Categorie archief: fotografie

nestgeur [ 1 ]

maandagavond gezien: Carambolages (1963)

Maandagavond werd ik verrast door een film met Louis Funes van een halve eeuw oud. Geen geweldige film, maar voor mij toch het kijken waard vanwege de zwart-witfotografie. Als je het scenario buiten beschouwing laat en alleen naar het tijdsbeeld en de locatie kijkt, dan is Carambolages (1963) een soort kruising tussen Ascenseur pour l’ échafaud (1958) en Playtime (1967). Concreet betekent dat een kantooromgeving met mahoniehouten en natuurstenen wanden, gatenplanten tot aan de schrootjes met ingebouwde spotlights, en minimalistische meubels.

carambolages
stills uit Carambolages

Dat dit tijdsbeeld mij zo aanspreekt zal psychologisch wel te verklaren zijn vanuit het gegeven dat ik in 1963 geboren ben. Carambolages kwam in Frankrijk uit op de dag vóór mijn geboorte. Het is dus de nestgeur: een ingetogen modernisme zonder de psychedelische barok van na 1966. De seksuele revolutie was zichtbaar in aantocht. De jonge meiden op kantoor wilden met hun poezenkapsels en Cleopatra-ogen allemaal Angelique of BB heten. In Carambolages speelt overigens een Bardot-kloon mee: Sophie Daumier.

Carambolages [ imdb.com ]

drie sterren ★★★

Eleanor Parker, Christopher Plummer en Peter O’Toole
dinsdagavond gezien: The Sound of Music (1965)

Zaterdag overleed de Ierse acteur Peter O’Toole op 81-jarige leeftijd. Een dag eerder vierde de Canadese acteur Christopher Plummer zijn 84e verjaardag. En maandag 9 december overleed Eleanor Parker. Ze werd 91 jaar.

Drie legendes.

Twee daarvan waren afgelopen dinsdag weer eens te zien in The Sound of Music (1965). Plummer had zijn naam in 1965 net gevestigd nadat hij het jaar daarvoor internationaal was doorgebroken met zijn eerste grote rol in The Fall of the Roman Empire (1964). Eleanor Parker deed al vanaf 1941 mee en was in The Sound of Music met haar 42 jaar al op leeftijd.

Eleanor Parker
Eleanor Parker in de jaren veertig
‘Eleanor was en is een van de mooiste vrouwen die ik ooit heb gekend. Persoonlijk, maar ook haar uiterlijk’, reageert Christopher Plummer op het nieuws van haar dood. ‘Ik kan het nauwelijks geloven want ik was er van overtuigd dat ze betoverd was en eeuwig zou leven.’
Bron: volkskrant.nl

Christopher Plummer zag ik vorige week aan het einde van Beginners (2010) nog doodgaan. Maar intussen is hij de enige van de drie die nog in leven is. Peter O’Toole was kort geleden ook nog op de buis te zien in Venus (2007). Net als Plummer drie jaar later voor zijn rol in Beginners werd hij voor zijn rol als bejaarde toneelspeler in Venus genomineerd voor een Academy Award. Plummer won de oscar, O’Toole greep weer eens naast. Voor de achtste keer.

Eleanor Parker (91) was meer dan de boze stiefmoeder uit The Sound of Music

Cleopatra & Delilah

de femme fatale: van schilderkunst naar film

Buiten de film noir speelt de femme fatale in de filmgeschiedenis vooral een rol in historische personages: Salomé, Cleopatra, Delilah, Mata Hari…

Alleen al van Cleopatra is een hele reeks speelfilms gemaakt. Ze werd o.a. gespeeld door Helen Gardner in 1912, door Claudette Colbert in 1934 en natuurlijk door Elisabeth Taylor in 1963. De meest legendarische vertolking van Cleopatra is door Theda Bara in 1917. Beroemd is de foto waarop ze zit als een vrouw van een affiche van de Tsjechische kunstenaar Alphonse Mucha.

Cleopatra
deze poster ontwierp Alphonse Mucha in 1911. Mogelijk heeft deze zes jaar later de pose van Theda Bara beïnvloed.
Cleopatra
Theda Bara als Cleopatra 1917

Een andere fatale vrouw is Delilah, de minnares van Samson uit het Bijbelboek Richteren. Ze was lang niet zo vaak op het witte doek te zien als Cleopatra. De bekendste vertolking van Delilah was van Hedy Lamarr in 1949. Het was de laatste grote film van de Oostenrijkse schone en de eerste waarin zij in Technicolor te zien was, samen met spierbundel Victor Mature.

Delilah
Hedy Lamarr als Delilah 1949
thema (oriëntalisme) en pose komen uit de historieschilderkunst van de 19e eeuw