Vorig jaar liet ik hier een affiche zien van Eric Bowman. Tegenwoordig kan hij het zich permitteren geen commerciële opdrachten meer aan te nemen en maakt hij uitsluitend nog schilderijen. Die verkopen uitstekend want in zijn online gallery zag ik bijna onder elke schilderij een rode stip.

Eric Bowman schildert met een brede, gerijpte en trefzekere toets uiteenlopende onderwerpen o.a. urban landscapes met een Hopperiaanse sfeer. De voorstellingen zijn heel direct a la prima en met een fenomenaal kleurgevoel geschilderd.

ericbowman.com

Via het MAX-programma sterren op het doek kwam ik op de website van de genreschilders Niels Smits van Burgst en Arjan van Gent.

Genreschilderkunst lijkt een typisch 17e eeuwse Hollands verschijnsel, maar voor deze twee schilders is het genre nog altijd springlevend. Of het nu huiselijke taferelen zijn of scenes in de stad of zelfs op het kantoor, de genreschilder plaatst zich altijd midden in het alledaagse leven. Als een verslaggever registreert hij wat hij om zich heen ziet gebeuren, maar altijd met een persoonlijke zienswijze. Bij een schilder is die zienswijze onlosmakelijk verbonden met een specifieke werkwijze. Niels Smits van Burgst schildert met een snel, los maar doeltreffend gebaar al ontbreekt de virtuoze trefzekerheid van een Velasquez of Singer Sargent. De vormen verwateren daardoor soms in een stroom onsamenhangende kleurvlekjes. Maar zijn werk is wéll altijd kleurrijk en vol vibrerende energie. Arjan van Gent heeft zich daarentegen vastgebeten in de vorm. Vasthoudend aan de tekening komt hij tot een fotorealistische en tot in het detail uitgewerkte interpretatie.

sterren op het doek | genreschilderkunst.nl

Het NIKI (Nederlandse kunsthistorisch instituut) in Florence bestaat 50 jaar en viert dat deze zomer met het Olandiamo? Festival. Hoogtepunt van dit festival is een tentoonstelling in het Palazzo Pitti. Italiaanse schilders uit de Renaissance worden hier vergeleken met schilders uit het vijftiende eeuwse Brugge.

Algemeen wordt de Renaissance beschouwd als een ‘uitvinding’ van de vijftiende eeuwse Italiaanse stadstaten. Maar het enorme belang van Vlaamse steden als Gent en vooral Brugge voor de ontwikkeling van de schilderkunst wordt dan volledig over het hoofd gezien. Deze tentoonstelling laat zien dat grote jongens als Ghirlandaio en Raffael behoorlijk schatplichtig zijn geweest aan bijvoorbeeld Jan van Eyck en Hans Memling. De eerste staat overigens aan het begin van de olieverftechniek, waaraan de Vlaamse Primitieven hun verbluffende gedetailleerdheid hebben te danken. Juist dat aspect heeft op de vijftiende eeuwse Italianen enorme indruk gemaakt. Maar er is meer dat de Vlaamse schilders onderscheiden van hun Italiaanse vakbroeders. Raffael liet zich in een van zijn portretten inspireren door Hans Memling en plaatste achter de geportretteerde een minitieus geschilderd landschap.

firenze2008.it | Palazzo Pitti | Palazzo Pitti virtuele tour