visionair [ 2 ]

vandaag 247 jaar geleden geboren: William Blake 28 november 1757
Blake groeide op in een warm en onconventioneel middenstands- gezin in Londen. Zijn vader James was van Ierse afkomst en heette eigenlijk O’Neill. De jonge William was een obstinate jongen; hij ging niet naar school en ontving zijn opleiding grotendeels van zijn moeder. Hij las alles wat los en vast zat, waaronder Shakespeare, Milton, Ben Jonson en de bijbel en deed ook de nodige kennis op van Frans, Italiaans, Latijn, Grieks en Hebreeuws. Als spoedig werd zijn artistieke talent herkend en aangemoedigd. Ook bleek hij een mystieke inslag te hebben en zag visioenen, waardoor hij zich in zijn latere leven ook zou laten leiden.
God de Schepper door Wiliam Blake
God als de Schepper die de kosmos ontwerpt [ een van de meest gereproduceerde werken van William Blake ]
Op veertienjarige leeftijd ging hij in de leer bij de graveur James Basire. Deze liet hem schetsen en tekeningen maken van Westminster Abbey en andere oude kerken in Londen. In die tijd onderging hij de invloed van de gotiek. Toen hij 21 was, werd hij toegelaten tot de Royal Academy. Hij wilde echter meer zijn dan alleen graveur en verzette zich bovendien tegen de heersende conventionele kunstopvattingen. Na zijn huwelijk met Catherine Boucher in 1782, wist hij op aandringen en met steun van enkele vrienden een eerste publicatie te laten verschijnen: Poetical sketches (1783).
 
Hoewel zijn mystieke inslag leidde tot met veel symboliek beladen en vaak duister werk, waarin hij een eigen mythologie ontwikkelde, verscheen in 1789 zijn Songs of Innocence met eenvoudige lyrische gedichten. In 1794 werd hier in een heruitgave Songs of Experience aan toegevoegd. Dit laatste werk werd nooit apart uitgegeven maar altijd als eenheid met het eerdere, onder de titel Songs of Innocence and of Experience showing the Two Contrary States of the Human Soul.
 
Zijn belangrijkste prozawerk, met gravures, The Marriage of Heaven and Hell ontstond in 1790. In dit werk uit zich zijn verlangen naar vrijheid. De erin opgenomen Proverbs of Hell bevatten een beknopte weergave van zijn levens- en kunstbeschouwing; zijn revolutionaire ideeën verwoordde hij in The French Revolution (1791), America (1793) en Visions of the Daughters of Albion (1793). In zijn latere werken als Milton (1804-1808) en Jerusalem (1804-1820) maakte zijn wanhoop plaats voor een filosofie waarin de redding wordt gezien in liefde en vergeving. In zijn werk blijkt zijn opvatting dat de verbeelding belangrijker is dan de rede.
 
Blake plaatste vraagtekens bij alle heersende waarden van zijn tijd, op het gebied van kunst, relgie en filosofie. Zijn poëzie loopt vooruit op de grote veranderingen die zouden komen: het loslaten van de conventies van de 18e eeuw. Zijn moeilijke mystieke gedichten worden weinig gelezen. Wellicht kon hij in de werken geen goede uitdrukkingsvorm vinden voor zijn ideeën. In de kortere gedichten weet hij zich echter volkomen open te stellen voor de lezer. William Blake stierf in 1827 en werd begraven op Bunhill Fields in Londen.
 
Bron: nl.wikipedia.org

William Blake Archive

bloedbad in het Verre Westen

vandaag 136 jaar geleden:
slachting aan de Washita river, 27 november 1868

Dinsdagavond de hele avond weer eens zitten kijken naar dances with wolves met de indianen als good guys en de westerlingen als bad guys. John Dunbar, gespeeld door Kevin Costner, geeft zijn identiteit op en transformeert in de indiaan DanstMetWolven.

Na de opnamen leek de indiaan in de ziel van Costner te zijn opgewekt. Vorig jaar juni opende hij het omstreden Tatanka Center in de Black Hills, de heilige grond van de lakota-indianen. De lakota’s hebben zich in de 21ste eeuw goed georganiseerd en kunnen rekenen op steun uit de hele wereld. Er is zelfs een Nederlandstalige lakota website.

Freddy Maes geeft op zijn website een overzicht van 38 grote gevechten tussen de Westerse bezetter en de indianen tussen 1860 en 1890, waaronder die van 27 november 1868 door Custer.

indianen.org | Toespraak bij de opening van het Tatanka Center door Kevin Costner

Middeleeuws [ 2 ]

alruinwortel

Alruinwortel moet je bij volle maan uit de grond laten trekken door een hond die er met een touw aan is vastgebonden. De wortel, die vaak op een mens met twee beentjes lijkt, zou dan nog een gilletje slaken. Het kauwen op een stukje van deze wortel levert al snel een effect op als dat van de doornappel. Men beweert dat een gedroogde alruinwortel een uitstekende talisman tegen kwade invloeden is.

Mandragora, als Platearius kent,
es .i. cruud van Orient.
Cout eist ende droghe der toe.
Men vinter of hie ende soe;
die hie es gheblaet inder ghebare
alsoft .i. bete ware,
de soe alst waren louwre blade.
Apple draghen dese ghegade,
soete riekende alsmen weet,
dat men der erden apple heet.

Uut blade ende wortele sine
sijn nuttelic ter medicinen.
Die in heten suchten legt
ende te slapene niet ne plegt,
so salmen met mandraghen bladen
vrouen melc stampen ende begaden,
ende twitte van eye, dies ghelovet,
.i. plaester maken vort vorhoft
bedecter em dien slaep mede.
Die van groter hethede
sijn hovet swert legghe de blade ghewreven
an sinen slaep, et sals begheven.

Dus als hier bescreven staet
maecmen olie mandragoraet:
Die apple stampmen clene
ende mincse met olien ghemene,
dan sietment te samen heet
ende duet dor .i. cleet.
Dits olie mandragoraet
dar hoftswere bi vergaet.
Ende wel slapen doet mede,
ende es goet jeghen allen rede,
up datmen mede striken doe
vorhoft ende slaep der toe.

Men sal oec in goeden wine
.i. stic sieden die wortele sine,
ende ghevent hem drinken diet so staet
dat men hem die lede of slaet,
hi sal hem slapende so vergheten
dat hi der dinc niet sal weten.

uit: Der Nature Bloeme van Jacob van Maerlant

mandragora | uitjebol | mandrake