Categorie archief: Orthodoxie

broeders en zusters

gelezen: Tijd van Onbehagen door Ad Verbrugge
het verdwijnen van de ervaring van heiligheid in onze cultuur
We dienen ons af te vragen wat het verdwijnen van de ervaring van heiligheid voor onze cultuur zou kunnen betekenen. Men kan hier meteen het postmoderne bezwaar aantekenen dat dit wel al te ‘grote woorden’ zijn die we beter niet kunnen gebruiken, omdat er immers ook zoveel ellende uit is voortgekomen. Grote woorden zijn echter nodig waar navenant grote zaken in het geding zijn. Er zal hier worden betoogd dat de ervaring van heiligheid wezenlijk is voor de samenhang van een gemeenschap en dat vooral in de hedendaagse Verlichting deze ervaring ontbreekt.
 
Bron: Tijd van Onbehagen, Uitgeverij SUN, 2004, blz. 229
Het heilige bezielt ons,
niet omgekeerd;
dat is de ethologische realiteit
van het heilige,
of dat vanuit een uitwendig perspectief een drogbeeld is
of niet, doet niet ter zake
Russische parochie Nijmegen
Russische Kerk Hl. Tychon Nijmegen
De richting van de Europese cultuur als geheel kan niet los worden gezien van de christelijke symbolisering waarin de mens werd gedreven door een bepaalde ervaring van het heilige om van daaruit zijn leven en de wereld gestalte te geven. De subjectiviteit in de religieuze levenservaring was er toch altijd één waarin de mens zich in zijn innerlijke leven afgestemd wist op een groter heilig verband. Voorts behoorde tot de idee van de waarheid van het individu in zijn godsverhouding tegelijkertijd het diep doorvoelde besef van de eigen zondigheid en daarmee van de noodzaak tot een wedergeboorte in Christus door de genade Gods. Deze wedergeboorte was bovendien een gemeenschappelijke aangelegenheid van ‘broeders en zusters‘. Daarom werd juist de zelfzucht als bron van kwaad en van demonische excessen ervaren; een motief dat iemand als Shakespeare op weergaloze wijze voel- en zichtbaar heeft gemaakt.
 
Bron: Tijd van Onbehagen, Uitgeverij SUN, 2004, blz. 231

Tijd van Onbehagen [ books.google.nl ]

Goede Week 2010

deze week is het de Goede Week
Monday, Tuesday, Wednesday: The End – These three days, which the Church calls Great and Holy have within the liturgical development of the Holy Week a very definite purpose. They place all its celebrations in the perspective of End ; they remind us of the eschatological meaning of Pascha. So often Holy Week is considered one of the “beautiful traditions” or “customs,” a self-evident “part” of our calendar.
icoon van het Laatste Avondmaal
icoon van het Laatste Avondmaal
We take it for granted and enjoy it as a cherished annual event which we have “observed” since childhood, we admire the beauty of its services, the pageantry of its rites and, last but not least, we like the fuss about the paschal table. And then, when all this is done we resume our normal life. But do we understand that when the world rejected its Savior, when “Jesus began to be sorrowful and very heavy… and his soul was exceedingly sorrowful even unto death,” when He died on the Cross, “normal life” came to its end and is no longer possible. For there were “normal” men who shouted “Crucify Him [” who spat at Him and nailed Him to the Cross. And they hated and killed Him precisely because He was troubling their normal life. It was indeed a perfectly “normal” world which preferred darkness and death to light and life…. By the death of Jesus the “normal” world, and “normal” life were irrevocably condemned. Or rather they revealed their true and abnormal inability to receive the Light, the terrible power of evil in them. “Now is the Judgment of this world” (John 12:31). The Pascha of Jesus signified its end to “this world” and it has been at its end since then. This end can last for hundreds of centuries this does not alter the nature of time in which we live as the “last time.” “The fashion of this world passeth away…” (I Cor. 7:31).
 
Bron: oca.org

Journey to PaschaJourney to Pascha
A Daily Guide Through Holy Week

The services of Holy Week transform us into eyewitnesses and direct participants in the awesome events of the Passion and Resurrection of Jesus Christ…

(Deze brochure is te downloaden op lent.goarch.org als PDF in twee formaten: 8.5×11 inch en 11×17 inch Format, beiden 13 MB groot)
 

God zit in de details

afgelopen zaterdag op Nederland 2 : De Troon

‘Niet doorvertellen hoor…’ zegt de kleine prinses Marianne (het kleine zusje van Guillot, de latere koning Willem II) wanneer ze Anna Paulovna voor het eerst ontmoet, de zuster van tsaar Alexander II met wie haar grote broer in 1816 trouwt, ‘…maar de kroon van mijn vader is eigenlijk van hout hoor!’ De tolk die Anna en Guillot dag en nacht begeleidt, vertaalt het maar niet…

huwelijkskroning uit De Troon
huwelijkskroning van Willem II en Anna Paulovna in Sint Petersburg volgens De Troon
De geestelijken hadden een mitra moeten dragen

Waar de waarheid wordt gesproken over de hoofdbedekking van koning Willem I, zo onjuist is De Troon over de hoofdbedekking van de Russische geestelijkheid. Regisseur Erik de Bruyn zal misschien gedacht hebben dat met het gedragen orthodoxe gezang, de wierookvaten en het visueel rijke kerkinterieur bij de meeste kijkers het beeld van de Russische Kerk wel compleet zal zijn. Maar God zit in de details. Tijdens de huwelijkskroning in De Troon zien we twee Russische geestelijken met bisschopsmijters op. Ook is er in het interieur van de kerk geen iconostase te bekennen. Voor de art director en de regisseur misschien onbelangrijke details. Of gewoon gebrek aan geld? Het budget voor De Troon bedroeg namelijk maar twee miljoen Euro.

huwelijkskroning uit The Deerhunter
huwelijkskroning uit The Deerhunter

Erik de Bruyn had wat mij betreft beter een voorbeeld kunnen nemen aan Michael Cimino. De regisseur van The Deer Hunter laat tijdens de plechtige huwelijkskroning in de Saint Sergius de Russische kathedraal van Cleveland de priester figureren zónder hoofdbedekking. Ook al heeft deze baardloze priester iets katholieks over zich, de iconostase maakt in ieder geval duidelijk dat je hier in een orthodoxe kerk bent.

De Troon [ avro.nl ]