alle posts uit deze reeks | herdenkingspostzegels [ postalnews.com ]

Op 5 oktober a.s. is het driehonderd jaar geleden dat de Franse Verlichtingsfilosoof en encyclopédist Denis Diderot geboren werd. Hij was ook een van de eerste kunstcritici en bezocht negen maal de tweejaarlijkse salon in Parijs, om precies te zijn die van 1759, 1761, 1763, 1765, 1767, 1769, 1771, 1779 en 1781. Als man van het volk bekritiseerde hij de behaagzieke schilderkunst van François Boucher (1703-1770) en propageerde hij de moraliserende genretaferelen van Jean-Baptiste Greuze (1725-1805). Hij was met verschillende schilders bevriend waaronder Greuze en Fragonard die allebei een portret van hem schilderden.

De Russisch-Oekraïense schilder Dmitry Grigoryevich Levitzky (1735-1822) werd geboren in Kiev als zoon van een geestelijke en graveur. Nadat hij eerst van zijn vader tekenonderwijs had gekregen, werd hij een leerling van Aleksey Antropov die naar Kiev was gekomen om de kathedraal van de heilige apostel Andreas te beschilderen. In 1770 brak Levitzky door als portretschilder nadat er zes portretten van zijn hand in de Keizerlijke Academie van Beeldende Kunsten in Sint-Petersburg tentoongesteld waren. Daarna werd hij leraar aan de Academie van Beeldende Kunsten en bleef tot 1788 in Sint Petersburg lesgeven. Levitzky had altijd veel opdrachten, maar liet zich slecht betalen. Hij stierf armoedig in 1822.

Diderot’s Salons: Art Criticism of Greuze, Chardin, Boucher and Fragonard

Toen ik in 1970 postzegels begon te verzamelen, kreeg ik van mijn vader de mooiste postzegels die ik ooit gezien had. Het was de zeeheldenserie uit 1943-1944. Ik kreeg ze allemaal in één keer en ongestempeld. Dat deze postzegels uit de oorlog nooit meer iets waard zouden worden, kon mij niets schelen. Ik keek met de ogen van een jongetje en zag precies het plaatje zoals het bedoeld was: stoere mannen met op de achtergrond oorlogsschepen.

Van de Engels-Nederlandse Oorlogen had ik nog nooit gehoord. Ik kende alleen de namen Piet Hein en Michiel Adriaansz. de Ruyter en het uitspreken van die namen was genoeg om mijn ouders het riedeltje te laten herhalen dat ze vóór de oorlog op school geleerd hadden met vaderlandse geschiedenis. Hun namen waren niet meer dan klanken, hun portretten niet minder dan iconen. De zeeheldenserie was een Galerij van Vaderlandsche Grooten, tijdens de Duitse bezetting goedgekeurd door de Kulturkammer.

Na de Slag bij Lowestoft, waar Cornelis Evertsen de Oudere op de Vlissingen commandant was van het zesde eskader, werd hij op 15 juli 1665 luitenant-admiraal en nam het bevel van de Zeeuwse vloot over van zijn oudere broer Johan Evertsen die in de publieke opinie ten onrechte de schuld kreeg voor die nederlaag. Cornelis Evertsen de Oude sneuvelde een jaar later tijdens de Vierdaagse Zeeslag. Zijn broer oudere broer Johan Evertsen kwam twee maanden later tijdens de Tweedaagse Zeeslag om het leven. De jongste broer werd met een kanonskogel doormidden geschoten, de oudste broer verloor een been met fatale afloop.

postzegelontwerpen.nl