Terwijl nu moeiteloos tweeduizend platen in een iPod verdwijnen, had je in de jaren zeventig twee koffertjes nodig met bijna 30 bandjes om een paar honderd nummers te bewaren. Die heb ik weer eens uit het stof gehaald. Ik luister er nooit meer naar, maar ik wil ze beslist ook niet weggooien. De twee koffertjes zijn een soort schrijnen geworden waarin ik de jaren tussen 1975 en 1979 bewaar, de tijd tussen mijn twaalfde en zestiende.

Waarom koester ik de jaren die voorbij zijn en nooit meer terugkomen? Het antwoord is even simpel als diepzinnig: omdat ze deel uitmaken van mijn identiteit, omdat ze deel uitmaken van de identiteit van mijn generatie. Met wildvreemde veertigers kun je een gesprek beginnen over Bohemian Rapsody, waar was jij toen deze video 31 jaar geleden in december 1975 in toppop werd uitgezonden? Wij hadden juist die Sinterklaas in 1975 kleurentelevisie gekregen, dus ik kon me vergapen aan de kleurige psychedelische tunnel waarin Freddy Mercury met een yell verdween.

Het is prettig om muzikale herinneringen als bindmiddel te gebruiken in onze communicatie, want het raakt altijd ergens wel ons emotional center. Niet voor niets wordt gesproken over hitparade, een optocht van treffers die ons met elkaar raken. Elk jaar komen er met de uitzending van de Top 2000 weer honderden verhalen binnen met persoonlijke herinneringen bij een plaat, meestal erg leuk om te lezen vind ik.

Op een cassette die ik vandaag precies 31 jaar geleden op tweede kerstdag 1975 heb opgenomen, platen als: Golden Earring: ce soir, Steve harley: Make me smile, Queen: Killer Queen en Stan the Gunman van de Arnhems rocker Henk Bruysten (Hank te Knife and the Jets) Als elfjarig jochie vond ik hem met zijn grote zonnebril op geweldig, nu is het vooral grappig om te zien.

Henk en zijn jets spelen overigens nog steeds! Zondag 17 december j.l. werd de nieuwste CD Black gepresenteerd in Arnhem en aanstaande vrijdag 29 december treden ze op in Lemele (Ov) lees meer…

The compact audio cassette medium for audio storage was introduced by Philips in 1963 under the name Compact Cassette. Although there were other magnetic tape cartridge systems at the time, the Compact Cassette became dominant as a result of Philips’ decision (in the face of pressure from Sony) to license the format free of charge. It went on to become a popular (and re-recordable) alternative to the vinyl record deck during the 1970s. During the 1980s, its popularity grew further as a result of the Sony Walkman, with cassette sales overtaking those of LPs. (Vinyl overall remained ahead due to greater sales of singles, although cassette singles achieved popularity for a period in the 1990s).
 
The mass production of compact audio cassettes began in 1965 in Hannover, Germany, as did commercial sales of prerecorded music cassettes (also known as musicassettes; MC for short). The system had been initially designed for dictation and portable use, thus the audio quality of early recorders was not well suited for music. Some early models also had unreliable mechanical design. As time went on, various improvements (in particular, the introduction of Dolby noise reduction) resulted in the format being taken seriously for musical use.
 
Bron: tapedeck.org

Top 2000 [ top2000.radio2.nl ]

Voor de achtste keer wordt tussen kerst en nieuwjaar de top 2000 uitgezonden, inmiddels uitgegroeid tot het radio evenement van het jaar. Vanaf de eerste editie in 1999 is de top 2000 een multimedia- en interactief fenomeen: je kunt via internet met een webcam in de studio gluren, meeouwehoeren in een chatroom en bij alle 2000 platen kun je op de prachtige website een persoonlijk verhaal kwijt. Dat was op tweede kerstdag 1975 of 1976 wel anders toen ik met een klein cassetterecordertje en een radio op mijn kamer de top 100 zat op te nemen en geen plaat wilde missen omdat ik alles op wilde schrijven. De lijstjeshonger zat er blijkbaar al vroeg in, nu heb ik nog alle zeven lijsten van de top 2000 (1999-2005) bewaard en vandaag komt daar weer eentje uit de krant bij.

Dé lijst brengt zelf weer talloze lijstjes voort. Natuurlijk is er elk jaar ook weer het lijstje met bands die de meeste platen in de top 2000 hebben staan: de Beatles of de Stones? Hun hoogstgenoteerde plaat staat dit jaar niet hoger dan nr. 22 (Hey Jude) en nr. 21 (Angie).

Opvallend is dat die andere Britse band Pink Floyd hen driemaal voorbijstreeft: nr. 20 (Comfortably Numb), nr. 14 (Shine on your Crazy Diamond) en nr. 8. (Wish you were here)

Ook de Dire Straits doen het niet slecht met drie platen in de hoogste regionen: nr. 31 (Private Investigations), nr. 27 (Sultans of Swing) en nr. 20 (Brothers in Arms)

De beste tien platen van de top 2000 zijn traditioneel platen uit de jaren zeventig. Nieuwkomers zijn Avond (1997) van Boudewijn de Groot en Clocks (2003) van Coldplay.

De top 2000 is niet alleen bekend van radio en internet, maar komt elke draaidag ook op televisie. Top 2000 a gogo is gezellige groepsTV op z’n best. Het valt me steeds weer op dat in het café de veertigers domineren. Daarbij zijn de presentator en zijn ‘rots in de branding’ ook de veertig gepasseerd. Misschien komt het omdat de gouden jaren van de popmuziek ongeveer samenvielen met het Ad Visser-tijdperk, de jaren zeventig dus. De veertigers spreken natuurlijk met ironie over ‘hun jonge jaren’, want ze voelen zich uiteraard nog steeds jong. Maar er iets dat voorbij is en dat mag gekoesterd worden.

It was a very good year (1965) van Frank Sinatra staat op nummer 737. Een mooie plaat voor iedereen die weemoedig maar tevreden kan terugblikken op zijn leven. Een plaat die net als vintage wine steeds beter wordt.

When I was seventeen
It was a very good year
It was a very good year for small town girls
And soft summer nights
Wed hide from the lights
On the village green
When I was seventeen

When I was twenty-one
It was a very good year
It was a very good year for city girls
Who lived up the stair
With all that perfumed hair
And it came undone
When I was twenty-one

When I was thirty-five
It was a very good year
It was a very good year for blue-blooded girls
Of independent means
Wed ride in limousines
Their chauffeurs would drive
When I was thirty-five

But now the days grow short
Im in the autumn of the year
And now I think of my life as vintage wine
from fine old kegs
from the brim to the dregs
And it poured sweet and clear
It was a very good year

It was a mess of good years

Doe mee aan een onderzoek van de Universiteit Tilburg over muziek en tranen.
Top 2000 – de volledige lijst