Direct na de introductie in 1839 werd al beweerd dat de fotografie van bijzonder nut zou zijn voor de illustratie van reisverslagen. Immers, een foto is sneller gemaakt dan een prent naar een tekening. Maar ook het maken van een foto was in het begin een moeizame onderneming en zeker op reis. Er moest een grote hoeveelheid materiaal mee, zoals de glazen platen die als negatief dienden, de lens met het zware onderstel, een tent of kar om in het donker ter plaatse te kunnen ontwikkelen en de flessen met chemicaliën waarmee dat gebeurde. Een verre reis was een kostbare investering: er waren heel wat dragers en transportmiddelen nodig. De meeste vroege fotoreizen vonden plaats in het kader van archeologische expedities. De fotograaf kreeg opdracht illustraties te maken voor wetenschappelijke verslagen. Maar de eerste fotoreizen volgden ook een andere traditie: die van de „Grand Tour„, de reis die vermogende westerse jongelingen ondernamen om kennis te maken met de antieke wereld. Zij reisden via Italiëen Griekenland naar het Midden Oosten. Met de opening van het Suezkanaal in 1869 werden ook verdere bestemmingen beter bereikbaar: India, Indo-China, China, Japan en, vooral voor Nederlanders, Indonesië.

Al snel kreeg de fotografie een commerciële inslag. Sommige fotografen vestigden zich op populaire reisbestemmingen om de voorbijtrekkende expedities en particulieren van fotosouvenirs te voorzien. Zo waren er al vroeg Engelse fotografen permanent actief in Rome en werkte bijvoorbeeld de Engelsman Francis Frith in Cairo, waar hij zich specialiseerde in de spectaculaire 3D stereofotografie. In de expositie zijn veel foto’s van deze specialisten te bewonderen. In kijkkasten kunnen de bezoekers voor even in 3D naar Amerika of Japan reizen en de opening van het Suezkanaal in 1869 herbeleven.
 
Na de introductie van de boxcamera van Kodak in 1888 wordt fotograferen een stuk makkelijker. De foto’s werden nu in een handzaam kastje belicht op een rolletje, dat ter ontwikkeling en afdruk naar het laboratorium werd verstuurd. Opeens was fotografie voor menigeen bereikbaar. Vooral na 1900 toen de zgn. Brownie, een simpele boxcamera nog maar 1 dollar kostte! In de tentoonstelling worden albums getoond van enkele amateur-fotografen, die rond 1900 de wereld afreisden. Onder hen zijn de Rotterdamse dominee Louis Heldring en de oprichter van de Koninklijke Shell, G.A. Kessler.
 
Bron: haarlemcultuur.nl

teylersmuseum.nl | Photographers in Egypt [ metmuseum.org ]

De foto die Bas Jan Ader in 1971 van zichzelf de wereld instuurde, is een cult geworden. Op deze website wordt bewezen dat elk mens een kunstenaar is, in staat tot de meest individuele expressie van de meest individuele emotie. Bas Jan Ader was geïnteresseerd in het moment dat we de controle over onze emoties verliezen. Daarin openbaart zich de paradox dat het meest persoonlijke tegelijkertijd het meest algemene is. We vinden onszelf in die ene mens, in de echtheid.

Bas Jan Ader was gefascineerd door momenten, waarop men de fysieke of emotionele controle over zichzelf kwijtraakt. Met zichzelf in de hoofdrol heeft Ader in zijn films en fotowerken situaties geregistreerd, waarin dit verlies aan controle existentiële dimensies krijgt. Van I’m too sad to tell you bestaan meerdere uitvoeringen. Terwijl de gefilmde versie een verloop in de tijd geeft, is de droefenis in het fotowerk gestold tot een hartverscheurende close-up van de kunstenaar. Ondanks de intimiteit van het beeld ontbreekt ieder spoor van persoonlijke anekdote. Ook uit de titel spreekt distantie: de woorden ‘I’m too sad to tell you’ onderstrepen de omvang van het verdriet maar houden de reden ervan zorgvuldig verborgen.

Bron: boijmans.cultuurwijs.nl

basjanader.com | paperheart.org/imtoosad

Alle canonbeelden zijn tevens uitgevoerd als ansichtkaart. Deze unieke collectie is verkrijgbaar in de Nettenfabriek. De kosten bedragen € 17,50 per doosje met 60 ansichtkaarten

overzicht canon