Categorie archief: taal en poëzie

erfgenaam van een lege hemel

Zaterdagavond overleed Kees Fens (1929 – 2008)
vanavond in het Uur van de Wolf op Nederland 2 om 23.50
De hemel en voorstelling
van de hemel zijn in scherven
naar beneden gekomen.
Het geheel is er niet meer.
Kees FensKees Fens (1929) is een alom geacht en bewonderd literair criticus en essayist. Decennialang waren zijn literatuurrecensies in De Volkskrant toonaangevend voor boekliefhebbers. In 1977 verscheen zijn laatste recensie, maar nog steeds schrijft hij wekelijks eigenzinnige, scherpe en liefdevolle stukken over muziek, geloof, architectuur en beeldende kunst. Fens is emiritus hoogleraar in de moderne letterkunde en ontving in 1990 de P.C. Hooftprijs voor zijn gehele oeuvre. Muziek, literatuur, geloofsbelijdenis en architectuur zijn pijlers onder het werk en het leven van Kees Fens. De film van Hans Keller is daar getuige van. De film is een proeve van archeologie in het bestaan en de ziel van Kees Fens. ‘De hemel en voorstelling van de hemel zijn in scherven naar beneden gekomen.’ Het geheel is er niet meer. (Regie: Hans Keller)
 
Bron: nederland2.nl

Postuum: Kees Fens. Een geboren bewonderaar [ Volkskrant ]

de dichters en de dingen

gisteren was het gedichtendag
met deze keer als thema: dingen in gedichten

Na de Nationale Tuinvogel Telling het afgelopen weekend was het op de zeventigste verjaardag van onze koningin gedichtendag die ditmaal in het teken stond van ‘het ding’. Gerrit Kouwenaar (84), dingdichter par excellence, was helaas niet aanwezig. Drie jaar geleden werd tijdens de gedichtendag nog zijn bundel het bezit van een ruine gepresenteerd.

gedichtendag

Twaalf dichters maakten speciaal ter gelegenheid van deze gedichtendag een gedicht geinspireerd door een voorwerp uit het Depot Gevonden Voorwerpen van de NS in Utrecht. Wim T. Schippers maakte onderstaand gedicht bij een knaloranje jarenzeventiglampje.

Marieke praat ’s avonds tegen een lampje

Dag lampje
op mijn bureau
Vind je de wereld leuk
of eigenlijk maar zozo
Je staat zo mooi te prijken
ik kan uren naar je kijken
Dag lampje
I love you so

Als jij nou eens kon praten
dan zou ik kunnen horen
wie er aan je knopje zaten
wie dood ging wie werd geboren
Je bent door velen aangeraakt
je hebt vast heel veel meegemaakt
Ik ben weleens bij je weggegaan
maar jij bent hier altijd blijven staan
Mijn lichtje in de duisternis
mijn steun in vreugd’ en droefenis

O lief lampje
I love you so
Dag mijn lieve lampje
op mijn bureau

Wim T. Schippers

gedichtendag.org | tijdvoorlezen.nl

Liebchens Bild

gisteren fijne wandeling gemaakt
Michaela
Mag da draußen Schnee sich türmen,
Mag es hageln, mag es stürmen,
Klirrend mir ans Fenster schlagen,
Nimmer will ich mich beklagen,
Denn ich trage in der Brust
Liebchens Bild und Frühlingslust.

Heinrich Heine
uit: Winterzyklus (1822)