А напоследок я скажу uit de film Жестокий романс (1984)
de smartlap in het Russische melodrama
Amerikaans melodrama wordt in ons nuchtere landje al gauw sentimenteel gevonden. Maar Russisch melodrama doet er nog een schepje bovenop. Op iedere wang één traan. In de Russische film Жестокий романс van Eldar Ryazanov zingt Larisa Guzeyeva het gedicht А напоследок я скажу van de Russische dichteres Bella Akhmadullina. En tenslotte zal ik zeggen…
scene uit Жестокий романс
met Larisa Guzeyeva en Nikita Mikhalkov
А напоследок я скажу
Прощай любить не обязуйся
С ума схожу иль восхожу
К высокой степени безумства
Как ты любил ты пригубил погибели
Не в этом дело как ты любил
Ты погубил но погубил так неумело
De serene visie van Ludwig Mies van der Rohe en de geile blik van Hugh Hefner gaan zo de andere kant op dat ze elkaar eigenlijk niet kunnen kruisen. Maar even buiten Los Angeles is het wonder geschied en lijken Bauhaus en Playboy even met elkaar versmolten. Hier ligt het walhalla van het sexy modernisme. Het icoon van deze architectuur is waarschijnlijk het Stahl House, in 1959 gebouwd en na ruim een halve eeuw het decor van ontelbare films en photoshoots. Natuurlijk ontbreekt het ook niet op de covers van Taschen, ook zo’ n typisch kruispunt tussen Duits en Amerikaans, tussen stijlvol en sexy. Overigens woont uitgever Benedikt Taschen zelf in een andere icoon van modernistische architectuur: Chemosphere van John Lautner.
Stahl House
The Stahl house is also known as case study number 22 by Pierre Koenig. The Stahl House was complete in 1959. This house is designed for Buck Stahl and his family. This house is made of steel and glass materials which offer panoramic views of Los Angeles. In 1957 Buck Stahl hired Pierre Koenig to manage the design of the residential house. The case study program was set to introduce the modernist values into residential architecture. The construction of this house with glass and steel give it more modernistic aesthetic with residential feature. The house of buck stahl is “L“ shaped which separates the private and public hallway. The living space of the house is back behind the swimming pool and only that area have solid wall.
Volgens Hannah Arendt trok er door het denken van haar leermeester Martin Heidegger een storm. “Hij komt uit het oeroude en wat hij achterlaat, is iets volmaakts, dat zoals al het volmaakte terugvalt aan het oeroude.” Wij gingen bij de beroemde blokhut in Todtnauberg kijken of Arendt gelijk had.
In het Rijk van de Geest is alles tegenwoordige tijd en daar alleen ben je onsterfelijk. Zolang je maar niet vergeten wordt, leef je voort. Maar als je bent weggezonken in het collectieve geheugen, kun je met een lemma op wikipedia.org weer boven water komen.
Deze serie begon op 9 april 2010, precies 145 jaar na het einde van de Civil War, misschien wel het grootste trauma uit de Amerikaanse geschiedenis. Het laatste artikel verscheen op 3 juli 2013. Dat was precies 150 jaar na de Slag bij Gettysburg, het keerpunt in de oorlog.
Weinig historische figuren zijn zo vaak geschilderd als Napoleon Bonaparte. Niet alleen tijdens zijn bewind maar ook daarna bleven schilders historische gebeurtenissen vastleggen met Napoleon in het centrum van de aandacht. Geschiedvervalsing. Omdat het moest.
Met de Goethezeit wordt in Duitsland de periode 1770-1830 aangeduid. Niet alleen de filosofie, literatuur, beeldhouwkunst, architectuur en muziek kwamen in het Duitse taalgebied tot bloei maar ook de romantische landschapsschilderkunst.
Tot in de 19e eeuw was de reis naar Italië voor veel kunstenaars een verplicht nummer. Tijdens de Grand Tour werden Venetië, Florence en Rome bezocht waar de meesters bestudeerd werden. Maar het Italiaanse landschap bleek voor veel kunstenaars aantrekkelijker.
Nu de overheid zich als mecenas heeft teruggetrokken worden veel kunstenaars weer afhankelijk van rijke opdrachtgevers en verzamelaars. Net als vroeger dus, toen veel kunstenaars vaak tegen wil en dank de lakeien van de heersende klasse waren.
De Philokalia is een verzameling geestelijke geschriften die tussen de vierde en veertiende eeuw (in het Grieks) geschreven zijn en in de achttiende eeuw door de heilige Nikodimos van de berg Athos gebundeld zijn. Zijn tijdgenoot Paisius Velichkovsky maakte een vertaling in het Kerkslavisch.
In de Middeleeuwen was er eigenlijk maar één boek. Na de revolutie van de boekdrukkunst kreeg de Bijbel concurrentie van eigentijdse maar vooral ook van klassieke geschriften. De compilatie van mythen die Ovidius aan het begin van onze jaartelling in klassiek Latijn had samengesteld, werd een inspiratiebron voor ontelbare schilders.
Dante stelt zich het Inferno voor als een trechter die breed begint onder het aardoppervlak en dan toeloopt naar het ijskoude middelpunt van de aarde. Daar zetelt Lucifer. Er zijn negen kringen. Dante en Vergilius ontmoetten er steeds grotere zonden en grotere zondaars.
Chicago en New York werden eind 19e eeuw proeftuinen waar de skyscraper dankzij een stalen constructie steeds hoger kon worden. Er lagen ook twee Amerikaanse gedachten aan ten grondslag:
"Form follows function" en "The sky is the limit."
In de zomer van 2009 was in het Atomium in Brussel de tentoonstelling A la recherche du “Style Atome” te zien. Het is een swingende stijl uit de jaren vijftig die nog steeds beoefend wordt. Noem het geen retro. De atoomstijl is iets speciaals.
In 1963 begon de Franse striptekenaar Jean Giraud (1938-2012) samen met scenarist Jean-Michel Charlier (1924-1989) aan zijn levenswerk: Blueberry. Ze lieten zich daarbij inspireren door de spaghettiwestern. Het 50-jarige jubileum van zijn antiheld maakte Giraud net niet meer mee. Hij overleed in 2012.
Belgian woodcuts & Russian Luboks. Underground comics & Midcentury Modern. Genesis, Pink Floyd & Film Noir ...
These are a few of my favorite things ...