gelezen in Letter & Geest (Trouw) van afgelopen weekend:
het poreuze zelf door Charles Taylor
het poreuze zelf door Charles Taylor
In februari schreef ik hier al iets over de Canadese filosoof Charles Taylor. In de weekendbijlage Letter & Geest in Trouw stond afgelopen weekend een bewerking van de lezing die hij onlangs hield op uitnodiging van het Centre for Humanities een nieuw platform voor interdisciplinaire discussies over de geesteswetenschappen aan de Universiteit Utrecht. Daarnaast verscheen vorige week de Nederlandse vertaling van A Secular Age uit 2007. Een seculiere tijd – Geloof en ongeloof in de wereld van nu. is uitgegeven door Lemniscaat en kost € 49,95 (ISBN 9789047701569).
Een van de grote verschillen tussen vroeger en nu is dat wij leven met een veel sterker besef van de grens tussen zelf en ander. Wij hebben een „omsloten„ zelf.
Charles Taylor
Een van de grote verschillen tussen ons en onze voorouders vijfhonderd jaar geleden is dat zij in een „betoverde„ wereld leefden, en dat wij dat niet doen, of in ieder geval veel minder. We zouden dit kunnen zien als het „verlies„ van een aantal overtuigingen en praktijken. In principe zijn we modern geworden door aan bijgeloof te ontsnappen en een meer wetenschappelijke en technologische houding aan te nemen tegenover de wereld om ons heen. Maar ik wil de klemtoon op iets anders leggen. De „betoverde„ wereld was een wereld waarin geesten en machten, gedefinieerd door hun betekenissen (de kracht van bijvoorbeeld liefdesdrankjes en relikwieën), een grote rol speelden. Deze wereld achterlaten was niet simpelweg een kwestie van bepaalde overtuigingen afzweren. De geesten waren geen onzichtbare wezens, maar dikwijls belichaamde krachten. In de betoverde wereld konden deze krachten een poreuze grens doorbreken en invloed uitoefenen op het psychische en fysieke leven.
Een van de grote verschillen tussen vroeger en nu is dat wij leven met een veel sterker besef van de grens tussen zelf en ander. Wij hebben een „omsloten„ zelf. Soms vinden we het moeilijk bang te zijn zoals onze voorouders dat waren. Sterker nog, we hebben juist de neiging om griezelige dingen waarvoor zij bang waren op te roepen met een aangename huivering, bijvoorbeeld door films te bekijken over heksen en tovenaars. Onze voorouders zouden dit onbegrijpelijk hebben gevonden. Je kunt niet huiveren voor iets dat je werkelijk en feitelijk diepe angst aanjaagt.
Bron: Letter & Geest ( vertaling: Marjolijn Stoltenkamp) [ trouw.nl ]
Een van de grote verschillen tussen vroeger en nu is dat wij leven met een veel sterker besef van de grens tussen zelf en ander. Wij hebben een „omsloten„ zelf. Soms vinden we het moeilijk bang te zijn zoals onze voorouders dat waren. Sterker nog, we hebben juist de neiging om griezelige dingen waarvoor zij bang waren op te roepen met een aangename huivering, bijvoorbeeld door films te bekijken over heksen en tovenaars. Onze voorouders zouden dit onbegrijpelijk hebben gevonden. Je kunt niet huiveren voor iets dat je werkelijk en feitelijk diepe angst aanjaagt.
Bron: Letter & Geest ( vertaling: Marjolijn Stoltenkamp) [ trouw.nl ]
Hoe God uit zijn schepping verdween [ trouw.nl ] | The New Atheism and the Spiritual Landscape of the West [ theotherjournal.com ]
Na de 
gebeurtenissen in 1506
In 1942 ging Sophie Scholl in München biologie en filosofie studeren. Door haar broer Hans, die aan dezelfde universiteit de studie medicijnen volgde, leerde zij studenten kennen die het nationaal-socialisme afwezen. Zij ging deelnemen aan het verspreiden van pamfletten van de verzetsgroep Die Weisse Rose. Pamfletten van Die Weisse Rose werden vanuit München verspreid in Berlijn, Keulen, Stuttgart en Wenen. De Gestapo vermoedde intussen dat de pamfletten hun oorsprong vonden in studentenkringen in München. Een pamflet dat Londen had bereikt, werd daar in de herfst van 1943 in een grote oplage gedrukt en door Britse vliegtuigen over Duitsland afgeworpen.
