Gregory Calibey

woensdag 22 maart 2006

hedendaagse schilders online

Evenals Paul G. Oxborough exposeert Gregory Calibey in de Eleanor Ettinger Gallery in New York. Zijn werk is ingetogen qua kleur, gestyleerd en vooral wat de thematiek betreft verwant met het werk van Edgar Degas.

Gregory Calibey (b. 1959) American, a true Renaissance talent, was the recipient of three national awards in painting before finishing his secondary education. Calibey studied fine art at Wesleyan University and at the University of North Carolina, where he worked with his mentor Marvin Saltzman. After completing his courses, he experimented with a number of artistic disciplines including extensive design work in the areas of architecture and furniture. He ventured into illustration and even television production before coming to the conclusion that painting and sculpting would be his life’s creative pursuit. He cites among his influences Degas, Sargent and Rodin.

Eleanor Ettinger Gallery New York

tableau vivants op het witte doek [2]

dinsdag 21 maart 2006

drie films met levende schilderijen

The Girl with a Pearl Earring Vorige week schreef ik hier al iets over twee films die onlangs in het kader van de tentoonstelling Rembrandt-Caravaggio in het Filmmuseum vertoond werden (waaronder Jos Stelling’s Rembrandt fecit 1669). Afgelopen dagen heb ik mij, met behulp van mijn DVD-speler, drie keer in de zeventiende eeuw gewaand. Twee keer met een film over het leven van Rembrandt en één film over Vermeer. Ik had ze alle drie al eens gezien, maar wilde ze graag terugzien, juist nu ik met zeventiende eeuwse schildertechnieken bezig ben. Ik beoordeel de films meer als tableau vivants dan als speelfilms, laat staan actiefilms. Toch zou ik The Girl with a Pearl Earring met deze kwalificatie daarmee onrecht doen, omdat er in deze film werkelijk goed geacteerd wordt en er veel aandacht is voor de couleur locale, juist ook in de buitenscenes. De Rembrandtfilm van Charles Matton is in dit opzicht zo ongeloofwaardig dat een filmrecensent zijn rolprent spottend “Madamme Tusaud in Madurodam” heeft genoemd.

Griet, een 16-jarig meisje, wordt meid in het huis van schilder Johannes Vermeer. Haar kalme en afwachtende houding helpt haar niet alleen bij het werk wat ze doet, maar trekt ook de aandacht van de schilder. Ondanks hun verschillende achtergrond en opvoeding, kijken ze op dezelfde manier tegen dingen aan. Vermeer betrekt haar langzaam in de wereld van zijn schilderingen: de rustige afbeeldingen van vrouwen in een huiselijke omgeving.

Bron: moviemeter.nl

levende Vermeers in The Girl with a Pearl Earring [2003]

De films blinken uiteraard uit in fotografie, figuratie en casting. De Rembrandtfilm van Jos Stelling vind ik niet alleen wat camerawerk en belichting, maar ook wat casting betreft beter dan die van Charles Matton. Waar Stelling boerse Hollandse meiden neerzet, komt Matton met bloedmooie modellen die Rembrandts dienstmeisjes vertolken. Prachtig om naar te kijken, dat wel, maar de wereld van Rembrandt is nu eenmaal niet geïdealiseerd maar recht uit het leven gegrepen. Stelling heeft dat goed begrepen. Voor mij heeft hij ook de ultieme Hendrickje Stoffels gecast.

levende Rembrandts in Rembrandt fecit 1669 van Jos Stelling [1977]

Het verschil met beide Rembrandtfilms en The Girl with a Pearl Earring is dat de laatste gebaseerd is op een novelle en daarom een verhaallijn bevat. We maken zo kennis met de Delftse schilder vanuit het perspectief van een dienstmeid. Alle films over Rembrandt blijven steken in gedramatiseerde documentaires over zijn leven. Maar ik zei het al, ik beoordeel deze films eigenlijk uitsluitend op de fotografie en niet op het verhaal of het acteerwerk. Maar dat er in een film over het leven van Rembrandt niet goed geacteerd zou kunnen worden, is al in 1936 met de vertolking van Charles Laughton voor eens en voor altijd weerlegd.

drie films over het leven van de Hollandse meester uit resp. 1936, 1977 en 1999

the making of Rembrandt fecit 1669
polygoonjournaal 1976

bespreking van The Girl with a Pearl Earring
girlwithapearlearringmovie.com
overzicht van films over het leven van Rembrandt.

Paul G. Oxborough

maandag 20 maart 2006

hedendaagse schilders online

Deze veertigjarige Amerikaanse schilder heeft een soepele penseelvoering en schildert fris en trefzeker a la prima met gevoel voor licht en atmosfeer. Vooral zijn interieurs ademen een 19e eeuwse sfeer en passen helemaal in de traditie van Eduard Manet: fors geschilderd, maar bijzonder waarnemingsgetrouw.

red bar

Paul G. Oxborough-(b. 1965) American, began his studies at the Minneapolis College of Art and Design before entering a four-year apprenticeship at the Atelier Lessuer; a rigorous program that adheres to a stringent French academic tradition. Since his first New York exhibition in 2000, Mr. Oxborough has been the subject of numerous articles and reviews in such publications as ArtNews, Art & Antiques, Southwest Art, and CNN.

in the studio

His awards include First Place in the Artist’s Magazine Portrait Competition, several Awards of Excellence from Communication Arts magazine and the President’s Award from the American Society of Portrait Artists. He frequently travels with his family throughout Europe and the United States for inspiration. The range of Mr. Oxborough’s subject matter seems unlimited and varies from intimate interiors illuminated by flickering candles to laconic landscapes drenched in the noonday sun to a child’s face touched by the first rays of morning light.

cows of Shrewsbury

in the Bucaco Forest

Paul G. Oxborough exposeert in de Eleanor Ettinger Gallery in New York

In de voetsporen van Heidegger

Volgens Hannah Arendt trok er door het denken van haar leermeester Martin Heidegger een storm. “Hij komt uit het oeroude en wat hij achterlaat, is iets volmaakts, dat zoals al het volmaakte terugvalt aan het oeroude.” Wij gingen bij de beroemde blokhut in Todtnauberg kijken of Arendt gelijk had.

Voetnoten bij de 19e eeuw

In het Rijk van de Geest is alles tegenwoordige tijd en daar alleen ben je onsterfelijk. Zolang je maar niet vergeten wordt, leef je voort. Maar als je bent weggezonken in het collectieve geheugen, kun je met een lemma op wikipedia.org weer boven water komen.

Amerikaanse Burgeroorlog

Deze serie begon op 9 april 2010, precies 145 jaar na het einde van de Civil War, misschien wel het grootste trauma uit de Amerikaanse geschiedenis. Het laatste artikel verscheen op 3 juli 2013. Dat was precies 150 jaar na de Slag bij Gettysburg, het keerpunt in de oorlog.

Napoleon en zijn schilders

Weinig historische figuren zijn zo vaak geschilderd als Napoleon Bonaparte. Niet alleen tijdens zijn bewind maar ook daarna bleven schilders historische gebeurtenissen vastleggen met Napoleon in het centrum van de aandacht. Geschiedvervalsing. Omdat het moest.

Landschapsschilders uit de Goethezeit

Met de Goethezeit wordt in Duitsland de periode 1770-1830 aangeduid. Niet alleen de filosofie, literatuur, beeldhouwkunst, architectuur en muziek kwamen in het Duitse taalgebied tot bloei maar ook de romantische landschapsschilderkunst.

Schilders in Italië

Tot in de 19e eeuw was de reis naar Italië voor veel kunstenaars een verplicht nummer. Tijdens de Grand Tour werden Venetië, Florence en Rome bezocht waar de meesters bestudeerd werden. Maar het Italiaanse landschap bleek voor veel kunstenaars aantrekkelijker.

De schilder en zijn broodheer

Nu de overheid zich als mecenas heeft teruggetrokken worden veel kunstenaars weer afhankelijk van rijke opdrachtgevers en verzamelaars. Net als vroeger dus, toen veel kunstenaars vaak tegen wil en dank de lakeien van de heersende klasse waren.

De waakzaamheid van het hart

De Philokalia is een verzameling geestelijke geschriften die tussen de vierde en veertiende eeuw (in het Grieks) geschreven zijn en in de achttiende eeuw door de heilige Nikodimos van de berg Athos gebundeld zijn. Zijn tijdgenoot Paisius Velichkovsky maakte een vertaling in het Kerkslavisch.

Ovidius’ Metamorphosen

In de Middeleeuwen was er eigenlijk maar één boek. Na de revolutie van de boekdrukkunst kreeg de Bijbel concurrentie van eigentijdse maar vooral ook van klassieke geschriften. De compilatie van mythen die Ovidius aan het begin van onze jaartelling in klassiek Latijn had samengesteld, werd een inspiratiebron voor ontelbare schilders.

Dantes Divina Commedia

Dante stelt zich het Inferno voor als een trechter die breed begint onder het aardoppervlak en dan toeloopt naar het ijskoude middelpunt van de aarde. Daar zetelt Lucifer. Er zijn negen kringen. Dante en Vergilius ontmoetten er steeds grotere zonden en grotere zondaars.

Wolkenkrabbers

Chicago en New York werden eind 19e eeuw proeftuinen waar de skyscraper dankzij een stalen constructie steeds hoger kon worden. Er lagen ook twee Amerikaanse gedachten aan ten grondslag: "Form follows function" en "The sky is the limit."

Op zoek naar de atoomstijl

In de zomer van 2009 was in het Atomium in Brussel de tentoonstelling A la recherche du “Style Atome” te zien. Het is een swingende stijl uit de jaren vijftig die nog steeds beoefend wordt. Noem het geen retro. De atoomstijl is iets speciaals.

Een avontuur van luitenant Blueberry

In 1963 begon de Franse striptekenaar Jean Giraud (1938-2012) samen met scenarist Jean-Michel Charlier (1924-1989) aan zijn levenswerk: Blueberry. Ze lieten zich daarbij inspireren door de spaghettiwestern. Het 50-jarige jubileum van zijn antiheld maakte Giraud net niet meer mee. Hij overleed in 2012.

My favourite things

Belgian woodcuts & Russian Luboks. Underground comics & Midcentury Modern. Genesis, Pink Floyd & Film Noir ... These are a few of my favorite things ...

Woest & Vredig

vrije geluiden in de wwwoestijn