zeldzame zegels maak ik voortaan zelf …
Michi’s Sonderbriefmarken
… maar Michaela heeft vandaag wel de echte Duitse postzegels ontvangen.
poststuk
Categorie archief: postzegels
volksziekte nummer een
nieuwe uitgave van Over de vertwijfeling van Søren Kierkegaard
In de jaren tachtig kocht ik voor een knaak een muffe Prisma Pocket uit 1963 van Kierkegaard‘s bekende werk uit 1849. Nu is er voor € 31,50 een nieuwe uitgave bij Uitgeverij Boom verschenen. In Trouw stond gisteren een interview met de filosoof Andries Visser over dit boek, waarin Kierkegaard de vertwijfeling van dichtbij bekijkt. Vertwijfeling komt vaker naar boven bij treurige gebeurtenissen, zoals bij de dood van een geliefde. Een ernstige zaak die met ontzettend veel verdriet gepaard gaat. Andries Visser zegt daarover: „Als dit vervolgens leidt tot de langdurige en wanhopige gedachte „mijn leven is afgelopen want mijn grote liefde is dood„, dan lijkt die vertwijfeling te komen door het sterven van de geliefde. Volgens Kierkegaard was die wanhoop al aanwezig. Het leven lag voor jou in het bestaan van die ander.“
God heeft ons als zelf gesteld.
Hij heeft ons dat zelf, die eigenheid gegeven en daarom
staat ieder in relatie tot Hem.
Ook als je je daar niet
van bewust bent.
Hij heeft ons dat zelf, die eigenheid gegeven en daarom
staat ieder in relatie tot Hem.
Ook als je je daar niet
van bewust bent.
De uiteindelijke oplossing voor vertwijfeling ziet de gelovige Kierkegaard in het christendom. „God heeft ons als zelf gesteld“, aldus de Deense filosoof; Hij heeft ons dat zelf, die eigenheid gegeven en daarom staat ieder in relatie tot hem. Ook als je je daar niet van bewust bent. Visser: „Vertwijfeling is een uiting van het verlies van vertrouwen. Iemand die vertwijfeld raakt omdat hij zijn kapitaal verloor, vertrouwde op zijn geld in plaats van op zichzelf en op God. Vertrouwen heeft met „geloven„ te maken en betekent dat er altijd nog een mogelijkheid is. Voor sommigen is de gedachte „bij God is alles mogelijk„ een cliché. Maar ze kan ook iets heel wezenlijks inhouden. Een gelovige houdt in moeilijke tijden hoop.“
Bron: meer.trouw.nl
Bron: meer.trouw.nl
Søren Kierkegaard (1813-1855) op een postzegel uit Denemarken
De ziekte tot de dood
is een boek over het zelf, over de geest, over bewuste en onbewuste vertwijfeling, die soms plotseling aan het licht komt als ongeluk ons treft, of juist geluk. Anti-Climacus, de auteur die Kierkegaard opvoert als de schrijver van het boek waarvan hijzelf de „uitgever„ is, beschouwt vertwijfeling, en dan vooral de onbewuste vertwijfeling, als volksziekte nummer één. Het is een aandoening waar ieder mens doorheen moet. Het voorbijgaan aan vertwijfeling en het verzuim na te denken over je eigen positie gaan uiteindelijk ten koste van jezelf. De ziekte tot de dood, het derde deel in de serie Boom religie, is een onmisbaar boek voor theologen, psychologen en filosofen, en een aanrader voor een algemener publiek.Bron: uitgeverijboom.nl
musical box
geluisterd én gekeken naar Genesis 1970-1975
Donderdag kreeg ik de doos Genesis 1970-1975 die afgelopen maandag zijn wereldpremiere beleefde. Behalve de vijf bekende albums op een SACD en DVD, zitten er in de doos een paar verrassingen: zeldzame opnamen die nog niet eerder op plaat werden uitgebracht en op DVD interviews met de bandleden Tony Banks, Phil Collins, Peter Gabriel, Steve Hackett en Mike Rutherford die vorig jaar speciaal voor deze uitgave zijn opgenomen en waarin per album herinneringen worden opgehaald. Daarnaast hoeven een paar historische concertregistraties niet meer op youtube.com bekeken te worden, maar passen ze nu op een groot plasmascherm.
The Fountain of Salmacis, 1972
Onder deze opnamen is ook de registratie uit Brussel, 1972 van een paar nummers van Nursery Cryme. Wanneer je Peter Gabriel zo ziet, dan is het nummer The Fountain of Salmacis op zijn lijf geschreven. In dit epische en symfonische gedicht wordt het verhaal van Hermaphroditus uit de Metamorphosen van Ovidius niet alleen muzikaal verteld, maar het lijkt er ook veel op dat Peter Gabriel weet waar het bad is dat mannen verwijfd maakt.
Unearthly calm descended
from the sky
And then their flesh and bones were strangely merged
Forever to be joined as one
from the sky
And then their flesh and bones were strangely merged
Forever to be joined as one
uit: The Fountain of Salmacis
Hermaphroditus en Salmacis
Het water was zo uitnodigend dat Hermaphroditus eerst zijn tenen, dan zijn voeten tot aan de enkel in de vijver stak. Het voelde lekker aan; daarom trok hij vlug zijn kleren uit. Salmacis bekeek het prachtige, naakte jongenslichaam met glinsterende ogen, haar verlangen werd steeds groter… Ze kon niet meer blijven zitten, ze wou nu over hem beschikken! De jongen dook in het water en zwom glinsterend rond. ‘Nu heb ik hem!’ dacht ze, ‘Nu heb ik gewonnen!’ Ze liep snel naar de vijver, gooide haar kleren af en dook in het water.
de waternimf SalmacisZe omarmde hem en kuste hem tegen zijn zin, ze streelde zijn onwillig lichaam en ze klemde zich tegen de jongen aan. Hij stribbelde tegen, rukte zich los en bleef zich koppig verzetten. Maar voor Salmacis was dat geen reden om te stoppen. Ze bleef aan hem vastgeklampt en vroeg de goden dat Hermaphroditus voor altijd bij haar zou blijven. Wat de goden ook toestonden: Hermaphroditus en Salmacis groeiden samen tot een persoon, een tweeslachtig wezen, half man en half vrouw.
Toen Hermaphroditus merkte dat hij, die als een man in de vijver was gedoken, er in een halve vrouw en een halve man veranderd was, vroeg hij met een stem die geen echte mannenstem meer was, zijn ouders dat voortaan elke man die in dit water zou zwemmen, er als een halve man weer zou uitkomen. Mercurius en Venus vervulden die wens en gaven het water die verdorven wonderkracht.”
Bron: satura-lanx.telenet.be
