Categorie archief: Italië

Duecento [ 2 ]

op 22 juni j.l. bezochten we Montepulciano
gelezen: Duecento (1951) van Hélène Nolthenius
 

Een ouder Nederlands echtpaar dat we in Umbrië ontmoetten, liet er geen twijfel over bestaan: Perugia was veel en veel mooier dan Assisi. In Duecento (1951) van Hélène Nolthenius dat ik als literaire reisgids gebruikte, las ik een soortgelijk oordeel. Nadat we Assisi en Perugia bezocht hadden, moest ik ze gelijk geven. Als je echt iets van de rauwe, bonkige Middeleeuwen wilt proeven, kun je beter naar Perugia gaan dan naar Assisi. Binnen de muren van Perugia en andere stadjes die als adelaarsnesten op de heuvelkam liggen, kun je de dertiende eeuw nog ervaren.

Montepulciano
impressies uit Montepulciano 22 juni 2013
Maar dan komt ge boven op het stadsplein uit, klokkegalm heeft u de weg gewezen. Daar staat de kathedraal, romaans en grauw, met uitgesleten staatsietrappen onder een gevel die niet eens is voltooid. Natuurlijk trippen er duiven rond met pittoresk raffinement, en zwaluwen vliegen in en uit de rozet, barbaars en verrukkelijk kantwerk van steen, dat boven de bronzen deur hangt tussen vier starre evangelistsymbolen. Doch aan de overkant staat ruig en massaal het gemeentehuis, schrap onder zijn kantelen en hoge klokketoren, de vensters klein en getralied, de schilden van eindeloze Podestà-geslachten boven de poort en onderaan de buitentrap twee vervaarlijke leeuwen.
 
Bron: Duecento (1951) van Hélène Nolthenius
Montepulciano
impressies uit Montepulciano 22 juni 2013
Doch aan de overkant staat ruig
en massaal het gemeentehuis,
schrap onder zijn kantelen
en hoge klokketoren, de vensters
klein en getralied (…)

Hélène Nolthenius in Duecento

Montepulciano [ nl.wikipedia.org ]

Duecento [ 1 ]

op 21 juni j.l. bezochten we Perugia
gelezen: Duecento (1951) van Hélène Nolthenius
 

Een ouder Nederlands echtpaar dat we in Umbriëontmoetten, liet er geen twijfel over bestaan: Perugia was veel en veel mooier dan Assisi. In Duecento (1951) van Hélène Nolthenius dat ik als literaire reisgids gebruikte, las ik een soortgelijk oordeel. Nadat we Assisi en Perugia bezocht hadden, moest ik ze gelijk geven. Als je echt iets van de rauwe, bonkige Middeleeuwen wilt proeven, kun je beter naar Perugia gaan dan naar Assisi. Binnen de muren van Perugia en andere stadjes die als adelaarsnesten op de heuvelkam liggen, kun je de dertiende eeuw nog ervaren.

Perugia
impressies uit Perugia 21 juni 2013
Ziet ge haar liggen daar boven op de berg, de kleine stad in haar grauwe wallen? Noem haar zoals ge wilt: Todi of Orvieto, Spello of Cortona. Zij is overal dezelfde, want overal houdt ze de Middeleeuwen vast binnen haar ringmuur. Daarom moet ge haar eigenlijk kennen, als ge van die oude tijden en het lief en leed begrijpen wilt. Rome, daar leert u weinig van, Milaan en Napels behoeft ge er niet voor te bezoeken, misschien zelfs Florence niet, die Renaissance-schrijn. Maar de kleine Umbrische stad op haar rots moet ge kennen.
 
Bron: Duecento (1951) van Hélène Nolthenius
Perugia
impressies uit Perugia 21 juni 2013
Maar de kleine Umbrische stad
op haar rots moet ge kennen

Hélène Nolthenius in Duecento

Hebt ge wel op de namen gelet, die de stegen en trapjes hier dragen, op de “: Straat der Gelukkigen”, het “Paadje van het Arme Leven”, het “Trappetje van de Heilige Geest”? Door ieder boogje en steegje heen ziet gij steeds weer, over de wingerd van de stadsmuur, het wijde verschiet: de magere Umbrische bergen in een blauw zonnewaas. Ergens achter een kloostertje vallen de rotsen steil naar omlaag. Geleund over de bonkige borstwering ontdekt ge beneden langs de slingerweg een slenterende processie ossenwagens die van heinde en ver de vruchten der akkers aanrijden naar de markt van deze metropolis.
 
Bron: Duecento (1951) van Hélène Nolthenius

Perugia [ nl.wikipedia.org ]