het hoofd van Johannes de Doper

vandaag is het volgens de Juliaanse Kalender 29 augustus :
de onthoofding van Johannes de Doper
icoon van het hoofdvan Johannes de Doper
icoon van het hoofd van Johannes de Doper
Het levenseinde van Johannes de Doper
Koning Herodes hoorde over Hem, want zijn naam was bekend geworden, en ze zeiden: „Johannes de Doper is uit de doden opgewekt. Daarom zijn die krachten in Hem werkzaam.„ Maar anderen zeiden: „Het is Elia„, en weer anderen: „Het is een profeet als andere profeten.„ Toen Herodes dat hoorde, zei hij: „Die Johannes, die ik heb laten onthoofden, is uit de doden opgewekt.„ Want zelf had Herodes Johannes laten arresteren en in de gevangenis laten zetten vanwege Herodias, de vrouw van zijn broer Filippus, omdat hij haar getrouwd had. Want Johannes had tegen Herodes gezegd: „Het is u niet geoorloofd de vrouw van uw broer te bezitten.„ Herodias was daarom op hem gebeten en wilde hem uit de weg ruimen, maar ze had daartoe niet de macht. Want Herodes had ontzag voor Johannes, in het besef dat deze een rechtvaardige en heilige man was, en hij nam hem in bescherming. Als hij naar hem luisterde, raakte hij steeds in verlegenheid, en toch hoorde hij hem graag.
 
Er kwam een gunstige dag toen Herodes op zijn verjaardag een feestmaal gaf voor zijn hofhouding, de legerleiding en de hoge heren van Galilea. De dochter van hem en Herodias kwam binnen en met haar dans deed ze Herodes en zijn gasten een groot genoegen. De koning zei tegen het meisje: „Vraag me wat je maar wilt, ik zal het je geven.„ En hij deed er zelfs een eed op: „Wat je me ook vraagt, ik zal het je geven, al was het de helft van mijn koninkrijk.„Ze ging weg en zei tegen haar moeder: „Wat moet ik vragen?„ Die zei: „Het hoofd van Johannes de Doper.„ Haastig ging ze recht op de koning af en vroeg: „Ik wil dat u mij terstond op een schotel het hoofd van Johannes de Doper geeft.„ De koning werd bedroefd, maar vanwege zijn eed en omwille van zijn gasten wilde hij het haar niet weigeren. Meteen stuurde de koning iemand van zijn lijfwacht en gaf het bevel om het hoofd van Johannes te brengen. Die ging weg en onthoofdde hem in de gevangenis. Hij bracht zijn hoofd op een schotel en gaf het aan het meisje, en het meisje gaf het aan haar moeder. Toen zijn leerlingen het hoorden, kwamen ze zijn lijk halen en legden het in een graf.
 
Bron: Marcus 6: 14-30

Salomé, Herodes en de dood van Johannes de Doper in de schilderkunst

Kuifje in Peru

precies 25 jaar geleden bezochten we Nasca in Peru

Maria Reiche in 1986De Nazcawoestijn in Peru is een van de droogste gebieden op aarde maar is vooral beroemd vanwege de Nazcalijnen die door het onderzoek van Maria Reiche en de boeken van Erich von Däniken tot een populair-wetenschappelijk fenomeen zijn uitgegroeid dat sinds jaar en dag in documentaires op Discovery Channel en National Geographic Channel wordt uitgemolken. Precies vijfentwintig jaar geleden, van 9 tot 12 september 1986 bezocht ik met René en Marco het woestijnstadje Nasca, 450 kilometer ten zuiden van de Peruaanse hoofdstad Lima. ‘s Morgens vlogen we over de Nazcalijnen en ‘s avonds bezochten we in een chique hotel een lezing van Maria Reiche (1903-1998) die door haar stijve houding, perkamentachtige huid, dunne grijze haar en omgeslagen doek aan een levende mummie deed denken. De volgende dag lieten we ons de woestijn inrijden om mummies te bekijken. Het goud bij de mummies was al eeuwen geleden weggeroofd. De overgebleven botten en schedels, gewikkeld in grijze, pluizige doeken, die eruitzagen als reusachtige uilenballen, waren (en zijn nog steeds) een goudmijntje voor de plaatselijke toeristenbureau’s.

Nasca 1986
Onder de brandende zon van Nasca zitten de mummies uit de Nazcacultuur (200-1000 na Chr.) al eeuwenlang in het zand.
Nasca
Nasca Necropolis 10 september 1986
memento mori in de Peruaanse woestijn
Maria Reiche was een Duitse wiskundige en archeologe. Haar belangrijkste werk is haar onderzoek naar de betekenis van de beroemde Nazcalijnen in Peru. Zij heeft nooit de betekenis van deze zogenaamde geogliefen volledig kunnen doorgronden. Als onderzoekster en beschermster van de Nazcalijnen heeft zij een belangrijke rol gespeeld in de gedachtevorming naar de betekenis van de tientallen dierenfiguren, geometrische vormen en lijnen in de Nazca-pampa. Zij is begraven naast haar voormalige woning (thans Maria Reiche museum) in de omgeving van de Nazcalijnen.
 
Bron: nl.wikipedia.org

nascaperu.com | nazcamystery.com

Wilhelm Dilthey [ 2 ]

het innerlijke verstaan van Wilhelm Dilthey (1833-1911)

Vandaag las ik een mooie uitspraak van Wilhelm Dilthey (1833-1911) op de Filosofie Scheurkalender :

Door de aderen van het kennende subject dat Locke, Hume en Kant construeerden, vloeit geen echt bloed, maar enkel het verdunde sap van de rede als niet meer dan een denkactiviteit.

Wilhelm Dilthey

Dilthey zu ehrenWilhelm Dilthey die op 1 oktober a.s. precies honderd jaar geleden stierf, is o.a. bekend geworden door zijn Kritik der historischen Vernunft, zijn onvoltooid gebleven levenswerk. Centraal in de filosofie van Dilthey staat zijn hermeneutiek, waarin hij de kenleer van Immanuel Kant oprekt, door het rationele kennen uit te breiden met een innerlijk verstaan en beleven van de wereld. Dilthey was zeker niet de enige filosoof die in de tweede helft van de negentiende eeuw kritiek had op de klassiek opvatting waarin het menselijk subject tegenover de objecten staat. Franz Brentano, de vader van de fenomenologie, zag een geheimzinnige betrokkenheid tussen subject en object die hij Intentionalität noemde. Dit begrip dat ook in de filosofie van Edmund Husserl een centrale plek inneemt, heeft ook veel invloed gehad op het denken van Martin Heidegger en daarmee op de existentiefilosofie van de twintigste eeuw. Dilthey, Brentano, Husserl en Heidegger stelden de menselijke beleving weer centraal, die door sciëntisme en positivisme was ondergesneeuwd.

Wilhelm Dilthey (1833-1911) publiceerde een Kritik der historischen Vernunft. Meer dan in Schleiermachers leer der tekstinterpretatie wordt de hermeneutiek bij Dilthey tot een algemene methode van de geesteswetenschappen. Hij verzet zich tegen het positivisme en het methodologisch monopolie van de causale verklaring. Het menselijk gedrag en de maatschappelijke wereld gedraagt zich niet zoals de anorganische en organische natuur, zegt Dilthey, en daarom moeten de geesteswetenschappen een principiëel andere methode volgen. Historische kennis wordt volgens Dilthey gekenmerkt door het innerlijk verstaan van betekenissen: een verschijnsel moet niet verklaard worden, maar in zijn betekenis verstaan worden: een beweging van buiten naar binnen, van de fysische verschijningsvorm naar zijn geestelijke betekenis. Een beeld van Rodin is geen klomp metaal, maar een geestelijk product, een Gebilde met een eigen structuur.
 
Bron: nl.wikipedia.org

Wilhelm Dilthey [ nl.wikipedia.org ] | zum 100. Todestag [ bbaw.de ]