Categorie archief: wetenschap

de boom van kennis

Wikipedia bestaat vandaag tien jaar

Jimmy walesToen oprichter Jimmy Wales op 15 januari 2001 met Wikipedia begon, was het 250 jaar geleden dat het eerste deel was verschenen van de Encyclopédie ou dictionnaire raisonné des sciences, des arts et des métiers. Meestal wordt deze encyclopedie kortweg de Encyclopédie van Diderot en d’Alembert genoemd, naar zijn twee voornaamste redacteuren. Ze zijn als encylclopédisten de geschiedenis ingegaan. Het ideaal van de Encyclopédie was ook het ideaal van de Verlichting.

Encyclopedie 1751
titelpagina van deel 1 van de Encyclopedie van Diderot en d’Alembert uit 1751

Denis DiderotDenis Diderot omschreef het doel van de Encyclopédie als volgt: “het verzamelen van alle kennis die over de wereld verspreid is, het “algemene systeem” blootleggen voor tijdgenoten en doorgeven aan het nageslacht, zodat het werk uit het verleden niet nutteloos geweest zal zijn voor de toekomst. Het nageslacht zal daardoor beter onderlegd zijn, en tegelijkertijd deugdzamer en gelukkiger worden. Wij, encyclopédisten, zullen niet sterven zonder ons verdienstelijk gemaakt te hebben jegens de mensheid.”
Diderot had een zeer positieve opvatting over kennis en was dus echt een man van de Verlichting, die geloofde dat in de donkere eeuwen van de geschiedenis het licht van de Rede was aangegaan en dat de mensheid nu een stralende toekomst tegemoet ging.

Het vergaren van kennis heeft voor mij iets verslavends, het voelt als een omhelzing waarbij mijn armen steeds langer worden en de wereld steeds groter.

Een encyclopedie confronteert mij met de paradox van “hoe meer ik weet, hoe minder ik weet”. Maar het vergaren van kennis heeft iets verslavends voor mij, het voelt als een omhelzing waarbij mijn armen steeds langer worden en de wereld steeds groter. Wanneer ik wikipedia raadpleeg, zie ik altijd maar één pagina tegelijk en is niet meer zichtbaar hoe deze pagina zich verhoudt tot het geheel. Toen ik vroeger in mijn ouderlijk huis de twintig dikke delen van de Winkler Prins Encyclopedie als naslagwerk gebruikte, had ik nog een idee hoe groot mijn kennis was ten opzichte van het geheel. Maar bij een online encyclopedie is er geen concretisering meer. Wikipedia is in tien jaar tijd beschikbaar geworden in 278 talen met een totaal van ruim 17 miljoen artikelen, ruim 66 miljoen pagina’s en meer dan een miljard bewerkingen. Hoeveel is dat eigenlijk als je dat concreet maakt. Op Wikipedia lees ik dat de twee grootste bibliotheken ter wereld, de Library of Congres in Washington en de British Library respectievelijk 1199 en 625 kilometer aan volle boekenplanken hebben. The Library of Congress bezit 130 miljoen items waaronder 29 miljoen boeken, terwijl de British Library 150 miljoen items waaronder 25 miljoen boeken in haar bezit heeft. Deze informatie heeft weinig nut. Als het om kennis gaat, lijk ik in mijn nietigheid te verdampen in een ontzagwekkend en duizelingwekkend universum. Zo heeft de mens van de Verlichting door het produceren van een alsmaar uitdijende monsterlijke hoeveelheid kennis de onbevattelijkheid van God in het vizier gehouden.

Als het om kennis gaat, lijk ik in mijn nietigheid te verdampen in een ontzagwekkend en duizelingwekkend universum.
De Encyclopédie ou dictionnaire raisonné des sciences, des arts et des métiers (‘Encyclopedie of beargumenteerd woordenboek van de wetenschappen, kunsten en beroepen’) was een intellectuele en artistieke onderneming die het boegbeeld geworden is van De Verlichting in Frankrijk in de 18e eeuw. De eerste 28 delen van deze encyclopedie zijn in Frankrijk gepubliceerd tussen 1751 en 1772. Denis Diderot en Jean Le Rond d’Alembert waren de redacteuren. ( Daarom wordt dit werk meestal aangeduid als de ‘Encyclopedie van Diderot en d’Alembert‘). Zelf schreven zij ook. Diderot zelfs 6000 van de in totaal 72.000 artikelen. Andere auteurs waren onder meer de ridder De Jaucourt (14.000 artikelen), Montesquieu, Rousseau en Voltaire. Van deze 28 delen waren er 11 bestemd voor illustraties (gravures). Dit voor die tijd gigantische project kon alleen maar slagen dankzij de vóórintekening van particulieren. Die intekenaars bleken later meer te moeten gaan betalen voor het zich steeds uitdijende project. De redacteuren en drukkers kregen het van de kant van de inschrijvers zwaar te verduren. Ook moesten de redacteuren steeds maar weer met de censor onderhandelen, die in opdracht van de staat en de kerk de publicatie kon verbieden, hetgeen enkele keren gebeurde. Dankzij bevriende personen uit adellijke kring, en dichtbij de koning (Lodewijk XV), waaronder Madame de Pompadour, mocht het project telkens weer voortgezet worden. Tenslotte werd het een voor die tijd en omvang ongekend succes. Er werden van de oorspronkelijk eerste editie 4.250 exemplaren gedrukt. Maar spoedig werden herziene uitgaven en clandestiene versies (roofdrukken) gedrukt zodat men schat dat tegen de tijd van de Franse Revolutie 24.000 exemplaren in omloop waren.
 
Bron: nl.wikipedia.org
De mens van de Verlichting heeft door het produceren van een alsmaar uitdijende monsterlijke hoeveelheid kennis de onbevattelijkheid van God in het vizier gehouden.
Encyclopedie 1751
een gravure die het lemma over kalligrafie (schoonschrijven) illustreert

Voor de verjaardag van Wikipedia gaf ik gehoor aan de oproep van Jimmy Wales en maakte online een klein geldbedrag over. Als ieder van de 400 miljoen Wikipedia-gebruikers elk één euro zou doneren, zou er 20 maal het bedrag zijn dat Wikipedia nodig heeft om voort te kunnen bestaan.

platen uit de Encyclopedie [ alembert.fr ] | Encyclopedie [ nl.wikipedia.org ]

master the universe!

harde en romantische wetenschap in het Universiteits Museum Utrecht

Mijn broer en ik maken jaarlijks een uitstapje naar een museum. Het Rijks Museum van Oudheden (RMO) , het Nationaal Natuurhistorisch Museum (Naturalis ) in Leiden en het Teylers Museum in Haarlem markeren zo’n beetje de overlap tussen onze interesses in kunst, geschiedenis en wetenschap. (mijn broer zou deze volgorde overigens omkeren.) Dinsdag bezochten we het Universiteitsmuseum in Utrecht waar op dit moment de tentoonstelling Master the Universe! te zien is. De uitdagende titel lijkt mij vooral op jongeren gericht. In de educatieve atmosfeer van het museum voel ik mij weer even een jonge onderzoeker. In het kennislab kunnen groepen scholieren samen met hun docent proefjes en opdrachten uitvoeren. Herinneringen aan het natuurkundelokaal van de middelbare school komen vanzelf boven.

website master the universe!
master the universe website
Extreem snel, extreem klein, extreem koud, extreem zwaar
De theoretische natuurkunde
gaat zo ver als onze
verbeeldingskracht reikt!

Gerard ‘t Hooft

Harry Mulisch vond zeventien jaar de ideale leeftijd. Misschien markeert deze leeftijd een grens. Tussen verbeeldingskracht en realiteitszin, overmoedige nieuwsgierigheid en koele zelfbeheersing. De moderne natuurkunde balanceert op deze grens. Het prikkelt mij altijd om natuurkundigen of sterrenkundigen kinderlijk enthousiast te zien over ontdekkingen, ook al deel ik niet direct in hun enthousiasme. De Hubble telescoop en de deeltjesversneller van CERN zijn onze collectieve ogen in het onvoorstelbare grote en onvoorstelbare kleine. Maar de afgronden waar deze instrumenten in turen, zijn mij zo diep, dat ik er niet meer van kan duizelen. Ik vergelijk het met hoogtevrees, een angst die verdwijnt wanneer een kritische hoogte overschreden wordt. Wanneer je geen concrete relatie meer voelt met datgene wat zich onder je bevindt, knijpt je buik niet meer samen. Op de grens van mijn voorstellingsvermogen, kan ik duizelen van wat zich aan de andere kant bevindt. Of dat nu buiten of binnen mij is. Maar vér over de grens van mijn voorstellingsvermogen, verdwijnt de duizeling en denk ik alleen nog maar “wat een berg nullen voor of achter de komma…”

natuurkundigen onderscheiden vier fundamentele krachten in de natuur:

gravitatie of zwaartekracht die vooral op grote massa’s werkt
elektromagnetische kracht die houdt elektronen bij de atoomkern
sterke kernkracht die houdt protonen en neutronenin atoomkernen samen
zwakke kernkracht die een rol speelt bij het verval van atoomkernen

standaardmodel

standaardmodel voor elementaire deeltjes
Natuurkundigen zoeken naar een theorie van alles die deze vier krachten in één klap beschrijft. Dat lukt nog niet, maar het lukt al wel om gedeeltes samen te vatten. Op dit moment is het Standaardmodel er al wel in geslaagd om elektromagnetische, sterke en zwakke kernkrachten te beschrijven. Deze theorie weet echter geen raad met de zwaartekracht, daarvoor is een nog nieuwere theorie nodig.
Bron: mastertheuniverse.nl

Wetenschap begint bij kinderlijke verwondering. Dat geldt voor een leek en voor een Nobelprijswinnaar Natuurkunde, zoals Gerard ‘t Hooft. Verwondering kan oplopen tot een duizeling. Dat gevoel kun je onder een sterrenhemel bij een donkere nacht in het veld krijgen, maar ook wanneer de sluier van het vanzelfsprekende van het alledaagse wordt weggetrokken. Emanuel Swedenborg (1688-1772) schreef in zijn Sudelbücher over alledaagse waarnemingen en verwonderde zich wild over de haarinplant van zijn kat. Precies waar de ogen van de kat begonnen, hielden de haartjes op! Zijn verstand stond erbij stil. Ik herken dat. Om bij de grens van mijn bevattingsvermogen te komen, heb ik geen abstracties nodig, maar juist heel concrete ervaringen. De extreme omstandigheden die de theoretische natuurkunde beschrijft, doen mij eigenlijk niet zo heel veel. Getallen als x.10³³ zijn voor mij rationele perversiteiten. De tentoonstelling leert mij bijvoorbeeld ook hoeveel kilogram alle materie in het universum weegt, een getal met 52 nullen. Een monsterlijk getal met een monsterlijke afronding.

iFractal
Vertigo
me, myself and I, mastered by iFractal

op de tentoonstelling en op de website kun je een fractaal van jezelf maken

Ik hou van romantische wetenschap, wetenschap waarbij de rafelranden van kunst en geloof nog niet zijn weggesneden. Na 1850 wordt het mij te koel, te zakelijk. Je ziet dat duidelijk bij antieke wetenschappelijke instrumenten: In de eerste helft van de negentiende eeuw zullen de pootjes, de vleugeltjes, het hout en het messing geleidelijk aan gaan verdwijnen. Alles wordt strak, gestaald en broodnuchter.

luchtpompen
twee luchtpompen van Jan van Musschenbroek in Leiden en Kassel.
Onder het plaatje van de manufactuur. De luchtpomp in Utrecht werd in 1703 door de Universiteit voor 500 gulden aangekocht en markeerde in Utrecht het begin van het empirische onderzoek.

De concrete en historische voorwerpen in het Universiteitsmuseum trekken mij meer aan dan de tentoonstelling over theoretische natuurkunde. Het Kabinet van Jan Bleuland (1756-1838) is permanent in het museum te zien. Het werd in 1815 door koning Willem I aangekocht en aan de Universiteit van Utrecht geschonken. Voor een deel is het een griezelkabinet met lichaamsdelen van meer dan tweehonderd jaar oud op sterk water. Naast het kabinet in het Universiteitsmuseum is in Utrecht ook het Museum Bleulandinum te bezoeken.

mastertheuniverse.nl | staunen bildet [ kindergartenpaedagogik.de ]

maatschappelijke verruwing

Wat een hufter! van Bas van Stokkum

Wat een hufterOm diagnoses te stellen over het lichaam en de ziel van de samenleving hebben sociologen statistieken nodig. Bij de interpretatie van deze statistieken wordt doorgaans grote terughoudendheid betracht, want een moraliserende socioloog is uit den boze. Socioloog én filosoof Bas van Stokkum levert met zijn nieuwste boek Wat een hufter! deze terughoudendheid in. Hufterigheid is volgens hem in Nederland de norm geworden. Vermoedelijk bestaat er een verband tussen een gure samenleving en het taboe op moraliseren. Onderbouwing blijft echter lastig, want dan zou in de openbare ruimte overal ons gedrag gemeten en in statistieken vastgelegd moeten worden. Daarvoor heb je een politiestaat nodig. We kunnen daarom beter op onze eigen waarneming afgaan en er maar in berusten dat deze geen wetenschappelijke waarde heeft. Het beste bewijs van hufterigheid leveren we tenslotte zelf. Of niet.

Het ideaalbeeld van de deugdzame patriarch is vervangen door het nieuwe mannelijke ideaalbeeld: de krijger. De krijger moet vooral streetwise en assertief zijn.
Masculiene rolmodellen zijn aan een opgang bezig. Het ideaalbeeld van de deugdzame patriarch is vervangen door het nieuwe mannelijke ideaalbeeld: de krijger. De krijger moet vooral streetwise en assertief zijn. Hij moet er vervaarlijk uitzien, bijvoorbeeld met behulp van producten uit de „gangsta-cultuur„
 
Bron: trouw.nl

Wat een hufter! [ uitgeverijboom.nl ]