400 jaar tuinarchitectuur, Paleis Het Loo Apeldoorn , tot 28 september 2008
In het kader van de Triënnale zijn er deze zomer in Apeldoorn verschillende tentoonstellingen over tuinarchitectuur. Voor Michaela die als tuinarchitect is opgeleid dus een place to be. Zondag konden we een bezoek aan landschappen van verbeelding combineren met het bezichtigen van de nieuwe boventuin van Paleis het Loo die op 29 mei geopend werd.
Aan de hand van originele ontwerptekeningen, hedendaagse foto- en filmbeelden en maquettes wordt een intrigerend overzicht gegeven van vierhonderd jaar tuin- en landschapsarchitectuur in Europa (1600-heden). Een wereldpremière omdat voor het eerst via zelden of nooit vertoond materiaal de historische betekenis, kracht en traditie van landschappelijke wereldmonumenten in Europa wordt getoond. We kennen Versailles, maar wie kent Le Nôtres originele ontwerp voor het Grand Trianon? We hebben misschien ooit gewandeld door Bernard Tschumi’s Parc de la Villette in Parijs, maar hoe heeft hij zijn verbeelding voor dit belangrijke park op papier gezet? Wat is eigenlijk het originele ontwerp voor de Beemster polder?Voor de meeste van ons zijn deze ontwerptekeningen geheel onbekend. Tientallen ontwerpen als tekening, ontwerp, maar het kan ook een kaart zijn, een schets, een uitgewerkte presentatie, of een plattegrond, een doorsnede, een vogelvlucht of axonometrie, of een direct aanzicht in perspectief. Er zijn verschillene formaten, soms zeer klein, soms heel groot, vaak afhankelijk van het ontwerp dat voorgesteld wordt. Bovendien zijn er pen en inkt, pastel, krijt, aquarel, gouache of computergegenereerde beelden – technieken die ieder hun eigen bijdrage leveren aan wat het gepresenteerde ontwerp wil zeggen. De tekening vormt een belangrijke historische bron en bestempelt het landschapsontwerp tot onderdeel van een veel bredere cultuur die zich mede in het getekende ontwerp laat aflezen.
Bron: triennale.nl

Daniel Deronda is een gevoelige, intelligente en zorgzame man. Hij wordt aangetrokken door de beeldschone, eigenzinnige Gwendolen Harleth. Daniel voelt dat achter haar zelfverzekerde optreden een kwetsbare schoonheid schuilgaat. Tegelijkertijd is hij onder de indruk van een jonge joodse vrouw, Mirah Lapidoth, wier leven hij redt. Gwendolen kiest op haar beurt voor een leven van luxe en status, maar sluit zich daarmee op in een liefdeloos huwelijk met een aristocraat die zijn trotse vrouw wil temmen. Daniel is geadopteerd door een rijke aristocraat. Hij raakt door de zoektocht van Mirah naar haar joodse wortels geïnteresseerd in het hoe en waarom van zijn achtergrond. Gebaseerd op een verhaal van George Eliot uit 1876.












