vandaag is het in de Orthodoxe Kerk Vergevingszondag
en morgen begint de heilige Veertigdagentijd, de Grote Vasten
en morgen begint de heilige Veertigdagentijd, de Grote Vasten
Lent is the liberation of our enslavement to sin, from the prison of “this world”. And the Gospel lesson of this last Sunday (Matt. 6:14-21) sets the conditions for that liberation. The first one is fasting - the refusal to accept the desires and urges of our fallen nature as normal, the effort to free ourselves from the dictatorship of flesh and matter over the spirit. To be effective, however, our fast must not be hypocritical, a “showing off”. We must “appear not unto men to fast but to our Father who is in secret.”The second condition is forgiveness - “If you forgive men their trespasses, your Heavenly Father will also forgive you.” The triumph of sin, the main sign of its rule over the world, is dicvision, opposition, separation, hatred. Therefore, the first break through this fortress of sin is forgiveness: the return to unity, solidarity, love. To forgive is to put between me and my “enemy” the radiant forgiveness of God Himself. To forgive is to reject the hopeless “dead-ends” of human relations and to refer them to Christ. Forgiveness is truly a “breakthrough” of the Kingdom into this sinful and fallen world.
uit: Father Alexander Schmemann, Great Lent – Journey to Pascha, blz. 28
To forgive is to put between me and my “enemy” the radiant forgiveness of God Himself. To forgive is to reject the hopeless “dead-ends” of human relations and to refer them to Christ. Forgiveness is truly a “breakthrough” of the Kingdom into this sinful and fallen world.
Father Alexander Schmemann
Terwijl onze koningin in haar kersttoepraak spreekt over ‘het nieuwe licht, de hoop in donkere dagen en het kerstkind’, zijn we intussen cynisch of op zijn minst sceptisch geworden in onze bezinning op de toestand in de wereld. Maar ‘vrede op aarde’ lijkt een even kunstmatige als onverwoestbare kerstgedachte. De VPRO gids probeert deze collectieve ‘kerstreflex’ te doorbreken en plaatst een zilveren duif op de cover met een gevleugelde zilveren tekst. ‘Oorlog op aarde’ Laten we de zoete dromen over kerstvrede dit jaar even opschorten. Vader Johannes Krestjankin wil ons ook wakker schudden. In zijn 
(…) de spirituele ontreddering in West-Europa is inmiddels vele malen ernstiger dan die in Rusland en wij ontberen node geestelijk leiders als vader Johannes om ons zo nu en dan geestelijk door elkaar te schudden en ons leven en een ander perspectief te plaatsen dan dat van het ons omringende Westerse christendom, waarin een ‘softe’ opvatting van de christelijke liefde en streven naar wereldse genoegzaamheid, een leven in vrede en rust, het vluchten voor ziekte en ongemak en het moeiteloos accepteren van de zonde de boventoon voeren. Wat voor een verfrissende ervaring is het niet om vader Johannes ons als het ware vanaf het papier toe te horen roepen: “Er bestaat helemaal geen vrede! Er is nooit vrede. De Heer heeft de wereld geen vrede gebracht, maar het zwaard. Dit zwaard des Heren klieft tot op het bot; alleen in geloof, alleen met God en in God vinden wij rust en vertroosting en kunnen wij gebeurtenissen interpreteren.”
