U kent de huidige tijd: het moment is gekomen waarop u uit de slaap moet ontwaken, want de redding is ons meer nabij dan toen we tot geloof kwamen. De nacht loopt ten einde, de dag nadert al. Laten we ons daarom ontdoen van de praktijken van de duisternis en ons omgorden met de wapens van het licht. Laten we daarom zo eerzaam leven als past bij de dag en ons onthouden van bras- en slemppartijen, ontucht en losbandigheid, tweespalt en jaloezie. Omkleed u met de Heer Jezus Christus en geef niet toe aan uw eigen wil, die begeerten in u opwekt.
 
Aanvaard mensen met een zwak geloof zonder hun overtuiging te bestrijden. De een gelooft dat hij alles mag eten, maar iemand die een zwak geloof heeft eet alleen groenten. Wie alles eet mag niet neerzien op iemand die dat niet doet, en wie niet alles eet mag geen oordeel vellen over iemand die dat wel doet, want God heeft hem aanvaard. Wie bent u dat u een oordeel velt over de dienaar van een ander? Of hij wel of niet volhardt in het geloof gaat alleen zijn eigen meester aan – en hij zal volharden, want de Heer heeft de macht hem dat te laten doen.

Op de laatste dag, het hoogtepunt van het feest, stond Jezus in de tempel, en hij riep: „Laat wie dorst heeft bij mij komen en drinken! “Rivieren van levend water zullen stromen uit het hart van wie in mij gelooft,“ zo zegt de Schrift.„ Hiermee doelde hij op de Geest die zij die in hem geloofden zouden ontvangen; de Geest was er namelijk nog niet, want Jezus was nog niet tot Gods majesteit verheven.

Toen de mensen in de menigte dit hoorden zeiden ze: „Dit moet wel de profeet zijn.„ Anderen beweerden: „Het is de messias,„ maar er werd ook gezegd: „De messias komt toch niet uit Galilea? De Schrift zegt toch dat de messias uit het nageslacht van David komt en uit Betlehem, waar David woonde?„ Zo ontstond er verdeeldheid in de menigte, en sommigen wilden hem grijpen, maar niemand deed hem iets.
 
De dienaren van de hogepriesters en de Farizeeën gingen terug. Toen hun werd gevraagd: „Waarom hebben jullie hem niet meegebracht?„ antwoordden ze: „Nog nooit heeft een mens zo gesproken!„ Maar de Farizeeën zeiden: „Hebben jullie je ook al laten misleiden? Er is toch geen enkele leider of Farizeeër tot geloof in hem gekomen? Alleen de massa die de wet niet kent – vervloekt zijn ze!„ Maar Nikodemus, die destijds bij Jezus was geweest, iemand uit hun eigen kring, zei: „Onze wet veroordeelt iemand toch pas als hij gehoord is en als bekend is wat hij heeft gedaan?„ Ze zeiden tegen hem: „Kom jij soms ook uit Galilea? Zoek het maar na, dan zul je zien dat er uit Galilea geen profeet kan komen.„

Within us there is a part of the soul called the „moralist„. This „moralist„, when it sees someone going astray, is roused to indignation, even though very often the person who judges has strayed in the same way. He does not, however, take this as an occasion to condemn himself, but the other person. This is not what God wants. Christ says in the Gospel: You, then, that teach others, will you not teach yourself? While you preach against stealing, do you steal? [4] It may be that we do not steal, but we commit murder; we reproach the other person and not ourselves. We say, for example: „You should have done that and you didn„t do it. So see now what’s happened to you!„ When we think of evil, then it can actually happen. In a mysterious and hidden manner we diminish the power of the other person to move towards what is good, and we do him harm. We can become the occasion for him to fall ill, to lose his job or his property. In this way we do harm, not only to our neighbour, but also to ourselves, because we distance ourselves from the grace of God. And then we pray and our prayers are not heard. We „ask and do not receive„. Why? Have we ever thought of this? „Because we ask wrongly.„ We need to find a way to heal the tendency within us to feel and think evil about others.
 
It’s possible for someone to say, „The way that person is behaving, he will be punished by God,„ and to believe that he is saying this without evil intent. It is a simple matter, however, to discern whether he has or does not have evil intent. It does not appear clearly. What is hidden in our soul and how that can exercise influence on people and things is a very secret matter.
 
The same is not true if we say with a sense of awe that another person is not living well and that we should pray for God to help him and grant him repentance; that is, neither do we say, nor deep down do we desire that God will punish him for what he does. In this case not only do we not do harm to our neighbour, but we do him good. When someone prays for his neighbour, a good force proceeds from him and heals, strengthens and revives him. It is a mystery how this force leaves us. But, in truth, the person who has good within him radiates this good power to others, mystically and gently. He sends light to his neighbour and this creates a shield around him and protects him from evil. When we possess a good disposition towards others and pray, then we heal our fellows and we help them progress towards God.
 
There is an invisible life, the life of the soul. This is very powerful and can have effect on the other, even if we are miles apart. This also happens with the curse, which is a power that works evil. But if, conversely, we pray with love for someone, whatever the distance that separates us, the good is transmitted. So distances do not affect the power of good and evil. We can transmit these across boundless distances. Solomon the Wise says this very thing: „The noise of murmurings shall not be hidden.„ The noise of our soul is transmitted mysteriously and affects the other, even if we don„t say a word. Even without speaking we can transmit good or evil, irrespective of the distance which separates us from our neighbour. What is not expressed generally has greater power than words.
 
Bron: orthodoxinfo.com