Categorie archief: Italië

Le Antichità Romane, 1757

Le Antichità Romane (1757) van Giovanni Battista Piranesi
in de digitale bibliotheek van de universiteit van Heidelberg

PiranesiEen van de mooiste publicaties van de Italiaanse graficus Giovanni Battista Piranesi (1720-1778) vind ik Le Antichità Romane die vanaf 1757 in vier delen werd uitgegeven door Angelo Rotili in Rome. Uitgeverij Taschen bracht alle etsen van Piranesi onder in twee delen (31 cm x 24cm). Maar natuurlijk gaat er niets boven het origineel of tenminste een facsimile. De universiteitsbibliotheek is in het bezit van een origineel ( 55 cm x 43,6 cm) van Le Antichità Romane van een tweede druk uit 1784 en deze is digitaal toegankelijk gemaakt. De etsen van Piranesi komen nu allemaal in het juiste verband te staan, als illustraties bij een verhaal over de oudheden in Rome. Ook de gravures van de kapitalen, die in de Taschen-uitgaven helemaal achterin in het tweede deel zijn opgenomen, staan nu op de plaats waar ze bedoeld zijn.

In Le Antichità Romane zie ik twee geesten convergeren, die van het rococo en die van de Verlichting. De zogenaamde vedute zijn gemaakt in de geest van het rococo. Piranesi werkt hier in de traditie van Giovanni Paolo Pannini (1694-1765), die halverwege de achttiende eeuw de bekendste vedutaschilder van Italië was. Pannini toverde de ruïnes in de Eeuwige Stad om in een soort snoepgoed dat gretig aftrek vond. Piranesi beschikt als etser dan niet over en palet van kleuren en toch weet hij het honingzoete en dromerige van het rococo in zwart wit over te brengen. Zijn vedute ademen atmosfeer.

Piranesi
eerste regels van het voorwoord

Maar ook de geest van de Verlichting is aanwezig. Deze komt vooral tot uitdrukking in platen met plattegronden, voorwerpen en toelichting bij bouwtechniek. Dergelijke etsen treffen we ook aan in de Encyclopédie die in dezelfde jaren gepubliceerd werd. Het dromerige van de vedute is hier verdwenen en in plaats daarvan is een helder en afstandelijk licht gekomen.

Piranesi
De beroemde ets Idea delle antiche Via Appia e Ardeatina is een uitgesponnen fantasie die zo eigen is aan het rococo.

Le Antichità Romane [ digi.ub.uni-heidelberg.de ]

Garibaldi & Dante

de aanwezigheid van Garibaldi en Dante in het Italiaanse straatbeeld

Deze zomer viel mij in Italië weer op hoe Giuseppe Garibaldi de grote vrijheidsstrijder uit de negentiende eeuw nog overal in het Italiaanse straatbeeld aanwezig is. Stel je eens voor dat er in ieder Nederlandse stad op een plein een standbeeld van Willem van Oranje zou staan en dat bijna ieder dorp zijn Willem de Zwijgerlaan zou hebben. Ondenkbaar.

In de negentiende eeuw was in Nederland, net als andere Europese natiestaten, het nationalisme overal in de publieke ruimte aanwezig. Het oprichten van monumenten voor nationale (zee)helden was een tweede natuur van het jonge Koninkrijk der Nederlanden. Maar de heldenverering die Garibaldi in Italië nog steeds geniet, is zelfs Michiel de Ruyter in de negentiende eeuw in Nederland nooit ten deel gevallen.

Garibaldi
Ruiterstandbeeld in Brescia en standbeeld ter gelegenheid van Garibaldi’s honderdste sterfdag in 1982 in Iseo

Overal in Italië kom je Garibaldi (1807-1882) nog steeds tegen: op straatnaambordjes, gedenkplaten, monumenten, enz. Toch koos Italië niet voor zijn beeltenis op het muntstuk van twee Euro. In plaats van Garibaldi zien we Dante Alighieri.

Dante
Op menig plein in Italië hebben Dante of Garibaldi hun monument gekregen. In Trento werd in 1921 een groot monument onthuld ter gelegenheid van Dantes 600e sterfdag.

De foto’s werden genomen op 15 en 18 juli j.l.

souvenir de Solferino [ 4 ]

op 16 juli bezochten we de Rocca di Solferino
Slag bij Solferino
de posities van de Sardijnse, Franse en Oostenrijkse divisies tijdens de Slag van Solferino en San Martino op 24 juni 1859 (klik voor vergroting)
Het is een man-tegen-man-gevecht in al zijn gruwelijkheid en afschrikwekkendheid; Oostenrijkers en geallieerden die elkaar onder de voet lopen, elkaar afmaken op stapels bloedende lijken, hun vijanden vellen met hun geweerkolven, schedels inslaan, buiken openrijten met sabel en bajonet. Er wordt geen meter weggegeven; het is een ware slachting; een strijd tussen wilde beesten, opgezweept door bloed en razernij. Zelfs de gewonden vechten tot hun laatste ademtocht. Wanneer ze geen wapens over hebben, grijpen ze hun vijanden bij de keel en verscheuren ze met hun tanden.
 
Bron: rodekruis.nl
Solferino
gevechten op het kerkhof van Solferino
Daar komt de artillerie, achter de cavalerie aan, in volle galop. De kanonnen verpletteren de doden en gewonden die her en der over de grond verspreid liggen. Hersenen spatten uiteen onder de wielen, ledematen worden gebroken en uit elkaar gescheurd, lichamen onherkenbaar verminkt – de grond staat letterlijk vol plassen bloed, en de vlakte ligt bezaaid met menselijke resten.
 
Bron: rodekruis.nl
Solferino
gravure met op de achtergrond de Rocca di Solferina die als bijnaam “de spion van Italië” heeft.
De strijd was zo vurig dat op sommige plaatsen, wanneer de munitie op was en de musketten kapot, de mannen doorvochten met stenen en vuisten. De Kroaten doodden iedere man op hun pad; ze gaven de geallieerde gewonden de genadeklap met de kolf van hun musketten; ook de Algerijnse scherpschutters hadden, ondanks alle pogingen van hun leiders om hun wreedheid te beteugelen, geen enkele consideratie met gewonde Oostenrijkse officieren en manschappen, en vielen de vijandelijke gelederen met beestachtige brullen en angstaanjagende schreeuwen aan.
 
Bron: rodekruis.nl
Solferino
detail van een schilderij van de Franse schilder Adolphe Yvon (1817-1893)
Rocca di Solferino
in de Rocca di Solferino is een museum ingericht
Rocca di Solferino
museumkaartje Rocca di Solferino