Categorie archief: schilderkunst

room with a view

intrigerende interieurschilderijen van Matthias Weischer
tentoonstelling in het Gemeentemuseum Den Haag tot 13 april 2008
Matthias Weischer baarde opzien door zijn doeken met daarop verweerde interieurs en vergeten ateliers waar de tijd heeft stil gestaan. Deze kamers zijn ingericht als theaterdecors met een overmaat aan meubels, lampen, tapijten en draperieën en roepen steeds een zelfde reeks vragen op: Wie heeft hier gewoond en wie koos het meubilair? Zijn deze kamers ooit echt bewoond geweest of zijn het ruimtes die afkomstig zijn uit de fantasie? Hij laat zich voor deze doeken inspireren door illustraties uit cultuurhistorische boeken of interieurtijdschriften uit de jaren vijftig en zestig, maar vervormt deze bronnen zodanig dat er geen precieze aanduiding van tijd of regio meer te bespeuren is. Weischer, wiens doeken met een uitzonderlijke technische virtuositeit zijn vervaardigd, prikkelt hiermee ons collectieve geheugen en confronteert ons via deze weg met fragmenten uit ons eigen verleden.
 
Bron: galeries.nl
Matthias Weischer, Kordel, 2006
Kordel, 2006
olieverf op doek, 60 x 70 cm

Matthias WeischerMatthias Weischer studeert van 1995 tot en met 2003 aan de Hochschule für Grafik und Buchkunst in de Oost-Duitse stad Leipzig, waar hij onder invloed staat van Neo Rauch en onder andere David Schnell ontmoet. Spoedig ontstaat een groep gelijkgestemde kunstenaars – waarbij onder andere de kwaliteit van schilderkunstige aspecten centraal staat – die al snel bekend wordt als de Neue Leipziger Schule. De kunstenaars die tot deze groep gerekend worden vallen vooral op door hun schilderijen met een theatraal karakter op groot formaat doek. Binnen korte tijd verovert deze jonge groep de kunstmarkt. (Bron: galeries.nl)

post-koloniaal

magische schilderijen van Carla Kranendonk

Frans Post was een van de eerste Europeanen die de Nieuwe Wereld vastlegde. Tussen 1636 en 1644 tekende en schilderde hij in Nederlands-Brazilië (Pernambuco) en probeerde objectief vast te leggen wat hij daar allemaal zag. Toch had hij een onvermijdelijk ‘blanke’ visie. Hij bleef niet alleen een Europese schilder; in de eerste plaats was hij een Hollandse schilder uit de zeventiende eeuw die met topografische precisie zijn werk deed.

Vierhonderd jaar later is Europa een kruispunt van culturen geworden en lijkt het Avondland in een identiteitscrisis. Sinds Picasso in 1907 zijn demoiselles d’ Avignon schilderde, is de blanke kunstenaar gewend aan multi-culturele cut ‘n paste, aan deconstructie en reconstructie, aan vrije verbeelding en vrije interpretatie. De schilderijen van Carla van Kranendonk staan op het eerste gezicht helemaal in de etnische Afro-amerikaanse traditie. Maar ze leunen daarbij ook op het (Europese!) structuralisme en de relativering en herinterpretatie van de blanke Westerse cultuur door de bril van niet-Westerse culturen.

Kranendonk
uit de serie Black Heroes, 2007
zonder titel, 145 x 150 cm
Galerie 25 Limited Amsterdam
De schilderijen van Carla Kranendonk laten zich lezen als verhalen. Verhalen van zwarte Afrikanen, nakomelingen van de slaven in Amerika of Caribisch gebied, die dromen van een terugkeer naar een welvarend, economisch sterk Afrika. Die reizen met een koffer vol persoonlijke herinneringen, op mooie schoenen die symbool staan voor vrijheid en zelfstandigheid. Op de doeken van Carla Kranendonk komen behalve koffers, ook veel schoenen voor: fraai versierde slippers, stevige stappers of hoge hakken. Van vrouwen die op straat zitten temidden van hun voor Afrika zo typerende koopwaar: palmolie, maggiblokjes, colanoten en blikjes instant melk.
 
Deze portretten van zwarte vrouwen en mannen, Kranendonks helden, zijn een vervolg op een portret dat de kunstenares in 2004 maakte van haar Surinaamse schoonmoeder. Een monumentaal portret dat beschouwd kan worden als een hommage aan dé zwarte vrouw. Carla Kranendonk reist geregeld naar haar familie in Suriname en Senegal en komt dan terug met genoeg inspiratie voor nieuwe beelden vol symbolen en betekenissen.
 
Bron: galeries.nl

carlakranendonk.nl

mysterieuze natuur

de raadselachtige landschappen van Anutosh (1970)
Anutosh
De Laatste Sneeuw, 2006
Anutosh schildert raadselachtige landschappen waarin hij de meest uiteenlopende organische vormen plaatst, zoals paddestoelen en koralen. De kunstenaar is vooral geïnteresseerd in de beeldanalogieën tussen de verschillende natuurlijke verschijnselen. Zijn tekeningen vormen hierbij een belangrijke schakel, ze zijn een broedplaats om te experimenteren met de betekenis van het beeld. Met een bijna naïeve nieuwsgierigheid bekijkt Anutosh de wereld, de natuur, het menselijk zoeken naar beschutting en wordt hij geboeid door de ondergrondse verbondenheid of het gevaar van een dodelijk giftige paddestoel; een kinderlijke manier om de duistere kant van het zijn te belichten. Hij schildert landschappen op doeken met een panoramisch formaat. De weidse blik die dit formaat de kijker biedt, wordt echter doorkruist door beeldelementen die zich op de voorgrond dringen en tot buiten het kader reiken.
 
Bron: kunstinutrecht.nl
Anutosh
Hundred days from mars, 2007
In zijn recente werk heeft hij zich meer op de duistere kanten van ons bestaan gericht. Giftige paddenstoelen, dreigende luchten en een abstracte vorm die als een slang – het symbool van de duivel- om een paal kronkelt, het is maar een greep uit de donkere, geheimzinnige wereld die Anutosh in zijn nieuwste landschapschilderijen toont.
 
Bron: galeries.nl
Anutosh
de Schermutseling