Het is niet de eerste keer dat ik iets schrijf over het drieluik Chihuahua Pearl – De man die 500.00 dollar waard was – Ballade voor een Doodskist. Deze cyclus stamt uit 1973-74 en vormt het hoogtepunt van de reeks Blueberry . Voor Chihuahua Pearl ontving Giraud in 1973 in Amerika de prijs van de beste buitenlandse tekenaar. Charlier‘s scenario is een bewerking van The Good, the Bad and the Ugly uit 1966 waarin drie bandieten jagen op een goudschat. De schurken zijn tot elkaar veroordeeld omdat ieder een deel van de waardevolle informatie bezit. Een sleutelrol wordt gespeeld door Chihuahua Pearl een plaatselijke schone uit de Mexicaanse stad Chihuahua. en ook duiken in het verhaal twee oude bekenden van Blueberry op, Finlay en Kimball , twee Jayhawkers die na de Amerikaanse Burgeroorlog naar Mexico zijn gevlucht om hun straf te ontlopen.

Chihuahua
Chihuahua is de hoofdstad van de gelijknamige staat en van de gelijknamige gemeente in het noorden van Mexico. Chihuahua heeft 698.500 inwoners (2004). De naam komt van het Nahuatl Xicuahua, wat “droge en zandige plaats” betekent. De stad ligt midden in de woestijn in een oase. De plaats was al bewoond voordat Antonio Deza y Ulloa de stad in 1709 stichtte. Na de Franse inval in 1862 was Chihuahua gedurende enige tijd zetel van de tegenregering van Benito Juárez. Tijdens de Mexicaanse Revolutie was het de uitvalsbasis van Pancho Villa. Chihuahua is de beginplaats van de Chihuahua al Pací­fico spoorweg.

Bron: nl.wikipedia.org

Chihuahua Pearl en Ballade voor een doodskist staan op een resp. 30e en 26e plaats in de FransenTop [stripspeciaalzaak.be]

De trilogie verscheen tussen oktober 1975 en april 1977 in Eppo

nog meer jeugdsentiment:
Blueberry op de omslag van Eppo

Blueberry in Eppo
Chihuahua Pearl [01-1975] – [10-1976]
De man die 500.00 dollar waard was [11-1976] – [33-1976]
Ballade voor een Doodskist [34-1976] – [11-1977]

voorgaande posts | Blueberry [ official website ] | Blueberry [ moorsmagazine.nl ]

In 1971 schrijft Charlier voor Giraud het scenario voor het tweeluik De Mijn van Prosit en Het Spook van de Goudmijn. Hij baseert zich daarbij op de legende van The Lost Dutchman’s Gold Mine die ook al eens verfilmd is in de western Lust for Gold uit 1949. De belangrijkste bijfiguur, ‘Prosit’ Luckner (zie hiernaast), is geïnspireerd door de legendarische Jacob Waltz (zie kader hieronder). Het verhaal speelt zich af in de Superstition Mountains ten oosten van Phoenix in de staat Arizona. Volgens de liefhebbers behoort dit tweeluik tot het beste dat Charlier en Giraud gemaakt hebben. Niet alleen het scenario is ijzersterk, ook bereikt Giraud hier de top van zijn technische kunnen en maakt van elke plaat een kunstwerkje. De Bande Desinée is nu geen droge pagina meer met vier stroken plaatjes, maar heeft een spannende compositie gekregen waarbij kaders soms geheel ontbreken zodat er lucht komt in het vaste stramien van plaatjes. Ook de inkleuring is beter geworden. Daarom is het des te meer zonde dat de presentatie (de albums uit de jaren zeventig) belabberd is: het goedkope houthoudende papier maakt de kleuren dof en de lijm die de bladzijden bij elkaar zou moeten houden is zo slecht dat de albums soms bij een eerste lezing al van ellende uit elkaar vallen.

The Lost Dutchman’s Gold Mine
The Story of Jacob Waltz

Jacob Waltz arrived in California about 1850. His name appears on several California census records. He prospected and worked as a miner in the mother lode country of California for eleven years. It was on July 19, 1861, in the Los Angeles County Courthouse, Jacob Waltz became a naturalized citizen of the United States of America. Waltz worked as a miner on the San Gabriel River for a man named Ruben Blakney. It was probably here he met Elisha M. Reavis, later to become the “Hermit of Superstition Mountain.”

Jacob Waltz departed California in 1863, with the Peeples-Weaver Party or a similar group of prospectors headed for the Bradshaw Mountains of Arizona Territory. Waltz was one of the earliest pioneer prospectors in the Bradshaw Mountain area. Waltz’s name appears on the Gross Claim which was filed in Prescott, Arizona Territory on September 21, 1863. His name also appears on a special territorial census taken in 1864. On this census Waltz is listed as a miner, 54 years of age, and a native of Germany. Waltz’s name also appeared on a petition to territorial governor John N. Goodwin soliciting a militia to control the predatory raids of hostile Indians in the Bradshaw Mountains. Jacob Waltz’s name also appeared on the Big Rebel and the General Grant claims in the Bradshaw Mountains. Waltz was very active in the Bradshaw Mountain area between 1863-67.

Jacob Waltz moved to the Salt River Valley in 1868 and filed a homestead claim on 160 acres of land on the north bank of the Salt River. It is from here Waltz began his exploratory trips into the mountains surrounding the Salt River Valley. If Waltz had a rich gold mine or cache he had to have discovered it on one of these prospecting forays. Old timers claim Waltz prospected every winter between 1868-1886. Waltz died in Phoenix, Arizona Territory on October 25, 1891, in the home of Julia Thomas. Clues attributed to Waltz, both during his lifetime and as a deathbed revelation, have not yet resulted in finding the source of his gold.

Bron: superstitionmountainmuseum.org/LostDutchman

voorgaande posts | Blueberry [ official website ] | Blueberry [ moorsmagazine.nl ]

Na de man met de zilveren ster beginnen Charlier en Giraud in 1970 weer met een cyclus van ditmaal vier albums Het IJzeren Paard - de man met de Stalen Vuist – Vlakte der Sioux – Generaal Geelkop. Het verhaal speelt zich deze keer niet af in Arizona en New Mexico maar voornamelijk in de noorderlijker gelegen staten Wyoming, Nebraska en Colorado, het grondgebied van de Sioux en Cheyennes. Charlier gebruikt de historische gebeurtenissen opnieuw als decor. Zo gaat het IJzeren Paard over de episode in de Amerikaanse geschiedenis vlak na de Bugeroorlog toen de Union Pacific (Railroad) en de Central Pacific (Railroad) de oost- en de westkust met elkaar gingen verbinden. Hierboven een foto van de Gov. Stanford (het IJzeren Paard) die door de Central Pacific (Railroad) werd gebruikt .

Gov. Stanford is a 4-4-0 steam locomotive originally built in 1862 by Norris Locomotive Works. It entered service on November 9, 1863 and it was used in the construction of the First Transcontinental Railroad in North America by Central Pacific Railroad bearing road number 1. It was Central Pacific‘s first locomotive and it is named in honor of the road’s first president and ex-California governor, Leland Stanford. Bron: en.wikipedia.org

Ook voert Charlier weer historische figuren ten tonele. Zo herkennen we in generaal McAllister (Generaal Geelkop) overduidelijk George Armstrong Custer.

George Armstrong Custer
Remaining in the army after the war, in 1866 he was appointed Lt. Col. of the newly authorized 7th Cavalry, remaining its active commander until his death. He took part in the 1867 Sioux and Cheyenne expedition, but was court-martialed and suspended from duty one year for paying an unauthorized visit to his wife. His army career ended June 25, 1876, at the battle of Little Big Horn, which resulted in the extermination of his immediate command and a total loss of some 266 officers and men. On June 28th, the bodies were given a hasty burial on the field. The following year, what may have been Custer’s remains were disinterred and given a military funeral at West Point.

Bron: civilwarhome.com

voorgaande posts | Blueberry [ official website ] | Blueberry [ moorsmagazine.nl ]