Wat is tolerantie in een heterogene samenleving?
De vraag naar het verschil in gods- en mensbeeld.
 
Beide vragen – wat kan een cultuur (ver-)dragen en wat is het mens- of godsbeeld op grond waarvan je een ander accepteert of weigert – worden vaak uit het debat geweerd. Vreemd genoeg uit naam van diezelfde tolerantie, die dan juist wordt opgevoerd als grote witwasser van alle verschillen. Alle verschillen zijn relatief, cultureel bepaald maar niet wezenlijk.
 
Want echt, au fond geloven we allemaal in één God en is het verschil tussen christendom, islam, hindoeïsme, etc. lood om oud ijzer. Achterliggende suggestie: we delen wel hetzelfde mens- en godsbeeld, dus heb het niet over de verschillen want je speelt met vuur. Tolerantie als de ultieme zwijgplicht. Dan maar liever opnieuw nagedacht.

Matthijs Röling (Oostkapelle, 1943) geldt als het boegbeeld van de hedendaagse figuratieve Nederlandse schilderkunst. Op de tentoonstelling zijn ruim 100 schilderijen en tekeningen uit de periode 1960 tot 2005 te zien, waaronder indringende stillevens, prachtige portretten, naakten, landschappen, interieurs en mythologische voorstellingen. De titel van de tentoonstelling Mimesis (Grieks voor nabootsing van de natuur) verwijst naar Röling’s onuitputtelijke bron van inspiratie. De tentoongestelde topwerken van Röling zijn hoofdzakelijk afkomstig uit particulier bezit. Een groot deel is niet eerder in het openbaar getoond.
Ter gelegenheid van deze tentoonstelling verschijnt bij Waanders Uitgevers een prachtig geïllustreerde uitgave met bijdragen van Laurens Balkema, Harry Tupan, Ileen Montijn, Diederik Kraaijpoel en Hugo Röling. Het boek, deel 7 in de serie “Monografieën van het Drents Museum over hedendaagse figuratieve kunstenaars”, is vanaf 22 maart 2005 te koop in de Museumwinkel van het Drents Museum.

Peter van Straaten volgde het gymnasium in Arnhem en studeerde daarna aan de Kunst- nijverheidsschool te Amsterdam. In 1958 begon hij bij Het Parool als reportagetekenaar om vervolgens voor deze krant illustraties en, vanaf 1983, politieke tekeningen te maken. Sinds 1968 werkt hij voor Vrij Nederland eveneens als politiek tekenaar. Van Straatens werk wordt gekarakteriseerd door de wat krasserige wijze van tekenen, waarbij de arcering een belangrijke rol speelt. In zijn vroege werk werd hij vooral beïnvloed door Ronald Searle en inhoudelijk zijn er overeenkomsten met Jo Spier.

Ook de levensschetsen van Simon Carmiggelt tonen een sterke verwantschap met Van Straatens werk. Evenals deze schrijver doet de tekenaar ideeën op in cafés en gebruikt hij in zijn werk uitspraken van de cafébezoekers. Vaak maakt hij tekeningen op één thema, zoals een erotische serie of de reeks „Het Literaire Leven„ die in Vrij Nederland staat.
Een bijzondere plaats in zijn oeuvre neemt de strip „Vader & Zoon„ in, die hij vanaf 1968 voor Het Parool tekende. Na zeventien jaar, circa vijfduizend afleveringen en zeventien albums stopte ‘Vader en Zoon’ in 1987. Vanaf 1988 tekent Peter van Straaten dagelijks een cartoon onder de titel ‘Het dagelijks leven’ voor Het Parool.