Maandelijks archief: oktober 2013

circus Couperus

gisterenavond gezien op Nederland 2: Niet te stillen onrust
Angst en Schoonheid een essay van Bas Heijne over Louis Couperus

angst & schoonheidOp 10 juni j.l. was het 150 jaar geleden dat Louis Couperus in Den Haag geboren werd. En op 16 juli was het negentig jaar geleden dat hij in De Steeg overleed. 2013 is dus een Couperus-jaar. Reden voor uitgeverij De Bezige Bij om dat te vieren met een boek. Angst en schoonheid. Louis Couperus, de mystiek der zichtbare dingen is een essay van 144 pagina’s waarin Bas Heijne samen met Louis Couperus die ene vraag stelt: Hoe te leven? De auteur twitterde dat zijn essay over Couperus binnen een week al aan een tweede druk toe is.

De Bezige Bij heeft dit succes ook zeker te danken aan de mooie documentaire Louis Couperus -niet te stillen onrust van Jan Louter waarin we Bas Heijne volgen op zijn reis door Den Haag, Passoeroean en Florence in de voetsporen van “de beste romancier die Nederland ooit gekend heeft” (Heijne).

Aan media-aandacht voor Louis Couperus heeft de uitgever overigens niet te klagen. Vorige week organiseerde De Rode Hoed een Grote Couperus Avond. En tijdens de themaweek 150 jaar Couperus zendt Cultura 24 van 7 t/m 12 oktober de dramaserie De kleine zielen (1969-1970) uit. Het was dus geen toeval dat de 150e geboortedag van Couperus op 10 juni j.l. stilletjes aan ons voorbijgegaan is, want het Couperus Circus stond gepland voor de maand oktober.

De Stille Kracht
Chris Lebeau ontwierp de omslag van de eerste uitgave van De Stille Kracht (1900) Op de stofomslag werd de Indonesische batiktechniek toegepast, die ook in de Jugendstil populair was. Couperus reageerde enthousiast op het ontwerp: “net de vleugel van een kapel… we zijn er in extaze over!”, schreef hij aan zijn uitgever L.J.Veen.
Bas Heijne vraagt zich in navolging van Louis Couperus af: “Hoe kan een mens zichzelf overeind houden in een wereld waarin alles vergankelijk is, waarin geen blijvend houvast te vinden is in geloof, filosofie, ideologie, waarin de mens die zich ontworstelt aan de benepenheid van zijn eigen kleine sociale wereld niet automatisch een rijker, zinniger leven wacht, maar misschien juist de wanhoop van de totale leegte?“ Daarnaast gaat hij op zoek naar wie de man achter het masker van de schrijver/dandy eigenlijk was: wat bewoog hem, waarom was hij zo„n rusteloze reiziger, en bovenal waarom schreef hij? Door twee tijdperken – het Fin de siècle van Couperus’ tijd en het heden – met elkaar te verbinden, wordt duidelijk dat de levensvragen die de schrijver zichzelf stelde, nog steeds de onze zijn.
 
Bron: programma.ntr.nl

Recensie over Angst en Schoonheid [ 8weekly.nl ] | louiscouperus.nl

Ad Sanctos

gisterenmiddag bezochten we Xanten

Xanten am Niederrhein is het meest bekend vanwege haar vermelding in het Nibelungenlied. Om toeristen te trekken is er niet alleen een Siegfriedmuseum, maar ook een Archeologisch Park. In de Romeinse tijd was hier namelijk een Romeinse nederzetting die deel uitmaakte van de limes langs de Rijn. Maar wij bezochten twee kerken. Allereerst de Dom van Xanten die dit jaar 750 jaar bestaat en gewijd is aan de heilige Victor.

Antoniusaltaar
middenluik van het Antoniusaltar geschilderd door Jan Baegert uit Wesel
ca. 1510 in de Dom van Xanten

De heilige Victor van Xanten is een zogenaamde soldaat-martelaar die leefde in de derde eeuw. Volgens de legende was hij de praefectus cohortis van het Thebaans Legioen dat naar Galliëwas gestuurd om een opstand neer te slaan. Maar omdat hij een Christen was, weigerde hij en zijn legioen in Agaunum (Zwitserland) offers te brengen aan de goden en aan de keizer. Daar stond de doodstraf op en Victor moest met zijn mannen vluchten. Ze gingen noordwaarts langs de Rijn, maar even voorbij Keulen, ter hoogte van Xanten werden ze gevangengenomen. Viktor werd samen met 360 soldaten gemarteld en in het Amfitheater van Birten (bij Xanten) ter dood gebracht. Zo werd hij de patroonheilige van Xanten. De naam van de stad is overigens een verbastering van Ad Sanctos ( ‘Naar de Heiligen’) dat aangeeft dat de stad in de Middeleeuwen al een bedevaartsoord moet zijn geweest. De legende van de heilige Victor en het Thebaanse Legioen werd overgeleverd door bisschop Eucherius van Lyon rond het jaar 450.

XantenNa de 750-jarige Dom bezochten we de Evangelische Kirche van Xanten, met haar karakteristieke witte toren duidelijk in het centrum aanwezig. Het kerkje werd vlak na de Vrede van Münster (1648) gesticht. Het is van binnen mooi kaal. De enige versieringen liggen uitgestald in een vitrinekast naast de ingang. Een zilveren beker uit 1850 die tijdens het avondmaal gebruikt werd en een Bijbel die in 1899 door keizerin Augusta Victoria aan de kerk geschonken werd ter gelegenheid van haar 250-jarige bestaan.

xanten.de