Duidelijk is dat Voordewinds manier van christen- zijn leidt tot een enorm, op buitenstaanders misschien wel vermoeiend overkomend, politiek activisme. Wat het vervolgens begrijpelijk maakt dat hij in politiek opzicht dicht aanzit tegen de PvdA en oud-minster Jan Pronk vroeg het voorwoord te schrijven.
 
De titel Ben ik nou gek? geeft in een notendop weer wat Voorde­wind ten diepste drijft: christelijke verontwaardiging over alle onrecht in de wereld en over de onverschillige houding waarmee veel mensen dat onrecht tegemoet treden.
 
Voordewind verwondert zich over het onrecht in de wereld. Terecht. En –in zekere zin– misschien ook onterecht. Want valt vanuit een christelijke levensvisie op de diepe verdorvenheid van mensen juist niet te verwachten dat het in dit ondermaanse op allerlei terreinen flink mis zal gaan? Zodat we ons over al dat onrecht juist niet hoeven te verbazen?
 
Bron: Addy de Jong in het Reformatorisch Dagblad

besprekingen uit Trouw, Nederlands- en Reformatorisch Dagblad (mei 2012)

schetsboek 2012

In maart 2010 schreef ik hier iets over het dagboek van de negentiende eeuwse landschapsschilder Gerard Bilders (1838-1865) en de briefwisseling met zijn weldoener Jan Kneppelhout (1814-1885). Gisteren kocht ik Gekleurd Grijs in de ramsj voor maar € 12,50.

Omdat het vandaag een heerlijke nazomerdag was, brachten we de middag buiten door op de Hemelsche Berg in Oosterbeek. Een ideale plek om over het leven van Jan Kneppelhout te lezen, want hier lag het landgoed dat hij in 1848 had gekocht. Tussen 1858 en 1860 liet hij er een kasteelachtig landhuis bouwen van het familiekapitaal dat hij geërfd had. Samen met zijn vrouw Ursula Knepplehout-Van Braam (1825-1919) woonde hij er tot aan zijn dood in 1885. Daarna bleef zijn weduwe tot 1919 op De Hemelsche Berg wonen.

Tijdens de Slag om Arnhem in september 1944 werd het landgoed De Hemelsche Berg volledig verwoest. Na de oorlog verrees er een verpleeghuis dat inmiddels weer is afgebroken. Van het landgoed is niets meer over behalve de oranjerie uit 1860 en een kleine tuinmanswoning uit 1863. Het pittoreske huisje ligt schuin achter de plaats waar Kneppelhout ooit in “zijn torentje” boeken en reisverslagen schreef. Hier ligt ook Vijver Gielenbeek, op een mooie zondagmiddag een ontmoetingsplaats voor honden en hun baasjes. Het terrein ligt inmiddels jaren braak terwijl er een herbestemmingsplan wordt ontwikkeld. Als het aan de monumentencommissie van de gemeente Oosterbeek ligt, wordt het oorspronkelijke landgoed herbouwd.

Biografie van Jan Kneppelhout/Klikspaan [ literatuurgeschiedenis.nl ]