Maandelijks archief: april 2008

centsprenten

aanwinst: ruim duizend centsprenten uit 1730-1900
Koninklijke Bibliotheek in Den Haag
Centsprenten werden gedrukt op goedkoop papier iets groter dan het huidige A3-formaat en bevatten één of meer afbeeldingen, meestal voorzien van summiere tekst. De centsprenten werden vaak slordig ingekleurd en waren vooral bestemd voor een publiek met geringe koopkracht. Ze werden in het verleden ook wel betiteld als kinderprenten, volksprenten, oortjesprenten, heiligen of mannekesblaren. De naam „centsprenten„ legt het accent op een economisch aspect: centsprenten waren lange tijd in Nederland het goedkoopste geïllustreerde drukwerk.
 
Bron: kb.nl
centsprent
Strijd tussen de Russen en de Turken in 1838
Centsprenten rapporteerden – voor één of enkele centen – in woord en beeld over belangrijke gebeurtenissen, zoals rampen, misdrijven en veldslagen. Prenten met de levens van heiligen of Bijbelse taferelen gaven uiting aan devotie en religieuze overtuigingen. Er werd spot gedreven met kwakzalvers, oude vrijsters, pantoffelhelden en slachtoffers van oplichterij. Fantasieën kwamen tot leven op prenten met thema’s als Luilekkerland en sprookjes.
 
Bron: kb.nl
centsprent
kinderspelen, omstreeks 1800

kb.nl/uitgelicht/kinderboeken/centsprenten/index.html

secret rooms

STASI – secret rooms van Daniel & Geo Fuchs
fotografiemuseum FOAM Amsterdam, 14 maart t/m 4 juni 2008
In januari 2004 nodigde de Starke Foundation Daniel en Geo Fuchs uit om een artists-in-residence programma te volgen in Berlijn. Na hun succesvolle projecten Conserving en Famous Eyes werden zij zich daar voor het eerst bewust van de structurele, architectonische erfenis van het voormalige DDR-regime in Berlijn. Naast het Palast der Republik (het parlementsgebouw van de DDR) bestaat deze voornamelijk uit kantoorgebouwen van het Ministerie van Staatsveiligheid (STASI). Tot hun verrassing zijn ook nu nog een groot aantal gebouwen, inclusief de interieurs, zo goed als onaangeraakt. Dit bleken voornamelijk plekken die destijds deel uitmaakten van een geheime infrastructuur van de geheime dienst. Deze plekken zijn ook nu nog nauwelijks bekend bij het grote publiek.
 
Bron: foam.nl
Stasi gevangenis
Untersuchungs-Haftanstalt Hohenschönhausen, erste Anhörung
© 2004 Daniel & Geo Fuchs

foam.nl

down with love

gisterenavond gezien op RTL 8: down with love (2003)

DVD Down with LoveVerrukkelijke film voor liefhebbers van sixties retro zoals ik. Regisseur Peyton Reed (1964) had met Austin Powers al laten zien dat hij nauwgezet is in de reconstructie van een tijdsbeeld. In Down with love, dat zich afspeelt in 1962, is alles nog verder geperfectioneerd. In bijna elk shot is de vormgeving of de kleurstelling van de vroege zestiger jaren te herkennen. Down with love is bijna een film van designers voor designers. Het begint al met een spetterende intro, in cartoon modern style met geanimeerde typografie en uitbundig tetterende bigbandmuziek, een combinatie die eind jaren vijftig en begin jaren zestig hot was. Het grafische design dat de intro domineert, wordt in de film voortgezet in de cover van het fictieve boek Down with Love. Deze is uitgevoerd in de herkenbare stijl van Saul Bass. De cover van het fictieve magazine Now is uitgevoerd in de stijl van Esquire. En de personage Zip Martin (een Clark Kent-achtige vermomming van charmeur Catcher Block) is met zijn gladde kapsel, zware brilmontuur en gestyleerde mimiek wandelend design. Daarnaast spelen kleding en interieurs een belangrijke bijrol.

Down with Love
Ewan McGregor en Renée Zellweger
als Catcher Block en Barbara Novak
…homage aan het duo Doris Day-Rock Hudson…

Model voor down with love staan de romantische komedies met het duo Doris Day (bekend van “geen bal op de TV”) en Rock Hudson, waarvan Pillow Talk (1959) de bekendste is. In de meeste kritieken die ik gelezen heb, zoals ook hieronder, wordt Down with Love als een mislukte parodie op Pillow Talk beschouwd omdat de formule Doris Day-Rock Hudson te letterlijk is overgenomen.

I„m a big Renée Zellweger fan. But here, even though she dresses like Doris Day and reads lines that might have been written for Doris, Renée is no Doris. And Ewan McGregor is no Rock Hudson. McGregor is so miscast in the role of a roué that he destroys what little chance this had to be an entertaining movie, which, to be truthful, given the vacuous script, credited to Dennis Drake and Eve Ahlert, and inept directing by Peyton Reed, wasn„t much. There’s more chemistry between McGregor and David Hyde Pierce than there is between McGregor and Zellweger. In fact, McGregor reminded me of the 150-pound weakling who was always having sand kicked in his face in the Charles Atlas ads of the „50s.
 
There are only two good things I can say about this film. First is that the recreation of the late „50s fashion is well done, and the second is the presence, however fleeting, of Tony Randall, who was in the real movie. I just wonder if he read the script before he agreed to contribute to this debacle.
 
Bron: tonymedley.com

Down with love zou je eigenlijk niet moet beoordelen op scenario of acteerprestaties, maar op het perfect uitgewerkte tijdsbeeld met een dikke saus ironie.

vehiclerole
still uit Down with Love (2003) met een
vehicle role uit 1962 links op de achtergrond een
1956 Chevrolet Bel Air

en niet te vergeten, de auto’s…

Op de Internet Movie Cars DataBase staan verschillende auto’s die gespot zijn in Down with Love, o.a. een 1960 Cadillac Eldorado, een 1956 Chevrolet Bel Air en een 1961 Ford Fairlane.

auto’s in Down with Love [ imcdb.org/movie ]

intro van Down with Love
(kies andere fragmenten uit de film in het menu)

down with love [digg.be] | down with love [rottentomatoes.com]