Vorig jaar schreef ik hier iets over The Big Steal (1949) die ik zag als onderdeel van een film noir DVD collection. Eigenlijk hoort deze film niet thuis in een film noir collectie. Het is namelijk een roadmovie waarin hier en daar elementen uit de film noir verwerkt zijn. Dat de distributeur ook nog eens voor de ingekleurde versie gekozen heeft, maakt deze film toch wel tot een vreemde eend in de box.
Zoals ik na een eerste kijkbeurt al opmerkte, loopt The Big Steal vooruit op comedy-suspensers als North by Northwest en James Bond. Het tempo is snel, er is veel op locatie gefilmd met exotische couleur locale en de hoofdpersonen zijn een voortvluchtige man plus aantrekkelijke jongedame. Om het succes van Out of the Past te herhalen, is het duo Mitchum/Greer weer in Mexico neergezet.

Met clichébeelden wordt het contrast tussen de snelle Amerikaan en de slome Mexicaan extra aangescherpt. Terwijl de Amerikanen over de high way racen, staan de Mexicaanse voorbijgangers als standbeelden langs de weg. In 1949 leken “de rijke Amerikaan” in het witte pak en “de luie Mexicaan” onder zijn sombrero nog springlevend…

Terwijl de Amerikanen over de high way racen, staan de Mexicaanse voorbijgangers als standbeelden langs de weg


Deze maand is het 72 jaar geleden dat de eerste echte film noir in de Amerikaanse bioscopen draaide. The Maltese Falcon betekende niet alleen de doorbraak van dit filmgenre maar ook de doorbraak van Humphrey Bogart. In zijn eerste rol als private detective speelt hij geen Philipp Marlowe maar Sam Spade. Deze laatste was de schepping van 
The Maltese Falcon is het prototype van de film noir. Alles zit erin: de hard boiled detective (Bogart), de femme fatale (Astor), onverwachte plotwendingen, scherpe dialogen, humor, geweldige fotografie en een 












