vader van de slavistiek door Jan Paul Hinrichs
Bij Uitgeverij Bas Lubberhuizen verscheen een biografie over de Leidse hoogleraar Nicolaas van Wijk en grondlegger van de slavistiek in Nederland.
Nicolaas van Wijk (Delden, 4 oktober 1880 – Leiden, 25 maart 1941) was een Nederlands taalkundige, en van 1913 tot zijn dood in 1941 de eerste Nederlandse hoogleraar in de Slavische talen. Van Wijk was een zeer veelzijdig taalkundige, en publiceerde onder andere over de Slavische talen (waaronder met name het Oudkerkslavisch), de Baltische talen, het Indo-Europees, de Russische letterkunde en de Nederlandse dialectologie. In het studiejaar 1929-1930 was Van Wijk rector magnificus van de Leidse universiteit; in deze functie begeleidde hij de erepromotie van prinses Juliana in 1930.Uit veel zaken blijkt ook Van Wijks fascinatie voor Rusland en de Russen, al bezocht hij het land niet meer na de Revolutie. Na zijn overlijden werd de domineeszoon Van Wijk na een Russisch-orthodoxe mis bijgezet in het graf van zijn eerder overleden Russische pleegzoon.
Bron: nl.wikipedia.org
Valentin Aleksandrovitsj Serov ( Sint-Petersburg, 7/19 januari 1865 – Moskou, 22 november/5 december 1911) was een Russisch kunstschilder die tot de stroming van de Zwervers behoorde. Hij was de zoon van componist Aleksander Serov. Hij werd vooral beïnvloed door zijn leermeester Ilja Repin, zijn vriend Michail Vroebel en de kring van kunstenaars die in Abramtsevo bijeenkwamen. Serov concentreerde zich op het maken van portretten. Daarbij waren de kunstenaars uit zijn omgeving zijn favoriete modellen; bekende portretten zijn bijvoorbeeld van de landschapsschilder Isaak Levitan, de schrijver Nikolaj Leskov en componist Nikolaj Rimski-Korsakov















