Vorige week maakte ik de stripalbumreeks Blueberry (bijna) compleet en dat is voor mij een aanleiding om de hele serie te herlezen en daarbij ook eens te gaan kijken wat er op internet over deze Frans-Belgische BD (Bande Desinée) te vinden is…
Ik maakte voor het eerst kennis met Blueberry als negenjarig jongetje begin 1973 toen het verhaal Generaal Geelkop in PEP verscheen voordat het in albumvorm werd uitgebracht. Lezen deed ik nog niet, teveel tekst en een te ingewikkeld verhaal voor een negenjarige, die zich liever beperkte tot één pagina Flippie Flink of Peanuts . Eind jaren zeventig was ik geestelijk rijp geworden voor deze anti-held en kon ik de ruigheid van de western waarderen. Met de strip Blueberry word je net als in de western ondergedompeld in een wereld van slechterikken en corrupte braverikken. Niemand deugt. Behalve dan de anti-held een beetje. Mike S. Blueberry is aan de buitenkant gemodeleerd naar de Franse filmster Jean Paul Belmondo en aan de binnenkant naar Clint Eastwood in zijn rol als Blondie in The Good, the Bad and the Ugly. Hij wordt omgeven door allerlei tuig van de richel: desperado’s, bandieten, outlaws, premiejagers en niet te vergeten corrupte overheidsdienaren. Giraud tekent ze treffend, een beetje als dieren, vaak met kleine oogjes en smalle sluwe tronies zoals Lee van Cleef (The Bad) of juist als vadsige zwijnen wanneer het corrupte ambtenaren betreft. Je moet er van houden. Zoals je in het genre van de western weer allerlei soorten hebt, zo is Blueberry ook weer een bepaald soort western. Hoewel voor Jean Giraud de westerns van Sam Pekinpah het neusje van de zalm zijn, heeft tekstschrijver Jean-Michel Charlier vooral gekeken naar de spaghettiwestern. het drieluik Chihuahua Pearl – De man die 500.000 dollar waard was – Ballade voor een Doodskist is zelfs helemaal gebaseerd op Sergio Leone‘s dollartrilogie. Niemand deugt er nog, er is verraad op verraad en de plotwendingen leiden uiteindelijk niet bepaald naar een happy end. Giraud en scenarist Charlier kiezen voor de rauwe interpretatie van het ‘wetteloze’ Wilde Westen, waar de snelheid en de nauwkeurigheid van de revolver(held) het verschil uitmaken tussen leven of dood.
In de komende weken zal ik de complete reeks Blueberry verhalen die door Giraud tussen 1963 en 2005 getekend is, de revu laten passeren. Voor mij is het genot van het lezen van een Blueberry vooral ook het genot van het kijken naar de meesterhand van Giraud/Moebius. Hij is een van de meest virtuoze (strip)tekenaars die ik ken en hieronder kun je zien hoe hij het allemaal uit zijn mouw schudt. In de eerste video laat hij het inktwerk zien in de tweede video tekent hij het schema van Blueberry‘s kop rechtstreeks met een marker uit zijn hoofd.
let op de virtuoze dynamiek in zijn penseelvoering
Blueberry [ official website ] | Blueberry [ wikipedia ]
Blueberry [ moorsmagazine.com ]
De Duitse typograaf Jan Tschichold heeft grote invloed gehad op het moderne (grafische) wereldbeeld. Onder invloed van het Bauhaus en De Stijl werd niet alleen de architectuur maar ook de grafische vormgeving uitgekleed en teruggebracht tot de meest elementaire vorm. Na de Eerste Wereldoorlog werd het wereldbeeld nuchter en zakelijk. Schreefloze letters en een heldere opmaak moesten de informatiebrei van de massamedia toegankelijk houden. Onder invloed van het Russische constructivisme werden tekstblokken als letterlijke blokken opgevat die ook diagonaal op de pagina gerangschikt konden worden. Ook was er behoefte aan een industrienorm en mede aan Jan Tschichold hebben we het te danken dat nu iedereen met het ‘A-viertje’ vertrouwd is. Toch keerde Tschichold aan het einde van zijn leven terug naar de klassieke vorm. In de jaren zestig ontwierp hij de 
Jan Tschichold (1902-1974) nam de modernistische ontwerppricipes aan sinds 1923 na bezoek aan de Weimarse Bauhaus expositie. Hij werd een ware vooraanstaande Modernist: eerst met een invloedrijk magazine artikel in 1925, vervolgens met een persoonlijke expositie in 1927 en bovendien met zijn meest toonaangevende werk in “Die neue Typographie“. Dit boek was een manifest voor modern design waarin hij alle niet tot de schreefloze letter behorende klassen lettertypen afkraakte. Hij sprak de voorkeur uit voor niet-gecentreerde ontwerpen op titelpagina’s. Hij definieerde vele andere Modernistische design concepten. Tschichold haalde het belang van fotografie in drukwerk aan. Hij adviseerde het gebruik van standaard papierformaten (zoals de DIN-A formaten) voor alle drukwerk, en legde duidelijk uit hoe effectief gebruik te maken van verschillende letterzwaartes en -groottes om zo snel en gemakkelijk informatie over te brengen. Na het boek kwam ook een serie praktische handleidingen uit, die de principes van Modernistische typografie uiteenzette, en hadden eerst een grote invloed op de Duitse drukwereld. “Die neue Typographie” geldt tot op de dag van vandaag als een standaard werk over typografie.
