strijkkwartetten opus 18

geluisterd naar strijkkwartet in C mineur van Beethoven
uitgevoerd door het Alban Berg Kwartet

Prins Franz Joseph Maximilian von LobkowitLudwig van Beethoven componeerde zijn eerste strijkkwartetten tussen 1798 and 1800 in opdracht van prins Franz Joseph Maximilian von Lobkowitz die de werkgever was van de violist Karl Amenda met wie Beethoven bevriend was. Deze zes strijkkwartetten zijn gebundeld in opus 18. Het strijkkwartet in C mineur dat bekend is als opus 18 no.4 werd het laatst gecomponeerd. Het verschil met zijn latere strijkkwartetten is levensgroot. Opus 18 is nog een volledig klassiek strijkkwartet in de traditie van Haydn en Mozart terwijl de latere strijkkwartetten opvallen door grote eigenzinnigheid. Prins Von Lobkovitz was als mecenas zeer tevreden over Beethoven en gaf hem vanaf 1809 een jaargeld van 4000 florijnen. Ook omdat hij daarmee wilde voorkomen dat Beethoven in dienst zou treden bij de jongste broer van Napoleon, Jérôme Bonaparte in Kassel, en Wenen zou verlaten. Met succes want Beethoven bleef tot aan zijn dood in Wenen. Niet iedereen vond zijn eerste strijkkwartetten geslaagd. Joseph Haydn, de schepper van het klassieke strijkkwartet, had weinig er waardering voor.

Het zestal van opus 18 betreft geen onomstreden meesterwerken. Het hele opus heeft iets zoekends, misschien zelfs iets gewilds; stijl en idee schuren vaak. Het eerst gecomponeerde kwartet (opus 18/3) is het meest consistent. Maar het is ook het minst gedurfd: Beethoven blijft hier strikt binnen de paden van het klassieke. In opus 18/1 en 18/2 breidt Beethoven zijn greep op de vorm uit in twee contrasterende kwartetten ((te) generaliserend: heftig emotioneel versus luchtige humor). Maar daarna zet de ontwrichting (althans volgens Joseph Kerman) in. Beethoven begint te experimenteren met de vorm van de delen; het terugvallen op ouder materiaal; het middelmatig worden van het contrapunt en afwerking. Het lijkt of Beethoven zijn belangstelling wat verloor. De ambitie om in dit genre waar hij geen ervaring in had meteen 6 (baanbrekend bedoelde?) werken te schrijven was wellicht toch te hoog gegrepen (Kerman). Anderen (Beaujean) vinden het vooral muziek wat binnen het raam van de toen maatschappelijk geaccepteerde vormen van kamermuziek blijft, alhoewel de beginnende zoektocht zich al begint af te tekenen.
 
Bron: nl.wikipedia.org

The Beethoven QuartetsThe Beethoven Quartets
Joseph Kerman
Dit boek dat voor het eerst in 1967 verscheen, geldt inmiddels als hét standaardwerk over Beethoven’s strijkwartetten.

Strijkkwartet in C mineur [ Opus 18 no.4 ]
1. Allegro ma non tanto
2. Andante scherzoso quasi Allegretto
3. Menuetto: Allegretto
4. Allegro – Prestissimo
( Bron: en.wikipedia.org )
 

Beluister het tweede deel van strijkkwartet opus 18 no.1 [ arte.tv ]

who killed Laura Palmer ?

gezien: Fire walk with me (1992)

Fire Walk with meVorige week kwam Michaela thuis met de DVD Fire walk with me en we hebben direct gekeken. De film is een prequel van de surrealistische ‘whodonit’ Twin Peaks die in 1990 en 1991 op de Nederlandse televisie werd uitgezonden en nu op de Vlaamse zender Canvas elke vrijdagavond herhaald wordt. Fire walk with me werd pas na de serie gemaakt en verscheen in 1992 in de bioscoop. We volgen de laatste dagen uit het leven van Laura Palmer en eindelijk wordt ons de oplossing gegeven van het ondoorgrondelijke raadsel “wie is de moordenaar van Laura Palmer?” Overigens is het verklappen van het raadsel van Twin Peaks nooit de bedoeling geweest van regisseur (en samen met Mark Frost een van de geestelijke vaders van Twin Peaks) David Lynch, maar onder druk van de productiemaatschappij kon hij er niet onderuit komen. Deze prequel moet je zeker niet zien wanneer je de serie nog niet helemaal hebt uitgekeken.

Twin Peaks: Fire Walk with Me ( … )can be viewed as both prologue and epilogue to the cult television series Twin Peaks (1990–91), created by David Lynch and Mark Frost. The film revolves around the investigation into the murder of Teresa Banks (Pamela Gidley) and the last seven days in the life of Laura Palmer (Sheryl Lee), a popular high school student in the fictional Washington town of Twin Peaks, of which these two connected murders were the central mysteries of the television series. Additionally, the film’s convoluted narrative makes reference to – and clarification of – Agent Dale Cooper (Kyle MacLachlan)’s fate in the series finale. Thus, the film is often called a prequel, but it is not intended to be viewed before the series and also has sequel qualities.
 
Most of the television cast returned for the film, with the notable exceptions of Lara Flynn Boyle who declined to return as Laura’s best friend Donna Hayward (she was replaced by Moira Kelly), and Sherilyn Fenn due to scheduling conflicts. Also, Kyle MacLachlan, who starred as Special Agent Dale Cooper in the TV series, was reluctant to return so his presence in the film is smaller than originally planned.
 
Bron: en.wikipedia.org

Twin Peaks [ nl.wikipedia.org ] | Twin Peaks [ fansite ]

macabere grafiek

de grafiek van Victor Delhez (1902-1985)
Victor DelhezVictor Delhez was one of seven children. He studied at Antwerp’s Royal Academy of Fine Arts from 1916-1918 and at the University of Leuven from 1918-1923, graduating as an agronomist with chemistry as his primary subject. Delhez began exhibiting caricatures and surrealist work while in college. Taking up a role as manager of his family’s car company, he continued his artistic interests, publishing a series of prints in 1925.
 
In 1925, Delhez’s parents died in a road accident, and he subsequently moved to Argentina, working as a draughtsman and architect, and contractor, in Buenos Aires from 1926-1933. He then moved to Bolivia, before moving back to Argentina in 1940. He settled in Chacras de Coria and took a post as professor at the Academy of Fine Arts, National University of Cuyo. While in Bolivia, Delhez produced a set of forty illustrations for the Gospels, and twenty-one for Lord Dunsany’s “A Dreamer’s Tales”, while in correspondence with the author.
Victor Delhez
Victor Delhez illustratie uit de Apocalyps
Delhez became better known from the 1930′s, with what is considered to be his best work beginning during his time in Bolivia. Later themes included self-portraits, other parts of the Bible, notably the Book of Apocalypse, Dostoevsky and architecture. He was exhibited in cities such as Brussels (his sisters arranging a show of his “A Dreamer’s Tales” works), Antwerp (Plantin-Moretus), the Metropolitan Museum of Art and the Smithsonian. Victor Delhez tended to produce short runs from his blocks, which has left some of his work scarce in original form.
 
Bron: en.wikipedia.org
Victor Delhez
De voorstellingen van Victor Delhez hebben meestal iets sinisters en beklemmends. Door het lage en nabij gekozen blikpunt hebben de drukpersen op in de bovenstaande prent de uitstraling gekregen van martelwerktuigen.

prints van Victor Delhez bij William Carl Fine Prints