Categorie archief: schilderkunst

De berg van Cézanne

100ste sterfdag van Paul Cézanne wordt gevierd in Aix-en-Provence

Alleen al van de schilderijen van Rembrandt en Cézanne zou ik een leven lang kunnen genieten. Beide schilders hebben dit jaar iets te vieren. Rembrandt zijn 400ste geboortedag en Cézanne zijn 100ste sterfdag. Paul Cézanne, de vader van de moderne (abstracte) kunst, heeft een enorme invloed gehad op de schilderkunst van 100 jaar geleden. Een jaar na zijn dood, schilderde Picasso zijn demoiselles d’ Avignon en daarmee was het kubisme geboren. Ondenkbaar zonder het voorbereidende werk van Cézanne. Niet voor niets noemde Picasso hem ‘de vader van ons allemaal’. Aix-en-Provence eert zijn beroemde zoon dit jaar met een indrukwekkende overzichtstentoonstelling.

To mark the centenary, the city of Aix-en-Provence, the Community of the Pays d’Aix and the Ministry for Culture and Communication, in partnership with the Region of Provence-Alpes-Côte d’Azur and the Department of Bouches-du-Rhône, are joining forces to make 2006 a year tribute to Cézanne.
 
Bron: aixenprovencetourism.com
Mont Saint Victoire
De Mont Sainte-Victoire vanuit de helicopter
Mont Saint Victoire
…en de Mont Sainte-Victoire
zoals Cézanne deze zag
Mount Sainte-Victoire was to become a classic motiv in Cézanne’s work, appearing in more than 80 pictures between 1870 and 1906. The mountain became a crucial subject for Cézanne from 1885-1886. To begin with, his views showed it as still distant and inaccessible. Gradually, however, the painter closed in on his subject, moving along the road to Tholonet. In the last years, man and mountain were alone together.
A stunning motif rises up on the eastern side:
Mount Sainte-Victoire and the rocks above Beaurecueil.
I said: “What a fine motif“.

Letter to Zola, 14 April 1878

On his canvases the painter reconciled its warm and cold tones, playing with complementary colors, carving out the landscape in abstract terms, not seeking to “depict“ a harmonious countryside but to compose a work in parallel with nature, with its own intrinsic being. Cézanne’s views of Mount Sainte-Victoire changed our perception of the locality for ever. The mountain passed from a state of nature to the status of an art object, becoming part of the heritage of mankind.
 
Bron: cezanne-2006.com

Paul CezannePaul Cézanne was born in Aix on 19 January 1839. His father, a future banker, ran a hat shop where trade was flourishing. With his sister Marie, born in 1841, he frequented the primary school on the rue des Epinaux. At the age of 10 he was enrolled at the Saint Joseph boarding school. Three years later, in 1852, the young scholar followed the classes of the Bourbon college (the present Mignet college) as a day student. There he met Emile Zola and Baptistin Baille. During the holidays, these inseparable friends roamed the Aixois countryside. All three read poetry voraciously and experienced the intense sensations of being at one with nature.
Bron: aixenprovencetourism.com

cezanne-2006.com

het verhaal ging … [6]

Deze maand lees ik de Metamorphosen van Ovidius
vandaag: Pluto en Prosperina
Ze werd haast in een tel gezien, begeerd en veroverd door Pluto
zo snel kan de liefde werken.
Nabij de muren van Enna bevindt zich een diep meer, het Pergus-meer. Daar klinken de liederen van de zwanen even mooi als op het water van de Caystros in Lydië. Het Pergusmeer wordt omringd door een dicht bos. De bladeren vormen als het ware een dak en houden de zonnestralen tegen. Takken verschaffen dus koelte en de malse grond dient als voedsel voor talrijke bloemen: op die plek heerst de eeuwige lente.
Pluto rooft Prosperina
Nicolo dell’ Abbate
De roof van Prosperina door Pluto
Proserpina vermaakte zich daar zoals meisjes dat kunnen, en ijverig verzamelde ze lelies en viooltjes in haar schoot. Ze werd haast in een tel gezien, begeerd en veroverd door Pluto – zo snel kan de liefde werken. Het goddelijke meisje was doodsbenauwd en riep huilend om haar moeder en haar vriendinnen – het meest natuurlijk om haar moeder. Toen de zoom van haar kleed scheurde, verloor ze de bloemen die ze daar verzameld had. Hoe naïef is de jeugd toch: door dit verlies werd het meisje zo mogelijk nog verdrietiger…
 
Pluto voerde het tempo op en spoorde zijn paarden aan door elk dier bij zijn naam te noemen en door ze de teugels te laten voelen, die door donkere roest waren aangetast. Ze kwamen langs het diepe water bij de stad Palica (waar uit de gespleten aarde kokende zwaveldampen oprijzen) en langs het door Corinthe gestichte Syracuse, een stad met twee ongelijke havens.
Bron: satura-lanx.telenet.be/Ovidius

Kroon’s mythologisch woordenboek

de geile en de heilige berg

Enkele beschouwingen bij het lezen van de Metamorphosen
met betrekking tot de Westerse kunstgeschiedenis

Van de Griekse goden leer je weinig wijsheid. Ze zijn eigenlijk net als wij, verliefd, jaloers, wraakzuchtig. De oppergod is een geile baas die vanaf de Olympus badende meisjes beloert. Die berg is overigens meer een plaats van lichte zeden dan een plek waar hoogstaande personen resideren. Voortdurend worden de Olympiërs verliefd, op elkaar of op stervelingen.

Negen jaar geleden was ik aan de voet van die andere berg in Noord-Griekenland, de Athos (2033 m), na de Olympus (2917 m) en de Moussala (2925 m) in Bulgarije een van de hoogste bergen in Zuid-Oost Europa. Daar ontmoette ik drie Italiaanse mannen uit Rome, drie Romeinen dus, die na de Olympus ook de Athos gingen beklimmen. Anders dan de Moussala die ik twee jaar geleden bij het Rilaklooster in Bularije zag, is de Athos een majestueuze berg die pal uit de zee oprijst tot een hoogte van ruim twee kilometer.

De Athos wordt overigens ook al in het eerste boek van de Metamorphosen genoemd. Maar toen was het nog niet de Heilige Berg die het sinds 963 is. Het schiereiland waar de Athos ligt, wordt de Tuin van de Moeder Gods genoemd en is alleen toegankelijk voor mannen. Er liggen tientallen kloosters en skites die door duizenden monniken bewoond worden. De Athos en de Olympus zijn voor mij symbolen van het orthodox-christelijke Griekenland en het antieke heidense Griekenland. Op de Athos heerst kuisheid, op de Olympus vooral hartstocht en overspel.

Adam als jonge god door Michelangelo

En toen ontdekte men in de Renaissance die antieke godenwereld weer. Het had een magnetische aantrekkingskracht op schrijvers, dichters, beeldhouwers en schilders. Waarom was die aantrekkingskracht eigenlijk zo groot? Ik denk dat de zintuigen en hartstochten een enorme injectie kregen van al die welgevormde nimfen en geile saters. Dus ontstonden er voorstellingen van pastorale landschappen met badende nimfen, mythologische wezens en vrijende paartjes. Die deden het natuurlijk goed in de paleizen die de rijken voor zichzelf hadden laten bouwen.

In de kerk komen deze expliciete voorstellingen aanvankelijk niet voor. Maar al snel treedt er een vermenging op tussen klassieke mythologische en christelijke thema’s. De Moeder Gods wordt dan voorgesteld als herderinnetje in een arcadisch landschap terwijl cherubijntjes met rozige billetjes in de lucht bungelen. Maar het echte bloot komt de kerk nog niet binnen. Dat verandert pas in 1508 wanneer Michelangelo de Sixtijnse kapel onder handen gaat nemen. De paus vindt het allemaal prachtig, maar een kardinaal merkt op dat zulke fresco’s in een taveerne thuishoren en niet in een kerk. Maar het hek is nu van de dam en de vergeestelijkte Middeleeuwse kunst heeft definitief plaats gemaakt voor de zintuigprikkelende kunst van de antieken. De goden met hun fraaie lijven zijn afgedaald van de Olympus om de plaats in te gaan nemen van Bijbelfiguren. Adam en David worden jonge goden en de Moeder Gods wordt een kruising tussen de kuise Diana en de beeldschone Venus.

Hemel van de PausLeestip
Ross King, De Hemel van de Paus
Toen Michelangelo in 1508 van Julius II de opdracht kreeg het gewelf van de Sixtijnse kapel te beschilderen, had hij weinig ervaring met het maken van fresco’s. Toch nam hij de opdracht aan.