die troef willen wij in het stripjaar natuurlijk extra uitspelen, zodat iedereen het kent en erkent. Het komt nu zeker in de top van de favoriete toeristische bezienswaardigheden in onze hoofdstad, die ook de hoofdstad van het stripverhaal is. Naast de fresco’s hebben bepaalde straten van de hoofdstad ook een tweede, fictieve, naam als knipoog naar het Belgisch stripverhaal.
Bron: brusselstrip.com
Op zoek naar de Atoomstijl
In 1988 stierf scenarist Jean Michel Charlier met wie Giraud bijna vijfentwintig jaar had samengewerkt. Op dat moment woonde hij zelf in de Verenigde Staten en leek de reeks Blueberry met Het einde van de lange rit (1986) afgesloten. Maar in 1995 keert Giraud terug naar Frankrijk en pakt met Mister Blueberry na bijna tien jaar de draad weer op. Het scenario schrijft hij nu zelf, maar als eerbetoon aan Jean Michel Charlier komt zijn naam gewoon op de omslag. In 1995 is het voor Blueberry 1881 geworden; de Verenigde Staten zijn door een netwerk van spoorlijnen ontsloten. In 1890 zal de 
