Op de website van Dennis Geurten is een uitgebreide levensbeschrijving in het Nederlands te vinden, waaruit onderstaand fragment.

Johannes Ilyitch Sergieff
was geliefd door rijke en arme, door edelman en bedelaar, maar vader Johannes was niet, nochtans, universeel populair. Er waren mensen die naar hem op keken en zijn werken met jaloersheid aanschouwde, bijzonder onder geestelijkheid en staats-ambtenaren, vele waren die niet van hem hielden. Aan de andere kant naar het einde van zijn leven, zijn conservatisme, dwingend en open, op kwesties van principe, zowel theologisch als politiek, wekte de bittere haat van de liberale vals-intellectueel die ijverig de weg voor het klaarmaakten omwerpen van zowel kerken als monarchie en met hen van ieder publiek en priv?deugd en de onderneming van een godloze en onmenselijke tirannie. Zij zouden kunnen niet, maar haten een die hen zag waarvoor zij waren, die christendom zo krachtig en overtuigend preekte en wiens leven bezit was een voorbeeld van het ver overtuigender dan enig preken.

Tijdens zijn laatste jaren voorspelde vader Johannes constant de benadering van verschrikkelijke gebeurtenissen in Rusland, en gaf aan openlijk degenen die met het toenemen van succes leidden, de mensen op het verkeerde pad, vooral die in posities van autoriteit. In zijn preken van 1907 sprak hij iedereen aan, van het verschrikkelijke oordeel van God en spoorde de nood van berouw en een terugkeer naar gezond verstand aan, dat aankondigde dat indien Rusland stopte met het Heilige Rusland te zijn, was zij niets meer dan een loutere horde van een wilde stam , bedoeling op het vernietigen van elkaar.

De gezondheid van vader johannes begon in 1906 te verminderen en naar het einde van 1908 hij werd heel ziek en was onbekwaam om enig rust te vinden van zijn lijdenen, behalve tijdens zijn dagelijkse liturgie, die hij deed zo lang dat het mogelijk was, en deed de laatste liturgie op 10 december 1908. Hij communiceerde nog steeds dagelijks, maar op 18 december hij viel in een coma, hij ontwaakte de volgende avond, met een gekwelde ziel. met heel veel moeite ontving hij de communie voor de laatste keer, stierf hij om 06.40 uur in de morgen van de 20ste december 1908. (2 januari 1909)

My life in Christ | Johannes van Kronstad [ roca.org ] | orthodoxwiki.org

In 1875 Konstantin Korovin entered the Moscow School of Painting, Sculpturing and Architecture, where he learned from Vasily Perov and Alexei Savrasov. His brother, Sergey was already a student of the School. During their scholar years Korovins became friends with their fellow students Valentin Serov and Isaac Levitan, Kontantin kept these friendship through the whole of his life.
 
In 1881-1882, Korovin spent a year at the Imperial Academy of Arts in Saint Petersburg, but returned disappointed to the Moscow School of painting, sculpturing and architecture. He studied at the school under the new teacher Vasily Polenov until 1886. In 1885, Korovin made traveled to Paris and Spain. Paris was a shock for me Impressionists in them I found everything for what I was scolded back at home, in Moscow, he later wrote. Korovin.Polenov introduced Korovin to Savva Mamontov’s Abramtsevo circle: Viktor Vasnetsov, Apollinary Vasnetsov, Ilya Repin, Mark Antokolsky and others. The Abramtsevo circle’s love for stilized Russian themes is reflected in Korovin’s picture A Northern Idyll. In 1885 Korovin works for Mamontov’s Opera house. He designed the stage decor for Giuseppe Verdi’s Aida, Léo Delibes’ Lakme and Georges Bizet’s Carmen.

Konstantin Korovin [ Olga's Gallery ] | meer Russische schilders

In oktober schreef ik hier iets over de Amsterdamse kunstenares Maryleen Schiltkamp die op dit moment werkt in Sint Petersburg. In haar nieuwste werk laat ze zich inspireren door de Russische cultuur, in het bijzonder de Russische sprookjes en volksverhalen. Zij is niet de eerste. Zo kennen we in het Westen inmiddels allemaal de vuurvogel, bekend geworden door Igor Stravinsky. Minder bekend is de naam van Ivan Bilibin die veel heeft bijgedragen tot de verspreiding van de Russische sprookjes in het Westen. Hij werkte als decor- en kostuumontwerper voor Serge Dhiagilev en zijn Les Ballet Russes, dat in Europa en zeker in Frankrijk wéll klinkende namen zijn geworden. Illustraties van Bilibin zijn nu te zien in het Groninger Museum. Door een gelukkige verstandhouding tussen de Nederlandse Gasunie en het Russische Gazprom heeft dit museum het voorrecht om elke paar jaar een prestigieuze tentoonstelling met Russische kunst te organiseren. Repin (2001/2002), Het Russische Landschap (2003/2004) en In Dienst van Diaghilev (2004) gingen de huidige tentoonstelling over Russische sprookjes, volksverhalen en legenden voor.

Groninger Museum