Eigenlijk hou ik helemaal niet van misdaadfilms maar voor film noir heb ik een groot zwak. De zwartwit-cinematografie, belichting en het tijdsbeeld zuigen me altijd weer een nieuwe noir binnen. In het public domain staan honderden films waarvan het copyright om verschillende redenen niet verlengd is en die dus legaal via het internet getoond mogen worden, zoals op het YouTube-kanalen Full Moon Matinee en Cult Cinema Classics. In juni kijk ik naar tien film noirs uit de periode 1945-1964.
Vandaag: The Unseen van Lewis Allen.

The Unseen is een verfilming van Midnight House, een roman uit 1942 van de Engelse schrijfster Ethel Lina White. Het is een gothic thriller van het type “creepy house“. In de jaren veertig was dit genre populair. Denk aan de verfilmingen van Wuthering Heights (1939) en Jane Eyre (1943), maar natuurlijk ook aan Rebecca (1940). Er waren talloze variaties op het thema van het geheimzinnige huis. In The Red House (1947) gaat het bijvoorbeeld om een afgelegen boerderij. In The Unseen wordt het geheim bewaard in een dichtgetimmerd patriciërshuis in een stadje in New England. De hoofdpersonen, gespeeld door Gail Russell en Joel McCrea, waren een jaar eerder al te zien geweest in The Uninvited (1944), een andere gothic thriller en eveneens geregisseerd door Lewis Allen. Dat was een van de meest succesvolle films van 1944. Met The Unseen wilde Paramount Pictures het succes van dit drietal herhalen.

Elizabeth Howard (Gail Russell) verhuist naar een oud huis in een rustige buurt in New England om als gouvernante te werken voor de twee jonge kinderen van David Fielding (Joel McCrea), een weduwnaar. Al snel merkt Elizabeth dat er vreemde dingen gebeuren in het huis en de directe omgeving. Het naburige, verlaten huis – het zogenaamde “Midnight House” – heeft een sinistere reputatie. Een moord op een jonge jongen in de buurt zet de gemeenschap op scherp, en Elizabeth voelt zich steeds meer bedreigd door de mysterieuze gebeurtenissen en schaduwen rond het huis. Ze begint te vermoeden dat iemand uit hun eigen omgeving achter de misdaden zit. Terwijl de spanning oploopt, ontrafelt Elizabeth stukje bij beetje een sinister complot en ontdekt ze dat de gevaarlijke aanwezigheid dichterbij is dan ze ooit had gedacht.

Eigenlijk hou ik helemaal niet van misdaadfilms maar voor film noir heb ik een groot zwak. De zwartwit-cinematografie, belichting en het tijdsbeeld zuigen me altijd weer een nieuwe noir binnen. In het public domain staan honderden films waarvan het copyright om verschillende redenen niet verlengd is en die dus legaal via het internet getoond mogen worden, zoals op het YouTube-kanalen Full Moon Matinee en Cult Cinema Classics. In juni kijk ik naar tien film noirs uit de periode 1945-1964.
Vandaag: The Naked City van Jules Dassin.

The Naked City is de verfilming van het gelijknamige fotoboek van Weegee, een freelance persfotograaf die bekend werd met zijn expliciete foto’s van criminaliteit in New York. Net als He walked by night (eveneens uit 1948) heeft deze film een semi-documentair karakter. De filmset wordt verlaten en we gaan de straat op. Je voelt je een beetje Louis Theroux die mee mag op patrouille in het criminele nachtleven terwijl er uit mobilofoon in de politieauto steeds berichten klinken. Het boek en deze verfilming sloegen zo aan, dat er tussen 1958 en 1963 een gelijknamige televisieserie kwam.

De film begint met de vondst van het lijk van een jonge vrouw, Mrs. Frances Wells, in de East River. De politie start een onderzoek onder leiding van de toegewijde inspecteur Dan Muldoon (Barry Fitzgerald) en de jonge detective Jimmy Halloran (Don Taylor). Terwijl ze de zaak onderzoeken, volgen we het dagelijkse leven en de uitdagingen van de politie in de grote stad. Het verhaal legt veel nadruk op het realistische en gedetailleerde politiewerk, van het verzamelen van bewijsmateriaal tot het ondervragen van getuigen. De speurtocht leidt uiteindelijk naar het opsporen van de dader, een man die verantwoordelijk is voor de moord. Het verhaal eindigt met zijn arrestatie, waarmee recht wordt gedaan aan het slachtoffer.

Eigenlijk hou ik helemaal niet van misdaadfilms maar voor film noir heb ik een groot zwak. De zwartwit-cinematografie, belichting en het tijdsbeeld zuigen me altijd weer een nieuwe noir binnen. In het public domain staan honderden films waarvan het copyright om verschillende redenen niet verlengd is en die dus legaal via het internet getoond mogen worden, zoals op het YouTube-kanalen Full Moon Matinee en Cult Cinema Classics. In juni kijk ik naar tien film noirs uit de periode 1945-1964.
Vandaag: Raw Deal van Anthony Mann.

Raw Deal duurt slechts 79 minuten, maar lang genoeg om overtuigd te worden van het genie van cameraman John Alton (1901-1996). Samen met The Big Combo (1955) is Raw Deal (1948) voor mij in stilistisch opzicht de ideale film noir omdat het visueel alles in huis heeft wat het genre biedt. Bijzonder is dat Raw Deal werkt met de voice over van een vrouw (Pat Regan gespeeld door Claire Trevor). Het blijft verbazingwekkend dat het script destijds de Hays Code wist te passeren, want aan rauw realisme en immorele thema’s lijdt Raw Deal geen gebrek.

Joe Sullivan (Dennis O’Keefe) is een voormalige crimineel die probeert zijn leven te beteren nadat hij is vrijgelaten uit de gevangenis. Hij wordt benaderd door de politie met een gevaarlijke opdracht: infiltreren in de bende van de crimineel Rick Coyle, die verantwoordelijk is voor de moord op Joe’s vrouw. Joe stemt toe en gaat undercover om Rick’s vertrouwen te winnen en hem uiteindelijk te kunnen arresteren. Tijdens zijn missie raakt hij verwikkeld in een complexe situatie vol verraad, gevaar en dubieuze loyaliteiten. Hij krijgt hulp van Pat Regan (Claire Trevor), een vrouw met een mysterieuze achtergrond, die een dubbele agenda lijkt te hebben. De spanning stijgt naarmate Joe dieper verstrikt raakt in de criminele wereld en zijn eigen conflicten met het verleden onder ogen moet zien. Uiteindelijk leidt zijn jacht op gerechtigheid tot een bloedige climax.

Intro bij Raw Deal door Eddy Muller op TCM Noir Alley (31 juli 2022)