In 1961 startte Motorola de “lively art of electronics“ campagne met futuristische afbeeldingen voor consumentenelektronica. De Amerikaanse consument werd voorgesteld als een James Bond of personage uit The Thunderbirds in een futuristische doorzonwoning met royale view over de stad of op een tropisch eiland, zich amuserend bij de televisie.

Het is The American Dream in optima forma. Voor het Vietnam debacle en de oliecrisis kon het nog even: een roze wolk van welvaart om je heen, uiteraard gevuld met de producten van Amerikaanse makelij. Nu de Chinezen aan de beurt zijn roept deze ‘zelfbevrediging’ van de rijke Amerikaan uit golden age of advertising nostalgische gevoelens op.

Meer Motorola advertenties van Charles Schridde vond ik op worldofkane.blogspot.com

Charles Schridde was born in 1926 in Chicago, but spent his childhood on a farm in a rural part of Illinois. His father died when Charlie was seven years of age forcing the rest of the family to move back to Chicago to find work. He received an art scholarship to the Chicago Art Institute at the age of 17. His schooling was interrupted by the war. After his two years in the Navy, Charlie began a 25-year career as an illustrator, with work appearing in the “Chicago Sunday Tribune” and “Life” magazine. His clients included Motorola and Chevrolet. As advertising began changing from drawings to photography, Charlie changed his methods.

Bron: rhlovegalleries.com

schriddestudios.com

Gisteren met René de jaarlijkse tentoonstelling bekeken van de schilders van het Zuidelijk Realisme. Dit keer met werk van vijf schilders: Jos van Riswick, Ralf Heijnen, Michel Alders, Vincent Boelaerts én grote verrassing voor mij dit keer: Roderick Brenninkmeijer.

Wat is Het Zuidelijk Realisme?
Met dit initiatief willen wij meer aandacht genereren voor het realisme in de Zuidelijke Nederlanden. De laatste jaren is het realisme is weer helemaal teruggekeerd in de schilderkunst. Zowel de in fotografische scherpte weergegeven voorwerpen van Jopie Huisman als de globalere impressionistische kijk op dingen vallen onder deze noemer. In Nederland maken sinds de jaren ’90 vooral de zogenaamde Noordelijke Realisten furore. De Groningse Academie Minerva zou je kunnen zien als het centrum van deze ‘school’. Toch vindt er ook in andere delen van Nederland een revival van het realisme plaats. Denk aan klinkende namen als Cornelis Le Mair en Eric De Vree. Met deze ‘Zuidelijke Realisten’-expositie zetten de kunstenaars een eerste stap om hier meer bekendheid aan te geven, en willen ze een aanzet geven om tot meer samenwerking te komen met andere ‘Zuidelijke Realisten’.

Bron: zuidelijkrealisme.nl

Roderick Brenninkmeijer [ rodekunst.com ] | Jos van Riswick | De Refter

Kort na mijn bezoek aan het voormalige westfront van de Eerste Wereldoorlog schreef ik hier iets over de Engelse schilder Paul Nash die met verf verslag deed van zijn ervaringen aan het front. Nu ontdekte ik laatst de website van het Canadese warmuseum met een uitgebreid overzicht van schilderijen van ‘oorlogskunstenaars’, verdeeld in zeven categorieën: battle, work, service, casualities, captivity, home en leisure. De kunstenaars komen uit Canada, Australië en Engeland Een van de grootste talenten vind ik persoonlijk Ivor Hele uit Australië.

Ivor Hele (1912-1993)
began his art studies with James Ashton in Adelaide at the age of seven. In 1928 he travelled to Europe studying in Paris and Munich. At the end of 1940 he joined the 2/48th Infantry Battalion in North Africa. In 1941 he was appointed an official war artist, serving in North Africa, New Guinea and, in 1952, in Korea. Hele’s robust, sculptural forms are influenced by Michelangelo and Rubens.

Ivor Hele. The Heroic Figure