Sinds jaar en dag maakt Waanders Uitgevers tentoonstellingscatalogi voor musea en instellingen. Vorige week ontving ik de najaarscatalogus. Als ik drie boeken zou mogen kiezen, zijn dat op dit moment de monografieën van schilders uit de Haagse School
Mijn drie favourieten zijn: P.J.C.Gabriël vanwege zijn heldere kleurgebruik, Jacob Maris vanwege zijn atmosfeer en J.H.Weissenbruch vanwege zijn verstilling.

Waanders Uitgevers opgericht in 1836, is de grootste uitgever van kunstboeken in Nederland. Veel van deze uitgaven verschijnen in samenwerking met musea in Nederland en in het buitenland, zoals het Rijksmuseum, het Mauritshuis, het Gemeentemuseum Den Haag, het Van Gogh Museum, de Kunsthal Rotterdam, The National Gallery of Art Washington, The National Gallery Londen en vele andere. Naast de kunstboeken geeft Waanders Uitgevers boeken uit op het gebied van monumenten en bouwhistorie, onder andere in samenwerking met de Rijksdienst voor de Monumentenzorg te Zeist, en boeken over diverse onderwerpen uit de Nederlandse geschiedenis en over de geschiedenis van stad en streek in Nederland.
Bron: kunstboeken.nl

Kunstboeken van Waanders: 17e eeuw | 19e eeuw | 20e eeuw

De bewering dat de djihad – in de zin van het voeren van een heilige oorlog tegen niet moslims- een extreme opvatting binnen de islam zou zijn of dat alleen radicale moslims dit gedachtengoed ondersteunen, is (dus) totale onzin. Zelfs de zeer gezaghebbende niet-radicale Al-Azhar-Universiteit in Egypte doceert deze leerstelling aan haar studenten. Onderstaand citaat komt uit het handboek ‘Steunpilaar van de reiziger’ uit 1999:
“Zoals blijkt uit de handleiding wordt de djihad verklaard als een ‘collectieve plicht’ om oorlog te voeren tegen niet-moslims. De handleiding verklaart ook dat de kalief oorlog dient te voeren tegen Joden, Christenen en Zoroasters (…) Indien er geen kalief is, dient de djihad nog steeds te worden uitgevoerd.”
Mijns inzien bestaat er geen meerderheid van gematigde moslims die de djihad als doctrine afwijst. De enige die tot nu toe een duidelijke stem tegen de djihad heeft laten horen, was Mahmoud Mohammed Taha uit Soedan, leider van de Republican Brothers, een kleinde beweging voor hervorming van de islam, en schrijver van ‘The Second Message of Islam’. Hij wilde alleen de koranteksten uit de eerste periode in Mekka erkennen als basis voor de islam. Daardoor zouden alle djihad-teksten buiten werking worden gesteld. De Al-Azhar-Universiteit verklaarde hem afvallig, waarop hij in 1985 werd geëxecuteerd.
Bron: Trouw

Nahed Selim
Makkelijk is het niet om in deze tijd moslim te zijn, erkent ze. ‘ik schaam me er bijna voor om moslim te zijn. Bij elk conflict in de wereld zijn moslims betrokken. Het is niet zo dat elke moslim een terrorist is, maar wel zijn veel terroristen moslims. Dat geeft te denken. Aan de andere kant staan er in de koran prachtige, inspirerende teksten. Zo staat er geschreven dat er verschillende geloven en verschillende rassen en volkeren zijn opdat men elkaar zal leren kennen. Dat getuigt van tolerant denken. Diezelfde vrije houding, zie je terug wanneer je een zonde begaat. Volgens de koran stel je dan niet God teleur, maar doe je slechts jezelf tekort. Alles wat je doet, moet je voor je eigen geweten kunnen verantwoorden. God is dus eigenlijk je eigen geweten. Vanwege zulke teksten noem ik mezelf nog steeds moslim.’
Bron: hellighart.nl

Boeken van Nahed Selim
Zwijgen is verraad
De vrouwen van de profeet

interview met Nahed Selim [liberales.be]

Met de naderende verkiezingen in het vooruitzicht is religie voor alle politieke partijen een hot issue geworden, niet in de minste plaats omdat met de stemmen van de allochtone kiezer heel wat kamerzetels gemoeid zijn. Na de controverse tussen de paus en de islam, moet Femke Halsma met haar relativistische visie (te verwarren met Verlichtingsfundamentalisme) gedacht hebben dat het een goed moment is om fundamentalistische Christenen op een hoop te vegen met het islamistische terrorisme.
Een vervelende uitglijer voor Groen Links.