Johan Hendrik van Mastenbroek is bekend geworden als schilder van de Rotterdamse havens, de Maas en de Zuiderzeewerken. Zijn werk documenteert als het ware de grote technische vooruitgang en de snel toenemende bedrijvigheid in de Rotterdamse havens na 1900. De schilder schetste graag buiten bij regenachtig weer om de schoonheid van de luchten en de heldere kleuren: ‘Ik kon staan smullen van de heerlijke wolkenformaties en van den aan kleuren zo rijken strijd tusschen zon en wolken’ schreef hij aan een vriend in 1945. Mastenrboek oogstte bij zijn leven al in brede kring veel succes met zijn werk. Musea: o.a. Haags Gemeentemuseum en Museum Boijmans Van Beuningen, Rotterdam.
 
Bron: Simonis & Buunk

Nieuw! 19e en 20e eeuw bijeen
De tentoonstelling gaat dit jaar vergezeld van een lijvige catalogus (224 pagina’s), volgens een nieuw concept. Verschenen de afgelopen zeven jaar steeds twee aparte catalogi bij de najaarstentoonstelling – 19e eeuw en 20e eeuw – nu is er sprake van een geïntegreerde catalogus, waarin beide eeuwen zijn opgenomen. Het thema is „Harmonie en Contrast. (R)evolutie in de Nederlandse schilderkunst 1820-1970„.
 
De traditionele, chronologische volgorde van de schilderijen is vervangen door een rangschikking naar thema. „Pronk en kleur„ (bloemstillevens), „Stad en Dorp„, „Denkend aan Holland„ en „Reis naar het onbekende„ zijn enkele van de thema’s, waarbinnen schilderijen voor vergelijking en tegenstelling naast elkaar zijn gezet. Elk katern wordt ingeleid met een tekst waarin de ontwikkeling van het onderwerp in de afgelopen twee eeuwen wordt samengevat. De thematische indeling zal, om praktische redenen, niet in de tentoonstelling tot uiting komen. De 19e-eeuwse collectie en de verzameling modernen worden als vanouds gescheiden gepresenteerd, in aparte panden, met een in stijl aansluitend interieur. (…)
 
Persbericht Harmonie & Contrast

Beginnend met een herinnering uit mijn kindertijd .. voor mijn bed was een wandpaneel van namaakmahony-hout wat de rol speelde van optische provokateur van een beeld uit de haldslaap. Ik verbleef later, in 1925 tijdens een regenachtige avond in een kroeg aan zee, waar ik intens werd geboeid door de vloerplanken waarin duizenden boenbeurten de groeven hadden vergroot. Ik besloot toen de symboliek van mijn obsessie te gaan onderzoeken en om mijn meditatieve en hallucinatoire eigenschappen (vgl. Masson, fh) te helpen maakte ik van de vloerplanken een serie tekeningen door op willekuerige wijze vellen papier over de planken neer te leggen en daar met zwart potlood over te krassen. Ik bekeek heel aandachtig de aldus verkregen tekeningen die heel donkerzwarte partijen hadden gekregen, maar ook partijen met een zachte, lichte halftoon; ik raakte verbaasd over de intensiteit die mijn visuele eigenschappen hierdoor verkreeg..

..Ik begon later hetzelfde experiment te onderzoeken, waarbij ik dezelfde middelen gebruikte, maar ook allerlei andere materialen die zich in mijn blikveld bevonden, bladeren,.. ..en daar begonnnen mijn ogen menselijke hoofden te ontdekken, dieren, een gevecht dat eindigde in een kus. ..Ik benadruk het feit dat de tekeningen die ik aldus verkreeg meer en meer de eigenschappen van het oorspronkelijke materiaal (het hout bijvoorbeeld) verloren en aspecten van beelden gingen verkrijgen met een niet van te voren verwachte precisie, waarschijnlijk van een soort die de eerste oorzaak van mijn obsessie openbaarde, of die een overeenkomstig beeld van die oorzaak produceerde.
Bron: dekunsten.net