De Kunstweek omvat meer dan 150 verschillende activiteiten, evenementen en festiviteiten waaronder de verkiezing Kunstenaar van het Jaar, het Kunstweek Geschenk, de Kunstweek Exposities, aan de Kunstweek deelnemende galerieën, kunstuitlenen en musea, het Kunstweek Boek en het Kunstweek Bal.
 
Bron: kunstweek.nl

In the days before the midterm elections, 62 percent of evangelicals say that religion plays too small a role in American political and cultural life today, compared to 37 percent of the American public, according to the November 2-3, 2006, Newsweek Poll, part of the November 13 cover package “The Politics of Jesus” (on newsstands Monday, November 6). Twenty-nine percent of the American public is equally divided over whether the role religion plays is too big or about right; whereas 21 percent of evangelicals say that the role religion plays is about right; and 14 percent say it plays too big a role.
 
Twenty-six percent of evangelicals say that their top priority this election day will be Iraq, compared to 32 percent of the American public, according to the Newsweek Poll. Sixteen percent of evangelicals say that terrorism is most important; 13 percent say the economy and 12 percent say health care; 10 percent say immigration; 9 percent say abortion compared to 5 percent of the American public; and 3 percent say stem cell research is at the top of their list. Despite the evangelical evolution, wedge politics are still sharp — from stem cells to gay marriage to late-term elections, reports Senior Editor Lisa Miller in the cover story. “Where you get such strong support is on issues where there is clarity,” explains Tony Perkins, president of the Family Research Council. “For those who believe in the Bible, there’s no question in marriage, there’s no question on the sanctity of human life.”
 
Bron: biz.yahoo.com

Stel, een man heeft een vrouw leren kennen, maar nog nooit gezien. Ze schrijven elkaar. Op een keer laat zij weten: ‘Als je wilt dat ik jouw vrouw word, moet je iedere zaterdag bloemen voor mij kopen.’ Ze stelt haar eisen. Nou, denkt de man, die vrouw heeft veel noten op haar zang… Maar goed, hij laat het gebeuren en op een dag gaat hij naar het station om haar van de trein te halen. Hij ziet haar uitstappen en kan zijn ogen niet geloven. Zo’n lieve, mooie vrouw! En hij bedenkt ter plekke dat hij niet alleen op zaterdag, maar alle dagen bloemen voor haar zal kopen. Begrijp je? Het ‘moeten’ verdwijnt. Je kunt God niet liefhebben omdat het moet. Die liefde wil God bij ons opwekken. Niet omdat Hij dat nodig heeft om gelukkig te zijn, maar omdat Hij wil dat wij gelukkig zijn.”
 
,,Kijk, de mens is God kwijt. Hij is, na de val van Adam, in een geestelijke duisternis geraakt en God doet al het mogelijke om dat gevallen wezen weer met Hem in verbinding te brengen. En de weg die God gaat-vanaf Abraham, met het joodse volk, tot Zijn eigen menswording in Christus-is in feite niets anders dan één grote voorbereiding om uit te komen bij onze vrijwillige gehoorzaamheid, bij die overgave, bij die ontmoeting op het perron.
 
Je hebt gelijk: het wil niet echt vlotten met die ontmoeting. Dat komt doordat God ons niet alleen liefde, maar ook vrijheid schenkt. We zijn als woorden die zelf besluiten in welke regel, op welke pagina ze gaan staan. God is de Schrijver en toch verloedert het boek.
 
Ja, Hij schept in wezen iets wat hem tegenwerkt: de eigen wil. Er is een mooi verhaal over een priester die door een man op de proef wordt gesteld die hem, een beetje lacherig, vraagt: ‘Dus God kan een steen scheppen die Hij zelf niet kan optillen?’ Het is even stil. Wat een listige vraag, denkt de priester. En dan antwoordt hij: ‘Inderdaad, dat kan Hij. En die steen, dat bent u’.
 
De mens kiest voor zichzelf, je ziet het in de wereld gebeuren. De mens roept: ‘Ik, ik, ik!’ Hij denkt vrij te worden, maar in feite is hij de slaaf van zijn eigen hartstocht. God wil ons leren wat liefde is. Liefde is: je totaal wegschenken, zoals Christus ons heeft voorgedaan. Hij dwingt ons niet, Hij nodigt ons uit zijn voorbeeld op onze eigen plek, in het klein-en misschien steeds groter-na te leven.”
 
Bron: arjan-visser.nl