Categorie archief: schilderkunst

Yuri Orlov

schilderijen van Yuri Orlov op gallery-worldwide.com
Orlov
Yuri was born in 1957 in Stavropol in a family of an artist. He began painting at the age of 3, and since 1978 has exhibited as a professional artist. Participated in more than 60 exhibitions in Russia and abroad. His arwork are owned by the State Tretiakov Gallery, Russian Academy of Art, Stavropol fine arts museum, Ministry of culture of Russian Federation, Ministry of Domestic Affairs of Russian Federation, Painters Union of Russia, Painters Union of the USSR and many Russian banks. Some are in Wilbur Pirs` collection (Philadelphia, USA), as well as in Paris, London, Italy, Germany, Japan, Sweden, Austria, China, Yugoslavia, Arab Emirates.

gallery-worldwide.com

hogere psychedelica [2]

schilderijen en animaties van Scott Draves
Draves
een animatie van Scott Draves
The animation is made from a series of 100 lithographs entitiled “Kunstformen der Natur“, German for “Artforms of Nature”, created by Ernst Haeckel in 1899-1904.
 
Haeckel was a late 19th century German physician, scientist, and artist. He coined the word “ecology” and reformulated the theory of recapitulation in terms of evolution, which was the big new idea of the day. “Ontogeny recapitulates phylogeny” is his phrase and he is most famous for faking data to support it. Haeckel was a legendary raconteur and socialite, known in his time for popularizing Darwin’s theory on the continent and clever sloganeering. But he was unable to isolate his artistic nature from his scientific practice. Sometimes he let theory take precedence over reality, hence the faking, which he brazenly and unapologetically admitted to after getting caught. Furthermore, not only was he into species but races, and like many of his contemporaries he used “survival of the fittest” to justify his racism. His writings were later adopted by the social darwinists and the nazis.
Draves
The theory of recapitulation is a fractal theory of evolution. It states that the story of the lifetime of the individual is a retelling of the story of the lifetime of the species. It’s fractal because it posits self-similarity between scales, ie, the whole consists of many smaller versions of itself. In particular, it compares the development of the individual in the womb—from single cell as a fertilized egg to a multi-cellular blob (blastula) through a fish-like stage with gills to a mammalian embryo and eventually a person—to the evolution of our species which also started with a single cell. The theory as put forth by Haeckel, however, has been thoroughly discredited. Not only because of the faking incident, which involved distorting drawings of dog and human embryos, and the association of his racism, but scientifically as well. In fact Stephen J. Gould wrote a whole book about it, “Ontogeny and Phylogeny”. Despite all that I believe there is a grain of truth to the theory: it tells us something about the origin of multicellular organisms and sexual reproduction. We have to return to our origin in order to reproduce. Further there is a tendency but not a rule I believe for evolution to build upon working systems rather than modify them. This is clearly visible in technology where once something is adopted we get locked in. Evolution has momentum.
 
Bron: draves.org/dub/kunstformen.html

draves.org

het verhevene in de kunst

Gelezen in Trots Verbrijzeld de biografie van Frederik van Eeden
over de Utrechtse schilder-mysticus Janus de Winter

Trots verbrijzeld, het tweede deel van de biografie over Frederik van Eeden door Jan Fontijn loopt van 1901 tot aan 1932. Mooi vind ik de overgang van het geëxalteerde symbolisme van de jaren 1890-1910 naar het cynisme en de zakelijkheid van de jaren twintig en dertig. Een vloeiende overgang was het allerminst. De absurdistische gewelddadigheid van de Eerste Wereldoorlog had bij velen de hogere idealen stukgeslagen. Meende men nu echt dat de Mensch op weg naar het hoogere was?

Theo van DoesburgDe dadaïsten werden met hun bijtend sarcasme de sloophamer voor alles wat zich meende te verheffen. Kunst werd anti-kunst. Toch waren er kunstenaars die ook na de grote catastrofe in een betere wereld bleven geloven. Daaronder waren verstokte symbolisten, spiritisten, theosofen en antroposofen die zich zover hadden teruggetrokken in hun cocon van spiritualiteit en verstilling, dat het gedreun van de kanonnen niet eens tot hen was doorgedrongen. Maar het waren vooral de modernisten die de avant garde van een nieuwe wereld en een nieuwe kunst vormden. Ze hadden de Grote Oorlog bijna als grote schoonmaak gezien van het opgeblazen negentiende eeuwse nationalisme en eclecticisme, waar zij zo de buik van vol hadden. De toekomst was aan het communisme en internationalisme. Een van de belangrijkste nieuwe bewegingen vormde natuurlijk De Stijl met de schilders Piet Mondriaan en Theo van Doesburg.

Fredrik van EedenFrederik van Eeden was 54 toen de oorlog begon. Ondanks zijn belangstelling voor mystiek en spiritisme was hij tezeer een man van de wereld om de Eerste Wereldoorlog achter gesloten gordijnen uit te zitten. Hij had vele internationale contacten en had bijvoorbeeld ontmoetingen met de Amerikaanse president Theodore Roosenvelt, Sigmund Freud en Hermann Hesse. Ook in Nederland had hij een uitgebreid netwerk, dat niet alleen bestond uit corifeen, maar ook uit excentriekelingen. Zo ontmoette hij in 1916 de Utrechtse schilder-mysticus Janus de Winter. Van Eeden zag veel in hem. Kunstenaar en kunstbons Theo van Doesburg meende zelfs met een genie te maken te hebben en droeg het gedicht De Priester-Kunstenaar op aan Janus de Winter Dat was midden in de Grote Oorlog in 1916, het geboortejaar van Dada. Maar de verheven taal klonk als nooit te voren.

De Priester-Kunstenaar
 
De mensch komt in ‘t licht!
De mensch wordt nu geboren!
De Kunst wordt religie
De Kunstenaar, de priester, die
den wereldwil uitbeeldt, in
vormen
kleuren
woorden,
klanken
de Priester, aan wien
Wij het nieuwe leven danken!
 
Theo van Doesburg
Janus de Winter
Janus de Winter, Wagnermuziek, 1916
Er ontstond in de negentiende eeuw een traditie van muzikale schilderijen, die onder meer van invloed was op de Utrechtse schilder-mysticus Janus de Winter. Op verzoek van de psycholoog Ten Haeff beschreef Janus de Winter uitvoerig zijn synesthetische ervaringen. De Winter schreef in een brief aan Ten Haeff: ‘Trombones, horens, trompetten van rood over oranje naar geel; hobo’s clarinetten en fluiten variëren van donkerbruin over olijfgroen en donkergroen naar licht geel-groen; cello’s van rood of bruinviolet tot blauw en purper; violen kunnen alle kleuren uitdrukken, die dan altijd gemengd zijn met zilveren grijs.. Beethoven werkt veel met rood, maar ook met purper, violet en prachtig groen, zilver en grijs, terwijl Chopin duistere kleuren oproept.’.
 
Aan het begin van de twintigste eeuw telde Nederland een groot aantal verschillende esoterische bewegingen en die trokken veel actieve leden aan. Het is dus niet helemaal verbazingwekkend dat hier al zo vroeg abstracte kunst ontstond. Behalve algemene zaken konden daarin ook essenties van meer individuele aard worden verbeeld. Mondriaan, Janus de Winter, Van Doesburg. Maar ook expressionisten als Sluijters of Kruyder verloren hele stukken van de vertrouwde werkelijkheid uit het oog, deformeerden hun figuren en radicaliseerden hun kleurgebruik. Vaak ging het picturale ‘gebaar’, zoals bij het latere abstract expressionisme, een hoofdrol spelen.
 
ThoughtformsDe theosofie, in het bijzonder de toepassing van de theorie van de gedachtevormen heeft een belangrijke rol gespeeld bij de ontwikkeling van abstracte kunst, niet alleen bij Kandinsky en Mondriaan maar bij talloze andere kunstenaars. Een navolger van Kandinsky in Nederland is Janus de Winter, die vizioenen, aura’s en gedachtevormen schildert.
 
Volgens Van Doesburg kan De Winter echter nauwelijks aanvoelingen van hoger orde verbeelden, omdat hij te intuïtief werkt en het „redelijk evenwicht’ mist. Van Doesburg zegt daarover: „Een ontroering wordt bij mij eerst dan een gedachtevorm, wanneer mijn ontroering dóór mijn verstand vorm aanneemt. Deze gedachtevorm wordt tot kunstvorm door het nuchter construeeren, wat in de scheppende handeling van hooger orde beteekent: het in evenwicht brengen – in volkomen rust en helderheid – van het beeldend middel met den geestelijk waargenomen vorm.’
 
Bron: kunstbus.nl

Alexander Skrjabin en de Theosofie | Thoughtforms | Thoughtforms [Project Guthenberg ]