De heuvels van Montefeltro waarin Urbino ligt, vormden in de Renaissance een scharnier tussen Toscane, Umbrië, Marche en Romagna. Urbino is het geboortestadje van Raffaelo en Bramante. In de tentoonstelling La Città Ideale die tot vorige week in het Palazzo Ducale te zien was, stond het beroemde schilderij La Città  Ideale centraal. Het wordt gedateerd ergens tussen 1480 en 1490 en de schilder is tot op de dag van vandaag anoniem gebleven. Omdat het permanent in de Galleria Nazionale delle Marche in Urbino hangt, is het een van de iconen van het stadje dat zichzelf graag ziet als het centrum van de “Rinascimento Matematico”. Deze term werd door de Franse kunsthistoricus André Chastel geïntroduceerd.

Naast het schilderij waren er op deze tentoonstelling ongeveer 80 schilderijen, beelden, tekeningen, medailles, manuscripten, en houten modellen te zien. Architecten die we nu als de uitvinders beschouwen van de “architectonische taal” van de Renaissance kwamen ook aan bod: Leon Battista Alberti, Luciano Laurana en Francesco di Giorgio Martini. Ook het beroemde schilderijtje De geseling van Christus van Piero della Francesca dat ook permanent in Urbino te zien is, ontbrak niet. Daarnaast hing er werk van Domenico Veneziano, Sassetta, Francesco di Giorgio, Luca Signorelli, Jacopo de Barbari, Mantegna, Perugino en natuurlijk ook van Rafaël en Bramante.

La Città Ideale [ comune.urbino.ps.it ]

Gustav Klimt is mateloos populair. Containerladingen vol boeken, kalenders, servetten, boekenleggers, tassen, mokken, schotels, onderzetters, schrijfwaar, T-shirts met Klimt’s Kus of een van zijn fatale vrouwen worden er elke dag uit China naar het Westen verscheept. Vorig jaar kocht Michaela nog twee mokken met onderleggers van Carmani. In Wenen zouden ze dus gek zijn om Klimt’s 150e geboortedag niet commercieel uit te buiten.

Vandaag is het precies 150 jaar geleden dat Gustav Klimt in het plaatsje Baumgarten bij Wenen geboren werd. De geboortedag van de superstar uit Wenen wordt gevierd met verschillende tentoonstellingen. Natuurlijk profiteren ook uitgevers van het Klimt-jaar. Taschen pakt zoals we van deze uitgever gewend zijn groot uit met een XL-formaat boek van 600 bladzijden onder de veelbelovende titel Gustav Klimt, The Complete Works.

14 July 2012, Happy Birthday, Klimt! [ wien.info ]

Toen Goethe in september 1786 tijdens zijn Italiëreis op weg naar Venetiëtwee dagen in de stad Padua verbleef, bezocht hij daar de kerk van de kerk van de Eremitani en schreef hij begeistert over de schilderijen van Mantegna.

Hij zweeg echter over de honderdvijftig meter verderop gelegen Cappella degli Scrovegni. Wij waren vanuit Venetië langs de Brenta naar Padua gereden om de wereldberoemde kapel van binnen te zien. Daarna bezochten we de naastgelegen pinacotheek, die deel uitmaakt van de Musei Civici degli Eremitani di Padova. In Goethes tijd was dit nog geen museum. Tegenwoordig vind je er een schat aan Italiaanse kunst met grote namen als Giorgione, Titiaan, Giotto, Guariento, Francesco Squarcione (Polittico De Lazara), Romanino, Tintoretto, Veronese, Antonio Canova en Giambattista Tiepolo.

De Paduaanse Titiaans en Giorgiones zijn niet spectaculair. De twee langwerpige panelen worden aan Titiaan toegeschreven. Van zijn leermeester Giorgione hangen er twee kleine paneeltjes, iets groter dan een postkaart. Ook twee andere grote Venetianen ontbreken niet in de collectie. Van Tintoretto en Veronese hangen er, zoals je verwachten kunt, werken in XL-formaat.

De pinacotheek huisvest een schitterende collectie Italiaanse schilderkunst op veertig kilometer van Venetië. Terwijl de lagunestad door toeristen uit de hele wereld overspoeld werd, zagen we in Padua vooral Italianen. In de pinacotheek kwamen we nauwelijks bezoekers tegen. De suppoosten waren bijzonder vriendelijk en een paar gaven ons een persoonlijke rondleiding door “hun” zaal. Een deftige Italiaanse dame dirigeerde mij trots naar twee grote altaarwerken van Tiepolo en beelden van Canova, topstukken uit de collectie.

Ook de twee piepkleine Giorgiones werden ons gewezen door een vriendelijke suppoost. Waarschijnlijk waren het probeersels, maar zelfs op een klein stukje hout is de dromerige idyllische sfeer van Giorgione onmiskenbaar aanwezig. Enigszins verpletterd door de hoeveelheid kunst die er over ons uitgestort was, verlieten we de pinacotheek.

Musei Civici degli Eremitani [ padovanet.it ]